Juízes 1

mri2012 (MRI2012) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Ā, i muri iho i te matenga o Hohua, nā, ka ui ngā tamariki a Īharaira ki a Ihowā, ka mea, “Ko wai e mātua haere mō mātou ki runga ki ngā Kanaani ki te whawhai ki a rātou?”
1 E sucedeu, depois da morte de Josué, que os filhos de Israel perguntaram ao SENHOR, dizendo: Quem dentre nós primeiro subirá aos cananeus, para pelejar contra eles?
2 Nā, ka mea a Ihowā, “Ko Hūrā e haere. Nanā, kua hoatu e ahau te whenua ki tōna ringa.”
2 E disse o Senhor: Judá subirá; eis que entreguei esta terra na sua mão.
3 Nā, ka mea a Hūrā ki a Himiona ki tōna tuakana, “Hoake tāua ki tōku wāhi, kia whawhai ai tāua ki ngā Kanaani; ā, ka haere ai hoki ahau i a koe ki tōu wāhi.” Nā, haere ana rāua ko Himiona.
3 Então disse Judá a Simeão, seu irmão: Sobe comigo à minha herança. E pelejemos contra os cananeus, e também eu contigo subirei à tua herança. E Simeão partiu com ele.
4 Ā, ko te haerenga atu o Hūrā, ka hōmai e Ihowā ngā Kanaani me ngā Perihi ki ō rātou ringa, ā, patua iho o rātou ki Peheke kotahi tekau mano tāngata.
4 E subiu Judá, e o Senhor lhe entregou na sua mão os cananeus e os perizeus; e feriram deles, em Bezeque, a dez mil homens.
5 I rokohanga anō a Aronipeheke ki Peheke, ā, whawhai ana ki a ia, ā, patua iho ngā Kanaani me ngā Perihi.
5 E acharam Adoni-Bezeque em Bezeque, e pelejaram contra ele; e feriram aos cananeus e aos perizeus.
6 Nā, ka rere a Aronipeheke, ā, whāia ana e rātou, ā, ka mau, nā, tapahia ana ngā koromatua o ōna ringa, o ōna waewae.
6 Porém Adoni-Bezeque fugiu, mas o seguiram, e prenderam-no e cortaram-lhe os dedos polegares das mãos e dos pés.
7 Nā, ka mea a Aronipeheke, “E whitu tekau ngā kīngi, he mea tapahi ngā koromatua o ō rātou ringa, o ō rātou waewae, i kohi kai i raro i tāku tēpu; ko tāku i mea ai, kua whakahokia mai e te Atua ki ahau.” Nā, ka kawea ia ki Hiruhārama, ā, mate iho ki reira.
7 Então disse Adoni-Bezeque: Setenta reis, com os dedos polegares das mãos e dos pés cortados, apanhavam as migalhas debaixo da minha mesa; assim como eu fiz, assim Deus me pagou. E levaram-no a Jerusalém, e morreu ali.
8 I tauria hoki a Hiruhārama e ngā tamariki a Hūrā, ā, horo ana i a rātou, patua iho e rātou ki te mata o te hoari, tahuna ake hoki e rātou te pā ki te ahi.
8 E os filhos de Judá pelejaram contra Jerusalém, e tomando-a, feriram-na ao fio da espada; e puseram fogo na cidade.
9 Ā muri iho ka haere ki raro ngā tamariki a Hūrā ki te whawhai ki ngā Kanaani i noho i te whenua pukepuke i te tonga, i te mānia.
9 E depois os filhos de Judá desceram a pelejar contra os cananeus, que habitavam nas montanhas, e no sul, e nas planícies.
10 Nā, haere ana a Hūrā, whawhai ana ki ngā Kanaani i noho ki Heperona (nā, ko te ingoa o Heperona i mua ko Kiriata Arapa); patua iho e rātou a Hehai, a Ahimana, rātou ko Tāramai.
10 E partiu Judá contra os cananeus que habitavam em Hebrom (era porém outrora o nome de Hebrom, Quiriate-Arba), e feriram a Sesai, e a Aimã e Talmai.
11 Nā, ka haere atu ia i reira, ka whawhai ki ngā tāngata o Repiri (ā, ko te ingoa o Repiri i mua ko Kiriata Hēpere).
11 E dali partiu contra os moradores de Debir; e era outrora o nome de Debir, Quiriate-Sefer.
12 Nā, ka mea a Karepe, “Ko te tangata e patua ai a Kiriata Hēpere, ā, e horo ai, ka hoatu e ahau tāku tamāhine, a Ākaha hei wahine māna.”
12 E disse Calebe: Quem ferir a Quiriate-Sefer, e a tomar, lhe darei a minha filha Acsa por mulher.
13 Nā, ka horo i a Otoniere tama a Kenaha teina o Karepe, ā, hoatu ana e ia tāna tamāhine, a Ākaha hei wahine māna.
13 E tomou-a Otniel, filho de Quenaz, o irmão de Calebe, mais novo do que ele; e Calebe lhe deu a sua filha Acsa por mulher.
14 Ā, nō te taenga atu o taua wahine ki a ia, ka whakakīkī i a ia kia tonoa he māra i tōna pāpā; ā, ka marere iho ia ki raro i tōna kāihe; nā, ka mea a Karepe ki a ia, “He aha tāu?”
14 E sucedeu que, indo ela a ele, o persuadiu que pedisse um campo a seu pai; e ela desceu do jumento, e Calebe lhe disse: Que é que tens?
15 Nā, ka mea ia ki a ia, “Hōmai he manaakitanga mōku, kei te tonga hoki te whenua i hōmai e koe mōku; hōmai anō hoki ētahi puna wai mōku.” Nā, hoatu ana e Karepe ki a ia ngā puna o runga me ngā puna o raro.
15 E ela lhe disse: Dá-me uma bênção; pois me deste uma terra seca, dá-me também fontes de águas. E Calebe lhe deu as fontes superiores e as fontes inferiores.
16 Nā, ka haere ngā tamariki a te Keni, a te hungawai o Mohi, i te pā nīkau, rātou ko ngā tamariki a Hūrā, ki te koraha o Hūrā, ki te tonga o Arara, ā, haere ana, noho ana i roto i te iwi.
16 Também os filhos do queneu, sogro de Moisés, subiram da cidade das palmeiras com os filhos de Judá ao deserto de Judá, que está ao sul de Arade, e foram, e habitaram com o povo.
17 Nā, ka haere a Hūrā rāua ko tōna tuakana ko Himiona, ā, patua iho e rātou ngā Kanaani i noho i Hepata, whakangaromia iho; nā reira i huaina ai te ingoa o taua pā, ko Horema.
17 E foi Judá com Simeão, seu irmão, e feriram aos cananeus que habitavam em Zefate; e totalmente a destruíram, e chamou-se o nome desta cidade Hormá.
18 Ā, i riro anō i a Hūrā a Kaha me tōna rohe, a Ahakerono me tōna rohe, a Ekerono me tōna rohe.
18 Tomou mais Judá a Gaza com o seu termo, e a Ascalom com o seu termo, e a Ecrom com o seu termo.
19 Ā, i a Hūrā a Ihowā, ā, peia atu ana e ia ngā tāngata o te whenua pukepuke; otiia kīhai i taea e ia te pei ngā tāngata o te mānia; nō te mea he hāriata rino o rātou.
19 E estava o Senhor com Judá, e despovoou as montanhas; porém não expulsou aos moradores do vale, porquanto tinham carros de ferro.
20 I hoatu anō e rātou a Heperona ki a Karepe, i pērā me tā Mohi i kōrero ai; ā, peia atu ana e ia i reira ngā tama; tokotoru a Anaka.
20 E deram Hebrom a Calebe, como Moisés o dissera; e dali expulsou os três filhos de Anaque.
21 Ko ngā Iepuhi ia i noho ki Hiruhārama, kīhai i peia atu e ngā tamariki a Pineamine, nā, noho ana te Iepuhi i roto i ngā tamariki a Pineamine ki Hiruhārama ā taea noatia tēnei rā.
21 Porém os filhos de Benjamim não expulsaram os jebuseus que habitavam em Jerusalém; antes os jebuseus ficaram habitando com os filhos de Benjamim em Jerusalém, até ao dia de hoje,
22 Me te whare anō o Hōhepa, i haere atu ki te whawhai ki Pētēre, ā, i a rātou a Ihowā.
22 E subiu também a casa de José contra Betel, e foi o Senhor com eles.
23 Ā, i tūteia a Pētēre e te whare o Hōhepa (nā, ko te ingoa o taua pā i mua ko Rutu).
23 E a casa de José mandou espias a Betel, e foi antes o nome desta cidade Luz.
24 Nā, ka kitea e ngā kaiwhanga tētahi tangata e puta mai ana i te pā, ā, ka mea ki a ia, “Tēnā, whakaaturia ki a mātou te tomokanga atu ki te pā, ā, ka puta tā mātou koha ki a koe.”
24 E viram os espias a um homem, que saía da cidade, e lhe disseram: Ora, mostra-nos a entrada da cidade, e usaremos contigo de misericórdia.
25 Kātahi ka whakaaturia e ia ki a rātou te tomokanga atu ki te pā, ā, patua iho e rātou te pā ki te mata o te hoari; ko taua tangata ia rātou ko tōna hapū katoa i tukua atu e rātou.
25 E, mostrando-lhes ele a entrada da cidade, feriram-na ao fio da espada; porém àquele homem e a toda a sua família deixaram ir.
26 Nā, haere ana taua tangata ki te whenua o ngā Hiti, ā, hangā ana tētahi pā e ia, huaina iho te ingoa ko Rutu; ko tōna ingoa anō tēnā ā taea noatia tēnei rā.
26 Então aquele homem se foi à terra dos heteus, e edificou uma cidade, e chamou o seu nome Luz; este é o seu nome até ao dia de hoje.
27 Otiia kīhai i peia e Mānahi ngā tāngata o Peteheana me ōna pā ririki, o Tānaka me ōna pā ririki, ngā tāngata anō hoki o Roro, o ōna pā ririki, ngā tāngata o Ipireama, o ōna pā ririki, ngā tāngata o Mekiro, o ōna pā ririki heoi ka mea ngā Kanaani kia noho ki taua whenua.
27 Manassés não expulsou os habitantes de Bete-Seã, nem mesmo dos lugares da sua jurisdição; nem a Taanaque, com os lugares da sua jurisdição; nem os moradores de Dor, com os lugares da sua jurisdição; nem os moradores de Ibleão, com os lugares da sua jurisdição; nem os moradores de Megido, com os lugares da sua jurisdição; e resolveram os cananeus habitar na mesma terra.
28 Ā, nō ka kaha haere a Īharaira, ka meinga e rātou ngā Kanaani hei kaihōmai takoha, kīhai hoki rātou i peia rawatia atu.
28 E sucedeu que, quando Israel cobrou mais forças, fez dos cananeus tributários; porém não os expulsou de todo.
29 Kīhai anō hoki a Ēparaima i pei atu i ngā Kanaani i noho ki Kētere; heoi noho ana ngā Kanaani ki Kētere i waenganui i a rātou.
29 Tampouco expulsou Efraim os cananeus que habitavam em Gezer; antes os cananeus ficaram habitando com ele, em Gezer.
30 Kīhai a Hepurona i pei atu i ngā tāngata o Kitirono; i ngā tāngata anō hoki o Naharoro; heoi ka noho ngā Kanaani i waenganui i a rātou, ā, meinga ana hei kaihōmai takoha.
30 Tampouco expulsou Zebulom os moradores de Quitrom, nem os moradores de Naalol; porém os cananeus ficaram habitando com ele, e foram tributários.
31 Kīhai a Āhera i pei atu i ngā tāngata o Āko, i ngā tāngata rānei o Hairona, o Aharapa, o Akatipi, o Hērepa, o Apiki, o Rehopo;
31 Tampouco Aser expulsou os moradores de Aco, nem os moradores de Sidom; como nem de Alabe, nem de Aczibe, nem de Helba, nem de Afeque, nem de Reobe;
32 nā, ka noho ngā Āheri ki waenganui o ngā Kanaani, o ngā tāngata whenua; nō te mea kīhai rātou i pei atu i a rātou.
32 Porém os aseritas habitaram no meio dos cananeus que habitavam na terra; porquanto não os expulsaram.
33 Kīhai a Napatari i pei atu i ngā tāngata o Petehemehe, i ngā tāngata hoki o Peteanata; heoi noho ana ia waenganui o ngā Kanaani, o ngā tāngata whenua. Otiia, i meinga ngā tāngata o Petehemehe, o Peteanata hei kaihōmai takoha ki a rātou.
33 Tampouco Naftali expulsou os moradores de Bete-Semes, nem os moradores de Bete-Anate; mas habitou no meio dos cananeus que habitavam na terra; porém lhes foram tributários os moradores de Bete-Semes e Bete-Anate.
34 Nā, i ākina atu e ngā Amori ngā tamariki a Rāna ki te whenua pukepuke; kīhai hoki rātou i tukua kia heke ki te mānia.
34 E os amorreus impeliram os filhos de Dã até às montanhas; porque nem os deixavam descer ao vale.
35 Heoi, ka mea ngā Amori kia noho ki Maunga Herehe, ki Aitarono, ki Haarapimi; otiia i kaha anō te ringa o te whare o Hōhepa, ā, ka meinga rātou hei kaihōmai takoha.
35 Também os amorreus quiseram habitar nas montanhas de Heres, em Aijalom e em Saalbim; porém prevaleceu a mão da casa de José, e ficaram tributários.
36 Nā, ko te rohe ki ngā Amori kei te pīnakitanga ki Akarapimi; kei te kāmaka, ā, ahu whakarunga.
36 E foi o termo dos amorreus desde a subida de Acrabim, desde a penha, e dali para cima.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.