Marcos 12
MOA vs ARC
1 'Bhɛ blaanta, 'ke Zesu ‑janwole 'sanle ‑o ni ‑gɔɔn mu 'yi. ‑E pe ‑o ni 'kaa: «Mɛɛ do ‑drɔɔ gba do ‑kpaa, ‑e 'jasa ꞊bwa 'bhɛ gba 'ɛ zi, 'bhɛɛ‑ ‑e ‑drɔɔ bhaa 'yigo‑ ‑gluu do ‑kaan, 'bhɛɛ‑ ‑e 'kpaanɛ do ‑dwa 'kpata‑ do wiiŋ‑ laanima gba 'ɛ gooba mi 'ɛ ‑yaa' pɛ 'le. 'Bhɛ blaan, 'kee‑ gba 'ɛ gbɛkpale yetanɛ mu 'ɛ 'kɔɔ 'kaa 'bhɛ mu 'e 'yrɛkpa 'a ba. 'Bhɛ blaan 'kee‑ gele‑ 'taa do ta.
1 E começou a falar-lhes por parábolas: Um homem plantou uma vinha, e cercou-
2 ‑Drɔɔ bhaa 'kan bhla 'ɛ 'bhɔle‑, 'ke 'yee‑ gbazan 'ɛ ‑e ‑yaa' 'fa ‑la yewonɛ mu 'ɛ do 'winbɔle ‑yaa' yetanɛ mu 'ɛ ta, ‑yaa' pɛ ‑drɔɔ bhaa 'si zayi' 'woo‑ yetanɛ mu 'ɛ 'kɔɔ.
2 E, chegado o tempo, mandou um servo aos lavradores para que recebesse, dos lavradores, do fruto da vinha.
3 'Bhɛ 'bhɔle‑ yetanɛ mu 'ɛ ta gba 'ɛ ta, 'ke ‑o 'bhɛ 'kunle, 'ke ‑o bhɛ tafɛle, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑o 'ploole 'bhɛ 'kɔɔfleŋ‑ 'ɛ ma jafata.
3 Mas estes, apoderando-se dele,
4 Gbazan 'ɛ ‑e ‑yaa' 'fa ‑la yewonɛ mu 'ɛ ‑bhɛɛke' do 'winbwa‑ 'ezin‑ 'o ta. 'Bhɛ 'bhɔle‑ gba 'ɛ ta ye, 'ke ‑o 'bhɛ 'saale 'bhɛ 'wiiŋ‑, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑o 'bhɛ ‑zwanwole.
4 E tornou a enviar-lhes outro servo; e eles, apedrejando-o,
5 'Bhɛ blaan, 'ke gbazan 'ɛ ‑e ‑yaa' 'fa ‑la yewonɛ mu 'ɛ 'bhɛɛke do winbɔle ‑o ta ye. 'Bhɛɛ‑ 'ke ‑o 'bhɛ dɛle‑. ‑Woo ‑bhɛɛke' ‑bebe mu ꞊kwan 'bhɛɛ‑ 'kungbɛya 'ɛ 'yi: ‑wa 'ke mu tafia꞊, 'bhɛɛ‑ ‑wa 'ke mu ꞊dia.
5 E tornou a enviar-lhes outro, e a este mataram; e a outros muitos, dos quais a uns feriram e a outros mataram.
6 Mɛɛ 'kedo‑ 'kpɔ 'laa bolɛ gbazan 'ɛ 'kɔɔ, 'ke yaa 'e ge ‑a gbe bhɛ do 'la ‑za ‑yaa sɔ ‑a ni 'egbɛnɛle 'bhɛ ba. ‑E 'bhɛ 'winbwa‑ 'woo‑ yetanɛ mu 'ɛ ta 'tɛ. ‑E ‑yaa pe 'zi ‑a 'kpee dɔɔ: ‹‑O nu ‑gasikpalɛ 'ŋ gbe 'ɛ 'bhɛ 'lɛɛ‑.›
6 Tendo ele, pois, ainda um, seu filho amado, enviou-o também a estes por derradeiro, dizendo: Ao menos terão respeito ao meu filho.
7 'Duŋ‑ ‑yetanɛ mu 'ɛ ‑o gbazan 'ɛ gbe 'ɛ 'yele‑ 'ke 'bhɛ ‑o zan, 'ke ‑wa pele 'eke‑ ni dɔɔ: ‹Gbazan 'ɛ 'ciɛn 'ɛ nu bolɛ mɛɛ 'la ni boolazi, 'yele‑ ‑gɛ, ‑kɔɔ 'a dɛ, 'bhɛɛ‑ gba 'ɛ bo ‑kɔɔ' ni.›
7 Mas aqueles lavradores disseram entre si: Este é o herdeiro; vamos, matemo-lo, e a herança será nossa.
8 ‑O 'bhɛ 'kunle‑ 'tɛ, 'ke ‑o 'bhɛ dɛle‑, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑wa gbaa 'ɛ blinle‑ ‑drɔɔ gba 'ɛ ‑zanta'.»
8 E, agarrando-o,
9 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke Zesu ‑o ‑lrɔkpale dɔɔ: «'Ka 'kpee ma, 'ke ‑drɔɔ gbazan 'ɛ ꞊nwa, ‑e nu ‑mɛla klɛlɛ 'woo‑ ‑yetanɛ mu 'ɛ ni ɛɛ? 'Ŋ bhe, 'kee‑ ꞊nwa, ‑e nu ‑o dɛlɛ, 'bhɛɛ‑ ‑e ‑drɔɔ gba 'ɛ gbɛkpa ‑yetanɛ mu ‑bhɛɛke' mu 'kɔɔ.
9 Que fará, pois, o Senhor da vinha? Virá, e destruirá os lavradores, e dará a vinha a outros.
10 'Ka 'laa ‑jan 'lɛɛ‑ 'bhɛ tapelɛ ‑lido' ‑Waanbhaa' a 'Sɛwɛ 'ɛ 'yi yrɛ do nɔɔ‑ ɛɛ? 'Kaa:
10 Ainda não lestes esta Escritura: A pedra que os edificadores rejeitaram, esta foi posta por cabeça da esquina;
11 'Bhɛ ‑daa Mɛɛzan ‑Waanbhaa' ‑la ba. 'Bhɛɛ‑ 'bhɛ ꞊kla ‑kɔɔ' mu ‑yrɛ 'yi, ‑liibhaa' maza 'le.›»
11 isso foi feito pelo Senhor e é coisa maravilhosa aos nossos olhos?
12 Zesu 'bhɛ ‑jan 'ɛ 'wolawoa bhe, Zuufu mu ‑kuŋlii mu 'ɛ 'yaa‑ ‑a 'kunyrɛ‑ ‑glin 'zi. ‑Amasrɔyi ‑wa 'yaangwa‑ 'bhii‑ Zesu 'bhɛ ‑gɔɔn ‑glɔɔn 'la bhe 'bhɛ ꞊bwa 'wo ‑la ma. 'Bhɛɛ‑ 'duŋ‑, ‑o ‑yaa ‑gblaanlawo zi 'ezin‑ ‑zamaa' 'ɛ 'lɛɛ bhe, ‑o Zesu ꞊twa ‑a nɔɔ‑ ye, 'bhɛɛ‑ ‑o ‑jilaa.
12 E buscavam prendê-lo, mas temiam a multidão, porque entendiam que contra eles dizia esta parábola; e, deixando-o, foram-se.
13 ‑O Farizi mu 'ɛ 'ke mu 'pegee ‑bhleŋgbe Erɔdi Antipasi a mɛɛ ‑lɛdo' 'ɛ 'ke mu 'winbwa‑ Zesu ba ‑jan bhee 'kpaa zayi' ‑a ‑lɛɛ, 'bhɛɛ‑ ‑wa kun ‑a 'gbu 'liijan‑ ma.
13 E enviaram-lhe alguns dos fariseus e dos herodianos, para que o apanhassem em alguma palavra.
14 'Bhɛ mɛɛ mu 'ɛ 'nule‑ 'tɛ, 'ke ‑wa pele‑ Zesu ni dɔɔ: «'O Daan mi, 'wa 'yaango‑ 'bhii‑ 'e wlan 'te ‑la pe, 'bhɛɛ‑ 'yaa gblaan mɛɛ 'kedo‑ 'kpɔ 'lɛɛ, ‑amasrɔyi 'yaa bhaaplɛŋ mu kun waa gblaanya ma, 'duŋ‑ 'taawogbɛya 'la sɔ ‑Waanbhaa' ni, 'yoo‑ daan 'bhɛɛ‑ 'le wlan 'ɛ ma. 'Woo‑ 'e 'lrɔkpale ‑za do ‑yi, ‑a pe 'o ni, ‑kɔɔa' 'toŋ 'ɛ ta, 'o sɔ ‑o Romɛ mu 'ɛ waa ‑Bhleŋgbe 'la sii Sezaa, 'bhɛ a 'nisra 'ɛ gbawole ɛɛ? 'Wa gbawo taa‑ 'waa gbawolɛ ɛɛ?»
14 E, chegando eles, disseram-lhe: Mestre, sabemos que és homem de verdade e não te importas com quem quer que seja, porque não olhas a aparência dos homens, antes, com verdade, ensinas o caminho de Deus. É lícito pagar tributo a César ou não? Pagaremos ou não pagaremos?
15 'Duŋ‑ Zesu 'yaa‑ ‑o dɔlawo 'bhii‑ ‑woo 'ke mɛɛ ‑yrɛkɔɔza klɛ mu 'la 'le bhe, 'ke ‑ya pele‑ ‑o ni dɔɔ: «‑Mɛle ꞊kla 'bhɛɛ‑ 'ka ‑o ‑jan bhee bɔ zii' 'ŋ 'lɛɛ ɛɛ? ‑Ka nu denie ‑gɔli' 'taŋbha do 'le 'ŋ ni 'bhɛɛ‑ 'an taglin‑ doo!»
15 Então, ele, conhecendo a sua hipocrisia, disse-lhes: Por que me tentais? Trazei-me
16 ‑O nule 'bhɛ 'le ‑a ni 'tɛ, 'ke ‑yoo ‑lrɔkpale 'kaa: «‑Dela ŋgblo lii, 'bhɛ 'pegee ‑dela 'tɔ yɔɔndɛle ‑le 'taŋbha 'lɛɛ ta ‑gɛ ɛɛ?» ‑Wa zikpaa‑ ‑a ni dɔɔ: «Sezaa ‑le 'kɛle‑!»
16 E eles lha trouxeram. E disse-lhes: De quem é esta imagem e inscrição? E eles lhe disseram: De César.
17 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke Zesu 'a 'pele ‑o ni dɔɔ: «Sezaa a pɛ ‑o 'kɛla 'le, ‑ka 'bhɛɛ‑ 'na 'bhɛ ni, 'bhɛɛ‑ ‑Waanbhaa a pɛ ‑o 'kɛla 'le, ‑ka 'bhɛɛ‑ 'na 'bhɛ ni!» 'Bhɛ ‑jan 'lɛkungbɛya 'ɛ 'bhɛ ‑o 'kpeelɛnia ‑o ma.
17 E Jesus, respondendo, disse-lhes: Dai, E maravilharam-se dele.
18 ‑O ‑yaa Zuufu mu ‑lɛdo' sii Saduse mu. Waa ‑yaa ‑o kpa ‑a ‑yi 'bhii‑ mɛɛ gbaa mu sɔ bwele‑ gale ba. 'Woo‑ Saduse mu 'ɛ 'ke mu ꞊nwa Zesu ba, 'bhɛɛ‑ ‑wa ‑lrɔkpaa dɔɔ:
18 Então, os saduceus, que dizem que não há ressurreição, aproximaram-se dele e perguntaram-lhe, dizendo:
19 «'O Daan mi, Moizi 'toŋ 'lɛɛ‑ 'bhɛɛ‑ yɔɔndia‑ 'o ni 'kaa: 'Ke 'gwlaan‑ do ‑gaa, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑ya na glaanle 'ɛ ꞊twa ‑a ‑zanta' 'ke yaa ‑nɛ yalɛ ‑li 'bhɛ ta. ‑A 'nwagwlɛn‑ nu 'bhɛ glaanle 'ɛ 'silɛ‑ 'bhɛ 'na 'le, 'kooko‑ 'bhɛ nu ‑nɛ mu 'la 'yalɛ‑ ‑a na 'ɛ ta, ‑wa 'tɔkpa‑ 'mu ma.
19 Mestre, Moisés nos escreveu que, se morresse o irmão de alguém, e deixasse mulher, e não deixasse filhos, seu irmão tomasse a mulher dele e suscitasse descendência a seu irmão.
20 'Bhɛ 'laa 'sanlɛ‑ bhaama, nɛɛnɛ‑ ma 'gwlaan‑ 'srwaplɛ‑ ‑yaa 'tɛ. ‑O 'naagwlɛn‑ le do ‑yalaa', 'bhɛ 'laa ‑nɛ 'yalɛ‑ 'bhɛ 'le 'ɛ ta 'ke 'bhɛ 'gbu gale‑.
20 Ora, havia sete irmãos, e o primeiro tomou mulher e morreu sem deixar descendência;
21 'Bhɛ gaanzidɔ 'ɛ, 'bhɛ 'yee‑ glaanle 'ɛ 'yalaa‑ 'ezin‑. 'Bhɛɛ‑ 'bhɛ 'laa ‑nɛ ‑srɔɔwolɛ 'yee‑ le 'ɛ ta 'ke 'bhɛ gale‑ 'ezin‑. ‑A gaanzidɔ 'gwlaan‑ yaga mi 'ɛ 'yee‑ ‑za do 'kpɔ 'ɛ 'bhɛ ‑le ꞊tian 'bhɛ ma 'ezin‑.
21 e o segundo também a tomou, e morreu, e nem este deixou descendência; e o terceiro, da mesma maneira.
22 'Woo‑ nɛɛnɛ‑ 'gwlaan‑ 'srwaplɛ‑ 'ɛ ‑o 'kpɛn 'a ꞊sia do do, 'bhɛɛ‑ ‑o ‑gaa, 'ke ‑waa ‑nɛ ya 'yee‑ le 'ɛ ta. ‑O 'kpɛn gale blaan, 'ke le mi 'ɛ 'gbu gale‑ 'ezin‑.
22 E tomaram-na os sete, sem, contudo, terem deixado descendência. Finalmente, depois de todos, morreu também a mulher.
23 Gbaa mu bwe yi 'ɛ 'le gale ba, le mi 'ɛ nu bolɛ ‑o ‑de 'gbu ‑la ni ɛɛ, ‑amasrɔyi ‑e ꞊kla ‑o 'kpɛn 'na 'le do do ɛɛ?»
23 Na ressurreição, pois, quando ressuscitarem, de qual destes será a mulher? Porque os sete a tiveram por mulher.
24 Zesu 'a zikpaa‑ ‑o ni dɔɔ: «'Ka ‑o 'ka 'yini‑ zii' 'egbɛnɛle, 'bhɛɛ‑ 'ka 'yi ‑o ni 'zi ‑za 'la ma 'ka 'bhɛ dɔ ɛɛ? ‑Jan mu 'la yɔɔndɛle ‑o ‑Waanbhaa' a 'Sɛwɛ 'ɛ 'yi, 'ka 'laa 'mu 'yima‑, 'bhɛɛ‑ 'ka 'laa ‑Waanbhaa' a ‑glɔɔya' 'ɛ dɔ.
24 E Jesus, respondendo, disse-lhes: Porventura, não errais vós em razão de não saberdes as Escrituras nem o poder de Deus?
25 Wlan 'ɛ ni, 'ke gbaa mu ‑bwela gale ba yi 'la 'le, 'gwlaan‑ mu laa nu le mu 'silɛ‑ ‑li, 'bhɛɛ‑ le mu laa nu yaalɛ ‑li 'gwlaan‑ mu 'kɔɔ, 'duŋ‑ ‑o nu bolɛ 'bhii‑ ‑mlɛkɛ' mu a pɛ bogbɛya 'ɛ gbɛɛn‑ laflɛ' 'yi.
25 Porquanto, quando ressuscitarem dos mortos, nem casarão, nem se darão em casamento, mas serão como os anjos nos céus.
26 'Bhɛɛ‑ gbaa mu bweza 'ɛ gale ba, 'ka 'laa 'bhɛ ‑za 'lɛɛ‑ tapelɛ ‑lido' Moizi ‑a 'sɛwɛ 'ɛ 'yi, ‑yri lunɛ‑ ‑za 'ɛ yɔɔndɛle ‑o yrɛ 'la ꞊nɔɔ bhe ɛɛ? ‑Waanbhaa' ‑jan 'lɛɛ‑ 'bhɛɛ‑ ꞊woa Moizi ni 'kaa: ‹'Mi ‑le 'ke Abraamu a ‑Waanbhaa' 'le, 'bhɛɛ‑ 'ŋ 'yoo‑ 'ke Izaki a ‑Waanbhaa' 'le, 'bhɛ 'pegee Zakɔbu a ‑Waanbhaa'.›»
26 E, acerca dos mortos que houverem de ressuscitar, não tendes lido no livro de Moisés como Deus lhe falou na sarça, dizendo: Eu o Deus de Abraão, e o Deus de Isaque, e o Deus de Jacó?
27 Zesu pe 'ezin‑ dɔɔ: «'Bhɛ ‑jan 'ɛ 'bhɛ 'a zrɔn ‑kɔɔ' ni 'bhii‑ ‑kɔɔ' ‑gbɔɔ mu 'la bhe ‑woo ‑o ‑yrɛ ma. 'Bhɛɛ‑ mɛɛ ‑yrɛmale mu ‑le ‑Waanbhaa' gba, mɛɛ gbaa mu laa 'bhɛ klɛ. 'Ke 'ka 'kpee ma, gbaa mu laa bwe gale ba, 'bhɛ bhla 'ɛ ba, 'ka 'yinile ‑o 'egbɛnɛle 'dɛ.»
27 Ora, Deus não é de mortos, mas sim é Deus de vivos. Por isso, vós errais muito.
28 'Toŋ daan mi do Zesu 'pegee 'woo‑ mɛɛ mu 'ɛ ‑waa' zaabɔ wli 'ɛ ꞊maa. 'Bhɛ 'a ꞊ya 'bhii‑ Zesu ‑jan 'ɛ 'lɛkwan‑ 'elrele Saduse mu 'ɛ ni. 'Bhɛɛ‑ 'ke 'bhɛ 'e 'mabɛɛnle Zesu ‑din, 'ke 'bhɛ 'a 'lrɔkpale 'tɛ dɔɔ: «'Toŋ 'ɛ ‑dela ‑za 'gbu ‑o 'eglɔɔle ‑o 'kpɛn ba ɛɛ?»
28 Aproximou-se dele um dos escribas que os tinha ouvido disputar e, sabendo que lhes tinha respondido bem, perguntou-lhe: Qual é o primeiro de todos os mandamentos?
29 Zesu 'a zikpaa‑ ‑a ni dɔɔ: «'Toŋ 'la 'bhɛ ‑za 'gbu ‑o 'eglɔɔle 'bhɛ ‑le ‑gɛ: ‹Izraɛli mɛɛ mu, ‑ka 'ka 'trɔnbadɔ doo, Mɛɛzan ‑kɔɔa' ‑Waanbhaa' 'ɛ, 'bhɛ ‑le 'ke Mɛɛzan do ‑kplɛn 'le.
29 E Jesus respondeu-lhe: O primeiro de todos os mandamentos Israel, o Senhor, nosso Deus, é o único Senhor.
30 'Yaa‑ Mɛɛzan ‑Waanbhaa 'ɛ, ‑za 'sɔ 'e ni 'e zru oo, 'e 'nii‑ oo, 'e 'kpeejan‑ oo, 'bhɛ 'pegee 'e faŋgan‑ 'ɛ 'kpɛn 'le.›
30 Amarás, pois, ao Senhor, teu Deus, de todo o teu coração, e de toda a tua alma, e de todo o teu entendimento, e de todas as tuas forças; este
31 'Toŋ 'la 'bhɛ tɛn 'bhɛ zi 'bhɛ ‑le ‑gɛ: ‹'E ‑vindo' mi ‑za 'sɔ 'e ni 'bhii‑ 'e 'gbu ‑za sɔ 'e 'gbu ni gɔnɛ‑ 'la gbɛɛn‑ bhe.› 'Toŋ 'bhɛɛke ‑za 'laa ‑o 'eglɔɔle 'ke 'bhɛ kan 'bhɛ 'toŋ plɛ 'la bhe 'mu ta.»
31 E o segundo, semelhante a este, Amarás o teu próximo como a ti mesmo. Não há outro mandamento maior do que estes.
32 'Bhɛ 'Toŋ daan mi 'ɛ pe Zesu ni 'tɛ dɔɔ: «'O Daan mi, 'bhɛ ‑o 'elrele, 'e wlan ‑la ‑pia 'bhɛ 'le bhe dɔɔ ‑Waanbhaa' ‑bhɛɛke' 'laa ‑o ‑Waanbhaa' blaan, 'ke yaa 'e go ‑a do ‑kplɛn ba.
32 E o escriba lhe disse: Muito bem, Mestre, e com verdade disseste que há um só Deus e que não há outro além dele;
33 'Bhɛɛ‑ 'ke ‑Waanbhaa' ‑za sɔ mɛɛ ni ‑a zru oo, ‑a 'kpeejan‑ oo, 'bhɛɛ‑ ‑a faŋgan‑ 'ɛ 'kpɛn 'le, 'bhɛ 'pegee 'ke ‑a ‑vindo' mi ‑za sɔ ‑a 'gbu ni 'bhii‑ ‑a 'gbu gbɛɛn‑, 'bhɛ mabhaabhɔ wi 'kpaciele 'sraka mu 'pegee 'sraka 'ɛ ‑glɔɔn mu 'ɛ 'kpɛn ta ‑Waanbhaa' ‑yrɛ 'yi.»
33 e que amá-lo de todo o coração, e de todo o entendimento, e de toda a alma, e de todas as forças e amar o próximo como a si mesmo é mais do que todos os holocaustos e sacrifícios.
34 Zesu 'a 'yele‑ 'tɛ 'bhii‑ 'yee 'Toŋ daan mi 'ɛ ‑e ‑jan 'ɛ 'lɛkwan‑ yikan' 'le, 'ke ‑ya pele ‑a ni 'kaa: «‑Waanbhaa' a ‑bhleŋgbeya 'ɛ yaa ‑o ‑li 'e ma 'egbɔɔnle.» 'Bhɛ blaan, yaa dɔlɛ mɛɛ ‑bhɛɛke' 'kpee 'ke 'bhɛ Zesu 'liila‑ ‑a ‑lrɔkpalele 'ezin‑.
34 E Jesus, vendo que havia respondido sabiamente, disse-lhe: Não estás longe do Reino de Deus. E já ninguém ousava perguntar-lhe mais nada.
35 Zesu 'yaa‑ mɛɛ mu 'ɛ daan 'zi bhla 'la ba ‑Waanbhaa' Gba 'Fɛ ‑Gbɛnɛ 'ɛ ꞊la, 'ke ‑yoo ‑lrɔkpale dɔɔ: «‑E ꞊kla 'nale‑ 'bhɛɛ‑ 'Toŋ daan mu 'ɛ ‑wa pe dɔɔ Mɛɛ ‑Bhee Mi ‑Kpɔsɔɔ 'ɛ ‑yoo 'ke Davidi 'nranɛ‑ ‑la 'le ɛɛ?
35 E, falando Jesus, dizia, ensinando no templo: Como dizem os escribas que o Cristo é Filho de Davi?
36 ‑Amasrɔyi Lii 'Weŋ 'ɛ ‑jan ꞊kpaa ‑Bhleŋgbe *Davidi 'gbu 'lii dɔɔ: ‹Mɛɛzan ‑Waanbhaa' 'a ꞊pia 'an pɛ Mɛɛzan 'ɛ ni dɔɔ: Yala‑ 'ŋ ‑din 'tɔbhɔ ma yaayrɛ 'ɛ ꞊nɔɔ, 'sani‑ 'ŋ yan 'e 'sɔɔnnii mu 'ɛ klɛlele 'e gaanlapɛ 'le.›
36 O próprio Davi disse pelo Espírito Santo: O Senhor disse ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita, até que eu ponha os teus inimigos por escabelo dos teus pés.
37 'Ke Davidi 'gbu Mɛɛ ‑Bhee Mi ‑Kpɔsɔɔ Krisi sii ‹Mɛɛzan›. 'Bhɛɛ‑ ‑e sɔ klɛle 'ezin‑ ‑a ‑nranɛ 'le 'nale‑ ‑a ma ɛɛ?» ‑Zamaa' 'srɛ do 'la 'yaa‑ 'mu 'trɔnkpa zii' Zesu ni, bhɛ ‑jan mu 'ɛ 'yaa‑ 'sɔ zii' 'mu ni.
37 Pois, E a grande multidão o ouvia de boa vontade.
38 Zesu 'yaa‑ mɛɛ mu 'ɛ daan 'zi bhla 'la ba ‑ya ꞊pia ‑o ni dɔɔ: «‑Ka 'ka 'gbu 'kun 'elrele 'Toŋ daan mu 'ɛ ma. 'Kaanle‑ sɔ ‑o ni dunɛ‑ gbɔɔn mu 'le ‑o ta, 'bhɛɛ‑ ‑e sɔ ‑o ni 'ke ‑woo 'pubɔ‑ 'elrele 'plɛɛ 'kpaan‑ mu 'ɛ ta.
38 E, ensinando-os, dizia-lhes: Guardai-vos dos escribas, que gostam de andar com vestes compridas, e das saudações nas praças,
39 'Wole‑ zilɛɛ‑ yaayrɛ ‑lrele' mu 'ɛ makun Zuufu mu daanfɛ' mu 'ɛ ꞊la, 'bhɛ 'pegee pɛleyrɛ gblaan mu 'ɛ ꞊nɔɔ.
39 e das primeiras cadeiras nas sinagogas, e dos primeiros assentos nas ceias;
40 ‑O glaanle mu 'kɔɔpɛ‑ mu 'ɛ 'kpɛn yan ‑dawli' ma. 'Bhɛɛ‑ ‑o mɔ ‑o 'seriwole ma ‑Waanbhaa' ni ‑o 'gbu zrɔn zayi' mɛɛ mu ‑yrɛ ta. 'Bhɛla‑ ‑zayi', ‑o nu ‑o 'kitikanlɛ 'eyɔɔle 'ke 'bhɛ kan mɛɛ mu 'ɛ 'kpɛn ta ‑Waanbhaa' ba.»
40 que devoram as casas das viúvas e
41 ‑Waanbhaa' Gba 'Fɛ ‑Gbɛnɛ 'ɛ ꞊la, Zesu 'yaale‑ ‑lɛklale ‑yaa 'sraka go ‑gɔli' bɔ ‑koonɛ 'ɛ ta. 'Bhɛɛ‑ ‑e ‑yaa mɛɛ mu 'ɛ gbɛ zi ‑glin 'zi ‑waa' ‑gɔli' bɔgbɛya 'ɛ ma ‑koonɛ 'ɛ 'yi. Pɛzan ‑bebe 'yaa‑ ‑gɔli' ‑bebe bɔ 'zi 'yee‑ ‑koonɛ 'ɛ 'yi.
41 E, estando Jesus assentado defronte da arca do tesouro, observava a maneira como a multidão lançava o dinheiro na arca do tesouro; e muitos ricos depositavam muito.
42 'Bhɛ ꞊nɔɔ bhe, 'ke ‑yrɛn ma glaanle do nule‑, 'bhɛɛ‑ 'ke 'bhɛ ‑gɔli' piinɛ‑ plɛ bɔle‑ ‑koonɛ 'ɛ 'yi. 'Bhɛ mu laa ‑yaa 'taŋbha plɛ bhɔ.
42 Vindo, porém, uma pobre viúva, depositou duas pequenas moedas, que valiam cinco réis.
43 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke Zesu ‑yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ 'siile, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑ya pele ‑o ni dɔɔ: «'Mi pe 'ka ni 'ŋ 'sɔwɛɛ‑ 'ɛ ma dɔɔ glaanle 'kɔɔfleŋ‑ 'lɛɛ‑ ‑e ‑gɔli' yɛkɛ‑ 'la ꞊bwa ‑koonɛ 'ɛ 'yi, 'bhɛ 'yiya‑ mɛɛ ‑vin mu 'ɛ 'kpɛn ‑gɔli' yɛkɛ‑ 'la ꞊bwa 'bhɛ ni.
43 E, chamando os seus discípulos, disse-lhes: Em verdade vos digo que esta pobre viúva depositou mais do que todos os que depositaram na arca do tesouro;
44 ‑Amasrɔyi mɛɛ ‑vin mu 'ɛ ‑o waa ‑naflo 'ɛ sa ‑la ꞊sia, 'bhɛɛ‑ ‑o 'bhɛ ꞊bwa 'ke 'sraka 'le. 'Duŋ‑ 'yee‑ glaanle 'lɛɛ‑, ‑ya 'tɔta‑ ‑gɔli' 'ɛ 'bhɛɛ‑ 'kpɛn ꞊naa 'ke 'sraka 'le. ‑Zake' 'laa bolɛ ‑a 'kɔɔ 'ezin‑, 'ali‑ 'ke 'bhɛ klɛ ‑yaa' pɛbhle ma pɛ 'le.»
44 porque todos que tinha, todo o seu sustento.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?