Números 13
MRI2012 vs ARIB
1 I kōrero anō a Ihowā ki a Mohi, i mea,
1 Então disse o Senhor a Moisés:
2 “Me unga e koe ētahi tāngata hei tūtei mō te whenua o Kanaana, mō tērā e hoatu nei e ahau ki ngā tama a Īharaira. Kia kotahi o tēnei iwi, o tēnei iwi o ō rātou mātua e tonoa e koutou, hei te rangatira anake.”
2 Envia homens que espiem a terra de Canaã, que eu hei de dar aos filhos de Israel. De cada tribo de seus pais enviarás um homem, sendo cada qual príncipe entre eles.
3 Nā, ka unga a Mohi i a rātou i te koraha o Parana, ka pērā me tā Ihowā i kī ai; he upoko katoa ēnei tāngata nō ngā tama a Īharaira.
3 Moisés, pois, enviou-os do deserto de Parã, segundo a ordem do Senhor; eram todos eles homens principais dentre os filhos de Israel.
4 Ko ō rātou ingoa ēnei:
4 E estes são os seus nomes: da tribo de Rúben, Samua, filho de Zacur;
5 nō te iwi o Himiona, ko Hāpata tama a Hori;
5 da tribo de Simeão, Safate, filho de Hori;
6 nō te iwi o Hūrā, ko Karepe tama a Iepune;
6 da tribo de Judá, Calebe, filho de Jefoné;
7 nō te iwi o Ihākara, ko Ikara tama a Hōhepa;
7 da tribo de Issacar, Ioal, filho de José;
8 nō te iwi o Ēparaima, ko Hohea tama a Nunu;
8 da tribo de Efraim, Oséias, filho de Num;
9 nō te iwi o Pineamine, ko Parati tama a Rapu;
9 da tribo de Benjamim, Palti, filho de Rafu;
10 nō te iwi o Hepurona, ko Kariere tama a Hori;
10 da tribo de Zebulom, Gadiel, filho de Sódi;
11 nō te iwi o Hōhepa, arā nō te iwi o Mānahi, ko Kari tama a Huhi;
11 da tribo de José, pela tribo de Manassés, Gadi, filho de Susi;
12 nō te iwi o Rāna, ko Amiere tama a Kemari;
12 da tribo de Dã, Amiel, filho de Gemali;
13 nō te iwi o Āhera, ko Heturu tama a Mikaere;
13 da tribo de Aser, Setur, filho de Micael;
14 nō te iwi o Napatari, ko Nahapi tama a Wopohi;
14 da tribo de Naftali, Nabi, filho de Vofsi;
15 nō te iwi o Kara, ko Keuere tama a Maki.
15 da tribo de Gade, Geuel, filho de Maqui.
16 Ko ngā ingoa ēnei o ngā tāngata i ungā nei e Mohi hei tūtei mō te whenua. Ā, huaina iho e Mohi a Hohea tama a Nunu ko Hohua.
16 Estes são os nomes dos homens que Moisés enviou a espiar a terra. Ora, a Oséias, filho de Num, Moisés chamou Josué.
17 Nā, ka ungā rātou e Mohi hei tūtei mō te whenua o Kanaana, ka mea ia ki a rātou, “Haere atu ki runga nā konei, nā te tonga, ka kake ki te maunga;
17 Enviou-os, pois, Moisés a espiar: a terra de Canaã, e disse-lhes: Subi por aqui para o Negebe, e penetrai nas montanhas;
18 ka titiro ai i te whenua, he aha rānei; i te iwi anō hoki e noho ana i reira, he kaha rānei, he kahakore rānei, he tokoouou rānei, he tokomaha rānei.
18 e vede a terra, que tal é; e o povo que nela habita, se é forte ou fraco, se pouco ou muito;
19 He pēhea te whenua e nohoia ana e rātou, he pai rānei, he kino rānei; he pēhea hoki ngā pā e nohoia ana e rātou, he tēneti rānei, he mea taiepa rānei;
19 que tal é a terra em que habita, se boa ou má; que tais são as cidades em que habita, se arraiais ou fortalezas;
20 he pēhea hoki te whenua, he mōmona rānei, he kikokore rānei, he rākau rānei tō reira, kāhore rānei. Kia māia hoki, maua mai anō ētahi o ngā hua o te whenua.” Nā, ko taua wā ko te wā o ngā karepe mātāmua.
20 e que tal é a terra, se gorda ou magra; se nela há árvores, ou não; e esforçai-vos, e tomai do fruto da terra. Ora, a estação era a das uvas temporãs.
21 Nā, ko tō rātou haerenga ki runga, tūteia ana e rātou te whenua i te koraha o Hini, ā tae noa ki Rehopo, ki te haerenga atu ki Hāmata.
21 Assim subiram, e espiaram a terra desde o deserto de Zim, até Reobe, à entrada de Hamate.
22 Ā, i haere rātou nā te tonga, ka tae ki Heperona; ā, i reira a Ahimana, a Hehai, a Tāramai, ngā tama a Anaka. (Nā, ko Heperona, ko tōna hanganga, e whitu ngā tau i mua i tō Toana i Īhipa.)
22 E subindo para o Negebe, vieram até Hebrom, onde estavam Aimã, Sesai e Talmai, filhos de Anaque. {Ora, Hebrom foi edificada sete anos antes de Zoã no Egito. }
23 Ā, ka tae iho rātou ki te awaawa ki Ehekora, ka tapahia i reira he manga karepe, kotahi te tautau, ka amohia e te tokorua i runga i te tokotoko; i mauria mai anō ētahi pamekaranete, me ētahi piki.
23 Depois vieram até e vale de Escol, e dali cortaram um ramo de vide com um só cacho, o qual dois homens trouxeram sobre uma verga; trouxeram também romãs e figos.
24 Ā, huaina iho taua wāhi ko te raorao o Ehekora, nō te tautau karepe i tapahia e ngā tama a Īharaira i reira.
24 Chamou-se aquele lugar o vale de Escol, por causa do cacho que dali cortaram os filhos de Israel.
25 Nō te paunga o ngā rā e whā tekau ka hoki mai rātou i te tūtei i te whenua.
25 Ao fim de quarenta dias voltaram de espiar a terra.
26 Nā, haere ana, ā, ka tae ki a Mohi rātou ko Ārona, ko te whakaminenga katoa o ngā tama a Īharaira, ki te koraha o Parana, ki Karehe; ki te whakahoki i te kōrero ki a rātou ko te whakaminenga katoa, ā, whakakitea ana e rātou ngā hua o te whenua ki a rātou.
26 E, chegando, apresentaram-se a Moisés e a Arão, e a toda a congregação dos filhos de Israel, no deserto de Parã, em Cades; e deram-lhes notícias, a eles e a toda a congregação, e mostraram-lhes o fruto da terra.
27 Ā, ka kōrero ki a ia, ka mea, “I tae mātou ki te whenua i ungā nei mātou e koe, nā, he pono e rerengia ana e te waiū, e te honi; ko ōna hua tēnei.
27 E, dando conta a Moisés, disseram: Fomos à terra a que nos enviaste. Ela, em verdade, mana leite e mel; e este é o seu fruto.
28 Otiia he kaha te iwi e noho ana i taua whenua, he mea taiepa hoki ngā pā, he nunui rawa; i kite anō mātou i ngā tama a Anaka ki reira.
28 Contudo o povo que habita nessa terra é poderoso, e as cidades são fortificadas e mui grandes. Vimos também ali os filhos de Anaque.
29 E noho ana ngā Amareki i te whenua ki te tonga; ko ngā Hiti, ko ngā Iepuhi, ko ngā Amori, e noho ana i ngā maunga; kei te taha o te moana ngā Kanaani e noho ana, kei te taha anō o Horano.”
29 Os amalequitas habitam na terra do Negebe; os heteus, os jebuseus e os amorreus habitam nas montanhas; e os cananeus habitam junto do mar, e ao longo do rio Jordão.
30 Nā, ka whakamārietia te iwi e Karepe i te aroaro o Mohi, ā, ka mea ia, “Kia hohoro tā tātou haere ki te tango i reira; e taea hoki e tātou.”
30 Então Calebe, fazendo calar o povo perante Moisés, disse: Subamos animosamente, e apoderemo-nos dela; porque bem poderemos prevalecer contra ela.
31 Ko ngā tāngata ia i haere tahi me ia ki runga, i mea, “E kore e āhei i a tātou te haere ki runga, ki taua iwi; he kaha ake hoki rātou i a tātou.”
31 Disseram, porém, os homens que subiram com ele: Não poderemos subir contra aquele povo, porque é mais forte do que nos.
32 Nā, ka kawea e rātou he kōrero kino mō te whenua i tūteia e rātou ki ngā tama a Īharaira, i mea rātou, “Ko taua whenua i haerea rā e mātou, i tūteia, he whenua e ngau ana i ōna tāngata; he tangata nunui rawa hoki te hunga katoa i kitea e mātou ki reira.
32 Assim, perante os filhos de Israel infamaram a terra que haviam espiado, dizendo: A terra, pela qual passamos para espiá-la, é terra que devora os seus habitantes; e todo o povo que vimos nela são homens de grande estatura.
33 He nunui rawa hoki ngā tāngata i kitea e mātou ki reira, he tama nā Anaka, he uri nō ngā tāngata roroa; ā, ki tā mātou titiro, me he māwhitiwhiti mātou; he pērā anō mātou ki tā rātou titiro.”
33 Também vimos ali os nefilins, isto é, os filhos de Anaque, que são descendentes dos nefilins; éramos aos nossos olhos como gafanhotos; e assim também éramos aos seus olhos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?