Marcos 8
MPJ vs ARIB
1 Palunyajanuya puntuya yarnngakuyarra Jiijajjaluya kujungkarringu kulilpayi. Rawaluya kulira nyinapayi mirrkaparnilu. Jiijajpa-janampa nyarrurringu, ka palunyakurnu wangka-nintikajaku-janampa wajarnu jilanya,
1 Naqueles dias, havendo de novo uma grande multidão, e não tendo o que comer, chamou Jesus os discípulos e disse-lhes:
2 “Martukajaku ngaakajakurna-janampa nyarrurrini, jumajiya mirrkaparnirringu. Karrpuparakuya ngaangka warrarnja nyinapayi mirrkaparni, wirrirlijanu.
2 Tenho compaixão da multidão, porque já faz três dias que eles estão comigo, e não têm o que comer.
3 Mirtarna-jananya kurtingku ngurra walyjakarti, mayitiya kutungka yankura punkaljaku, karlkinpaya tiwajanu. Mirrkala-jananya ngaangka yungku.”
3 Se eu os mandar em jejum para suas casas, desfalecerão no caminho; e alguns deles vieram de longe.
4 Kaluya japirnu, Jiijajpa, “Kaji wanyjangkala-janampa warrarnja manku mirrka maju ngaakajaku?”
4 E seus discípulos lhe responderam: Donde poderá alguém satisfazê-los de pão aqui no deserto?
5 Jiijajju-jananya japirnu, “Kajinyurra mirrka kanyini?, mayiti paki.” Kaluya wajarnu, “Yuu. Ngaalaju kanyini karlukarlu yupalpa, japan wulikaja.”
5 Perguntou-lhes Jesus: Quantos pães tendes? Responderam: Sete.
6 Jiijajju-janampa wajarnu martukajaku, “Nyinaya parnangka!” Palujanu Jiijajju manu karlukarlu, kalu Mamangka wangkangu, “Mama! Marninypungkunilajunta yungu-lanyajun ngaanya karlukarlu.” Palunyangka Jiijajju-jananya warlangkura yungkupayi, palumili wangka-nintikaja. Jiikajalu-jananyaya karlki martu kangkura yungkupayi.
6 Logo mandou ao povo que se sentasse no chão; e tomando os sete pães e havendo dado graças, partiu-os e os entregava a seus discípulos para que os distribuíssem; e eles os distribuíram pela multidão.
7 Piijpa yupalpaya kanyilpayi. Jiijajju manu piijkaja, kalu Mamangka wangkangu, “Mama! Marninypungkunilajunta yungu-lanyajun ngaanya piijpa.” Palunyangka Jiijajju-jananya warlangkura yungkupayi, palumili wangka-nintikaja. Jiikajalu-jananyaya karlki martu kangkura yungkupayi.
7 Tinham também alguns peixinhos, os quais ele abençoou, e mandou que estes também fossem distribuídos.
8 — ausente —
8 Comeram, pois, e se fartaram; e dos pedaços que sobejavam levantaram sete alcofas.
9 — ausente —
9 Ora, eram cerca de quatro mil homens. E Jesus os despediu.
10 Palunyajanu Jiijajju-jananya wajarnu, martukaja yiyarnu. Kaya tatirnuka puutja yanu ngurra kujupakutu, parna Talamanujakutu, Jiijajmapu.
10 E, entrando logo no barco com seus discípulos, foi para as regiões de Dalmanuta.
11 Kaya tirritingu puutja Jiijajmapu kaluya yanu Parajikaja Jiijajkutu. Jilanyaya kulilpayi, “Yiipi Jiijajju pakiwana wajalku ngulala kuutja wajalku.” Kaluya wajarnu, “Ngapila-lampaju maparnju yalyjirrju!, nyakuralajunta. Kalajunta kulilku yiltan ngarnawarrajanu.”
11 Saíram os fariseus e começaram a discutir com ele, pedindo-lhe um sinal do céu, para o experimentarem.
12 Jiijajju-jananya wajarnu, “Paki. Wulurninyurra japirnin ngurra parlparriwanalu, ngapilkurarna yalyjirrju. Jungalunyurra kulilngara kurranyilu, mirtarna-nyurrampa ngapilku yalyjirrju, paki.”
12 Ele, suspirando profundamente em seu espírito, disse: Por que pede esta geração um sinal? Em verdade vos digo que a esta geração não será dado sinal algum.
13 Jilanya-janampa wajarnu kaya puutja tatirnu yanu, ngurra kujupakarti, palumili wangka-nintikajalurrju.
13 E, deixando-os, tornou a embarcar e foi para o outro lado.
14 Puutjaya yankunyjanju kulirnu mirrkaparniya, karlukarlu kujuwiyajuya katipayi, wangka-nintikajalu. Ka-janampa Jiijajju wajarnu kujupakarti,
14 Ora, eles se esqueceram de levar pão, e no barco não tinham consigo senão um pão.
15 “Wurlkumartaya Parajikajangkamarra!, maaja Yirutjamarralurrju. Palukajaya puta nyininpa, pikinpawutuyuru.”
15 E Jesus ordenou-lhes, dizendo: Olhai, guardai-vos do fermento dos fariseus e do fermento de Herodes.
16 Palunyakurnu wangka-nintikajaluya purtu kulirnu ka japirnu-ngkuya, “Ngana-lanya wajarnu?, mayitpi mirrkala mirta kangkura?”
16 Pelo que eles arrazoavam entre si porque não tinham pão.
17 Jiijajpa-jananya wangkangu, “Kulilngararninyurra ngayu Mamamili maparn majuwarta. Ngayulurna mirrkaparningka mirrka ngapilku. Wulunyurra nyininpa kulinyjaparni, kawarnkawarnyuru.
17 E Jesus, percebendo isso, disse-lhes: Por que arrazoais por não terdes pão? não compreendeis ainda, nem entendeis? tendes o vosso coração endurecido?
18 Kurulunyurra nyanginpa, ka pampuruyurunyurra nyininpa, nyakunyjaparni. Kulirninpanyurra wangka, ka kawarnkawarnyurunyurra nyininpa, kulilparni. Maparnjurna kunyjunyukaja ngapilpayi, kulilngararninyurra.
18 Tendo olhos, não vedes? e tendo ouvidos, não ouvis? e não vos lembrais?
19 Kulilngararninyurra ngayulurna julyju mirrka ngapilpayi. Ngayulurna-jananya martukaja karlukarlu payip wulikaja warlangu yungu. Palujanuya martulu payip jawujunju mirrka ngalangu, munkurringu. Kayilapaya karlkinpa mirrkakaja warningkupayi. Turampukajanyurra pilamapunu, mirrkakaja. Kaji turampu yupalpa yikipayi?” Ka wajarnuluya wangka-nintikajalu, “Tuwal wulikaja jiinga turampukajanga yikipayi.”
19 Quando parti os cinco pães para os cinco mil, quantos cestos cheios de pedaços levantastes? Responderam-lhe: Doze.
20 Jiijajju-jananya wituka wajarnu, “Kulilngaranyurra. Ngayulurna-jananya martu kujupakaja karlukarlu japan wulikaja warlangu yungu. Martukajalu puu jawujunkajalu ngalangu munkurringu. Kayilapaya karlkinpa mirrkakaja warningkupayi. Turampukajanyurra pilamapunu, mirrkakaja. Kaji turampu yupalpa yikipayi?” Kaluya wajarnu, “Japan wulikaja jiinga turampukajanga yikipayi.”
20 E quando parti os sete para os quatro mil, quantas alcofas cheias de pedaços levantastes? Responderam-lhe: Sete.
21 Jiijajju-janampa wajarnu, “Ngayulurna mirrka ngapilpayi maparnju. Kanyirninyurra karlukarlu kuju, mirrka japuwarta. Kulilngaranyurra ngayulurna mirrka palu japuwartajanu mirrka yarnngamalku.”
21 E ele lhes disse: Não entendeis ainda?
22 Kalyuwanaya puutja yankupayi Jiijajmapu, kaya parnangkarringu tirritingu yanu tawun Pijayitakarti. Tawunja palunyangkaya jarrpangu, kaya nyangu martu karlkinju Jiijajpa. Kaluya katingu yirna pampuru nyakunyjaparni. Karaya japirnu Jiijajpa, kuru kunyjunyumankura.
22 Então chegaram a Betsaída. E trouxeram-lhe um cego, e rogaram-lhe que o tocasse.
23 Palunyajanu Jiijajju winirnu katingu. Tawunja yitingka ngarajunu. Kalu jangajunu kurungka, ka pampurnu maralu. Kara japirnu, “Nyanginpan?”
23 Jesus, pois, tomou o cego pela mão, e o levou para fora da aldeia; e cuspindo-lhe nos olhos, e impondo-lhe as mãos, perguntou-lhe: Vês alguma coisa?
24 “Punturna-jananya nyanginpa wartayuru paalypaalypa.”
24 E, levantando ele os olhos, disse: Estou vendo os homens; porque como árvores os vejo andando.
25 Ka Jiijajju wituka yarrarnuka pampurnu, ka taarrkunu wirrirli kayilapa warrarnpa yutirrinyja nyangu.
25 Então tornou a pôr-lhe as mãos sobre os olhos; e ele, olhando atentamente, ficou restabelecido, pois já via nitidamente todas as coisas.
26 Jiijajju marrkurnu palunya yirna, “Ngurrakutu marlaku yarra!, tawunja yitiwana. Mirtan-jananya yarra jakurljula!, jurra!”
26 Depois o mandou para casa, dizendo: Mas não entres na aldeia.
27 Wuluya yankupayi ngurra kujupa ngurra kujupangka-jananyaya nintijunkupayi tawun Jijariyapilapangka yitingka, Jiijajjukamu wangka-nintikajalu. Jiijajju-jananya japirnu wangka-nintikaja, “Puntu laltulurniya kulirnin ngayu puntu julyju miturrinyjajanurna. Nganarniya yini wajarnin?”
27 E saiu Jesus com os seus discípulos para as aldeias de Cesaréia de Filipe, e no caminho interrogou os discípulos, dizendo: Quem dizem os homens que eu sou?
28 Martukajaluya kulilpayi Jiijajpa julyju nyinapayi, ka miturringu, kayilapa wankarringu. Wajarnuraya, wangka-nintikajalu, “Karlkiluntaya wajani, nyuntun Jaanpa mitujanu wankarringu. Jaanju-jananya palulu julyju kalyungka jarrpajunkupayi. Ka karlki kujupaluntaya wajarni nyuntun Yilayija mitujanu wankarringu. Ka karlki kujupaluntaya wajarnin, nyuntun Mamamili jakurlpurluka kujupa mitujanu wankarringu.”
28 Responderam-lhe eles: Uns dizem: João, o Batista; outros: Elias; e ainda outros: Algum dos profetas.
29 Palujanu Jiijajju-jananya yarrarnu japirnu, “Wanyjalpanyurra kulini, nganarna ngayu?” Ka Piijalulu wajarnu, “Yuwa. Nyuntun Kurayijpa, Mamalu-jananya julyju jamartajunu nyuntunta kurtingkuraku.”
29 Então lhes perguntou: Mas vós, quem dizeis que eu sou? Respondendo, Pedro lhe disse: Tu és o Cristo.
30 Palunyajanu-jananya Jiijajju marrkurnu, “Mirtanyurra kuwarri parra wajanma!, ngayurna Kurayijpa Mamamili kaja.”
30 E ordenou-lhes Jesus que a ninguém dissessem aquilo a respeito dele.
31 Palunyajanu palunyakurnu wangka-nintikajangka-jananya Jiijajju wajarnu, “Ngayurna-nyurrampa puntu yarnngaku marlpa. Ngularniya ngayu tawun Jarujalumungka pungku miturntalku. Tawunja jiingka-jananyaya maajakajalukamu yatilykajalukamu, Muujajmili wangkapurlukakajalu wajalku kujupakajangka ngayurniya yungkalkura miturntalkura. Jiikajalurniya miturntalku, ka karrpu kujarrangkarna mitu ngarriku, karna wankarriku pakalku yanku.”
31 Começou então a ensinar-lhes que era necessário que o Filho do homem padecesse muitas coisas, que fosse rejeitado pelos anciãos e principais sacerdotes e pelos escribas, que fosse morto, e que depois de três dias ressurgisse.
32 Ka palunyajanu Piijalu winirnu kara wajarnu, “Paki, wankan wulu nyinaku.”
32 E isso dizia abertamente. Ao que Pedro, tomando-o à parte, começou a repreendê-lo.
33 Palunyajanu-jananya Jiijajju pijurringu nyangu, wangka-nintikajangka karlkinja, kalu Piijangkawiyaju wajanu, “Paki, jurrarni ngayu! Mayitpi malpuku maajalunta wajarninpa. Mirtarna malpumili wangka kulini, paki. Ka Mamalu kulini ngayurniya martu walykukajalu pungkuraku miturntalku.”
33 Mas ele, virando-se olhando para seus discípulos, repreendeu a Pedro, dizendo: Para trás de mim, Satanás; porque não cuidas das coisas que são de Deus, mas sim das que são dos homens.
34 Palunyajanu-janampa Jiijajpa mirrangu yarnnga kujupaku, martukajakukamu palunyamili wangka-nintikajaku, kujungkarriraya. Ka wajarnu-janampa, “Yiipinyurra martulu kulini ngayuku nyinakuraku, mirtanyurra kulilkuraku manikukamu wartaku, ngayukuwiyajunyurra nyinaku. Mayitpi Mamakuraya parlanypa, yiipi palukajaluntaya pungku, wulunyurra ngayuku nyinaku.
34 E chamando a si a multidão com os discípulos, disse-lhes: Se alguém quer vir após mim, negue-se a si mesmo, tome a sua cruz, e siga-me.
35 Yiipinyurra palukajangkamarra ngurlurriku, ka ngayurninyurra junku yanku, mirtanyurra Mamamili ngurrangka nyinaku. Yiipinyurra palukajangkamarra mirta ngurlurriku, ka ngayukujunyurra junga nyinaku, kanyurra ngayumili wangka parra wajalku, palujanu wulunyurra wanka nyinaku, Mamamili ngurrangka.
35 Pois quem quiser salvar a sua vida, perdê-la-á; mas quem perder a sua vida por amor de mim e do evangelho, salvá-la-á.
36 — ausente —
36 Pois que aproveita ao homem ganhar o mundo inteiro e perder a sua vida?
37 — ausente —
37 Ou que diria o homem em troca da sua vida?
38 Kuwarriya martukaja walyku nyininpa mirtaya kulirnin Mama ngarnawarrapurluka. Wuluraya parlanypa nyinani. Jiikajalu-jananyaya ngayumili walyjakaja muunpungkuninpa pakiwanaya nyinaraku. Yiipi ngayumili walyjalu-jananya kulilku, ka ngayurni junku yanku, pukurlparnilu, palujanu ngularna palu ngayulu pukurlparnilu kuutja junku yanku, mirta ngayumili ngurrangka wanka nyinaku, paki. Yiltarna ngayu marlakurriku ngayumili wikarrukajawinti, karna-nyurranya kuutja wajalku.”
38 Porquanto, qualquer que, entre esta geração adúltera e pecadora, se envergonhar de mim e das minhas palavras, também dele se envergonhará o Filho do homem quando vier na glória de seu Pai com os santos anjos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?