Mateus 22
MPJ vs ARIB
1 Jiijajju-janampa wangka yumuwanpa wajarnu, kulilkurakuya.
1 Então Jesus tornou a falar-lhes por parábolas, dizendo:
2 “Mamalu-jananya palumili walyjakaja ngampurrju kanyilku. Palunya tayimuya jilanya nyinaku. Maaja maju nyinaku, warrkamupurluka yarnnga kanyilku. Maaja paluku kaja marrirtikijalu, maaja jii-janampa warrkamupurlukakajaku mirraku.
2 O reino dos céus é semelhante a um rei, que celebrou as bodas de seu filho.
3 Ka-jananya wajalku, ‘Palukajangka-jananyaya yarra wajala!, ngularniya mirrkaku yankurakurni.’ Ka yanku-jananyaya wajalku, kayilapaya kulilku junku.
3 Enviou os seus servos a chamar os convidados para a festa, e estes não quiseram vir.
4 Palujanu yarralku-jananya warrkamupurlukakaja kujupakaja kurtingku, jilanya-jananyaya wajalkura, ‘Mirrkakamu kilakaja ngarrinpa, yarrarniya! Kilakajaya katupunguka junu.’
4 Enviou ainda outros servos com este recado: Dizei aos convidados: Tenho já preparado o meu banquete; as minhas reses e os meus cevados estão mortos, e tudo está pronto; vinde às bodas.
5 Ka martu palukajaluya kulilku junku wuluya warrkamurriku. Kuju kaatanmayakarti yanku ka warrkamurriku. Ka kujupa tuumayakarti yanku warrkamukarti.
5 Mas eles não fizeram caso e foram, um para o seu campo, outro para o seu negócio;
6 Ka karlki kujupaluya maaja majumili warrkamupurlukakaja pungku miturntanku.
6 e os outros, agarrando os servos, os ultrajaram e mataram.
7 Kayilapa maaja majulu palulu kulilku ka-janampa wirrilyirriku. Palujanu jantulwintikaja-jananya kurtingku jiiku martukajaku, pungkuraku-jananyaya miturntalkuraku. Yiltangulyuya miturriku, kayilapa tawunpa-janampaya kampaku wiyalku.
7 Irou-se o rei, e mandou as suas tropas exterminar aqueles assassinos e incendiar a sua cidade.
8 “Palujanu maaja majulu-jananya palumili warrkamupurlukakajangka wajalku, ‘Ngayukuju kaja marrirtirrikijalu, palujanu mirrkakamu kilakaja ngarrinpa. Martu palukajarna-jananya junkungara, mirtarna-jananya wajalngara mirrkakurniya yankuraku. Palukajaya purtu wajalpa.
8 Então disse aos servos: As bodas estão preparadas, mas os convidados não eram dignos;
9 Nyunturtinpaya yarra ruutuwana!, martukaja-jananyanyurra nyakuka japilku, yankurakurniya mirrkaku.’
9 ide, pois, às encruzilhadas dos caminhos e chamai para as bodas a quantos encontrardes.
10 Palujanuya yanku ruutuwana kujungkalku-jananyaya martukaja, kunyjunyukajakamu walykukaja. Palujanu manku-jananyaya kangku maaja majumili mayakarti. Ka-jananyaya warrkamupurlukalu kuurtu kunyjunyukaja yungku, kurrungkuraluya, kuurtu kunyjunyuwintiluya ngalkura ka pukurlarriraku. Mayangka palungkaya kujungkarriku yarnngaminyirri.
10 Indo aqueles servos pelos caminhos, reuniram todos os que encontraram, maus e bons; e a sala nupcial ficou cheia de convivas.
11 “Maaja majulu palulu yanku mayangka kurrungku, ka nyaku kuju martu, kuurtu kunyjunyuparniwinti yikini.
11 Mas entrando o rei para ver os convivas, notou ali um homem que não trajava veste nupcial,
12 Ka yankulu wajalku, ‘Nyaajanun nyuntu kuurtu kunyjunyuparni yikini?’ Kulilkuka yaka yikiku.
12 e perguntou-lhe: Amigo, como entraste aqui sem veste nupcial? Ele, porém, emudeceu.
13 Ka maaja majulu palulu-jananya wajalku, palumili warrkamupurlukakajangka, ‘Yarraya tayimapula ruupuwintilu!, marakamu jina kujarra, kanyurra kangku warningku yawujayiti, mungangka yikiraku. Jiingkayilapa yulamalpa wilyjiwilyji majuwinti.’”
13 Então o rei disse aos servos: Atai-o de pés e mãos, e lançai-o nas trevas exteriores; ali haverá o choro e o ranger de dentes.
14 Jiijajju-janampa yarrarnu wajarnu, “Martu karlkinjuya Mamamili wangka kulilku, kaya walyjarriku. Ka yarnnga kujupaluya kulilku junku, mirtaya Mamamili walyjarriku.”
14 Pois muitos são chamados, mas poucos escolhidos.
15 — ausente —
15 Então os fariseus se retiraram e consultaram entre si como o apanhariam em alguma palavra;
16 — ausente —
16 Enviaram os seus discípulos, juntamente com os herodianos, a perguntar: Mestre, sabemos que és verdadeiro e que ensinas o caminho de Deus segundo a verdade, e não se te dá de ninguém, porque não te deixas levar de respeitos humanos;
17 Kuwarri-lanyaju jungalu wajala!, wanyjalpan nyuntulu kulini? Luwu wanyjalpa-lampa nyininpa? Kajila ngayurtinju kapamanpa maaja maju mani yungkuraku?, yini Tayipiriyajpa, mayitpi mirtalara yungku kapamanpa.”
17 dize-nos, pois, qual é o teu parecer; é lícito ou não pagar o tributo a César?
18 Jiijajju kulirnu, “Mayitpi ngaakajalurniya japini, ngularniya kuutja wajalkuraku.” Palujanu-janampa wajarnu, “Mayunyjulurninyurra japini, pakilurrju. Jilanya japilparnilurniyan junkungara.
18 Porém Jesus, tendo percebido a malícia deles, respondeu-lhes: Por que me experimentais, hipócritas?
19 Mani jilpa kujula kapamanpa yungkuni. Mani palu jilparniya kawa nintijula!, nyakurakurna.” Jilparaya kangu yungu.
19 Mostrai-me uma moeda de tributo. Trouxeram-lhe um denário.
20 Jiijajju-jananya japirnu, “Ngumpa nganamili ngaanya? Yini ngana ngaanya?”
20 Ele perguntou: De quem é esta efígie e inscrição?
21 Kaluya wajarnu, “Kapamanpa maaja maju, Tayipiriyajpa.” Ka-jananya Jiijajju wajarnu, “Warrkamupurlukaluntaya japilku maniku kapamanku, palujanu yungkuraku-jananyanyurra, kayilaparaya kangku yungku maaja Tayipiriyajpa. Paluyuru yiipi Mamamili warrkamupurlukaluntaya japilku maniku, palujanu-jananyanyurra yungku mani, kayilaparaya kangku junku Mamamili warrkamuku.”
21 Responderam: De César. Então lhes disse Jesus: Dai, pois, a César o que é de César, e a Deus o que é de Deus.
22 Jilanya-jananya Jiijajju yalyjirrju wajanu, palujanuya purtu kulinu kuutja ngula wangkakuraku. Palujanuya Parajikajakamu, Yirutmili wangkapurlukakaja yaka yikipayi kayilaya junu yanu
22 Ao ouvirem isto, admiraram-se e, deixando-o, foram-se.
23 Martu karlkinpaya nyinapayi Jaajmili maajakaja. Jilanyaya kulilpayi pakiwana, “Martuya mirta mitujanu ngula pakalku, paki, wuluya mitu ngarrimalpa.”
23 No mesmo dia vieram alguns saduceus, que dizem não haver ressurreição, e o interrogaram, dizendo:
24 Jiikajaluya yanu Jiijajpa japirnu, “Nintipuka! Muujajju-lampa julyju jilanya luwu wakarnu. Yiipi kurtalu wanti manku, ka jijiparni nyinaku, palujanu miturriku. Kayilapa palumililu marlangulu manku wanti palunya. Yiipipula jiji manku, kaya martukajalu kulilku, ‘Kurtakura jiinya jiji.’” (Martukajalula mirta jii kulini, ka Juwukajaluya jilanya kulilpayi.)
24 Mestre, Moisés disse: Se alguém morrer sem deixar filhos, seu irmão casará com a viúva e dará sucessão ao falecido.
25 Kaluya Jiijajja yarrarnu wajarnu, “Jiikajaya kurtararranpa nyinapayi japan wulikaja. Majujaralu manu nyupa kanyilpayi. Jijiparnipula nyinapayi, palujanu yirna palu miturringu. Ka palumili marlangulu wanti jii manu.
25 Ora havia entre nós sete irmãos: o primeiro, depois de ter casado, morreu e, não havendo sucessão, deixou sua mulher a seu irmão;
26 Nyinapayipula jijiparni kayilapa yirna palu miturringu. Wantiwiyaju wanka nyinapayi. Kayilapa kujupalu marlangulu wanti palu manu. Jijiparnipula nyinangu, kayilapa yirna palu miturringu. Jilanyayuruya wanti palu kanyirnu marlangukajalu, kaya miturripayi jijiparni.
26 do mesmo modo também o segundo e o terceiro, até o sétimo.
27 Palujanu wanti palu wanka kuju nyinangu, ka jijiparni miturringu.”
27 Depois de todos eles morreu a mulher.
28 Ka Jiijajkuraya yarrarnu japirnu, “Ngulampanga mayitpi martukaja mitujanu wankarriku, kayila wanti palunya mitujanu wankarriku, ka palumili nyupakajalurrju. Palujanu nganakura wanti palu nyinaku? Julyju-jananya japan wulikaja kanyilpayi.”
28 Na ressurreição, pois, a qual dos sete pertencerá a mulher? porque todos foram casados com ela.
29 Ka Jiijajju-jananya wajarnu, “Pakiwananyurra kulini. Mamamiliku wangkakunyurra ngurrpa. Mirtanyurra kulini Mama ngarnawarrapurlukalu yalyjirrju ngapini, maparn majuwintilu.
29 Respondeu-lhes Jesus: Errais, não sabendo as Escrituras, nem o poder de Deus.
30 Ngulaya martukaja mitujanu pakalku, mirtaya nyupawinti nyinaku, paki. Wikarrukajayuruya Mamamili ngurrangka nyinaku, nyupaparni.
30 Pois na ressurreição nem os homens casam, nem as mulheres são dadas em casamento porém são como os anjos no céu.
31 Martu mitujanu yilta wankarriku nyinaku, Mamamili ngurrangka. Jilanya Mamalu wajarnu. Wangka jiiyuru riitamurrira kanyurra kulilngara. Yipurammapuya miturringu julyju, kayilapa Muujajju wangka palunya wakarnu, marlalu jilanya,
31 E, quanto à ressurreição dos mortos, não lestes o que foi dito por Deus:
32 ‘Ngayurna Mama ngarnawarrapurlukarna-janampa maaja maju nyinani Yipuramku, Yajikkukamu Jayikapku.’ Yiltaya palukaja wanka nyinani ngarnawarra Mamamili ngurrangka.”
32 Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque, e o Deus de Jacó? Ora, ele não é Deus de mortos, mas de vivos.
33 Kaya martukajalu kulirnu, kayilapaya kuru pakarnu, “Yilta yalyjirrju-lanya nintini.” Kaya Jaajmili maajakajalu purtu kulirnu, ka yakarringu. Purtuya kulilpayi ngaparrpa wangkakuraku.
33 E as multidões, ouvindo isso, se maravilhavam da sua doutrina.
34 Palujanuya Parajikajalu maajakajalu yanurni kaya kulirnu, “Jaajmili maajakajaluya purtu kulirnu, kaya yakarringu Jiijajku.”
34 Os fariseus, quando souberam, que ele fizera emudecer os saduceus, reuniram-se todos;
35 — ausente —
35 e um deles, doutor da lei, para o experimentar, interrogou-o, dizendo:
36 — ausente —
36 Mestre, qual é o grande mandamento na lei?
37 Ka Jiijajjura wajarnu, “Luwu majuwartanga palunga jilanya nyinani, ‘Mama ngarnawarrapurluka-lampa kuju maaja nyininpa. Palukuwiyajunyurra layikamurrira nyinara. Paluwiyajunyurra kuliraka nyinara.’
37 Respondeu-lhe Jesus: Amarás ao Senhor teu Deus de todo o teu coração, de toda a tua alma, e de todo o teu entendimento.
38 Yilta wangka palu majuwarta nyinani.
38 Este é o grande e primeiro mandamento.
39 Ka kujupa paluyuru majuwarta nyinani jilanya, ‘Ngurra walyjakajakulara layikamurrira nyinani. Palunyayurula-janampa ngurra kujupakajaku layikamurrira nyinaku.’
39 E o segundo, semelhante a este, é: Amarás ao teu próximo como a ti mesmo.
40 Luwu palu kujarrapula maju nyinani, luwu karlkinpaya ngalyarlpa nyinani. Luwu palunya kujarra-pulanyaya julyju Mamamili jakurlpurlukalu kulira wajalpayi.”
40 Destes dois mandamentos dependem toda a lei e os profetas.
41 Parajikajaya wulu yikipayi. Ka Jiijajju-jananya yumulu japirnu,
41 Ora, enquanto os fariseus estavam reunidos, interrogou-os Jesus, dizendo:
42 “Mamamili wangka jakurlpurlukaluya wajalpayi, ‘Kurayijparni ngula yanku.’ Wanyjalpanyurra kulini? Kurayijpara nganaku marlajanu yankurni? Maaja nganamili?” Ka wajarnuraya, “Maaja Tayipitmili marlajanu nyinaku.”
42 Que pensais vós do Cristo? De quem é filho? Responderam-lhe: De Davi.
43 Ka Jiijajju-janampa wajarnu, “Julyju Mamamili Kuurtilu Tayipitpa nintirnu, palujanu Tayipitju jilanya wajarnu,
43 Replicou-lhes ele: Como é então que Davi, no Espírito, lhe chama Senhor, dizendo:
44 ‘Mama ngarnawarrapurlukalura wajarnu Kurayijja “Kujarrali nyinaku, maaja kujarra ngaangka. Ngayulu Mamalurna-jananya warrkilku kurtingku nyuntungkamarra Kurayijjamarra.” ’ Tayipitju yarrarnu wajarnu, ‘Kurayijpa jiinya ngayumili maaja nyinani.’”
44 Disse o Senhor ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita, até que eu ponha os teus inimigos de baixo dos teus pés?
45 Ka Jiijajju-jananya yarrarnu wajarnu, “Tayipitju Kurayijpa wajarnu, ‘Ngayukuju maaja.’ Yilta Kurayijpa jiinya Mamamili, mirta Tayipitmili marlajanuwiyaju.”
45 Se Davi, pois, lhe chama Senhor, como é ele seu filho?
46 Kaya purtu kulirnu Parajikajalu maajakajalu Jiijajpaya japilkuraku. Kaya kurntarringu jumaji Jiijajju-jananya wajarnu jungalu. Mirtaraya ngula yarrarnu japirnu, junuya.
46 E ninguém podia responder-lhe palavra; nem desde aquele dia jamais ousou alguém interrogá-lo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?