Mateus 20

MPJ vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Jiijajju-janampa wajarnu, “Mamalu-jananya palumili walyjakaja kanyilku ngampurrju. Palu tayimu jilanya nyinaku. Maajalu kanyilku kaatanmaya, kuripijkaja kuruwumunmalpa. Yaarlipala kurnpungka yanku tawunkarti mankuraku-jananya warrkamupurlukakaja.
1 Porque o reino dos céus é semelhante a um homem, proprietário, que saiu de madrugada a contratar trabalhadores para a sua vinha.
2 Ka wajalku-jananya, ‘Manirna-nyurranya ruka yungku pipiti tala karrpuku kujuku.’ Ka kulilkuya pukurlarriku. Palujanu-jananya katiku warrkamukarti, palumili kaatanmayakarti.
2 Ajustou com os trabalhadores o salário de um denário por dia, e mandou-os para a sua vinha.
3 Ka yaarlipala maaja palu yarralku yanku tawunkarti. Kayilapa-jananya nyaku, martu kujupakaja warrkamuparniya yikini, tawunja kaninypa. Jiingkaya majani martukaja warrkamuku.
3 Cerca da hora terceira saiu, e viu que estavam outros, ociosos, na praça,
4 Ka wajalku-jananya, ‘Nyunturtinpaya yarra!, kaatanmayakarti warrkamurriraku. Ka rukarna-nyurranya manikaja yungku.’ Pukurlarrikuya, ka-jananya kangku warrkamukarti.
4 e disse-lhes: Ide também vós para a vinha, e dar-vos-ei o que for justo. E eles foram.
5 Ka maaja palunya karrpungka yarralku yanku tawunkarti. Ka kujupakaja-jananya nyaku, ka kangku warrkamukarti. Ka ruka yarralku palu yanku tawunkarti, ka nyaku-jananya kujupakaja yikini. Ka-jananya kangku warrkamukarti.
5 Outra vez saiu, cerca da hora sexta e da nona, e fez o mesmo.
6 “Palujanu rukaruka, kayila yarralku yanku tawunkarti kujupakajaku. Ka nyaku-jananya wajalku, ‘Nyaakunyurra wulu ngaangka yikini warrkamuparni?’
6 Responderam-lhe eles: Porque ninguém nos contratou. Disse-lhes ele: Ide também vós para a vinha.
7 Karaya wajalku, ‘Mirta-lanyajuya maajakajalu mirrangu kangu warrkamukarti.’ Ka wajalku-janampa, ‘Nyunturtinpalurrjurniya yarra kaatanmayakarti!, warrkamukarti.’ Yankukaya rawaparni warrkamurriku.
7 Responderam-lhe eles: Porque ninguém nos contratou. Disse-lhes ele: Ide também vós para a vinha.
8 “Jirntu kurrungkunyjangka maajalulu wajalku palumili warrkamupurlukangka, jiimartajingka, ‘Mawu-jananya yarra marra warrkamupurlukakaja!, mani-jananyan yungkuraku, ngaanya. Jiikajarna-jananya kangkupayi rukaruka, palukajapalaji-jananya yuwa! Palujanu rukarna-jananya kangkupayi, palukaja-jananyan yungku. Ka palujanu karrpungkarna-jananya kangkupayi, palukaja-jananyan yungku. Palujanu yaarlipalarna-jananya manu palukaja-jananyan yungku. Ka yaarlipala kurnpungkarna-jananya manu, palukaja-jananyan marla yungku.’
8 Ao anoitecer, disse o senhor da vinha ao seu mordomo: Chama os trabalhadores, e paga-lhes o salário, começando pelos últimos até os primeiros.
9 “Palujanu rukaruka maajalu-jananya kangkupayi, jiikaja warrkamupurlukakaja, kayilapa-jananya palumililu warrkamupurlukalu yungkumalpa pipiti tala wulikajaku, kujunkujunku. Palujanu ruka maajalu-jananya kangkupayi, jiikaja warrkamupurlukakaja, kayilapa-jananya palumililu warrkamupurlukalu yungkumalpa pipiti tala wulikajaku, kujunkujunku. Jilanyalu-jananya pipiti talakaja wulikaja yungkumalpa.
9 Chegando, pois, os que tinham ido cerca da hora undécima, receberam um denário cada um.
10 Karlkinpaya warrkamupurlukakaja kurnpungkaya yaarlipala warrkamurripayi, palukajaluya nyaku, pipiti tala-jananya wulikaja yungkupayi, kaya kulilku, ‘Mayitpila muu mani manku, pipiti talangka munkarra.’ Palujanu warrkamupurluka palulu-jananya yungku pipiti tala, kujunkujunku.
10 Vindo, então, os primeiros, pensaram que haviam de receber mais; mas do mesmo modo receberam um denário cada um.
11 — ausente —
11 E ao recebê-lo, murmuravam contra o proprietário, dizendo:
12 — ausente —
12 Estes últimos trabalharam somente uma hora, e os igualastes a nós, que suportamos a fadiga do dia inteiro e o forte calor.
13 Ka maajalu-janampa wajalku, ‘Ngayumili miirtikaja! Mirtarna-nyurranya ngayulu raapamunu. Kurnpungkanyurra pukurlarringu, ngayulurna-nyurranya yungkuraku pipiti tala.
13 Mas ele, respondendo, disse a um deles: Amigo, não te faço injustiça; não ajustaste comigo um denário?
14 — ausente —
14 Toma o que é teu, e vai-te; eu quero dar a este último tanto como a ti.
15 — ausente —
15 Não me é lícito fazer o que quero do que é meu? Ou é mau o teu olho porque eu sou bom?
16 Jiijajju-janampa yarrarnu wajarnu, “Parnangkaya kuwarri maajakaja nyininpa, ngula ngurra Mamamilingkaya warrkamupurluka nyinaku. Ka kujupakajaya kuwarri warrkamupurlukakaja nyininpa, ngulaya ngurra palungka maajakaja nyinaku.”
16 Assim os últimos serão primeiros, e os primeiros serão últimos.
17 Palujanuya Jiijajmapukamu martu kujupakaja kujungka yankupayi tawunu Jarujalumkarti. Ka Jiijajpa-janampa mirrangu palumili wangka-nintikajaku, ka-jananya jaalpu yikijunu.
17 Estando Jesus para subir a Jerusalém, chamou à parte os doze e no caminho lhes disse:
18 Ka-jananya wajarnu, “Ngangkulaya! Wulikajala yaninpa Jarujalumkarti, ka ngurra palungkarniya manku, martu yarnngaku marlpa, karniya kangku Yatilykajakartikamu Muujajmili wangkapurlukakajakarti. Jiikajalurniya kangku kuutja yikijunku, ka wajalkurniya miturntalkuraku.
18 Eis que subimos a Jerusalém, e o Filho do homem será entregue aos principais sacerdotes e aos escribas, e eles o condenarão à morte,
19 Palujanurniya kangku Juwuparnikajakarti. Jiikajalurniya nyurnimanku, karniya wiipuwintilu pungku. Palujanurniya wiltijunku, karna miturriku. Palujanurna mitu ngarriku karrpu kujarrangka, karna wankarriku pakalku.”
19 e o entregarão aos gentios para que dele escarneçam, e o açoitem e crucifiquem; e ao terceiro dia ressuscitará.
20 Yirna Jipitimili nyupakamu palumili kaja kujarra, palurtinpaya yankupayi Jiijajkarti. Ka wantilu palulu pupatingu kalu Jiijajja japirnu, “Kajijun nyuntulu kunyjunyu ngapilku?”
20 Aproximou-se dele, então, a mãe dos filhos de Zebedeu, com seus filhos, ajoelhando-se e fazendo-lhe um pedido.
21 Ka Jiijajjura wajarnu, “Nganarnangku ngapilku?” Kara wantilu wajarnu Jiijajku, “Nyuntun ngula maaja maju nyinaku, kayilapantapula ngaa kujarra, kaja kujarra maaja maju kiin nyinaku. Kajirnin jilanya wajalku?”
21 Perguntou-lhe Jesus: Que queres? Ela lhe respondeu: Concede que estes meus dois filhos se sentem, um à tua direita e outro à tua esquerda, no teu reino.
22 Jiijajjura wajarnu, “Pakiwanan nyuntu wangkani. Ngurrpalun nyuntulu wajani.” Ka-pulampa wajarnu kaja kujarraku, “Kuwarrirniya warrkiraka pungku. Kujungkalanyaya warrkiraka pungku? Jilanyapulan kulini?” Kapula palu kujarralu wajarnu, “Yuwa, paluwanaliju kulini.”
22 Jesus, porém, replicou: Não sabeis o que pedis; podeis beber o cálice que eu estou para beber? Responderam-lhe: Podemos.
23 Ka Jiijajju-pulampa wajarnu, “Yiltantapulaya kujupakajalu warrkiraka pungku. Ka Mamaluwiyaju wajalku ngayungkarni maaja kujupa nyinakurakurni, mirtarna ngayulu wajalku.”
23 Então lhes disse: O meu cálice certamente haveis de beber; mas o sentar-se à minha direita e à minha esquerda, não me pertence concedê-lo; mas isso é para aqueles para quem está preparado por meu Pai.
24 Ka Jiijajmili wangka-nintikajaluya kulirnu, kaya wirrilyirringu-pulampaya, jumajipula maaja nyinakijalu.
24 E ouvindo isso os dez, indignaram-se contra os dois irmãos.
25 Palujanu Jiijajpa-janampa mirrangu ngamurriraya kulilkuraku. Ka-janampa wajarnu, “Ngangkulaya! Juwuparnikajaya yarnnga maaja-janampaya wiltu nyinani. Wirrilyilu-jananyaya kanyini. Jilanyakunyurra ninti nyinani.
25 Jesus, pois, chamou-os para junto de si e lhes disse: Sabeis que os governadores dos gentios os dominam, e os seus grandes exercem autoridades sobre eles.
26 — ausente —
26 Não será assim entre vós; antes, qualquer que entre vós quiser tornar-se grande, será esse o que vos sirva;
27 — ausente —
27 e qualquer que entre vós quiser ser o primeiro, será vosso servo;
28 ngayulurna-nyurrampa warrkamu ngapini, jiiyuru. Ngayurna martuku yarnngaku marlpa yanurni warrkamurna-ngkuya martu wulikajaku ngapilkura. Jilanyarnara warrkamu Mamaku ngapilku, karna miturriku martuya yarnnga wankarriraku. Mirtarna yanu ngaa parnakarti martukajalujuya warrkamu ngapilkura, maaja majuku, paki.”
28 assim como o Filho do homem não veio para ser servido, mas para servir, e para dar a sua vida em resgate de muitos.
29 Tawun Jirikuya junu yanu, kaya yankupayi Jiijajmapu, ka-jananyaya wanarnu martukajalu.
29 Saindo eles de Jericó, seguiu-o uma grande multidão;
30 Ka ruutungka ngamupula yirna kujarra, pampuru kujarra nyinapayi. Jiijajpa ruutungka yankupayi, kapula pampuru kujarralu kulirnu, wati yankupayi. Kapula wiltu mirrangu, “Nyuntun Tayipitmili marlajanu! Yarrarni nyarrurri-limpajuku!”
30 e eis que dois cegos, sentados junto do caminho, ouvindo que Jesus passava, clamaram, dizendo: Senhor, Filho de Davi, tem compaixão de nós.
31 Kaya martukaja kurranyiya yankupayi, jiikajaluya marrkurnu-pulanyaya, “Yakapula nyina!” Palujanu wulurapula wiltu mirrapayi. “Maaja! Nyuntun Tayipitmili marlajanu! Yarrarni nyarrurriwa-limpajuku!”
31 E a multidão os repreendeu, para que se calassem; eles, porém, clamaram ainda mais alto, dizendo: Senhor, Filho de Davi, tem compaixão de nós.
32 Ka Jiijajju ngangkurnu ka mirrangu-pulampa, yankurakurnipula. Japirnu-pulanya, “Nyaakupulan mirrangu? Nganarnangkupula ngapilku?”
32 E Jesus, parando, chamou-os e perguntou: Que quereis que vos faça?
33 Kapula wajarnu, “Kuru-linyaju kunyjunyula!”
33 Disseram-lhe eles: Senhor, que se nos abram os olhos.
34 Ka nyarrurringu-pulampa Jiijajpa, ka-pulanya kuru pampurnu. Kapula kuru kunyjunyurringu, kalupula kujungka Jiijajja yankupayi.
34 E Jesus, movido de compaixão, tocou-lhes os olhos, e imediatamente recuperaram a vista, e o seguiram.

Ler em outra tradução

Comparar com outra