Mateus 9
MPJ vs ARIB
1 Jiijajmapuya tatirnu puutungka, kaya marlaku yanu kalyuwana, Jiijajmili tawunkarti.
1 E entrando Jesus num barco, passou para o outro lado, e chegou à sua própria cidade.
2 Puutjanuya tiputingu parnangka ngarapayi. Kaya martukajalu katinguluya ngarnta parralayiji Jiijajkarti, piitingka. Jiijajju-jananya kulirnu, “Yilta martu ngaakajalurniya kulirnin, ngayurna maparn majuwinti.” Kara Jiijajju wajarnu ngarntapurlukaku, “Pukurlarri! Ngayulurnangkura walykukaja wirrupungin.”
2 E eis que lhe trouxeram um paralítico deitado num leito. Jesus, pois, vendo-lhes a fé, disse ao paralítico: Tem ânimo, filho; perdoados são os teus pecados.
3 Jiingkaya ngarapayi Muujajmili wangkapurlukakaja, ka-ngkuya wajarnu, “Mama ngarnawarrapurlukaluwiyaju walykukaja wirrupunginpa, mirta ngaalu, martulu.”
3 E alguns dos escribas disseram consigo: Este homem blasfema.
4 Jiijajju-jananya ngarala kulilpayi, ka-janampa wajarnu, “Nganakurninyurra jankanin?
4 Mas Jesus, conhecendo-lhes os pensamentos, disse: Por que pensais o mal em vossos corações?
5 Wangka ngaaya kulila! Ngayulurna wajarnu walykukajarnangkura wirrupungu. Palujanu mayitpinyurra kulirni, mayitpirnalura wirrupungu, mayitpi paki. Yiipirna wangka kujupa jilanya wajalku, ‘Pakala kunyjunyurrira yarra!’ Jampa mirta pakalku, palunyangkarninyurra kulilku, mayunyju. Wangka jiirnara wajalku ngayurna mayunyjuparni kulilkuranyurra.
5 Pois qual é mais fácil? dizer: Perdoados são os teus pecados, ou dizer: Levanta-te e anda?
6 Ngayurninyurra kulilkura, Mamamili maparnwintilurna walykukaja wirrupunginpa. Ngayurna martu yarnngakurna-janampa marlpa.” Kara ngarntapurlukaku wajarnu, Jiijajju, “Pakala! Piitingku marraka yarra ngurrakarti!”
6 Ora, para que saibais que o Filho do homem tem sobre a terra autoridade para perdoar pecados {disse então ao paralítico}: Levanta-te, toma o teu leito, e vai para tua casa.
7 Ka yiltangulyu pakarnuka piitingku rulumapirnuka pakarnu yanu ngurrakarti.
7 E este, levantando-se, foi para sua casa.
8 Martukajaluya nyanguka ngurlurringu, kuwarriwiyajuya nyangu maparn majuwintilu ngapini, palujanuya Mama ngarnawarrapurluka marninypungkupayi, “Yilta ngaanya nyuntumili maparnwinti nyininpa, walykukaja wirrupunginpa.”
8 E as multidões, vendo isso, temeram, e glorificaram a Deus, que dera tal autoridade aos homens.
9 Palujanu Jiijajju ngurra jii junu yanu, ka nyangu martu kujupa yini Maajurru, yupujingka nyinapayi, mani kapamanku-janampa mankupayi. Kara Maajurruku wajarnu, “Pakala!, kujungkali yankura!” Warrkamu junu yanu, kalu pakarnu wanarnu.
9 Partindo Jesus dali, viu sentado na coletoria um homem chamado Mateus, e disse-lhe: Segue-me. E ele, levantando-se, o seguiu.
10 Palujanuya Jiijajmapuya yanu Maajurrumili mayakarti, kaya ngalkupayi. Kujupakajaya-jananya warinykatingu kujungkarringu nyinangu. Karlkiluya kapamanku mani mankupayi, karlki kujupaya Juwumili luwukuraya parlanypa nyinapayi. Jiikajaluya kujungka Jiijajja ngalkupayi.
10 Ora, estando ele à mesa em casa, eis que chegaram muitos publicanos e pecadores, e se reclinaram à mesa juntamente com Jesus e seus discípulos.
11 Maya jiingkaya Parajikaja nyinapayi. Palukajaraya Jiijajku wirrilyirringu, jumaji-jananya Jiijajpa nyinapayi, Mamaku ngurrpakajangka. Jiikajaluya-jananya Jiijajmili wangka-nintikaja japirnu, “Nganaku-jananya Jiijajju nintipurlukalu kujungkalu ngalkurninpa, putakajangka?”
11 E os fariseus, vendo isso, perguntavam aos discípulos: Por que come o vosso Mestre com publicanos e pecadores?
12 — ausente —
12 Jesus, porém, ouvindo isso, respondeu: Não necessitam de médico os sãos, mas sim os enfermos.
13 — ausente —
13 Ide, pois, e aprendei o que significa: Misericórdia quero, e não sacrifícios. Porque eu não vim chamar justos, mas pecadores.
14 Palujanuya yanu Jiijajkarti japilkuraku, Jaanmili wangkapurlukakaja. Jaanju-jananya jiilu julyju martukaja kalyungka jarrpajunkupayi. Palumilikajaluraya Jiijajpa japirnu, “Nganakuya nyuntumili wangka-nintikajaluya ngalkurninpa mirrka? Nyinangaraluraya kaya marninypungkungaraya, Mama ngarnawarrapurlukawiyaju, ngalkuparnilu. Parajikajalukamu ngayunjula Jaanmili wangkapurlukalu Mamawiyaju marninypunginpa, mirtala ngalkurnin, paki.”
14 Então vieram ter com ele os discípulos de João, perguntando: Por que é que nós e os fariseus jejuamos, mas os teus discípulos não jejuam?
15 Jiijajju-janampa wajarnu wangka yumuwanpa kulilkurakuya, “Nyupararralupula marrirtikijalu kujungkarrinila mirrka ngalkuraku, ka turlku yinkaraku, pukurlju. Kunyjunyuya-pulampa jilanya pukurlju ngalku, kuwarripa marrirtirrikija yirna palu. Ngulangaya yirna palunyanga ngaluraya katiku, palunyangkaya palumili walyjakaja nyinaku mirrkaparni, Mamaya japilkura.” Jiijajju-janampa jilanya yumulu wajarnu kurranyilu. “Yirna palunya marrirtingayuru, kayilarniya ngalulku katiku. Palunyangkajunyurra mirrkaparni nyinaku Mama ngarnawarrapurlukawiyaju japira nyinaku.”
15 Respondeu-lhes Jesus: Podem porventura ficar tristes os convidados às núpcias, enquanto o noivo está com eles? Dias virão, porém, em que lhes será tirado o noivo, e então hão de jejuar.
16 Jiijajju-janampa wangka yumuwanpa wajarnu, “Jaartakamu jawuja jampapula wuurlpalarriku palunyangapula yaarryanku. Mirtanyurra kujupajanu nyuwanjanu yaarrpungkula junku wuurlpalangka niitulkurlulu wakalku, paki, yitiwana, wulungulyungku jiinga yaarryankumalpa niituljanuwana. Jiingkamarranyurra kujupajanu mirta manku wuurlpalangka junku miintamulku, paki, junkunyurra.”
16 Ninguém põe remendo de pano novo em vestido velho; porque semelhante remendo tira parte do vestido, e faz-se maior a rotura.
17 (Juwukajaluya paatuljarramunungka karrkarta kanyilpayi nyurungka.) Wangka yumuwanpa kujupawana-jananya wajarnu, Jiijajju, “Kuripijjanungka nyupirala karrkarta yintini. Jiipukurnungkala nyurungka karrpira jatamapura, yintira kanyini. Mirtala yintira wuulpalangka nyurungka kanyini, paki, palunyanga taalpalku. Nyuru nyuwanangkawiyaju yintirala karrkarta kanyini, taalpalparningka. Palya palunga karrkartanga. Nyuru nyuwanpanga palya nyinaku.” Wangka jiinya-jananya Jiijajju wajarnu, jilanyaya kulilkura, nyuru wuulpalayuru Muujajmili wangka nyinani, ka nyuru nyuwanyuru Jiijajmili wangka nyinani.
17 Nem se deita vinho novo em odres velhos; do contrário se rebentam, derrama-se o vinho, e os odres se perdem; mas deita-se vinho novo em odres novos, e assim ambos se conservam.
18 Wangka palu-janampa wajalpayi, ka Juwumili maajalu yanurni japilkura. Parnangkalu pupatingu murti jurrpujurrpu, kara Jiijajpa japirnu, “Pinyirringurna kuwarri yurntalja. Kujungkali yarra!, ngayumili ngurrakarti, pampulkun wankamanku.”
18 Enquanto ainda lhes dizia essas coisas, eis que chegou um chefe da sinagoga e o adorou, dizendo: Minha filha acaba de falecer; mas vem, impõe-lhe a tua mão, e ela viverá.
19 Jiijajpa pakarnu kapula kujungka yanu, palumili wangka-nintikajalurrju, martu kujupakajalurrju.
19 Levantou-se, pois, Jesus, e o foi seguindo, ele e os seus discípulos.
20 — ausente —
20 E eis que certa mulher, que havia doze anos padecia de uma hemorragia, chegou por detrás dele e tocou-lhe a orla do manto;
21 — ausente —
21 porque dizia consigo: Se eu tão-somente tocar-lhe o manto, ficarei sã.
22 Jiijajju pijurringuka nyanguka wajarnu, “Wanti, murlpirrarri! Nyuntulurnin maparn maju kulirninpa, palunyangkan kunyjunyurringu.” Palunyangkayila yilta kunyjunyurringu.
22 Mas Jesus, voltando-se e vendo-a, disse: Tem ânimo, filha, a tua fé te salvou. E desde aquela hora a mulher ficou sã.
23 Palunyangkaya yanu maaja palumilingka Jiijajpa kurrungu. Jarrpanguya-jananya nyangu, martu yarnnga yulapayi, karlki kujupaluya nyuwijiki ngarlpuyungkupayi, kujilju.
23 Quando Jesus chegou à casa daquele chefe, e viu os tocadores de flauta e a multidão em alvoroço,
24 Jiijajju-janampa wiltulu wajarnu, “Yarraya yawujayiti! Ngaa kuyurnpa kunyala ngarrin.” Nyurniraya yikarrirringu.
24 disse; Retirai-vos; porque a menina não está morta, mas dorme. E riam-se dele.
25 Yanuya yawujayiti ngarapayi, kalu Jiijajpa yanu wantikarti ka mara ngalurnu, kayila kanarringuka walyja pakarnu.
25 Tendo-se feito sair o povo, entrou Jesus, tomou a menina pela mão, e ela se levantou.
26 Martukajaluya nyangu kunyjunyurringu, kayilaya yanu tawun kujupawana tawun kujupawana parra wajalpayi.
26 E espalhou-se a notícia disso por toda aquela terra.
27 Tawunpa jiinya Jiijajpa junu yanu. Pampuru kujarralupula Jiijajpa kulirnukalupula wanalpayi. Jiijajkurapula wiltulu wajarnu jilanya, “Nyarrurri-limpaju!, nyuntu Tayipitmili walyja marlajanu.”
27 Partindo Jesus dali, seguiram-no dois cegos, que clamavam, dizendo: Tem compaixão de nós, Filho de Davi.
28 Jiijajpa yanu maya kujupangka kurrungu. Wanarnulupula jiingka mayangka jarrpangu. Jiijajju-pulanya japirnu, “Kulirninpanpula?, ngayulurnantapula maparn majulu kunyjunyunku?” Wajarnurapula, “Yuu! Maaja!”
28 E, tendo ele entrado em casa, os cegos se aproximaram dele; e Jesus perguntou-lhes: Credes que eu posso fazer isto? Responderam-lhe eles: Sim, Senhor.
29 Ka Jiijajju-pulanya kuru pampurnuka wajarnu-pulampa, “Ngayurninpula yiltalu kulirni, palunyangkarnangkupula ngayulu wajarnin, ‘Kunyjunyurripula!’”
29 Então lhes tocou os olhos, dizendo: Seja-vos feito segundo a vossa fé.
30 Palunyangkapula pipurru kuru kunyjunyurringu. Ka-pulanya Jiijajju marrkurnu, “Mirtan-jananyapula jakurljunama!, yakapula nyinama!”
30 E os olhos se lhes abriram. Jesus ordenou-lhes terminantemente, dizendo: Vede que ninguém o saiba.
31 Kulirnupula junu Jiijajmili wangka yanu-jananyapula parra jakurljunkupayi, tawun kujupawana tawun kujupawana.
31 Eles, porém, saíram, e divulgaram a sua fama por toda aquela terra.
32 Palujanu karlki kujupaluya martu wangkaparni katingu Jiijajkarti, martu jiinga malpuwinti nyinapayi.
32 Enquanto esses se retiravam, eis que lhe trouxeram um homem mudo e endemoninhado.
33 Jiijajjulura malpunga wajarnu kurtingu, kayila kunyjunyurringuka wangkapayi. Martukajaluya nyanguka kuru pakarnu. Ka-ngkuya wajalpayi, “Kuwarriwiyajulaju nyangu maparn majulu kunyjunyunkunyja, Yijurilmili marlajanukajalu.”
33 E, expulso o demônio, falou o mudo e as multidões se admiraram, dizendo: Nunca tal se viu em Israel.
34 Karlkilu-ngkuya Parajikajalu pakiwana wajarnu, “Malpuku maajamili maparnwintilu-jananya malpukaja payira kurtingkuni.”
34 Os fariseus, porém, diziam: É pelo príncipe dos demônios que ele expulsa os demônios.
35 Jiijajpa parra yankupayi tawun kujupawana tawun kujupawana, parra-jananya martukaja nintilpayi, tawunja yitiwanalurrju. Juwumili jaajikajangka-jananya tawun parlparriwana parra nintilpayi. Martukajaku-janampa jilanya wajalpayi, “Wangka kunyjunyuya kulila! Mamalu-nyurranya palumili walyjakaja ngampurrju kanyilku.” Ngarntakaja-jananya kujupa kujupa kunyjunyunkupayi.
35 E percorria Jesus todas as cidades e aldeias, ensinando nas sinagogas, pregando o evangelho do reino, e curando toda sorte de doenças e enfermidades.
36 Jiijajju-jananya martu laltu nyakupayi, ka-janampa nyarrurripayi, jilanya kulilpayi, “Nyarruya nyininpa, mirta maajalu-jananya ngampurrju kanyirninpa, jiipukajayuruya maajaparni.”
36 Vendo ele as multidões, compadeceu-se delas, porque andavam desgarradas e errantes, como ovelhas que não têm pastor.
37 — ausente —
37 Então disse a seus discípulos: Na verdade, a seara é grande, mas os trabalhadores são poucos.
38 — ausente —
38 Rogai, pois, ao Senhor da seara que mande trabalhadores para a sua seara.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?