Marcos 6
MOA vs ACF
1 Zesu gole 'bhɛ yrɛ 'ɛ 'nɔɔ‑, 'kee‑ gele‑ ‑a 'tro ‑wa 'ɛ ta.
1 E, partindo dali, chegou à sua pátria, e os seus discípulos o seguiram.
2 *‑Yitrɛ' yi 'ɛ 'bhɔle‑, 'kee‑ mɛɛ mu 'ɛ daanle 'sanle *Zuufu mu daanfɛ' 'ɛ ꞊la. Mɛɛ 'srɛ 'la 'yaa‑ 'mu 'trɔnkpa zii' ‑a ni, ‑e 'mu 'kpɛn 'kpeelɛnia, 'bhɛɛ‑ 'ke 'mu 'a 'pele dɔɔ: «'Ee! ‑E 'bhɛ ‑za mu 'lɛɛ‑ 'kpɛn ‑daanna ‑dela ba ɛɛ? ‑Zadɔleya 'la ‑ya 'kɔɔ, 'bhɛ 'pegee ‑e 'sɔle‑ maza mu 'la klɛ 'zi, ‑dele 'bhɛ 'sɔle‑ maza mu 'ɛ klɛ 'seŋ 'na zii' ‑a ni ɛɛ?
2 E, chegando o sábado, começou a ensinar na sinagoga; e muitos, ouvindo-o, se admiravam, dizendo: De onde lhe vêm estas coisas? e que sabedoria é esta que lhe foi dada? e como se fazem tais maravilhas por suas mãos?
3 Mari gbe 'fɛ 'wiiŋkpa mi 'ɛ yaa 'kɛle‑ ɛɛ? Zaki 'pegee Zose, 'bhɛɛ‑ Zude 'pegee Simɔ 'naagwlɛn‑ 'ɛ ‑yaa 'kɛle‑ ɛɛ? 'Bhɛɛ‑ ‑a nɛɛnɛ‑ le mu 'ɛ waa ‑o 'kɔɔ ba ‑gɛ ɛɛ?» ‑O 'kpeejan‑ mu 'ɛ ma, waa 'sɔlɛ‑ ‑o 'kpale ‑a ‑yi.
3 Não é este o carpinteiro, filho de Maria, e irmão de Tiago, e de José, e de Judas e de Simão? e não estão aqui conosco suas irmãs? E escandalizavam-se nele.
4 ‑Ayile, 'ke Zesu 'a 'pele ‑o ni 'kaa: «‑O ‑Waanbhaa' ‑lɛla' janwo mi 'ɛ ‑lɛdɔ' a ma yrɛkpɛn‑ ꞊nɔɔ, 'fɔke ya 'e go ‑a 'gbu da ‑wa 'la ta 'mu ꞊nɔɔ mu 'ɛ ba, 'bhɛ 'pegee ‑a dɛ mu, 'bhɛɛ‑ ‑yaa' 'fa ‑la mu 'ɛ ba.»
4 E Jesus lhes dizia: Não há profeta sem honra senão na suapátria, entre os seus parentes, e na sua casa.
5 Waa ‑o 'kpalawolɛ Zesu 'yi ‑a 'gbu da ‑wa 'ɛ ta, yaa 'sɔlɛ‑ 'sɔle‑ maza ‑bebe klɛlɛ 'bhɛ ꞊nɔɔ; 'ke yaa 'e go ‑ya gbɛ ‑kpaa gadɛ mu 'dama 'la ta 'mu ba, 'bhɛɛ‑ 'mu 'bheela‑.
5 E não podia fazer ali nenhuma obra maravilhosa; somente curou alguns poucos enfermos, impondo-lhes as mãos.
6 Waa ‑o 'kpalawolɛ ‑a ‑yi bhe, 'bhɛ 'a 'kpeelɛnia ‑a ma. Zesu ‑ja 'kaanlɛ‑ Nazarɛti kpɛ ma ‑wa mu 'ɛ ta 'kee‑ ge mɛɛ mu 'ɛ daanlele ‑Waanbhaa' a ‑jan 'ɛ 'le.
6 E estava admirado da incredulidade deles. E percorreu as aldeias vizinhas, ensinando.
7 Zesu ‑yaa' *‑klaŋlanɛ vu ta plɛ 'ɛ 'siila‑ ‑a ‑din, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑yoo winbɔle 'sanle plɛ plɛ 'kaa ‑o ge ‑Jan 'Nrale‑ 'ɛ 'woyrɛ‑ 'ɛ nɔɔ‑; 'bhɛɛ‑ 'kee‑ 'seŋ 'nale ‑o ni 'ke ‑o lii ‑yɔɔ' mu ‑gbin mɛɛ mu zi.
7 Chamou a si os doze, e começou a enviá-los a dois e dois, e deu-lhes poder sobre os espíritos imundos;
8 — ausente —
8 E ordenou-lhes que nada tomassem para o caminho, senão somente um bordão; nem alforje, nem pão, nem dinheiro no cinto;
9 — ausente —
9 Mas que calçassem alparcas, e que não vestissem duas túnicas.
10 ‑E pe ‑o ni 'ezin‑: «'Ke 'ka ꞊bhwa ‑wa 'la ta, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑o 'ka 'cieya‑ ꞊kla 'fɛ 'la ꞊la, ‑ka bo 'bhɛɛ‑ ꞊la, 'ke 'bhɛ ge 'tɛnlɛ‑ 'ka jilale ma.
10 E dizia-lhes: Na casa em que entrardes, ficai nela até partirdes dali.
11 'Bhɛɛ‑ 'ke waa 'ka 'kunlɛ‑ 'elrele, 'bhɛ 'pegee 'ke waa ‑o 'trɔnkpalɛ 'ka 'wojan‑ mu 'ɛ ꞊la yrɛ 'la ꞊nɔɔ, 'ke 'ka ‑o go 'zi bhla 'la ba 'bhɛ yrɛ 'ɛ 'nɔɔ‑, ‑ka 'ka gaan mazɔn 'bhɛ yrɛ 'ɛ ꞊nɔɔ, 'ke 'ka 'ka gaan ma bwegblɛn‑ mu 'ɛ 'kpɛn go. 'Bhɛ nu klɛlɛ 'bhɛ yrɛ 'ɛ ꞊nɔɔ mu 'ɛ ‑waa' ‑za 'yɔɔ‑ 'ɛ ma 'tɔɔmasie 'le.»
11 E tantos quantos vos não receberem, nem vos ouvirem, saindo dali, sacudi o pó que estiver debaixo dos vossos pés, em testemunho contra eles. Em verdade vos digo que haverá mais tolerância no dia de juízo para Sodoma e Gomorra, do que para os daquela cidade.
12 ‑Yaa' ‑klaŋlanɛ vu ta plɛ 'ɛ ‑o ‑ja 'bhɛɛ‑ 'yi 'tɛ, 'bhɛɛ‑ ‑o ‑yaa pe 'zi mɛɛ mu 'ɛ ni dɔɔ: «‑Ka 'ka 'taawogbɛya 'ɛ 'niina‑ 'ke 'ka 'ploo‑ ‑za 'yɔɔ‑ klɛle ma!»
12 E, saindo eles, pregavam que se arrependessem.
13 ‑O 'zina ‑bebe ꞊gbian mɛɛ mu zi. ‑O gadɛ mu ‑bebe 'srola‑ 'ke ‑yrɔn 'le, 'bhɛɛ‑ ‑o 'mu 'bheela‑.
13 E expulsavam muitos demônios, e ungiam muitos enfermos com óleo, e os curavam.
14 'Bhɛ 'waati 'ɛ ba, ‑Bhleŋgbe Erɔdi Antipasi Zesu 'tɔ 'ɛ ꞊maa, ‑amasrɔyi ‑o ‑yaa 'bhɛ 'tɔbhɔ zii' yrɛkpɛn‑ ꞊nɔɔ. Mɛɛ 'ke mu ‑yaa pe 'zi dɔɔ: «Mɛɛ Wiiŋfɛ' Mi Zaan ‑le ‑bwela gale ba, 'bhɛla‑ ‑yile 'sɔle‑ maza mu klɛ ‑glɔɔya' ‑o ‑a 'kɔɔ.»
14 E ouviu isto o rei Herodes (porque o nome de Jesus se tornara notório), e disse: João, o que batizava, ressuscitou dentre os mortos, e por isso estas maravilhas operam nele.
15 Mɛɛ 'ke mu ‑yaa 'pe zi dɔɔ: «Eli ‑le». ‑A 'ke mu ‑yaa 'pe 'ezin‑ dɔɔ: «‑Waanbhaa' ‑lɛla' janwo mi do ‑le 'bhii‑ 'elwaleta ‑Waanbhaa' ‑lɛla' ‑janwo' mu 'ɛ gbɛɛn‑.»
15 Outros diziam: É Elias. E diziam outros: É um profeta, ou como um dos profetas.
16 'Yee‑ ‑bhleŋgbe Erɔdi Antipasi 'bhɛ ‑jan mu 'ɛ 'male‑, 'ke ‑ya pele‑ 'kaa: «'An ꞊pia mɛɛ mu 'ɛ ni dɔɔ ‑o Zaan 'la ŋgblo 'kan, 'bhɛ ‑le 'kɛle‑».
16 Herodes, porém, ouvindo isto, disse: Este é João, que mandei degolar; ressuscitou dentre os mortos.
17 — ausente —
17 Porquanto o mesmo Herodes mandara prender a João, e encerrá-lo maniatado no cárcere, por causa de Herodias, mulher de Filipe, seu irmão, porquanto tinha casado com ela.
18 — ausente —
18 Pois João dizia a Herodes: Não te é lícito possuir a mulher de teu irmão.
19 Erodiadi zrupliile ‑yaa Zaan ma 'bhɛ ‑zayi', 'bhɛɛ‑ ‑e ‑yaa 'bhɛ dɛyrɛ ‑la ‑glin 'zi, 'duŋ‑ ‑a gbɛ laa 'sɔlɛ‑ ‑lido' 'bhɛ dɛle ta.
19 E Herodias o espiava, e queria matá-lo, mas não podia.
20 ‑Amasrɔyi Erɔdi ‑yaa ‑gasikpa Zaan 'lɛɛ 'egbɛnɛle. 'Bhɛɛ‑ ‑a 'gbu 'yaa‑ 'yaango‑ 'bhii‑ Zaan ‑o 'ke mɛɛ ‑lɛdɔɔle 'le, 'bhɛ 'pegee mɛɛ 'weŋ do 'le, 'bhɛɛ‑ ‑e ‑yaa 'bhɛ tagbin. 'Kee‑ ‑yaa Zaan 'wojan‑ 'ɛ ma, ‑a zru ba 'tɛ 'yaa‑ dɔ. 'Bhɛɛ‑ 'duŋ‑, 'bhɛ 'yaa‑ sɔ ‑a ni 'ke ‑ya 'trɔnkpa‑ Zaan ni.
20 Porque Herodes temia a João, sabendo que era homem justo e santo; e guardava-o com segurança, e fazia muitas coisas, atendendo-o, e de boa mente o ouvia.
21 'Duŋ‑ ‑yrekpaa' do, 'ke Erodiadi ‑a pɛ ‑za ‑zigo' yi 'ɛ 'bhɔle. 'Bhɛ yi 'ɛ 'yaa‑ 'ke ‑bhleŋgbe Erɔdi 'ya lɛɛ ‑zabla' yi 'ɛ 'bhɛɛ‑ 'le. Erɔdi pɛ ‑koo ‑gbɛnɛ do ꞊kla. ‑E ‑yaa' mɛɛ gblaan mu oo, ‑srwase' ‑kuŋlii mu oo, 'bhɛ 'pegee Galile 'klɛɛn 'ɛ 'yi mɛɛ gblaan mu 'ɛ 'kpɛn 'siila‑ 'bhɛ ma.
21 E, chegando uma ocasião favorável em que Herodes, no dia dos seus anos, dava uma ceia aos grandes, e tribunos, e príncipes da Galiléia,
22 Erodiadi 'gbu 'lu ‑gblanɛ 'ɛ 'wlale‑ 'fɛti klɛ 'fɛ 'ɛ ꞊la, 'kee‑ 'srotanle 'sanle. ‑E ꞊swa 'gbu Erɔdi 'pegee ‑yaa' 'cie mu 'ɛ ni. 'Yee‑ ‑bhleŋgbe Erɔdi pe 'bhɛ 'yi 'tɛ gblanɛ 'ɛ ni dɔɔ: «'Kee pɛ 'la 'yrɛwoa‑ 'ŋ ma, 'ŋ nu 'bhɛɛ‑ 'nalɛ‑ 'e ni.»
22 Entrou a filha da mesma Herodias, e dançou, e agradou a Herodes e aos que estavam com ele à mesa. Disse então o rei à menina: Pede-me o que quiseres, e eu to darei.
23 ‑Ya 'siɛnwoa‑ 'gbu ‑gblanɛ 'ɛ ni dɔɔ: «'Kee pɛ 'oo pɛ 'la 'yrɛwoa‑ 'ŋ ma, 'ŋ nu 'bhɛ 'nalɛ‑ 'e ni, 'ali‑ 'kee‑ ꞊kla 'an ‑bhleŋgbe 'klɛɛn 'ɛ gbɛ do 'le oo, 'ŋ nu dɔlɛ 'bhɛ 'nale‑ ꞊la 'e ni.»
23 E jurou-lhe, dizendo: Tudo o que me pedires te darei, até metade do meu reino.
24 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke ‑gblanɛ 'ɛ 'pwɛle 'pɛɛlii‑, 'kee‑ gele‑ ‑a nɛɛ ‑lrɔkpalɛ dɔɔ: «'Ŋ ‑mɛ pɛ ‑za 'gbu ‑la 'yrɛwo ‑a ma ɛɛ?» ‑A nɛɛ pe a ni dɔɔ: «‑A pe 'ŋ 'yoo‑ Mɛɛ Wiiŋfɛ' Mi Zaan ŋgblo 'ɛ 'bhɛɛ‑ zi.»
24 E, saindo ela, perguntou a sua mãe: Que pedirei? E ela disse: A cabeça de João o Batista.
25 'Bhɛ 'yi 'tɛ, 'ke ‑gblanɛ 'ɛ 'niinale blaale‑ 'fɛ 'ɛ ꞊la, 'ke ‑ya pele‑ ‑bhleŋgbe 'ɛ ni: «'Ŋ 'yoo‑ ‑a zi 'bhii‑ 'e Mɛɛ Wiiŋfɛ' Mi Zaan ŋgblo 'ɛ 'bhɛɛ‑ 'kan, 'bhɛɛ‑ 'ya na 'ŋ ni pɛle ‑koo do ta 'saanibhe.»
25 E, entrando logo, apressadamente, pediu ao rei, dizendo: Quero que imediatamente me dês num prato a cabeça de João o Batista.
26 'Bhɛ ‑jan 'ɛ 'bhɛ 'yee‑ ‑bhleŋgbe 'ɛ ta ꞊kla suŋ 'egbɛnɛle. 'Duŋ‑ ‑ya 'siɛnlawoa gban ‑jan 'la 'bhɛ ta ‑gblanɛ 'ɛ ni, yaa 'cie mu 'ɛ 'yrɛ ma, yaa ‑yaa sɔ a ‑gbɛdɔle 'bhɛ klɛle ma.
26 E o rei entristeceu-se muito; todavia, por causa do juramento e dos que estavam com ele à mesa, não lha quis negar.
27 'Bhɛ yrɛ do 'ɛ ꞊nɔɔ bhe, 'ke ‑ya gooba ‑srwase' mu 'ɛ do winbɔle 'kaa 'bhɛ ge Zaan ŋgblo 'ɛ 'kan, 'bhɛɛ‑ 'bhɛ nu 'kɛle‑ ‑a ni.
27 E, enviando logo o rei o executor, mandou que lhe trouxessem ali a cabeça de João. E ele foi, e degolou-o na prisão;
28 ‑Srwase' mi 'ɛ ‑ja Zaan ŋgblo 'ɛ 'kanlɛ‑ ‑kaso 'fɛ 'ɛ ꞊la, 'kee‑ nule‑ 'bhɛ 'le pɛle ‑koo do ta. 'Kee‑ 'bhɛ 'nale ‑gblanɛ 'ɛ ni. 'Bhɛɛ‑ 'ke ‑gblanɛ 'ɛ 'bhɛ 'kpale 'bhɛ nɛɛ 'kɔɔ.
28 E trouxe a cabeça num prato, e deu-a à menina, e a menina a deu a sua mãe.
29 Zaan ‑a ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ 'bhɛ 'male‑, 'ke ‑o nule‑ ‑a gbaa 'ɛ 'silɛ‑, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑o gele‑ ‑a binlɛ.
29 E os seus discípulos, tendo ouvido isto, foram, tomaram o seu corpo, e o puseram num sepulcro.
30 Zesu a winbɔwo mu 'ɛ dale blaan ‑waa' 'taa 'ɛ ta, 'ke ‑woo ‑lɛkpale 'eke‑ ta 'yee‑ Zesu ‑din, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑o ‑za mu 'la 'kpɛn ꞊kla 'bhɛ 'pegee ‑o mɛɛ mu ‑daanna ‑za mu 'la 'kpɛn 'le, 'mu 'yigɔɔnle ‑a ni.
30 E os apóstolos ajuntaram-se a Jesus, e contaram-lhe tudo, tanto o que tinham feito como o que tinham ensinado.
31 Zesu pe ‑o ni 'kaa: «‑Kɔɔ' go ‑gɛ, 'bhɛɛ‑ ‑kɔɔ' ge 'edaŋma ‑kɔɔ' 'yitrɛlɛ sa ‑kpe ta yrɛ do ꞊nɔɔ.» Zesu ‑janwoa 'bhɛ gbɛɛn‑ bhe, ‑amasrɔyi mɛɛ ‑bebe 'yaa‑ nu 'zi ‑o ba 'ke ‑o ge 'waati 'ɛ 'kpɛn ba, ‑asiikɔɔ Zesu 'pegee ‑yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ waa ‑yaa pɛbhleyrɛ ‑srɔɔwo ‑o 'kɔɔ.
31 E ele disse-lhes: Vinde vós, aqui à parte, a um lugar deserto, e repousai um pouco. Porque havia muitos que iam e vinham, e não tinham tempo para comer.
32 'Bhɛ 'yi, ‑O ‑saan ‑yitakoŋ do 'yi, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑o ‑yi 'ɛ takanle, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑o 'gbansaan 'te gele‑ ‑kpe 'ɛ ta yrɛ do ꞊nɔɔ.
32 E foram sós num barco para um lugar deserto.
33 'Duŋ‑ mɛɛ ‑bebe ‑o ꞊ya, ‑o ge bhla 'ɛ zi ‑yitakoŋ 'ɛ 'yi, 'bhɛɛ‑ ‑woo madwa‑. 'Bhɛla‑ ‑yile, 'bhɛ mu ‑daa ‑wa mu 'ɛ 'kpɛn ta, 'bhɛɛ‑ 'mu blasaan‑, 'ke 'mu gele‑ zɛnlɛ blaale‑ 'yee‑ Zesu 'pegee ‑yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ 'lɛɛ ‑o ‑yaa ge 'zi yrɛ 'la ꞊nɔɔ 'bhɛ ꞊nɔɔ.
33 E a multidão viu-os partir, e muitos o conheceram; e correram para lá, a pé, de todas as cidades, e ali chegaram primeiro do que eles, e aproximavam-se dele.
34 Zesu zinale ‑yitakoŋ 'ɛ 'yi, 'kee‑ ‑zamaa' ‑gbɛnɛ 'ɛ yele‑. 'Bhɛɛ‑ ‑o ‑yrɛnklaa ‑a ma. ‑Amasrɔyi ‑o ‑yaa 'bhii‑ ‑bhlaa mu 'la ‑o gooba mi laa ‑o ta. 'Bhɛ 'yi 'tɛ, 'ke ‑yoo ‑o daanle 'sanle ‑za ‑bebe 'le.
34 E Jesus, saindo, viu uma grande multidão, e teve compaixão deles, porque eram como ovelhas que não têm pastor; e começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 ‑E ꞊bwa mɛɛ mu 'ɛ daanle ma, 'bhɛɛ‑ 'waati 'ɛ ꞊bhwa 'egbɔɔnle. ‑Ayile, ‑yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ ‑woo mabɛɛnle ‑a ‑din, 'ke ‑wa pele‑ ‑a ni: «'E 'yrɛkpa, ‑kɔɔ' ‑o ‑bɔn drɛyi' ‑a ma 'dɛ! 'Bhɛɛ‑ 'waati 'ɛ ꞊bhwa gban 'egbɔɔnle;
35 E, como o dia fosse já muito adiantado, os seus discípulos se aproximaram dele, e lhe disseram: O lugar é deserto, e o dia está já muito adiantado.
36 ‑a pe mɛɛ mu 'lɛɛ‑ ni 'kaa ‑o ge pɛle mu ‑lɔyrɛ' ‑glin ‑bɔn 'yi ‑wa mu 'pegee ‑kɔɔ' ‑din ‑wa mu 'ɛ ta.»
36 Despede-os, para que vão aos lugares e aldeias circunvizinhas, e comprem pão para si; porque não têm que comer.
37 'Bhɛ 'yi 'tɛ, 'ke Zesu 'a pele ‑o ni dɔɔ: «'Ka mu 'gbu pɛle na ‑o ni!» 'Bhɛɛ‑ ‑o pe ‑a ni 'ezin‑ dɔɔ: «'Ali‑ 'ke 'o denie ‑gɔli' 'taŋbha ‑kɛmɛ plɛ pɛ 'bluu ꞊lwa, 'bhɛɛ‑ 'ke 'o 'bhɛ ꞊naa 'woo‑ mɛɛ mu 'lɛɛ‑ ni, 'bhɛ sɔ ‑o mabhɔle ɛɛ?»
37 Ele, porém, respondendo, lhes disse: Dai-lhes vós de comer. E eles disseram-lhe: Iremos nós, e compraremos duzentos dinheiros de pão para lhes darmos de comer?
38 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke Zesu ‑o ‑lrɔkpale 'kaa: «'bluu 'wɛɛ‑ ‑le 'ka 'kɔɔ ɛɛ? ‑Ka ge ‑a ‑glin doo.» ‑O gele 'eke‑ ‑lrɔkpalɛ 'ke ‑o nule‑ ‑a pelɛ ‑a ni: «'bluu 'soo 'pegee kaa plɛ.»
38 E ele disse-lhes: Quantos pães tendes? Ide ver. E, sabendo-o eles, disseram: Cinco pães e dois peixes.
39 'Bhɛ 'yi 'tɛ, 'ke Zesu 'a 'pele ‑yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ ni dɔɔ: «‑Kaa pe mɛɛ mu 'ɛ ni dɔɔ ‑o yala‑ ‑bɔn ‑dɔɔ 'ɛ ta ‑lɛ ma ‑lɛ ma!»
39 E ordenou-lhes que fizessem assentar a todos, em ranchos, sobre a erva verde.
40 'Bhɛɛ‑ mɛɛ mu 'ɛ ‑yalaa' ‑lɛ ma ‑kɛmɛ do do 'pegee mia plɛ bhɛ vu vu.
40 E assentaram-se repartidos de cem em cem, e de cinqüenta em cinqüenta.
41 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke Zesu 'bluu 'soo 'ɛ 'pegee kaa plɛ ‑o 'kunle ‑a 'kɔɔ, 'ke ‑ya ‑yrɛ 'kpale laanima, 'bhɛɛ‑ 'kee‑ ‑Waanbhaa' 'pubɔle pɛle 'ɛ ma. 'Bhɛ blaanta, 'kee‑ 'bluu mu 'ɛ takanle kplokplo, 'ke ‑yoo 'kpale ‑yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ 'kɔɔ 'kaa ‑woo ‑yiciɛn' ‑zamaa' 'ɛ ma. 'Bhɛ klɛgbɛya do 'ɛ yi, 'kee‑ kaa plɛ 'ɛ 'yiciɛnle ‑o 'kpɛn ma.
41 E, tomando ele os cinco pães e os dois peixes, levantou os olhos ao céu, abençoou e partiu os pães, e deu-os aos seus discípulos para que os pusessem diante deles. E repartiu os dois peixes por todos.
42 Mɛɛ mu 'ɛ 'kpɛn pɛbhla‑, 'bhɛɛ‑ ‑o kpɛdwa‑.
42 E todos comeram, e ficaram fartos;
43 ‑O yanle pɛ 'ɛ 'bhlelele, 'bluu 'lɛkpu‑ mu 'pegee kaa mu 'la ꞊bwa ‑o blaan, 'mu ciɛ ‑nɛ ꞊yan vu ta plɛ ‑paa.
43 E levantaram doze alcofas cheias de pedaços de pão e de peixe.
44 Mɛɛ mu 'la 'kpɛn 'yee‑ pɛ 'ɛ ꞊bhla, 'mu 'yaa 'gwlaan‑ 'waa 'soo (5.000); le mu 'pegee ‑nɛ mu laa ‑yaa 'bhɛ mɛɛ ‑lii 'ɛ ba.
44 E os que comeram os pães eram quase cinco mil homens.
45 'Bhɛ ‑za mu 'ɛ 'kanle‑ ‑gun bhe, Zesu 'a ꞊pia ‑yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ ni 'kaa ‑o ge 'san ‑yitakoŋ 'ɛ 'yi kpaŋma. ‑E ‑yaa zi 'bhii‑ ‑o 'kan 'a ‑lɛɛ ‑sɔ ‑draa 'yrɛ gbɛ do 'ɛ ta, Bɛtisaida ‑wa 'ɛ ba ‑yrɛ 'ɛ ta. 'Bhɛ 'waati 'ɛ ba, 'yee‑ 'gbu nu 'ploolɛ‑ ‑zamaa' 'ɛ ma 'kaa ‑o ge ‑o ba ‑lɛ ma.
45 E logo obrigou os seus discípulos a subir para o barco, e passar adiante, para o outro lado, a Betsaida, enquanto ele despedia a multidão.
46 Zesu 'yanle‑ 'ploolele ‑zamaa' 'ɛ ma, 'kee‑ gele‑ ‑a 'seriwolɛ gɔɔn do wiiŋ‑.
46 E, tendo-os despedido, foi ao monte a orar.
47 ‑Bi ꞊pwa 'waati 'la ba, ‑yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ 'yaa‑ ‑yitakoŋ 'ɛ 'yi, ‑yi 'ɛ drɛyi', 'bhɛɛ‑ 'yee‑ Zesu do ‑kplɛn ‑yaa 'trɛ ma.
47 E, sobrevindo a tarde, estava o barco no meio do mar e ele, sozinho, em terra.
48 Zesu 'a ꞊ya 'bhii ‑yaa ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ gbɛzikaan ‑yitakoŋ 'ɛ 'bhɔle‑ ma, ‑amasrɔyi ‑ploo 'ɛ 'yaa‑ 'kan zii' 'kee‑ nu ‑o ba ‑yrɛ ta. 'Bhɛ klɛle 'tɛ, zrwanzi maa gwlɛn ‑we bhla ꞊lwa 'ɛ ba, 'kee‑ 'taawole 'sanle ‑yi 'ɛ ta 'kee‑ nu ‑o ba ‑yrɛ ta, ‑e ‑yaa zan drɔɔn' 'kanlɛ‑ ‑o ta.
48 E vendo que se fatigavam a remar, porque o vento lhes era contrário, perto da quarta vigília da noite aproximou-se deles, andando sobre o mar, e queria passar-lhes adiante.
49 ‑Wa yele 'taawoyrɛ 'ɛ ꞊nɔɔ ‑yi 'ɛ ta, ‑e ꞊kla ‑o ni 'bhii‑ jiɛlii do ‑le ‑yaa 'kɛle‑, ‑ayile 'ke ‑o ‑gbekanle 'sanle.
49 Mas, quando eles o viram andar sobre o mar, cuidaram que era um fantasma, e deram grandes gritos.
50 ‑Amasrɔyi, ‑o 'kpɛn 'a ꞊ya, 'bhɛɛ‑ ‑gblaan ꞊klaa ‑o ‑yi. 'Bhɛ yrɛ do 'ɛ ꞊nɔɔ bhe, 'ke ‑ya pele‑ ‑o ni 'kaa: «‑Ka 'ka zrudɔ 'eglɔɔle, 'mi ‑le 'kɛle‑, 'ka 'laa ‑gblaanlɛ'.»
50 Porque todos o viam, e perturbaram-se; mas logo falou com eles, e disse-lhes: Tende bom ânimo; sou eu, não temais.
51 'Bhɛ blaan, 'kee‑ 'sanle ‑o zi ‑yitakoŋ 'ɛ 'yi, 'ke ‑ploo 'kanle‑ 'ɛ dulale. ‑Yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ 'liibhaala ‑o ma 'kee‑ kan ‑a ‑daŋ' ta.
51 E subiu para o barco, para estar com eles, e o vento se aquietou; e entre si ficaram muito assombrados e maravilhados;
52 ‑Amasrɔyi, ‑e 'sɔle‑ maza 'la ꞊kla ‑o ‑yrɛ ma 'bluu 'yiciɛnyrɛ 'ɛ ꞊nɔɔ, ‑waa 'bhɛ ‑yi 'malɛ‑ ‑li bi, ‑woo 'trɔn 'yi ‑dwa 'eglɔɔle 'bhɛ 'yimale ma.
52 Pois não tinham compreendido o milagre dos pães; antes o seu coração estava endurecido.
53 Zesu 'pegee ‑yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ 'yanle ‑draa 'ɛ takanlele bhla 'la ba, 'ke ‑o zinale ‑draa ‑yrɛ gbɛ do 'ɛ ta Zenezarɛti 'trɛ 'ɛ ta, 'bhɛɛ‑ ‑o ‑yitakoŋ 'ɛ 'yrela‑ ‑yi 'ɛ 'lɛzi‑.
53 E, quando já estavam no outro lado, dirigiram-se à terra de Genesaré, e ali atracaram.
54 ‑O zinale ‑gun ‑yitakoŋ 'ɛ 'yi, 'ke mɛɛ mu 'ɛ ‑o Zesu madɔle 'bhɛ yrɛ do 'ɛ ꞊nɔɔ bhe.
54 E, saindo eles do barco, logo o conheceram;
55 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke mɛɛ mu 'ɛ gele‑ Zesu 'nuza‑ 'ɛ woŋwoŋzɛnlɛ 'klɛɛn 'ɛ 'yi yrɛkpɛn‑ ꞊nɔɔ. 'Bhɛɛ‑ mɛɛ mu 'ɛ 'yaa‑ zan gadɛ mu 'ɛ 'le ‑a ni 'mu 'yila ‑saa mu 'ɛ ta. 'Ke ‑o ‑yaa ma 'kaa ‑yoo yrɛ 'oo yrɛ 'la ꞊nɔɔ, ‑o ‑yaa ge ‑a zi 'bhɛɛ‑ ꞊nɔɔ ye.
55 E, correndo toda a terra em redor, começaram a trazer em leitos, aonde quer que sabiam que ele estava, os que se achavam enfermos.
56 'Kee‑ ‑yaa bhɔ yrɛ 'oo yrɛ 'la ꞊nɔɔ, ‑wa gblaan mu ta oo, ‑wa 'fiɛntrɔnnɛ mu ta oo, ‑bɔn 'yi ‑wanɛ' mu ta oo, mɛɛ mu 'ɛ 'yaa‑ nu ‑waa' gadɛ mu 'ɛ 'lɛkpalɛ ‑kpan mu 'ɛ ta, 'bhɛɛ‑ ‑o ‑yaa ‑sromabɔ Zesu ni dɔɔ: «‑A 'to 'ke 'waa‑ gadɛ mu 'ɛ ‑woo gbɛ yan sa ‑yaa' dunɛ‑ tralapɛ 'ɛ ma.» Gadɛ mu 'la 'kpɛn 'mu gbɛ ‑yaan 'bhɛ ma, 'mu 'kpɛn 'bheela‑.
56 E, onde quer que entrava, ou em cidade, ou aldeias, ou no campo, apresentavam os enfermos nas praças, e rogavam-lhe que os deixasse tocar ao menos na orla da sua roupa; e todos os que lhe tocavam saravam.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?