Rute 2
MNA vs ARC
1 Tomtom ta imbotmbot, zaana Boas. Ni ziru Elimelek ta Naomi kusiini na, un tamen. Mi Boas tana, ni mbio uunu, mi ni biibi pa kar Betelem.
1 E tinha Noemi um parente de seu marido, homem valente e poderoso, da geração de Elimeleque; e era o seu nome Boaz.
2 Aigule ta na, Rut iso pa Naomi ta kembei: “Koozi tiyembutmbut kini bali. Tana nio leleŋ be aŋla aŋto zin uraata kan. Mi sombe timuŋai yo, nako irao aŋyo kanda bali pakan ta titoptop ma tizem na.” Naomi ipekel Rut kwoono ma iso: “Lutuŋ, ambai. La.”
2 E Rute, a moabita, disse a Noemi: Deixa-me ir ao campo, e apanharei espigas atrás daquele em cujos olhos eu achar graça. E ela lhe disse: Vai, minha filha.
3 Tana Rut ipa ma ila pa bali lene ta, mi ila kizin wal uraata kan ma ito zin mi iyyo kana. Mi ni iute som: bali lene tina katuunu asiŋ. Tamen ila indeeŋe kat bali lene ki Boas, ta ziru Elimelek un tamen na.
3 Foi, pois, e chegou, e apanhava espigas no campo após os segadores; e caiu-lhe em sorte uma parte do campo de Boaz, que era da geração de Elimeleque.
4 Molo som na, Boas izem Betelem mi isula be itiiri zin uraata kan. Mi iso pizin ta kembei: “Yooba ko imbotmbot raama yom mi imboro yom.” Zin tipekel kwoono ma tiso: “Yooba ko ikampe u.”
4 E eis que Boaz veio de Belém e disse aos segadores: O Senhor seja convosco. E disseram-lhe eles: O Senhor te abençoe.
5 Mi Boas iwi mbesooŋo kini ta imborro zin uraata kan na ma iso: “Ai, so moori kaibiim tiŋga?”
5 Depois, disse Boaz a seu moço que estava posto sobre os segadores: De quem é esta moça?
6 Mbesooŋo tana ipekel kwoono ma iso, “Iŋga Moap nan ta izem lele kini mi ziru Naomi timar na.
6 E respondeu o moço que estava posto sobre os segadores e disse: Esta é a moça moabita que voltou com Noemi dos campos de Moabe.
7 Ni iwi yo be aŋyok pini ma ila ito zin uraata kan, mi iyo ka bali pakan ta titoptop zzu toono na. Ta mbeŋbeŋŋana mi imar na, ni inoknok uraata. Ma buri ŋonoono ta keteene isu ri mi imaŋga mini.”
7 Disse-me ela: Deixa-me colher espigas e ajuntá- las entre as gavelas após os segadores. Assim, ela veio e, desde pela manhã, está aqui até agora, a não ser um pouco que esteve sentada em casa.
8 Boas ileŋ to, ila mi iso pa Rut ta kembei: “Lutuŋ moori, leŋ. Kozo la bali lene kizin wal pakan pepe. Mbotmbot men ta ti, mi niomŋan zin moori uraata kan tio kakamam uraata.
8 Então, disse Boaz a Rute: Não ouves, filha minha? Não vás colher a outro campo, nem tampouco passes daqui; porém aqui te ajuntarás com as minhas moças.
9 Re la pizin uraata kan tio tau. Sombe timaŋga mini pa bali yembutŋana swoi, to nu la ma to zin, mi niomŋan koyyo. Nio aŋkam sua mbolŋana pizin kek be tikam bakai pu pepe. Mi sombe miri u, na la mi win kom yok ta tise sula yok putuunu ma imbotmbot.”
9 Os teus olhos estarão atentos no campo que segarem, e irás após elas; não dei ordem aos moços, que te não toquem? Tendo tu sede, vai aos vasos e bebe do que os moços tirarem.
10 Rut ileŋ sua kini, to ilek kumbuunu, mi ituundu sula toono, mi iso pini ta kembei: “Wai, parei ta nu kam ŋgar biibi pio mi sombe kampe yo ta kembei? Nio iŋgi sa moori ki lele toro na.”
10 Então, ela caiu sobre o seu rosto, e se inclinou à terra, e disse-lhe: Por que achei graça em teus olhos, para que faças caso de mim, sendo eu uma estrangeira?
11 Boas ipekel sua kini ma iso: “Nio aŋleŋ urum kek. Indeeŋe ta kusim imeete ma imar na, nu kampewe kat rwom mooribi. Mi zem tomom ma nom, mi toono ku ma kar ku, mi mar mbot lele tiŋgi ta ute ka tomtom bizin som.
11 E respondeu Boaz e disse-lhe: Bem se me contou quanto fizeste à tua sogra, depois da morte de teu marido, e deixaste a teu pai, e a tua mãe, e a terra onde nasceste, e vieste para um povo que, dantes, não conheceste.
12 Yooba itunu ko ipokot mbulu ku ambaiŋana ta kamam na. Pa iŋgi mar lele ki Yooba ta Anutu kizin Israel na, be mataana pu mi ikuubukaalu, tana ni ko ikam lem kadoono ambaiŋana mi ikampe u ma biibi.”
12 O Senhor galardoe o teu feito, e seja cumprido o teu galardão do Senhor , Deus de Israel, sob cujas asas te vieste abrigar.
13 Rut ipekel sua ki Boas ma iso ta kembei: “Biibi tio, iŋgi nu kampe yo kat. Nio moori sorokŋoŋ, nio raraate kembei ta zin moori ku uraata kan tiŋga na som. Tamen nu so sua ambaiŋana men pio mi potor leleŋ. Tabe kam ma leleŋ ambai kat.”
13 E disse ela: Ache eu graça em teus olhos, senhor meu, pois me consolaste e falaste ao coração da tua serva, não sendo eu nem ainda como uma das tuas criadas.
14 Indeeŋe ta zin keten su be tikan kini na, Boas iso pa Rut ta kembei: “A barau, mar ŋana mi kam kom narabu suruunu, mi tizik sula yambon mi kan.” Tana Rut ziŋan zin uraata kan mbulen su, mi Boas ikam bali mazeene pini, mi ni ikam ma ikan ma irao kopoono isaana. Mi kini kalwoono imbotmbot.
14 E, sendo já hora de comer, disse-lhe Boaz: Achega-te aqui, e come do pão, e molha o teu bocado no vinagre. E ela se assentou ao lado dos segadores, e ele lhe deu do trigo tostado, e comeu e se fartou, e ainda lhe sobejou.
15 Tikan ma imap, tona Rut imiili pa uraata. Mi Boas iur sua pizin uraata kan ta kembei: “Sombe Rut iyogeege bali ta igarau pa bali pezekatŋan na, kumbuulu kwoyom pini pepe. Pa nio aŋyok pini be ikam ta kembei.
15 E, levantando-se ela a colher, Boaz deu ordem aos seus moços, dizendo: Até entre as gavelas deixai-a colher e não lhe embaraceis.
16 Mi bali pezekatŋan tomini, kere be kapas pakan ma isu. Beso imar to iyo kana. Mi motoyom iŋgal: Koyo kwoyom pini pepe.”
16 E deixai cair alguns punhados, e deixai-os ficar, para que os colha, e não a repreendais.
17 Tana Rut iyogeege bali ma irao zoŋ isula. Mi ilup ma indou, to itut, mi ikam ŋonon ma iyo sula kiri.
17 E esteve ela apanhando naquele campo até à tarde e debulhou o que apanhou, e foi quase um efa de cevada.
18 Tona ikam bali tana mi imiili ma ila kar Betelem, mi iso rwoono mooribi pa. Mi kini mazeene ta ikan ma kalwoono imbotmbot na, ikam la kini tomini.
18 E tomou-o e veio à cidade; e viu sua sogra o que tinha apanhado; também tirou e deu-lhe o que lhe sobejara depois de fartar-se.
19 Tana Naomi iwi i: “Koozi nu yogeege bali swoi? Nu la mi kam uraata pa bali lene ki asiŋ? Tomtom ta ikam mbulu ambaiŋana taiŋgi pu, na Yooba ko ikampe i.”
19 Então, disse-lhe sua sogra: Onde colheste hoje e onde trabalhaste? Bendito seja aquele que te reconheceu. E relatou à sua sogra com quem tinha trabalhado e disse: O nome do homem com quem hoje trabalhei é Boaz.
20 Tona Naomi iso: “Yooba ko ikampe kat Boas! Muŋaiŋana ki Yooba na, imapmap som. Ni mataana iŋgalŋgal zin wal meeteŋan mi iti ta matanda yaryaara i tomini.” Mi Naomi iso mini: “Tomtom tana, ni ziru Elimelek un tamen tau. Tana ni le uraata be iuulu iti pa pataŋana kiti.”
20 Então, Noemi disse à sua nora: Bendito seja do Senhor , que ainda não tem deixado a sua beneficência nem para com os vivos nem para com os mortos. Disse-lhe mais Noemi: Este homem é nosso parente chegado e um dentre os nossos remidores.
21 Tona Rut iso mini: “Mi koroŋ toro. Boas iso pio ta kembei: Niamŋan zin moori kini uraata kan irao amkamam uraata ma ila irao bali ka uraata imap.”
21 E disse Rute, a moabita: Também ainda me disse: Com os moços que tenho te ajuntarás, até que acabem toda a sega que tenho.
22 Mi Naomi iso pa Rut: “Lutuŋ moori, re. Ina ambai kat. Kozo nu niomŋan zin moori uraata kan ki Boas kakamam uraata su bali lene kini men. Kokena la pa bali lene toro, to ko ndeeŋe pataŋana.”
22 E disse Noemi à sua nora, Rute: Melhor é, filha minha, que saias com as suas moças, para que noutro campo não te encontrem.
23 Tana Rut ziŋan zin moori uraata kan ki Boas tikamam uraata ila mbata ma irao uraata ki bali ma wit yembutŋana imap. Mi indeeŋe mazwaana tana, Rut izem rwoono mooribi som. Ziru timbotmbot men.
23 Assim, ajuntou-se com as moças de Boaz, para colher, até que a sega das cevadas e dos trigos se acabou; e ficou com a sua sogra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?