Mateus 15

MPJ vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Palujanu Muujajmili wangkapurlukakajakamu Parajikaja tawunpa Jarujalumjanuya yankupayi. Yanuluya Jiijajkarti,
1 Então chegaram a Jesus uns fariseus e escribas vindos de Jerusalém, e lhe perguntaram:
2 kaluya Jiijajja jilanya wajarnu, “Nyuntumili wangka-nintikajaluya mitunyjarrimili luwu ngangkuraya junkuni. Mirta-ngkuya mara waajamuni mirrkaya ngalkuraku, paki.”
2 Por que transgridem os teus discípulos a tradição dos anciãos? pois não lavam as mãos, quando comem.
3 Jiijajju-janampa japirnu, “Nyaakunyurran Mamamili wangka ngangkuraka junkuni, nyurrartinmili mitunyjanirrimiliku wangkakuranyurra nyurirrini?
3 Ele, porém, respondendo, disse-lhes: E vós, por que transgredis o mandamento de Deus por causa da vossa tradição?
4 Julyju-lampa Mama ngarnawarrapurlukalu wajanu jilanya, ‘Mamakamu yakurti-pulanyaya ngampurrju kanyila!, mirta nyurnimankuraku, kunyjunyulunyurran kanyilkuraku.’ Ka wangka kujupa ngaanya Mamalu wajanu, ‘Jampa-pulanya mamakamu yakurti nyurnimalku, martu palunyanyurran pungku miturntalku jumaji nyurnipayi.’
4 Pois Deus ordenou: Honra a teu pai e a tua mãe; e, Quem maldisser a seu pai ou a sua mãe, certamente morrerá.
5 Wangka paluyurukajanyurran ngangkuraka junkuni, ka-jananyanyurran pakiwana parra nintijuni jilanya, ‘Jampanyurran manikamu purnunpa manku, mirtanyurran yakurtikamu mamarti yungku, jurraya!’ Jilanyanyurra pakiwana nintijuni. Jilanya-jananyanyurra pakiwana wajani, ‘Mama ngarnawarrapurlukakurnara ngaanya manikamu purnunpa yungku.’
5 Mas vós dizeis: Qualquer que disser a seu pai ou a sua mãe: O que poderias aproveitar de mim é oferta ao Senhor; esse de modo algum terá de honrar a seu pai.
6 Jilanyanyurra-jananyan nyunturtinju nintini, pakiwana yakurtikamu mamarti nyakura junkuraku, maningkunyurra walyja kanyilkuraku. Mamamili wangkanganyurran warlangkuni, Parajikajalu, nyunturtinmili mitunyjanirrimili kurannyurran nyurirrini.
6 E assim por causa da vossa tradição invalidastes a palavra de Deus.
7 — ausente —
7 Hipócritas! bem profetizou Isaias a vosso respeito, dizendo:
8 — ausente —
8 Este povo honra-me com os lábios; o seu coração, porém, está longe de mim.
9 Purturniya marninypungku mitunyjarrimili luwuwanaya nyinakijalu. Mirta-jananyaya ngayumili wangka nintijulku, pakiwanaya wulu nyinaku.’”
9 Mas em vão me adoram, ensinando doutrinas que são preceitos de homem.
10 — ausente —
10 E, clamando a si a multidão, disse-lhes: Ouvi, e entendei:
11 — ausente —
11 Não é o que entra pela boca que contamina o homem; mas o que sai da boca, isso é o que o contamina.
12 Jiijajmili wangka-nintikajaluya yanu Jiijajja wajarnu, “Wangkan jiinya nyuntulu kuwarri wajarnu, Parajikajaluya kulirnu kaya wirrilyirringu.”
12 Então os discípulos, aproximando-se dele, perguntaram-lhe: Sabes que os fariseus, ouvindo essas palavras, se escandalizaram?
13 — ausente —
13 Respondeu-lhes ele: Toda planta que meu Pai celestial não plantou será arrancada.
14 — ausente —
14 Deixai-os; são guias cegos; ora, se um cego guiar outro cego, ambos cairão no barranco.
15 Piija wangkangura Jiijajku jilanya, “Wangka jiinya-lanyaju nintijula! Jampa martulu mirrka waajamulkuparnilu ngalku, mirta Mamamili luwu warlangku. Jilanya-lanyaju nintijula!”
15 E Pedro, tomando a palavra, disse-lhe: Explica-nos essa parábola.
16 Ka Jiijajju-jananya wajarnu, “Kaji ngurrpanyurra? Mirtanyurra ngayumili wangka kulini?
16 Respondeu Jesus: Estai vós também ainda sem entender?
17 Ngangkulaya! Martulu mirrka waajamuraka ngalkuni palujanu mirrka nyuruwana yankuni. Ka pakirrini jampa yankuni tuyilitkarti. Mirta Mamamili luwu warlangkuni, yiipi mirta mara waajamulkuraka ngalkuni. Kunyjunyulunyurra kukakamu mirrka ngalkuraku.
17 Não compreendeis que tudo o que entra pela boca desce pelo ventre, e é lançado fora?
18 Yiipi martulu kulilku walyku ngapilkuraku, ka yanku walyku ngapilku, jiilunga Mamamili luwu warlangkuni.
18 Mas o que sai da boca procede do coração; e é isso o que contamina o homem.
19 Yiipi martulu kulilku martu kujupa pungkukijalu, ka palujanu yankuka pungku, jilanyanga yiltalu walyku ngapini. Yiipi martulu kulilku martu kujupamili wartakaja wululu kanyilkuraku, ka palujanu yanku mankuka wulu kanyilku, jilanyanga yiltalu walyku ngapini. Yiipi martulu kulilku martu kujupangkalu kajalkuraku, ka palujanu yankulu palungka kajalku, jilanyanga yiltalu walyku ngapini. Yiipi martulungku nyupa walyja junku yanku, ka yanku nyupa kujupangkalu ngarriku, jilanyanga yiltalu walyku ngapini. Yiipi martulu martu kujupa nyurnimanku, jilanyanga yiltalu walyku ngapini.
19 Porque do coração procedem os maus pensamentos, homicídios, adultérios, prostituição, furtos, falsos testemunhos e blasfêmias.
20 Yiipi martulu kulilku jilanyayurukaja walykukaja ngapilkuraku, ka yanku walyku jiikaja ngapilku, jiilunga Mamamili luwu warlangkuni, yiltalu walyku ngapini. Yiipi martulu kukakamu mirrka ngalkuni, mara waajamulparnilu, mirta Mamamili luwu warlangkuni, paki, ka mirta jilanyalu walyku ngapini. Jilanya Parajikajaluya pakiwana nintilpayi.”
20 São estas as coisas que contaminam o homem; mas o comer sem lavar as mãos, isso não o contamina.
21 Ngurra jiinya Jiijajju junu yanu, kayiliya yanu ngurra kujupakarti, palumili wangka-nintikajalurrju, tawun Taayangkakamu tawun Jayitanja ngaparti.
21 Ora, partindo Jesus dali, retirou-se para as regiões de Tiro e Sidom.
22 Wantilu jiimartajilu Juwuparnilu nyangu Jiijajpa, ka wajarnura, “Nyarrurriwaju!, yurntalpaju yarra kunyjunyula! Mitunyjarripurluka Tayipitku nyuntun nyinani marlajanu, Kurayijpa. Ngayumili yurntalpa ngarnta maju nyinani malpuwinti.”
22 E eis que uma mulher cananéia, provinda daquelas cercania, clamava, dizendo: Senhor, Filho de Davi, tem compaixão de mim, que minha filha está horrivelmente endemoninhada.
23 Jiijajju ngangkunu yakayila yankupayi. Palumili wangka-nintikajaluluya yanu wajarnu Jiijajja, “Wantilu jiilu-langku marlakartilu wanani, nyurilu-langku wanani wiltu wangkani, ‘Yurntalpaju kunyjunyula!’” Wajarnuluya Jiijajja, “Jii wanti wajalalu yankura!”
23 Contudo ele não lhe respondeu palavra. Chegando-se, pois, a ele os seus discípulos, rogavam-lhe, dizendo: Despede-a, porque vem clamando atrás de nós.
24 Jiijajju-janampa wajarnu, “Mamalu ngarnawarrapurlukalurni kurtingu Juwukajawiyajurna-jananya nintilkura, ka kunyjunyulkura, Yijurilmili marlajanukaja, mirtarna Juwuparni kunyjunyulkura. Ngayumili walyjakaja Juwukaja jiipuyuruya nyinani, maajaparni.”
24 Respondeu-lhes ele: Não fui enviado senão às ovelhas perdidas da casa de Israel.
25 Ka wanti jiinya yanulu Jiijajkutu, kayila nyinangu murtingka ka pupangu. Wajarnulu, “Maaja! Kunyjunyulaju yurntalpa!”
25 Então veio ela e, adorando-o, disse: Senhor, socorre-me.
26 Wajarnura wantiku Jiijajju, “Mirtalajura mankura mirrka yungkuni jarntu, jijimili.”
26 Ele, porém, respondeu: Não é bom tomar o pão dos filhos e lançá-lo aos cachorrinhos.
27 Wantilura wajarnu, “Yilta wangka jiinyan wajarnu. Wangka ngaanya ngangkula! Jarntulu ngalkuni mirrka jijimili warningunyjangka, tiipulja kaninyjarra.” Wantilu jilanya wajarnu, Jiijajja, “Ngayulurnanta maparnwintingka jarntu jiiyurulu japirnin mirrkayuruku. Yurntalpaju wankala!, jii maparnwintilu.” (Juwukajaluya martu kujupa Juwuparni nyakuraka nyurnimankupayi jilanya, “Jiinya walyku, jarntuyuru.”)
27 Ao que ela disse: Sim, Senhor, mas até os cachorrinhos comem das migalhas que caem da mesa dos seus donos.
28 Jiijajjura wajarnu, “Wanti! Ngangkunirnanta, yiltalun ngangkuni, ngayulurna-jananya maparnju kunyjunyuni. Japilpayirnin nyuntumili yurntalparna kunyjunyulkura, kuwarri kunyjunyurriku.” Palujanuyila yurntalpara kunyjunyurringu.
28 Então respondeu Jesus, e disse-lhe: ó mulher, grande é a tua fé! seja-te feito como queres. E desde aquela hora sua filha ficou sã.
29 Palujanuya Jiijajkamu palumili wangka-nintikaja yankupayiya kalyungka yirrirringka, yini Kaliliyangka. Palujanu Jiijajpa yanu takarnu yapungka nyinapayi.
29 Partindo Jesus dali, chegou ao pé do mar da Galiléia; e, subindo ao monte, sentou-se ali.
30 Ngurra kujupajanuya martukaja yarnnga yanu kujungkarringuluya Jiijajja, ngarntakajawinti. Ngarnta jilanyaya, pampurukaja, mukuntukaja wangkapunaja, ngarnta kujupakajalurrju. Yanuluya Jiijajkutu, nyinanguluya jiikaja ngarntawinti. Ka-jananya kunyjunyunu, Jiijajju.
30 E vieram a ele grandes multidões, trazendo consigo coxos, aleijados, cegos, mudos, e outros muitos, e lhos puseram aos pés; e ele os curou;
31 Martu kujupaluya nyangu Jiijajju-jananya kunyjunyulpayi, nyangukaya kuru pakarnu. Jiikajalu-jananyaya nyangu pampurujanukajaya parra nyakupayi, mukuntujanukajaya parra yankupayi, wangkapunajajanuya wangkapayi. Palujanuya marninypungu Mama ngarnawarrapurluka.
31 de modo que a multidão se admirou, vendo mudos a falar, aleijados a ficar sãos, coxos a andar, cegos a ver; e glorificaram ao Deus de Israel.
32 Palujanu Jiijajpa-janampa mirrangu palumili wangka-nintikajaku. Wumunu-jananya, ka-janampa wajarnu, “Martukajaku ngaakajakurna-janampa nyarrurrini, jumajiya mirrkaparnirringu. Karrpuparakuya ngaangka warrarnja nyinapayi mirrkaparni, wirrirlijanu. Mirtarna-jananya kurtingku ngurra walyjakarti, mayitiya kutungka yankura punkaljaku. Mirrkala-jananya ngaangka yungku.”
32 Jesus chamou os seus discípulos, e disse: Tenho compaixão da multidão, porque já faz três dias que eles estão comigo, e não têm o que comer; e não quero despedi-los em jejum, para que não desfaleçam no caminho.
33 Kaluya japirnu, Jiijajpa, “Kaji wanyjangkala-janampa warrarnja manku mirrka maju ngaakajaku?”
33 Disseram-lhe os discípulos: Donde nos viriam num deserto tantos pães, para fartar tamanha multidão?
34 Jiijajju-jananya japirnu, “Kajinyurra mirrkakamu kuwiyi kanyini?, mayiti paki.” Kaluya wajarnu, “Yuu. Ngaalaju kanyini piij japuwartakajakamu karlukarlu yupalpa, japan wulikaja.”
34 Perguntou-lhes Jesus: Quantos pães tendes? E responderam: Sete, e alguns peixinhos.
35 Jiijajju-janampa wajarnu martukajaku, “Nyinaya parnangka!”
35 E tendo ele ordenado ao povo que se sentasse no chão,
36 Palujanu Jiijajju manu piijkamu-pulanya karlukarlu, kalu Mamangka wangkangu, “Mama! Marninypungkunilajunta yungu-lanyajun ngaanya karlukarlukamu piij.” Palunyangka Jiijajju-jananya warlangkura yungkupayi, palumili wangka-nintikaja. Jiikajalu-jananyaya karlki martu kangkura yungkupayi.
36 tomou os sete pães e os peixes, e havendo dado graças, partiu-os, e os entregava aos discípulos, e os discípulos á multidão.
37 — ausente —
37 Assim todos comeram, e se fartaram; e do que sobejou dos pedaços levantaram sete alcofas cheias.
38 — ausente —
38 Ora, os que tinham comido eram quatro mil homens além de mulheres e crianças.
39 Palujanu-jananya Jiijajju martukaja kurtingu, kayilapaya Jiijajmapuya puutungka tatirnuka yanu parna Makatankarti.
39 E havendo Jesus despedido a multidão, entrou no barco, e foi para os confins de Magadã.

Ler em outra tradução

Comparar com outra