Marcos 10

MOA vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Zesu 'pegee ‑yaa' *‑klaŋlanɛ mu 'ɛ ‑gwa 'bhɛ yrɛ 'ɛ ꞊nɔɔ, 'bhɛɛ‑ ‑o ‑ja Zude 'klɛɛn 'ɛ 'yi. 'Bhɛ blaan, ‑o ‑ja Zrudɛn yue ‑yrɛ gbɛ do 'ɛ ta. 'Ezin‑ 'ke ‑zamaa' 'srɛ do 'e 'lɛkpale ‑a zi, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑yoo daanle 'sanle 'bhii‑ ‑ya klɛ 'taŋii gɔnɛ‑ 'la gbɛɛn‑.
1 Levantando-se Jesus, partiu dali para os termos da Judéia, e para além do Jordão; e do novo as multidões se reuniram em torno dele; e tornou a ensiná-las, como tinha por costume.
2 Farizi mu 'ke mu 'mu 'mabɛɛnna ‑a ‑din, 'bhɛɛ‑ 'mu ‑yaa zi 'bhii‑ 'mu ‑jan bhee bɔ ‑a ‑lɛɛ, ‑ayile 'ke 'mu 'a 'lrɔkpale 'tɛ dɔɔ: «‑Kɔɔa' 'toŋ 'ɛ ta, mɛɛ do sɔ 'ploole 'bhɛ na ma ɛɛ?»
2 Então se aproximaram dele alguns fariseus e, para o experimentarem, lhe perguntaram: É lícito ao homem repudiar sua mulher?
3 'Bhɛ 'yi 'tɛ, 'ke Zesu 'a zikpale ‑o ni ‑o ‑lrɔkpalele 'ezin‑ dɔɔ: «*Moizi 'toŋ ‑glɔɔn 'ɛ ‑dela yɔɔndia‑ 'ka ni ɛɛ?»
3 Ele, porém, respondeu-lhes: Que vos ordenou Moisés?
4 ‑Wa zikpaa‑ Zesu ni dɔɔ: «Moizi pe 'o ni 'kaa 'ke mɛɛ do ‑a zi 'bhii‑ ‑e 'ploo‑ ‑a na ma, ‑e gwlɛnna yaa‑ 'kan 'sɛwɛdɛ, 'bhɛɛ‑ ‑e 'bhɛ kpa ‑a na 'kɔɔ; 'ke 'bhɛ ꞊kla, 'bhɛɛ‑ ‑e sɔ 'ploole ‑a na ma 'tɛ.»
4 Replicaram eles: Moisés permitiu escrever carta de divórcio, e repudiar a mulher.
5 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke Zesu 'a 'pele ‑o ni dɔɔ: «Moizi 'bhɛ 'toŋ ‑glɔɔn 'ɛ 'sɛwɛyɔɔndia 'ka ni, 'ka 'trɔn 'yi ‑glɔɔya' 'ɛ 'bhɛɛ‑ ma.
5 Disse-lhes Jesus: Pela dureza dos vossos corações ele vos deixou escrito esse mandamento.
6 'Kebhlaale, 'elwale ‑Waanbhaa' ‑yaa 'drunyan klɛ 'zi bhla 'la ba, ‑e 'gwlaan‑ 'pegee le ‑la ꞊kla.
6 Mas desde o princípio da criação, Deus os fez homem e mulher.
7 'Bhɛla‑ ‑zɛɛle, 'gwlaan‑ nu golɛ ‑a dɛ 'pegee ‑a nɛɛ ba 'fa ‑la, 'bhɛɛ‑ 'yee‑ 'pegee ‑a na nu bolɛ 'eke‑ 'yi.
7 Por isso deixará o homem a seu pai e a sua mãe, {e unir-se-á à sua mulher,}
8 ‑O mɛɛ plɛ nu 'kpalɛ‑ 'eke‑ ma, 'bhɛɛ‑ ‑o klɛ mɛɛ do, 'bhɛ klɛgbɛya 'ɛ 'yi, waa nu klɛlɛ ‑li mɛɛ plɛ 'fɔ mɛɛ do 'kpɔ.
8 e serão os dois uma só carne; assim já não são mais dois, mas uma só carne.
9 ‑Waanbhaa' pɛ plɛ 'la ꞊kpaa 'eke‑ ma, 'bhɛɛ‑ ‑yoo ꞊kla do, mɛɛ 'kedo‑ 'kpɔ 'laa ‑o golɛ 'eke‑ ma.»
9 Porquanto o que Deus ajuntou, não o separe o homem.
10 'Bhɛ blaan, Zesu 'pegee ‑yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ 'yaa‑ bhla 'la ba 'fɛ 'ɛ ꞊la, 'ke ‑wa ‑lrɔkpale 'ezin‑ ‑e ‑jan 'la ꞊woa 'bhɛ ma.
10 Em casa os discípulos interrogaram-no de novo sobre isso.
11 Zesu 'a zikpaa‑ ‑o ni dɔɔ: «'Ke mɛɛ 'oo mɛɛ 'la zan ‑ploola ‑a na ma, 'bhɛɛ‑ ‑e le ‑bhɛɛke' ‑yalaa', ‑e ‑yanbhɔɔya ‑la ꞊kla ‑a 'na ‑lwa mi 'ɛ ba 'bhɛ gbɛɛn‑ bhe.
11 Ao que lhes respondeu: Qualquer que repudiar sua mulher e casar com outra comete adultério contra ela;
12 'Bhɛɛ‑ 'ke le do ‑gwa ‑a ‑nɔɔ 'kɔɔ, 'kee‑ 'yalaa‑ 'gwlaan‑ ‑bhɛɛke' 'kɔɔ, ‑e ‑yanbhɔɔya ‑la ꞊kla bhɛ 'le bhe.»
12 e se ela repudiar seu marido e casar com outro, comete adultério.
13 Mɛɛ 'ke mu ꞊nwa ‑nɛ 'fiɛntrɔnnɛ 'ke mu 'le Zesu ba, 'kooko‑ ‑ya gbɛ 'kpa 'mu ma, 'bhɛɛ‑ ‑e 'mu 'dumawo. 'Duŋ‑ ‑yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ 'bhɛ mazapia 'bhɛ zan mu 'ɛ ni.
13 Então lhe traziam algumas crianças para que as tocasse; mas os discípulos o repreenderam.
14 Zesu ‑o yele 'bhɛ ‑za ‑glɔɔn 'ɛ klɛyrɛ 'ɛ nɔɔ‑, 'ke ‑ya zrupliile, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑ya pele‑ ‑yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ ni dɔɔ: «‑Kaa 'to 'ke ‑nɛ 'fiɛntrɔnnɛ mu 'ɛ nu 'ŋ ba, 'ka 'laa 'bhɛ 'yigalɛ ‑o 'kɔɔ. ‑Amasrɔyi mɛɛ 'la zan mu ‑o 'bhii‑ 'woo‑ ‑nɛ 'fiɛntrɔnnɛ mu 'lɛɛ‑ dɔgbɛya 'ɛ gbɛɛn‑, ‑Waanbhaa' a ‑bhleŋgbeya 'ɛ ‑yoo 'bhɛ zan mu ‑la pɛ 'le.
14 Jesus, porém, vendo isto, indignou-se e disse-lhes: Deixai vir a mim as crianças, e não as impeçais, porque de tais é o reino de Deus.
15 'Mi 'a pe 'ka ni wlan 'ɛ ni dɔɔ 'ke mɛɛ 'la zan laa ‑Waanbhaa' a ‑bhleŋgbeya 'ɛ ‑za 'kunlɛ‑ 'bhii‑ ‑nɛ 'fiɛntrɔnnɛ do gbɛɛn‑, 'bhɛ zan laa nu 'sɔlɛ‑ gele‑ ‑a ꞊nɔɔ.»
15 Em verdade vos digo que qualquer que não receber o reino de Deus como criança, de maneira nenhuma entrará nele.
16 'Bhɛ blaan, 'ke Zesu ‑nɛ 'fiɛntrɔnnɛ mu 'ɛ 'kunle ‑a gbɛ ‑yi, 'ke ‑ya gbɛ 'kpale ‑o 'kpɛn ta do do 'bhɛɛ‑ 'ke ‑yoo 'dumawole.
16 E, tomando-as nos seus braços, as abençoou, pondo as mãos sobre elas.
17 'Bhɛ blaan, Zesu 'pegee ‑yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ 'yaa‑ zan dɔlɛ 'taa 'ɛ ta bhla 'la ba, 'ke mɛɛ do nule‑ blasanlele, 'ke ‑ya 'kpɔ zɛnle‑ Zesu gaan ma 'bhɛ 'lɛɛ, 'bhɛɛ‑ 'kee‑ 'bhɛ ‑lrɔkpale 'kaa: «Daan mi Wlan, 'ŋ ‑mɛ pɛ za 'gbu ‑la klɛ, 'bhɛɛ‑ ‑Waanbhaa' ba bole ‑si 'la ‑daŋ' 'laa ‑o ‑a ma, 'ŋ 'bhɛ 'srɔɔwo‑ ɛɛ?»
17 Ora, ao sair para se pôr a caminho, correu para ele um homem, o qual se ajoelhou diante dele e lhe perguntou: Bom Mestre, que hei de fazer para herdar a vida eterna?
18 Zesu 'a 'lɛkwan‑ ‑a ni dɔɔ: «‑Mɛle ꞊kla 'bhɛɛ‑ 'ya 'pe zii' 'mi ma dɔɔ‹Daan mi Wlan ɛɛ?› Mɛɛ 'kedo‑ 'kpɔ 'laa ‑o 'ewlanle, 'ke yaa 'e go ‑Waanbhaa' do ‑kplɛn ba.»
18 Respondeu-lhe Jesus: Por que me chamas bom? ninguém é bom, senão um que é Deus.
19 «'E ‑Waanbhaa' a 'toŋ mu 'lɛɛ‑ dɔ ɛɛ? 'Kaa: ‹'Yaa mɛɛ dɛlɛ, 'yaa ‑yanbhɔɔya klɛlɛ, 'yaa ‑faanwolɛ, 'yaa bhla 'kpalɛ‑ 'e ‑vindo' mi ma, 'yaa mɛɛ mu 'kɔɔpɛ‑ 'silɛ‑ ‑dawli' ma, 'e dɛ 'pegee 'e nɛɛ ‑lɛdɔ' a ma.›»
19 Sabes os mandamentos: Não matarás; não adulterarás; não furtarás; não dirás falso testemunho; a ninguém defraudarás; honra a teu pai e a tua mãe.
20 'Yee‑ mɛɛ 'ɛ ‑ya ‑lɛkwan Zesu ni 'tɛ dɔɔ: «'O Daan mi, 'ŋ 'bhɛ 'toŋ mu 'la bhe 'mu 'kpɛn ‑klɔsikunle ‑saan 'ŋ matrunya bhla zi ma.»
20 Ele, porém, lhe replicou: Mestre, tudo isso tenho guardado desde a minha juventude.
21 Zesu 'e 'yrɛkpale ‑a ta, 'ke ‑a ba ‑za 'sɔle 'bhɛ ni 'egbɛnɛle. 'Bhɛɛ‑ 'bhɛ 'pe ‑a ni 'tɛ dɔɔ: «'Yaa ‑za do 'kpɔ ‑la klɛlɛ ‑li, 'bhɛ ‑le 'e 'kɔɔpɛ‑ mu 'ɛ gɔnlele; ge ‑o 'kpɛn gɔn, 'bhɛɛ‑ 'yoo‑ ma ‑gɔli' 'ɛ 'na 'kɔɔfleŋzan mu ni. 'Kee 'bhɛ ꞊kla, ‑naflo ‑bebe nu klɛlɛ 'e 'kɔɔ laflɛ' 'yi. 'Bhɛ blaan, 'bhɛɛ‑ 'e nu dɔlɛ 'mi zi 'tɛ!»
21 E Jesus, olhando para ele, o amou e lhe disse: Uma coisa te falta; vai vende tudo quanto tens e dá-o aos pobres, e terás um tesouro no céu; e vem, segue-me.
22 'Yee‑ mɛɛ 'ɛ ‑e 'bhɛ ‑jan 'ɛ 'male‑, 'ke ‑a zrubatɛdɔle ‑a ma, 'bhɛɛ‑ 'kee‑ gele‑ ‑a wlɛyisriwolele, ‑amasrɔyi ‑naflo ‑bebe 'yaa‑ ‑a 'kɔɔ.
22 Mas ele, pesaroso desta palavra, retirou-se triste, porque possuía muitos bens.
23 Zesu 'e 'yrɛ 'mliŋgole ‑a zi mu 'ɛ ta, 'ke ‑ya pele‑ ‑yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ ni dɔɔ: «‑Naflo mu ‑o mɛɛ 'la zan mu 'kɔɔ, ‑o gele la ‑Waanbhaa' a ‑bhleŋgbeya yrɛ 'ɛ ꞊nɔɔ 'dɛ!»
23 Então Jesus, olhando em redor, disse aos seus discípulos: Quão dificilmente entrarão no reino de Deus os que têm riquezas!
24 'Bhɛ ‑jan 'ɛ 'bhɛ ‑yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ 'kpeelɛnia ‑o ma. ‑Ayile 'ke ‑ya pele‑ ‑o ni 'ezin‑ 'kaa: «'Ŋ 'bhɛgwlɛn‑ mu, ‑Waanbhaa' a ‑bhleŋgbeya yrɛ 'ɛ ꞊nɔɔ gele la 'dɛ!
24 E os discípulos se maravilharam destas suas palavras; mas Jesus, tornando a falar, disse-lhes: Filhos, quão difícil é {para os que confiam nas riquezas} entrar no reino de Deus!
25 'Yɔɔnma do 'kanle‑ ‑o 'edile ‑mlɛsiɛnnɛ do ‑gluu zi 'kee‑ kan pɛzan do gele ta ‑Waanbhaa' a ‑bhleŋgbeya yrɛ 'ɛ ꞊nɔɔ 'dɛ.»
25 É mais fácil um camelo passar pelo fundo de uma agulha, do que entrar um rico no reino de Deus.
26 ‑Yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ 'kpeelɛni gbɛ ‑yɔɔ 'ɛ 'kɔɔ ‑o ma 'ezin‑, 'ke ‑woo 'eke‑ ‑lrɔkpale dɔɔ: «‑Dele sɔ gole‑ ‑za 'yi ɛɛ?»
26 Com isso eles ficaram sobremaneira maravilhados, dizendo entre si: Quem pode, então, ser salvo?
27 Zesu 'e 'yrɛkpaa‑ ‑o ta frii 'ke ‑ya pele‑ dɔɔ: «Bhaaplɛŋ mu ‑yrɛ 'yi, 'bhɛ 'laa sɔ klɛle‑, 'duŋ‑ ‑Waanbhaa' ‑yrɛ 'yi, 'bhɛ 'laa ‑o ‑za 'ke 'le. ‑Amasrɔyi, ‑za 'kpɛn klɛ 'seŋ ‑o ‑Waanbhaa' ni.»
27 Jesus, fixando os olhos neles, respondeu: Para os homens é impossível, mas não para Deus; porque para Deus tudo é possível.
28 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke Piɛri 'a pele ‑a ni 'kaa: «'E 'trɔnbadɔ doo, 'o mɔɔ 'o 'niigwa‑ ‑za 'kpɛn 'yi, 'bhɛɛ‑ 'o ꞊nwa dɔlɛ 'e zi.»
28 Pedro começou a dizer-lhe: Eis que nós deixamos tudo e te seguimos.
29 Zesu 'a zikpaa‑ ‑a ni dɔɔ: «'Mi pe 'ka ni wlan 'ɛ ni 'kaa: 'ke mɛɛ 'oo mɛɛ 'la zan ‑yaa' 'fɛ oo, ‑a nɛɛnɛ‑ 'gwlaan‑ mu oo, ‑a nɛɛnɛ‑ le mu oo, ‑a dɛ oo, ‑a nɛɛ oo, ‑a ‑nɛ mu 'pegee ‑yaa' gba mu 'ɛ 'kpɛn ꞊twa ‑a nɔɔ‑, 'mi 'pegee ‑Jan 'Nrale‑ 'ɛ ‑zayi',
29 Respondeu Jesus: Em verdade vos digo que ninguém há, que tenha deixado casa, ou irmãos, ou irmãs, ou mãe, ou pai, ou filhos, ou campos, por amor de mim e do evangelho,
30 'bhɛ zan nu 'bhɛ pɛ mu 'ɛ 'kpɛn do do dulayrɛ ‑kɛmɛ do do ‑srɔɔwolɛ 'drunyan 'lɛɛ‑ 'yi. 'Kee‑ ꞊kla 'fɛ mu 'le oo, ‑a nɛɛnɛ‑ 'gwlaan‑ mu 'le oo, ‑a nɛɛnɛ‑ le mu 'le oo, ‑a nɛɛ mu 'le oo, ‑a ‑nɛ mu 'le oo, 'bhɛ 'pegee gba mu; 'duŋ‑ ‑o nu ‑yrɛnkpalɛ 'bhɛ zan 'ɛ ta 'pe. 'Bhɛɛ‑ ‑e nu ‑Waanbhaa' ba bole ‑yrɛ ma ‑si 'la ‑daŋ' 'laa ‑o 'bhɛ ma 'bhɛ 'srɔɔwolɛ 'drunyan 'la 'bhɛ ‑o zan bhe 'bhɛ 'yi 'tɛ.
30 que não receba cem vezes tanto, já neste tempo, em casas, e irmãos, e irmãs, e mães, e filhos, e campos, com perseguições; e no mundo vindouro a vida eterna.
31 'Duŋ‑ mɛɛ 'la zan mu ‑o ‑zɔn zilɛɛ‑ mu 'le, 'mu ‑bebe nu klɛlɛ zizan‑ mu 'le boolazi, 'bhɛɛ‑ mɛɛ 'la zan mu ‑o ‑zɔn zizan‑ mu 'le, 'mu ‑bebe nu klɛlɛ zilɛɛ‑ mu 'le.»
31 Mas muitos que são primeiros serão últimos; e muitos que são últimos serão primeiros.
32 Zesu 'pegee ‑yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ 'yaa‑ zi 'ɛ 'lii Zeruzalɛmu 'taa 'ɛ ta bhla 'la ba, 'yee‑ Zesu 'gbu dɔle ‑yaa ‑o ‑lɛɛ. Yaa ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ blina‑ yiɛn ‑yaa, 'bhɛɛ‑ mɛɛ 'la zan mu dɔle ‑yaa ‑o zi ‑gblaan ‑yaa 'mu 'yi. 'Bhɛ 'yi 'tɛ, 'kee‑ ‑yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ 'sii gbɛ drɛɛwole 'edaŋma, 'bhɛɛ‑ ‑za 'la 'yaa‑ nu 'tɛnlɛ‑ ‑a ma, ‑yoo 'kpeelɛkanle ‑saan 'bhɛ 'le.
32 Ora, estavam a caminho, subindo para Jerusalém; e Jesus ia adiante deles, e eles se maravilhavam e o seguiam atemorizados. De novo tomou consigo os doze e começou a contar-lhes as coisas que lhe haviam de sobrevir,
33 'E pe ‑o ni dɔɔ: «‑Ka 'ka 'trɔnbadɔ doo, ‑kɔɔ' ‑o gelawo zii' Zeruzalɛmu bhe ‑o nu *Bhaaplɛŋ Gbe 'ɛ 'lɛnalɛ 'sraka 'lɛna ‑kuŋlii' mu 'ɛ 'pegee 'Toŋ daan mu 'ɛ ni. 'Mu nu 'kiti baalɛ ‑a ta 'kaa ‑wa dɛ, 'bhɛɛ‑ 'mu nu ‑a ‑lɛnalɛ Zuufu kle mu ni.
33 dizendo: Eis que subimos a Jerusalém, e o Filho do homem será entregue aos principais sacerdotes e aos escribas; e eles o condenarão à morte, e o entregarão aos gentios;
34 'Bhɛ mu nu ‑a malrɔgolɛ, 'mu nu 'mu ‑liile' 'klalɛ ‑a ta, 'mu nu a tafɛlɛ 'ke gbaŋbhlɛ 'le, 'bhɛɛ‑ 'mu nu ‑a dɛlɛ. 'Duŋ‑, ‑a gale blaan ‑yrekpaa' yaga mi ma, ‑e nu bwelɛ gale ba.»
34 e hão de escarnecê-lo e cuspir nele, e açoitá-lo, e matá-lo; e depois de três dias ressurgirá.
35 Zebede gbe Zaki 'pegee Zaan, ‑woo mabɛɛnna Zesu ‑din 'ke ‑wa pele‑ ‑a ni dɔɔ: «'O Daan mi, 'woo ‑a zi 'bhii‑ 'e pɛ do na 'o ni, dɔ 'bhɛ ꞊la 'o ni.»
35 Nisso aproximaram-se dele Tiago e João, filhos de Zebedeu, dizendo-lhe: Mestre, queremos que nos faças o que te pedirmos.
36 Zesu ‑o ‑lrɔkpaa 'kaa: «'Kaa‑ zi 'bhii‑ 'ŋ ‑mɛ pɛ ‑la na 'ka ni ɛɛ?»
36 Ele, pois, lhes perguntou: Que quereis que eu vos faça?
37 'Bhɛɛ‑ ‑wa zikpaa‑ Zesu ni dɔɔ: «'Kee ꞊ja bhla 'la ba 'yaa‑ ‑bhleŋgbeya 'tɔbhɔ ma yaayrɛ 'ɛ ꞊nɔɔ, 'e 'zoole‑, dɔ a ‑la 'ke ‑o mɛɛ plɛ 'ɛ do yalaa' 'e gbɛ ‑yiɛ' ta, 'bhɛɛ‑ ‑a do yalaa' 'e gbɛ ‑koo 'ɛ ta.»
37 Responderam-lhe: Concede-nos que na tua glória nos sentemos, um à tua direita, e outro à tua esquerda.
38 Zesu 'a 'lɛkwan‑ ‑o ni dɔɔ: «'Ka pɛ 'la 'yrɛwo zii' 'ka 'laa 'bhɛ 'gbu dɔ. ‑O nu ‑yrɛn gbɔ ‑glɔɔn 'la dɔlɛ 'ŋ 'wiiŋ‑, 'ka nu dɔlɛ a ‑la 'ke 'ka 'bhɛ 'ke si ɛɛ? Taa‑ 'ka nu 'sɔlɛ‑ dɔle‑ ‑a ‑la 'ke 'ka ga 'bhii‑ 'mi gagbɛya 'ɛ gbɛɛn‑ ɛɛ?»
38 Mas Jesus lhes disse: Não sabeis o que pedis; podeis beber o cálice que eu bebo, e ser batizados no batismo em que eu sou batizado?
39 'Bhɛ ꞊nɔɔ bhe, 'ke ‑wa pele‑ 'kaa: «‑Aani', 'o mɔɔ faŋgan‑ nu 'sɔlɛ‑ 'bhɛ ta.» 'Bhɛ klɛle 'tɛ 'ke ‑ya pele‑ ‑o ni 'ezin‑ dɔɔ: «Wlan ‑le 'bhɛ 'le, 'ka nu 'ŋ ta ‑yrɛn gbɔ 'ɛ 'ke 'bhlelɛ‑, 'bhɛɛ‑ 'ŋ ta ‑yrɛn 'kpagbɛya 'ɛ, 'bhɛ 'ke nu klɛlɛ 'ka ta.
39 E lhe responderam: Podemos. Mas Jesus lhes disse: O cálice que eu bebo, haveis de bebê-lo, e no batismo em que eu sou batizado, haveis de ser batizados;
40 'Duŋ‑ 'ŋ gbɛ ‑koo 'pegee 'ŋ gbɛ ‑yiɛ' 'yi yaayrɛ mu 'ɛ, 'mi 'laa ‑o 'ke 'mu 'na mi 'le. ‑Waanbhaa' 'bhɛ yaayrɛ mu 'ɛ 'lɛmagaanna mɛɛ 'la zan mu ni, ‑e nu ‑o nalɛ 'bhɛɛ‑ zan mu 'ɛ ni.»
40 mas o sentar-se à minha direita, ou à minha esquerda, não me pertence concedê-lo; mas isso é para aqueles a quem está reservado.
41 Zesu a ‑Klaŋlanɛ mu ‑vin vu 'ɛ 'trɔnbɔle 'bhɛ ‑jan 'ɛ 'yi, 'ke ‑woo zrupliile Zaki 'pegee Zaan ma.
41 E ouvindo isso os dez, começaram a indignar-se contra Tiago e João.
42 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke Zesu ‑o 'kpɛn 'siilɛ‑, 'ke ‑ya pele‑ ‑o ni 'kaa: «‑Ka 'ka 'trɔnbadɔ doo! 'Ka 'gbu 'a 'yaango‑ 'bhii‑ ‑o mɛɛ 'la zan mu kun 'bhii‑ mɛɛ mu ta ‑kuŋlii' mu 'drunyan 'lɛɛ‑ 'yi, 'bhɛ zan mu 'mu a ‑kuŋliiya 'ɛ klɛ 'drunyan 'lɛɛ‑ 'yi mu 'ɛ ta. 'Bhɛɛ‑ mɛɛ gblaan mu 'ɛ, 'bhɛ mu 'mu a gblaanya 'ɛ gbinkpa mɛɛ ‑bhɛɛke' mu ‑la ta.
42 Então Jesus chamou-os para junto de si e lhes disse: Sabeis que os que são reconhecidos como governadores dos gentios, deles se assenhoreiam, e que sobre eles os seus grandes exercem autoridade.
43 'Duŋ‑ 'ka mu, 'ka laa klɛlɛ 'ka pleŋ‑ 'bhɛ gbɛɛn‑ ‑gee'. Drɔɔn', 'ke mɛɛ 'la zan ‑a zi 'bhii‑ ‑e klɛ mɛɛ gblaan 'le 'ka ba, 'bhɛ zan 'ɛ klɛ 'ka 'kpɛn ‑a yewonɛ 'le.
43 Mas entre vós não será assim; antes, qualquer que entre vós quiser tornar-se grande, será esse o que vos sirva;
44 'Bhɛɛ‑ 'ke mɛɛ 'la zan ‑a zi 'bhii‑ 'bhɛ klɛ 'ka 'lɛɛ mi 'le 'ka ba ‑gɛ, 'bhɛ zan 'ɛ klɛ 'ka 'kpɛn ‑a lu 'le.
44 e qualquer que entre vós quiser ser o primeiro, será servo de todos.
45 'Bhɛ klɛgbɛya do 'yi bhe, Bhaaplɛŋ Gbe 'ɛ yaa nulɛ mɛɛ mu klɛlɛ ‑yaa' yewonɛ mu 'le, 'duŋ‑ ‑e ꞊nwa ‑a 'gbu klɛlɛ mɔkpɛn' a yewonɛ 'le, 'bhɛ 'pegee 'ke ‑ya 'gbu 'si 'ɛ klɛ 'ke mɛɛ ‑bebe tagbawopɛ 'le ‑Waanbhaa' ni.»
45 Pois também o Filho do homem não veio para ser servido, mas para servir, e para dar a sua vida em resgate de muitos.
46 Zesu 'pegee ‑yaa ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ ꞊bhwa ‑wa do ta, ‑o ‑yaa 'bhɛ ‑wa 'ɛ sii Zeriko. 'Yee‑ Zesu 'pegee ‑yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ, 'bhɛɛ‑ ‑zamaa' 'srɛ do ‑yaa zan golɛ Zeriko ‑wa 'ɛ 'kpee bhla 'la ba, ‑yrɛ 'wi mi do yaale ‑yaa zibhɛ 'ɛ 'trɔn ta, 'ke 'bhɛ 'e ‑yrɛwo' mɛɛ mu ma. ‑O ‑yaa 'bhɛ sii Batime, 'bhɛɛ‑ 'bhɛ dɛ 'tɔ ‑le ‑yaa Time.
46 Depois chegaram a Jericó. E, ao sair ele de Jericó com seus discípulos e uma grande multidão, estava sentado junto do caminho um mendigo cego, Bartimeu filho de Timeu.
47 ‑Ya male 'tɛ 'kaa Nazarɛti mi Zesu ‑le ‑yaa 'kan zii', 'kee‑ ‑gbekanle 'sanle 'ke ‑ya pe dɔɔ: «Davidi 'nranɛ‑ Zesu, 'ŋ 'yrɛnkla 'e ma!»
47 Este, quando ouviu que era Jesus, o nazareno, começou a clamar, dizendo: Jesus, Filho de Davi, tem compaixão de mim!
48 'Bhɛ bhla 'ɛ ba, mɛɛ ‑bebe ‑yaa ‑a tagayrɛ ‑glin 'zi. Drɔɔn' ‑e ‑yaa gbe 'ɛ baan' ‑la 'kan zii' 'eglɔɔle 'kaa: «Davidi 'nranɛ‑, 'ŋ 'yrɛnkla 'e ma!»
48 E muitos o repreendiam, para que se calasse; mas ele clamava ainda mais: Filho de Davi, tem compaixão de mim.
49 'Bhɛ 'yi 'tɛ, 'ke Zesu dulale, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑ya pele‑ dɔɔ ‑wa 'sii 'bhɛɛ‑ ‑o nu 'kɛle‑ ‑a ni. ‑O 'yee‑ ‑yrɛ 'wi mi 'ɛ 'siile‑, 'ke ‑wa pele‑ ‑a ni dɔɔ: «'E zrudɔ 'eglɔɔle, 'e 'wlɛn‑, ‑yoo 'e 'sii zii'.»
49 Parou, pois, Jesus e disse: Chamai-o. E chamaram o cego, dizendo-lhe: Tem bom ânimo; levanta-te, ele te chama.
50 'Bhɛ klɛ le 'tɛ, ‑yrɛ 'wi mi 'ɛ ‑ya ta dunɛ‑ tralapɛ 'ɛ blinle‑ 'trɛ ma, 'kee‑ pinale 'sanle ‑a gaan ta, 'bhɛɛ‑ 'kee‑ gele‑ Zesu ba.
50 Nisto, lançando de si a sua capa, de um salto se levantou e foi ter com Jesus.
51 ‑E bhɔle Zesu ‑din, 'ke 'bhɛ 'a ‑lrɔkpale 'kaa: «'Yoo‑ ‑a zi 'bhii‑ 'ŋ ‑mɛ pɛ za ‑la klɛ 'e ni ɛɛ?» ‑Yrɛ 'wi mi 'ɛ pe ‑a ni: «'O Daan mi, ‑a klɛ 'bhɛɛ‑ 'ŋ yrɛ ma ye gbɛ drɛɛwo.»
51 Perguntou-lhe o cego: Que queres que te faça? Respondeu-lhe o cego: Mestre, que eu veja.
52 'Bhɛɛ‑ Zesu pe ‑a ni dɔɔ: «Ge! 'Yee 'kpalawoa 'mi 'yi bhe, 'e 'bheela‑!» 'Bhɛ yrɛ do 'ɛ ꞊nɔɔ bhe, 'kee‑ yrɛ ma yele‑, 'bhɛɛ‑ 'kee‑ dɔle‑ Zesu zi zi 'ɛ 'lii.
52 Disse-lhe Jesus: Vai, a tua fé te salvou. E imediatamente recuperou a vista, e foi seguindo pelo caminho.

Ler em outra tradução

Comparar com outra