Mateus 9

MOA vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 'Bhɛ blaan, 'ke Zesu 'sanle ‑yitakoŋ 'ɛ 'yi, 'bhɛɛ‑ 'kee‑ niinale ‑a ba ‑wa la.
1 E, entrando no barco, passou para a outra margem, e chegou à sua cidade. E eis que lhe trouxeram um paralítico deitado numa cama.
2 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke ‑o nule‑ ‑flugba do 'le ‑a ni yrɔ do 'yi. Zesu 'a 'yaangole 'bhii‑ gadɛ mi 'ɛ madɔ mu 'ɛ ‑woo ‑kpaa ‑a ‑yi, 'ke ‑ya pele‑ gadɛ mi 'ɛ ni dɔɔ: «'Ŋ 'nɛ, 'e zru dɔ 'eglɔɔle, 'ŋ 'yaa‑ ‑za 'yɔɔ‑ mu 'ɛ 'kpɛn ‑sroma ‑yaan.»
2 E Jesus, vendo a fé deles, disse ao paralítico: Filho, tem bom ânimo; perdoados te são os teus pecados.
3 'Bhɛ 'yi bhe 'tɛ, 'ke 'Toŋ daan mu 'ɛ 'ke mu 'a 'pele 'mu 'gbu 'kpee dɔɔ: «Mɛɛ 'lɛɛ‑ ‑yoo ‑Waanbhaa' 'tɔsiɛ zii'!»
3 E eis que alguns dos escribas diziam entre si: Ele blasfema.
4 Zesu ‑o 'kpeejan‑ mu 'ɛ dɔle 'ke ‑ya pele‑ ‑o ni dɔɔ: «‑Mɛle ꞊kla 'bhɛɛ‑ 'ka 'kpeejan‑ mu 'ɛ ‑woo 'eyɔɔle ɛɛ?
4 Mas Jesus, conhecendo os seus pensamentos, disse: Por que pensais mal em vosso coração?
5 'Woo‑ ‑za plɛ 'gbu 'lɛɛ‑ ‑o ‑de 'gbu ‑le 'eglɔɔle ɛɛ? 'Ke 'an pe gadɛ mi 'ɛ ni dɔɔ: ‹'Ŋ 'yaa‑ ‑za 'yɔɔ‑ mu 'ɛ ma ‑sroma ‑yaan› Taa‑ 'ke 'an pe ‑a ni dɔɔ: ‹'E 'wlɛn‑, 'bhɛɛ‑ 'taawo ɛɛ?›
5 Pois o que é mais fácil? Dizer ao paralítico: Perdoados te são os
6 'Duŋ‑ 'ŋ 'yoo‑ ‑a zi 'bhii‑ 'kaa 'yaango‑ dɔɔ 'bhɛ 'seŋ ‑o Bhaaplɛŋ Gbe 'ɛ ni 'trɛ ta ‑gɛ 'kee‑ bhaaplɛŋ mu a ‑za 'yɔɔ‑ mu ma ‑sroma yan.» ‑Ayile 'ke ‑ya pele‑ 'bhɛ ni dɔɔ: «'E 'wlɛn‑, 'e 'yila‑ yrɔ 'ɛ 'si, 'bhɛɛ‑ ge 'e ba ‑lɛ ma!»
6 Ora, para que saibais que o Filho do Homem tem na terra autoridade para perdoar pecados — disse então ao paralítico: Levanta-te, toma a tua cama e vai para tua casa.
7 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke ‑flugba 'ɛ ‑ya ‑wlɛnle', 'bhɛɛ‑ 'kee‑ gele‑ ‑a ba ‑lɛ ma.
7 E, levantando-se, foi para sua casa.
8 ‑Zamaa' 'ɛ 'yrɛkpale ‑flugba 'ɛ 'bheele‑ ma, 'ke ‑gblaan 'klale ‑o ‑yi, 'bhɛla‑ ‑yile, 'ke ‑o ‑Waanbhaa' 'tɔbhɔle 'bhɛ 'seŋ ‑glɔɔn 'ɛ 'naza‑ 'ɛ 'yi bhaaplɛŋ mu ni 'bhɛ ma.
8 E a multidão, vendo isso, maravilhou-se e glorificou a Deus, que dera tal poder aos homens.
9 'Bhɛ blaan, Zesu 'yaa‑ ge 'zi bhla 'la ba, 'ke ‑a ‑yrɛkpale mɛɛ do yaale ma 'nisra gbawo 'fɛ 'ɛ ꞊la: ‑O ‑yaa 'bhɛ sii Matie. 'Bhɛ 'nɔɔ‑ bhe, 'ke ‑ya pelɛ 'bhɛ ni dɔɔ: «Nu dɔ 'ŋ zi!» Matie 'e 'wlɛnle‑ 'kee‑ gele‑ dɔlɛ Zesu zi.
9 E Jesus, passando adiante dali, viu assentado na alfândega um homem chamado Mateus e disse-lhe: Segue-me. E ele, levantando-se, o seguiu.
10 'Bhɛ blaan, Zesu 'pegee ‑yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ 'yaa‑ pɛbhle 'zi Matie ba 'fɛ 'ɛ ꞊la. 'Bhɛ ꞊nɔɔ bhe, Zesu 'pegee 'nisrakun mu ‑bebe 'pegee mɛɛ 'joo 'yɔɔ‑ ‑bhɛɛke' mu ‑yaa pɛbhle 'zi 'eke‑ ta.
10 E aconteceu que, estando ele em casa sentado à mesa, chegaram muitos publicanos e pecadores e sentaram-se juntamente com Jesus e seus discípulos.
11 Farizi mu 'ɛ ‑o ‑yrɛkpale 'bhɛ ma 'tɛ, 'ke ‑wa pele‑ Zesu a ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ ni dɔɔ: «‑Mɛle ꞊kla 'bhɛɛ‑ 'ka daan mi 'ɛ 'pegee 'nisrakun mu 'ɛ, 'bhɛɛ‑ mɛɛ 'joo 'yɔɔ‑ mu 'ɛ ‑woo pɛbhle 'zi 'eke‑ ta ɛɛ?»
11 E os fariseus, vendo isso, disseram aos seus discípulos: Por que come o vosso Mestre com os publicanos e pecadores?
12 Zesu 'trɔnbɔle ‑o wojan 'ɛ 'yi, 'ke ‑ya pele‑ dɔɔ: «Mɛɛ 'klɛnyawole mu maza laa ‑o ‑laanɛkpa mi ma; 'ke yaa 'e go gadɛ mu ba.
12 Jesus, porém, ouvindo, disse-lhes: Não necessitam de médico os sãos, mas sim, os doentes.
13 ‑Waanbhaa' ‑yaa' ‑jangɔ' do 'kpɔ 'la ꞊woa dɔɔ: ‹'Ŋ maza laa ‑o 'sraka do 'kpɔ ma 'ke ya 'e go mɛɛ ‑yrɛnklale 'ŋ ma 'bhɛ ba;› ‑ka ge 'bhɛ ‑jan 'ɛ 'yima, 'bhɛɛ‑ ‑kaa daan. ‑Amasrɔyi 'naa 'nulɛ‑ mɛɛ 'la zan mu 'mu 'gbu ye 'bhii‑ mɛɛ ‑lɛdɔɔle mu 'mu 'siiyrɛ‑ nɔɔ‑, 'duŋ‑ 'ŋ ꞊nwa ‑za 'yɔɔ‑ klɛ mu ‑la 'siilɛ‑.»
13 Ide, porém, e aprendei o que significa: Misericórdia quero e não sacrifício. Porque eu não vim para chamar os justos, mas os pecadores, ao arrependimento.
14 ‑Yrekpaa' do, 'ke Mɛɛ Wiiŋfɛ' Mi Zaan a ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ 'nule Zesu ba, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑wa ‑lrɔkpale dɔɔ: «‑Mɛle ꞊kla 'o mɔɔ 'pegee Farizi mu 'ɛ 'o 'suŋwla 'ebebele, 'bhɛɛ‑ 'yaa‑ pɛ ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ waa 'suŋwla‑ ɛɛ?»
14 Então, chegaram ao pé dele os discípulos de João, dizendo: Por que jejuamos nós, e os fariseus, muitas vezes, e os teus discípulos não jejuam?
15 'Bhɛɛ‑, Zesu 'bhɛ ‑jan 'ɛ zikpaa‑ ‑o ni dɔɔ: «'Ka mu 'gbu 'kpee ma, le dɔyrɛ nɔɔ‑ mu 'ɛ ‑o sɔ ‑o wlɛyisriwole 'ke le ‑nɔɔ 'ɛ 'yoo ‑o ‑din 'waati 'la ba ɛɛ? 'Yooye‑ 'bhɛ 'la sɔ klɛle! 'Duŋ‑ 'ke le ‑nɔɔ 'ɛ ‑gwa ‑o ‑din bhla 'la ba, 'bhɛɛ‑ ‑o nu 'suŋwlalɛ 'tɛ.»
15 E disse-lhes Jesus: Podem, andar tristes os filhos das bodas, enquanto o esposo está com eles? Dias, porém, virão em que lhes será tirado o esposo, e então jejuarão.
16 «Waa sɔ dunɛ‑ gwe ‑yisrale 'ke sɔpee' drɛɛ 'le; 'kebhlaale, sɔpee' drɛɛ 'ɛ 'wlayrɛ‑ nɔɔ‑ 'eke‑ ta, ‑e dunɛ‑ gwe 'ɛ 'bhɛ sɔ 'ɛ glaan; 'bhɛɛ‑ ‑e 'peedɛ‑ 'egbɛnɛle 'ke 'bhɛ kan ‑a 'peedɛyrɛ ꞊lwa 'ɛ ta.
16 Ninguém deita remendo de pano novo em veste velha, porque semelhante remendo rompe a veste, e faz-se maior a rotura.
17 'Bhɛɛ‑ waa ‑wɛɛn drɛɛ kla wi 'flɛ 'floko gwe mu 'yi; 'ke 'bhɛ ꞊kla wi 'flɛ 'floko gwe mu 'ɛ ‑o 'peedɛ‑, 'bhɛɛ‑ ‑o ‑yi ‑wɛɛn 'ɛ klalaa', 'bhɛɛ‑ ‑e klɛ 'ke 'siɛ pɛ 'le. 'Duŋ‑ ‑o ‑wɛɛn drɛɛ kla wi 'flɛ 'floko drɛɛ mu ‑la ‑yi, 'bhɛɛ‑ waa sɔ 'eke‑ 'siɛle.»
17 Nem se deita vinho novo em odres velhos; aliás, rompem-se os odres, e entorna-se o vinho, e os odres estragam-se; mas deita-se vinho novo em odres novos, e assim ambos se conservam.
18 Zesu 'yaa‑ 'bhɛ ‑jan mu 'ɛ 'wo zii' ‑o ni bhla 'la ba, 'ke Zuufu mu 'ɛ ‑waa' ‑kuŋlii do nule‑ Zesu ba, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑ya 'kpɔ zɛnle‑ Zesu 'lɛɛ. 'Bhɛɛ‑ ‑e pe dɔɔ: «'Ŋ 'lu 'nɛ 'ɛ ꞊kla 'ke 'siɛle, 'bhɛ ꞊nɔɔ 'laa ‑mɔlɛ' ‑li, nu ge 'e gbɛkpa' ‑a ma, 'bhɛɛ‑ ‑e bwe gale ba.»
18 Dizendo-lhes ele essas coisas, eis que chegou um chefe e o adorou, dizendo: Minha filha faleceu agora mesmo; mas vem, impõe-lhe a tua mão, e ela viverá.
19 Zesu 'e 'wlɛnle‑, 'ke ‑o 'pegee ‑yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ dɔle‑ mɛɛ 'ɛ zi.
19 E Jesus, levantando-se, seguiu- o, e os seus discípulos também.
20 'Duŋ‑, le do ‑yaa ‑zamaa' 'ɛ 'pleŋ‑, 'bhɛ lɛɛ vu ta plɛ ‑le yaa bhe, 'ke yaa ‑yito' 'ɛ 'lɛ 'laa kan. 'Bhɛ le 'ɛ ꞊nwa Zesu ‑zanta' yrɛtɛtɛ, 'ke ‑ya gbɛ yanle‑ 'bhɛ ta dunɛ‑ gbɔɔn 'ɛ ma.
20 E eis que uma mulher que havia já doze anos padecia de um fluxo de sangue, chegando por detrás dele, tocou a orla da sua veste,
21 ‑E ‑yaa pe 'zi ‑a 'gbu 'kpee dɔɔ: «'Ali‑ 'ke 'ŋ 'yaa‑ sɔ 'ŋ gbɛ yanle sa ‑a ta dunɛ‑ 'ɛ ma, 'ŋ 'yaa‑ nu ‑bheelɛ'.»
21 porque dizia consigo: Se eu tão somente tocar a sua veste, ficarei sã.
22 Zesu 'e 'yrɛkpale ‑a ‑zanta', 'kee‑ 'yee‑ le 'ɛ 'yele, 'bhɛɛ‑ ‑e pe 'bhɛ ni dɔɔ: «'E zru dɔ 'eglɔɔle, 'ŋ lu! 'Yee 'kpalawoa mi 'yi bhe 'e 'bheela‑.» 'Bhɛ yrɛ do 'kpɔ 'ɛ ꞊nɔɔ bhe, 'ke 'yee‑ le 'ɛ 'bheele.
22 E Jesus, voltando-se e vendo-a, disse: Tem ânimo, filha, a tua fé te salvou. E imediatamente a mulher ficou sã.
23 Zesu 'bhɔle‑ Zuufu mu 'ɛ ‑waa' ‑kuŋlii 'ɛ ba, 'kee‑ bheela ‑gofɛn' 'pɛn mu 'pegee ‑zamaa' 'srɛ do yele‑. ‑O ‑yaa wisi' zii' 'eglɔɔle ‑asiikɔɔ mɛɛ laa ‑yaa sɔ jan 'male.
23 E Jesus, chegando à casa daquele chefe, e vendo os instrumentistas e o povo em alvoroço,
24 'Bhɛ 'yi, 'ke Zesu 'a 'pele ‑o ni dɔɔ: «‑Ka 'pwɛ, ‑nɛ ‑gblanɛ 'ɛ yaa galɛ, 'duŋ‑ ‑yoo yidɛ 'zi.» ‑Ayile, 'ke mɛɛ mu 'ɛ ‑o 'sɔnsile Zesu ma.
24 disse-lhes: Retirai-vos, que a menina não está morta, mas dorme. E riram-se dele.
25 ‑Zamaa' 'ɛ 'pwɛle‑ blaan 'pɛɛlii‑, 'ke Zesu 'wlale 'fɛ 'ɛ ꞊la, 'bhɛɛ‑ 'kee‑ ‑nɛ ‑gblanɛ 'ɛ 'kunle 'bhɛ gbɛ ma, 'ke 'bhɛ bwele‑ gale ba, 'bhɛɛ‑ 'ke 'bhɛ 'e 'wlɛnle.
25 E, logo que o povo foi posto fora, entrou Jesus e pegou-lhe na mão, e a menina levantou-se.
26 'Bhɛ ‑nɛ ‑gblanɛ 'ɛ bweza 'ɛ gale ba, 'bhɛ ꞊zian 'yee‑ 'klɛɛn 'ɛ 'yi yrɛkpɛn‑ ꞊nɔɔ.
26 E espalhou-se aquela notícia por todo aquele país.
27 'Bhɛ blaan, 'ke Zesu gele‑ yrɛ ‑bhɛɛke' do ꞊nɔɔ. ‑E ‑yaa 'bhɛ yrɛ 'ɛ ꞊nɔɔ bhe, 'ke ‑yrɛ 'wile‑ mi plɛ 'taawole 'sanle ‑a zi, 'bhɛɛ‑ 'ke 'mu 'a pe 'eglɔɔle dɔɔ: «Davidi 'nranɛ‑, 'o 'yrɛnkla 'e ma!»
27 E, partindo Jesus dali, seguiram-no dois cegos, clamando e dizendo: Tem compaixão de nós, Filho de Davi.
28 Zesu 'bhɔle‑ ‑a ba ‑lɛ ma, 'ke 'woo‑ ‑yrɛ 'wi mi plɛ ‑woo mabɛɛnle 'a ‑din, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑yoo ‑lrɔkpale dɔɔ: «'Ka 'gbu 'kpee ma 'mi sɔ 'ka 'bheele ɛɛ?» 'Bhɛɛ‑ ‑o pe ‑a ni: «‑Aani' 'o Zan.»
28 E, quando chegou à casa, os cegos se aproximaram dele; e Jesus disse-lhes: Credes vós que eu possa fazer isto? Disseram-lhe eles: Sim, Senhor.
29 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke Zesu 'e gbɛ 'kpale ‑o ‑yrɛbhɛ' mu 'ɛ ta, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑ya pele‑ ‑o ni dɔɔ: «Bhaa 'ka 'bhee‑ 'bhii‑ 'ka 'ka ꞊kpaa 'mi 'yi gɔnɛ‑ 'la gbɛɛn‑ bhe.»
29 Tocou, então, os olhos deles, dizendo: Seja-vos feito segundo a vossa fé.
30 'Bhɛɛ‑ ‑o ‑yrɛbhɛ' mu 'ɛ 'liiploola. ‑Ayile, Zesu ‑o ‑lɛmazwan 'eglɔɔle 'ke ‑ya pe ‑o ni dɔɔ: «'Ka 'laa 'ka 'bheeza‑ 'ɛ 'yipelɛ mɛɛ 'kedo‑ 'kpɔ ni.»
30 E os olhos se lhes abriram. E Jesus ameaçou-os, dizendo: Olhai que ninguém
31 'Duŋ‑ ‑o 'pwɛle‑ blaan 'pɛɛlii‑, 'ke ‑wa 'tɔbhɔleya 'ɛ zɛnle‑ 'klɛɛn 'ɛ 'yi yrɛkpɛn‑ ꞊nɔɔ.
31 Mas, tendo ele saído, divulgaram a sua fama por toda aquela terra.
32 ‑O ‑yaa ge 'zi 'waati 'la ba, 'ke ‑o nule‑ mɛɛ do 'le Zesu ba. 'Bhɛ mɛɛ 'ɛ 'bhɛ 'laa ‑yaa sɔ ‑wele', ‑amasrɔyi 'bhobho 'yaa‑ 'bhɛ 'lɛ ta.
32 E, havendo-se eles retirado, trouxeram-lhe um homem mudo e endemoninhado.
33 'Bhɛ yrɛ do 'ɛ ꞊nɔɔ bhe, 'ke Zesu 'yee‑ 'bhobho lii 'ɛ ‑gbinle' ‑a zi, 'bhɛɛ‑ 'kee‑ ‑janwole 'sanle. ‑Ayile, ‑zamaa' 'ɛ 'kpeelɛnia ‑o ma, 'bhɛɛ‑ ‑o ‑yaa 'pe 'zi 'kaa: «'Waa 'bhɛ 'yansi ‑za yelɛ ‑lido' Izraɛli 'klɛɛn 'ɛ 'yi ‑gɛ!»
33 E, expulso o demônio, falou o mudo; e a multidão se maravilhou, dizendo: Nunca tal se viu em Israel.
34 'Duŋ‑ Farizi mu 'ɛ 'yaa‑ pe 'zi dɔɔ: «‑Setran' mu ‑kuŋlii 'gbu 'ɛ 'bhɛ ‑le 'zina mu ‑gbin 'seŋ 'na zii' ‑a ni!»
34 Mas os fariseus diziam: Ele expulsa os demônios pelo príncipe dos demônios.
35 Zesu 'yaa‑ ge ‑wa ‑gbɛnɛ 'pegee ‑wa 'nɛ mu 'ɛ 'kpɛn ta. ‑E ‑yaa mɛɛ mu daan ‑Waanbhaa' a ‑jan 'ɛ 'le Zuufu mu daanfɛ' mu 'ɛ ꞊la; 'bhɛɛ‑ ‑e ‑yaa ‑bhleŋgbeya ‑wa 'ɛ ma jan ‑nrale' 'ɛ 'wo zii', 'bhɛ 'pegee ‑e ‑yaa gadɛ mu 'ɛ 'kpɛn ‑glɔɔn 'pegee ‑sɔŋzan' mu 'ɛ 'bhee zii'.
35 E percorria Jesus todas as cidades e aldeias, ensinando nas sinagogas deles, e pregando o evangelho do Reino, e curando todas as enfermidades e moléstias entre o povo.
36 Zesu ‑zamaa' 'ɛ 'yele, 'ke mɛɛ mu 'ɛ 'yrɛnklale ‑a ma, ‑amasrɔyi ‑o 'trɛbhɔle ‑yaa, 'bhɛ 'pegee ‑o ‑gblɔzi' gale ‑yaa 'bhii‑ ‑bhlaa mu 'la ‑o gooba mi laa ‑o ta.
36 E, vendo a multidão, teve grande compaixão deles, porque andavam desgarrados e errantes como ovelhas que não têm pastor.
37 'Bhɛ ya 'ɛ 'yi, 'ke ‑ya pele‑ ‑yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ ni dɔɔ: «‑Waanbhaa' a ye 'ɛ ‑yoo 'bhii‑ ‑mlɔ gba ‑gbɛnɛ do 'la 'tranle‑ ‑o, 'bhɛɛ‑ 'duŋ‑ yewonɛ mu laa ‑o 'ebebele 'ke ‑wa kan, 'bhɛɛ‑ ‑wa wla zrɛ 'yi.
37 Então, disse aos seus discípulos: A
38 'Bhɛla‑ ‑yile, ‑ka ‑sromabɔ gbazan 'ɛ ni, 'kooko‑ ‑e sɔ yewonɛ ‑bebe 'winbɔle ‑mlɔ 'ɛ 'kan yrɛ ꞊nɔɔ, 'bhɛɛ‑ ‑wa wla zrɛ 'yi.»
38 Rogai, pois, ao Senhor da seara que mande ceifeiros para a sua

Ler em outra tradução

Comparar com outra