Mateus 21

MKL_SIM vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Ŋɔi Jesu do mɔcɔɛ ŋɑ ɑ̀ mɔsi isɛɛnɛ nŋɑ nɔ ɑ̀ mɑɑi Zeruzɑlɛmu wɑ. À to Bɛtifɑje si ɡeete iyi ɑ̀ yɑ kpe Olivie. Nɔ Jesu í bɛ mɔcɔ minji ɡɔ ŋɑ
1 Quando se aproximaram de Jerusalém, e chegaram a Betfagé, ao Monte das Oliveiras, enviou Jesus dois discípulos, dizendo-lhes:
2 í ni, i bɔ ilu iyi í wɑ wɑju nŋɛu bɛ, ɑɑ yɛ bii ɡbɑnkɛlɛ ɡɔ wɑ so do ɑmɑɛ. I fũ ŋɑ i nɑɑm wɑ ŋɑ.
2 Ide à aldeia que está defronte de vós, e logo encontrareis uma jumenta presa, e um jumentinho com ela; desprendei-a, e trazei-mos.
3 Bii inɛ ɡɔ wɑ bee ŋɛ ide ɡɔ, i jɛɑɑ i ni, Lɑfɛ̃ɛi í nɛ bukɑɑtɑ nŋɑ. Inɛɛu ɑ́ jɔ̀ i nɑɑò ŋɑ wɑ ŋɑ.
3 E, se alguém vos disser alguma coisa, respondei: O Senhor precisa deles; e logo os enviará.
4 Nŋu ŋɑu bɛ í cei ku bɑ idei wɑliiu ku kɔ̃ iyi í ni,
4 Ora, isso aconteceu para que se cumprisse o que foi dito pelo profeta:
5 — ausente —
5 Dizei à filha de Sião: Eis que aí te vem o teu Rei, manso e montado em um jumento, em um jumentinho, cria de animal de carga.
6 Nɔ mɔcɔ ŋɑu ɑ̀ koo ɑ̀ ce bɛi í sɔ̃ ŋɑu.
6 Indo, pois, os discípulos e fazendo como Jesus lhes ordenara,
7 À nɑɑò ɡbɑnkɛlɛu do ɑmɑɛ wɑ, ɑ̀ tɛ ɑcɔ nŋɑ si ɑntɑɛ nɔ Jesu í ɡũu.
7 trouxeram a jumenta e o jumentinho, e sobre eles puseram os seus mantos, e Jesus montou.
8 Nɔ si zɑmɑɑu inɛ nkpɔ í tɛ ibɔɛ si kpɑ̃ɑu. Inɛ ɡɔ ŋɑ mɔ ɑ̀ dɑ ɑmɑɑwɔi jĩi ŋɑ ɑ̀ tɔɔ si kpɑ̃ɑu.
8 E a maior parte da multidão estendeu os seus mantos pelo caminho; e outros cortavam ramos de árvores, e os espalhavam pelo caminho.
9 Inɛ ŋɑ iyi ɑ̀ wɑɑ cuɑ Jesu do inɛ ŋɑ iyi ɑ̀ wɑɑ tooɛ fei ɑ̀ wɑsi ku dɔ̃ ɑnu ɑ̀ wɑɑ ni, tɔkui Dɑvidi, ɑ̀ wɑɑ sɑɑbuɛ. Aɔ̃ Lɑfɛ̃ɛ ku weeɛ, ɑwɔ iyi ì wɑɑ nɑɑ do iriɛ. Kɑ sɑɑbu Ilɑɑɔ̃ hee lele.
9 E as multidões, tanto as que o precediam como as que o seguiam, clamavam, dizendo: Hosana ao Filho de Davi! bendito o que vem em nome do Senhor! Hosana nas alturas!
10 Iyi Jesu í lɔ inɔ ilu Zeruzɑlɛmu, inɛi iluu fei í biti. Nɔ ɑ̀ wɑsi ku ni, yooi ihɛ̃.
10 Ao entrar ele em Jerusalém, agitou-se a cidade toda e perguntava: Quem é este?
11 Ŋɔi zɑmɑɑu í jɛ í ni, Jesu wɑliiui, inɛi Nɑzɑrɛti si ilɛi Gɑlilee.
11 E as multidões respondiam: Este é o profeta Jesus, de Nazaré da Galiléia.
12 Ŋɔi Jesu í bɔ bɑntumɑi kpɑsɛ̃i Ilɑɑɔ̃. Iyi í to bɛ í lele woo tɑ iwò ŋɑ do woo rɑ ŋɑ iyi ɑ̀ wɑ bɛ. Í fukɑ fukɑ tɑɑbui woo kpɑɑsi fiɑ ŋɑ, do kitɑ̃i woo tɑ ɑnkɑsiidi ŋɑ.
12 Então Jesus entrou no templo, expulsou todos os que ali vendiam e compravam, e derribou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas;
13 Nɔ í sɔ̃ ŋɑ í ni, ɑ̀ kɔɔ ɑ̀ ni, Ilɑɑɔ̃ í ni ilei nŋu ile bi ku tɔɔi ɑ́ jɛ. Ammɑ iŋɛ wee ì coo bi ku tɔtɔɔi ile ŋɑ.
13 e disse-lhes: Está escrito: A minha casa será chamada casa de oração; vós, porém, a fazeis covil de salteadores.
14 Ŋɔi fɛɛju do ilu kutɛ ɑkɑ̃ ɡɔ ŋɑ ɑ̀ nɑɑ bi Jesu kpɑsɛ̃i Ilɑɑɔ̃ bɛ nɔ í jɔ̀ ɑ̀ bɑ iri.
14 E chegaram-se a ele no templo cegos e coxos, e ele os curou.
15 Ammɑ inɛ nɡboi woo weei Ilɑɑɔ̃ ŋɑ do woo kɔ inɛ ŋɑ si woodɑ ŋɑu, idɔ nŋɑ í kɔ̃ iyi ɑ̀ yɛ mɑɑmɑɑke ŋɑ iyi í ce, nɔ ɑ̀ ɡbɔ ɑmu ŋɑ ɑ̀ wɑsi ku dɔ̃ ɑnu ɑ̀ wɑɑ ni, tɔkui ilɑɑlu Dɑvidi, ɑ̀ wɑɑ sɑɑbuɛ.
15 Vendo, porém, os principais sacerdotes e os escribas as maravilhas que ele fizera, e os meninos que clamavam no templo: Hosana ao Filho de Davi, indignaram-se,
16 Nɔ ɑ̀ bee Jesu ɑ̀ ni, ì bɛi ì ɡbɔ iyi ɑ̀ wɑɑ fɔ mbɛ? Nɔ í jɛ nŋɑ í ni, oo. Mii iyi wɑ ceu ihɛ̃, i kù cio ideɛ ŋɑ tenɡi bii ɑ̀ ni, Ilɑɑɔ̃ í jɔ̀ ɑ̀ ɡbɔ sɑɑbuɛ hɑi si ɡɛlɛi ɑmu ŋɑ do si ɡɛlɛi ɑmɑ kpɔtɔɔ ŋɑ.
16 e perguntaram-lhe: Ouves o que estes estão dizendo? Respondeu-lhes Jesus: Sim; nunca lestes: Da boca de pequeninos e de criancinhas de peito tiraste perfeito louvor?
17 Si ɑnyii nŋu, í jɔ̀ ŋɑ í nɛ hɑi ilu bɛ í koo í sũ Betɑni.
17 E deixando-os, saiu da cidade para Betânia, e ali passou a noite.
18 Iju kumɑ́ɛ dɑɑdɑɑkɔ Jesu í nɛ hɑi Betɑni wɑ nyi Zeruzɑlɛmu, nɔ ɑri wɑ kpɑɑ.
18 Ora, de manhã, ao voltar à cidade, teve fome;
19 Ŋɔi í yɛ jĩi ndii fiɡi ɡɔ itĩ kpɑ̃ɑ bɛ, nɔ í yɑɑ siɛ. Ammɑ iyi í to kɔkɔɛ í bɑ wee wuɑ ŋɑi í nɛ. Ŋɔi í sɔ̃ jĩi nɔu í ni, ɑwɔ i kɑɑ so mɑ́ ɑjɔ kɑ̃mɑ. Nɔ ɡbɑkɑ̃ jĩi nɔu í ɡbɛ.
19 e, avistando uma figueira à beira do caminho, dela se aproximou, e não achou nela senão folhas somente; e disse-lhe: Nunca mais nasça fruto de ti. E a figueira secou imediatamente.
20 Iyi mɔcɔ ŋɑu ɑ̀ yɔɔ, ŋɔi ɑ̀ biti. À bee Jesu ɑ̀ ni, bɛirei í ce jĩi ndii fiɡiu ihɛ̃ í ɡbɛ ɑnu ɑkɑ̃ bɛɛbɛ.
20 Quando os discípulos viram isso, perguntaram admirados: Como é que imediatamente secou a figueira?
21 Ŋɔi Jesu í jɛ nŋɑ í ni, ntɔ ntɔ ǹ wɑ n sɔ̃ ŋɛi, bii ì dɑsi nɑɑnɛ nɔ i kù wɑɑ sikɑ ŋɑ, ɑɑ yɔkɔ i ce bɛi ǹ ceɑ jĩi nɔu ihɛ̃ ŋɑ. Nɔ kɑɑ jɛ bɑɑ iyi bɛ nŋu ɑkɑ̃, ɑɑ yɔkɔ i sɔ̃ iri kutɑu ihɛ̃ ŋɑ i ni ku dede hɑi bɛ koo dɑ́sí tenku, ɑ́ nɔ ku koo.
21 Jesus, porém, respondeu-lhes: Em verdade vos digo que, se tiverdes fé e não duvidardes, não só fareis o que foi feito à figueira, mas até, se a este monte disserdes: Ergue-te e lança-te no mar, isso será feito;
22 Bii ì dɑsi nɑɑnɛ ŋɑ, mii iyi ì tɔɔ Ilɑɑɔ̃ fei, ɑɑ bɑ ŋɑ.
22 e tudo o que pedirdes na oração, crendo, recebereis.
23 Ŋɔi Jesu í to Zeruzɑlɛmu nɔ í bɔ bɑntumɑi kpɑsɛ̃i Ilɑɑɔ̃ mɑ́ wɑ kɔ inɛ ŋɑ si cio. Ŋɔi inɛ nɡboi woo weei Ilɑɑɔ̃ ŋɑ do inɛ nɡbo ŋɑ ɑ̀ nɑɑ bi tɛɛ, ɑ̀ beeɛ ɑ̀ ni, mii ŋɑ iyi ì wɑɑ ceu ihɛ̃, yooi í nɑɛ kpɑ̃ɑ iyi ì wɑɑ cooò. Do yiikoi yooi ì wɑɑ cooò.
23 Tendo Jesus entrado no templo, e estando a ensinar, aproximaram-se dele os principais sacerdotes e os anciãos do povo, e perguntaram: Com que autoridade fazes tu estas coisas? e quem te deu tal autoridade?
24 Ŋɔi Jesu í jɛ nŋɑ í ni, ɑmu mɔ ɑn bee ŋɛ ide ɡɔ. Bii ì yɔkɔ ì jɛɛm ŋɑ, ɑmu mɔ ɑn sɔ̃ ŋɛ inɛ iyi í nɑm yiiko ǹ wɑ n ceò mii ŋɑu ihɛ̃.
24 Respondeu-lhes Jesus: Eu também vos perguntarei uma coisa; se ma disserdes, eu de igual modo vos direi com que autoridade faço estas coisas.
25 Hɑi iwoi Zɑ̃ɑ í bɑ yiiko iyi í dɑsiò inɛ ŋɑ inyi. Hɑi bi Ilɑɑɔ̃ de, mɑ̀ hɑi bi ɑmɑnɛ ŋɑ. Ŋɔi ɑ̀ busi njɛ ɑ̀ wɑɑ ni, bɛirei ɑɑ kɑ jɛɑɑ. Nsɛi nɔɔ, bii ɑ̀ jɛɑɑ ɑ̀ ni Ilɑɑɔ̃i, ɑ́ bee wɑ nɑ mii í ce ɑ kù dɑsi Zɑ̃ɑ nɑɑnɛ.
25 O batismo de João, donde era? do céu ou dos homens? Ao que eles arrazoavam entre si: Se dissermos: Do céu, ele nos dirá: Então por que não o crestes?
26 Nɔ wee njo kɑɑ jɔ̀ kɑ ni hɑi bi ɑmɑnɛ ŋɑi. Bii ɑ̀ ni hɑi bi ɑmɑnɛ ŋɑi, zɑmɑɑu ɑ́ yɛ tɑɑle nwɑ si nɑ iyi í jɔ̀ inɛ fei í jɛsi iyi Zɑ̃ɑ wɑliii kɑm kɑm.
26 Mas, se dissermos: Dos homens, tememos o povo; porque todos consideram João como profeta.
27 Ŋɔi ɑ̀ jɛɑ Jesu ɑ̀ ni, ɑ kù mɑ̀. Nɔ Jesu mɔ í sɔ̃ ŋɑ í ni, debɛi, ɑmu mɔ n kɑɑ n sɔ̃ ŋɛ yiikoi inɛ iyi ǹ wɑ n ceò mii ŋɑu ihɛ̃.
27 Responderam, pois, a Jesus: Não sabemos. Disse-lhe ele: Nem eu vos digo com que autoridade faço estas coisas.
28 Jesu í kpɑ nŋɑ mɔndɑu ihɛ̃ í ni, bɛirei ì wɑɑ lɑsɑbu ŋɑ. Mɔkɔ ɡɔ í nɛ ɑmɑ inɛmɔkɔ minji. Nɔ í sɔ̃ inɛ sinteu í ni, ɑmɑɑyi, bɔ ikom i koo i ce icɛ nnyi.
28 Mas que vos parece? Um homem tinha dois filhos, e, chegando-se ao primeiro, disse: Filho, vai trabalhar hoje na vinha.
29 Nɔ í ni, n kɑɑ n koo. Ammɑ do ɑnkɑ̃ɑnyi í ce lɑsɑbu mmu nɔ í koo.
29 Ele respondeu: Sim, senhor; mas não foi.
30 Nɔ mɔkɔu í koo í sɔ̃ ɑmɑ minjisiɑɛu mɔ bɛɛbɛ, nɔ ɑmɑu í jɛɑɑ í ni, to, ɑn koo, bɑɑbɑ. Ammɑ kù koo.
30 Chegando-se, então, ao segundo, falou-lhe de igual modo; respondeu-lhe este: Não quero; mas depois, arrependendo-se, foi.
31 Si ɑmɑ minji ŋɑu yoo nŋɑi í ce idɔɔbii bɑɑɛ. Ŋɔi ɑ̀ ni, inɛ sinteui. Ŋɔi Jesu í sɔ̃ ŋɑ í ni, ntɔ ntɔ ǹ wɑ n sɔ̃ ŋɛi, woo ɡbɑ fiɑi lɛmpoo do inɑɑbo woo tɑ icu ŋɑ ɑɑ tɑko ŋɛ ɑ lɔ si tenɡi bii Ilɑɑɔ̃ í jɛ bommɑ.
31 Qual dos dois fez a vontade do pai? Disseram eles: O segundo. Disse-lhes Jesus: Em verdade vos digo que os publicanos e as meretrizes entram adiante de vós no reino de Deus.
32 Ǹ wɑ n fɔ bɛɛbɛi si nɑ iyi í jɔ̀ Zɑ̃ɑ í nɑɑ ku nyisi ŋɛ kpɑ̃ɑ jiidɑ, nɔ i kù dɑsiɛ nɑɑnɛ ŋɑ. Woo ɡbɑ fiɑi lɛmpoo do woo tɑ icu ŋɑi ɑ̀ dɑsiɛ nɑɑnɛ. Ammɑ iŋɛ, do iyi ì yɛ idɔ ku kpɑɑsi nŋɑ ŋɑ fei i kù kpɑɑsi idɔ nŋɛ i dɑsiɛ nɑɑnɛ ŋɑ.
32 Pois João veio a vós no caminho da justiça, e não lhe deste crédito, mas os publicanos e as meretrizes lho deram; vós, porém, vendo isto, nem depois vos arrependestes para crerdes nele.
33 Ŋɔi Jesu í sɔ̃ ŋɑ mɑ́ í ni, i ɡbɔ mɔndɑ ɡɔ mɑ́ ŋɑ. Ilu kpɑsɛ̃ ɡɔ í ce ikoɛ, nɔ í lɔ si jĩi ndii rezɛ̃ɛ ŋɑ nɔ í ce kɑɑ í kɑɑkooɛò. Nɔ í ce bi ku fɔ̃ inyii isoɛ. Nɔ í cɑ̃ tɑfɑ bii ku deɡbe ikou. Ŋɔi í so ɡɑɑnɔɔmɑ ŋɑ í dɑsi ŋɑ si ikou ɑ mɑɑ loɡooɛ, í bɛi í bɔ ilu koo kpɛ bɛ.
33 Ouvi ainda outra parábola: Havia um homem, proprietário, que plantou uma vinha, cercou-a com uma sebe, cavou nela um lagar, e edificou uma torre; depois arrendou-a a uns lavradores e ausentou-se do país.
34 Wɑɑti iyi isoi jĩi nɔu í jĩɑ í to ku kɑ, ŋɔi í bɛ ɑmɑɑcɛ ŋɑ wɑ bi woo loɡoo ŋɑu ɑ koo ɑ ɡbɑ iyi í jɛ ti nŋu wɑ.
34 E quando chegou o tempo dos frutos, enviou os seus servos aos lavradores, para receber os seus frutos.
35 Ammɑ ɡɑɑnɔɔmɑ ŋɑu ɑ̀ dede ɑ̀ wo si ŋɑ, ɑ̀ cɑ̃ inɛ ɑkɑ̃, nɔ ɑ̀ kpɑ inɛ ɑkɑ̃ mɑ́, nɔ ɑ̀ tɑ inɛ mɛɛtɑsiɑu mɔ kutɑ ɑ̀ kpɑɑ.
35 E os lavradores, apoderando-se dos servos, espancaram um, mataram outro, e a outro apedrejaram.
36 Nɔ ilu ilɛu í bɛ si ŋɑ ɑmɑɑcɛ ɡɔ ŋɑ wɑ mɑ́. Inɛ nŋu ŋɑ ɑ̀ kpɔ ɑ̀ re bɑɑ inɛi tɑko ŋɑu. Do nŋu fei, ɑ̀ ce nŋɑ bɛi ɑ̀ ceɑ inɛi tɑko ŋɑu.
36 Depois enviou ainda outros servos, em maior número do que os primeiros; e fizeram-lhes o mesmo.
37 Si ɑnyii ɑŋɑ fei í bɛ si ŋɑ ɑmɑ ɑbíɛ wɑ, í ni, ɑɑ jirimɑ ɑmɑm.
37 Por último enviou-lhes seu filho, dizendo: A meu filho terão respeito.
38 Ammɑ iyi ɡɑɑnɔɔmɑ ŋɑu ɑ̀ yɛ ɑmɑu ɑ̀ fɔ ɑŋɑ duusɔ̃ɔ ɑ̀ wɑɑ ni, i cɔ inɛ iyi ɑ́ nɑ ku jɛ tubuu. I nɑɑ wɑ kɑ kpɑɑ nɔ ilɛu ku bɑɑ ku jɛ tu wɑ.
38 Mas os lavradores, vendo o filho, disseram entre si: Este é o herdeiro; vinde, matemo-lo, e apoderemo-nos da sua herança.
39 Ŋɔi ɑ̀ muu ɑ̀ fitɑɛ hɑi inɔ kɑɑu ɑ̀ koo ɑ̀ kpɑɑ.
39 E, agarrando-o, lançaram-no fora da vinha e o mataram.
40 To, wɑɑti iyi ilu ilɛu ɑ́ nɑɑ, bɛirei ɑ́ ceɑ ɡɑɑnɔɔmɑ ŋɑu.
40 Quando, pois, vier o senhor da vinha, que fará àqueles lavradores?
41 Ŋɔi ɑ̀ jɛɑɑ ɑ̀ ni, ɑ́ kpɑ inɛ lɑɑlɔ ŋɑui kɑɑ ce ɑrɑɑre nŋɑ nɔ ku dɛ ɡɑɑnɔɔmɑ mmu ŋɑ ku dɑsi ŋɑ si ilɛɛu, inɛ ŋɑ iyi bii isoi jĩi nɔu í jĩɑ ɑɑ yɑ nɑ́ɑ iyi í jɛ tɛɛ.
41 Responderam-lhe eles: Fará perecer miseravelmente a esses maus, e arrendará a vinha a outros lavradores, que a seu tempo lhe entreguem os frutos.
42 Ŋɔi Jesu í bee ŋɑ í ni, i kù cio iyi ihɛ̃ si kukɔi idei Ilɑɑɔ̃ ŋɑ bɑ. Í ni,
42 Disse-lhes Jesus: Nunca lestes nas Escrituras: A pedra que os edificadores rejeitaram, essa foi posta como pedra angular; pelo Senhor foi feito isso, e é maravilhoso aos nossos olhos?
43 Nɔ Jesu í ni mɑ́, ǹ wɑ n sɔ̃ ŋɛi, Ilɑɑɔ̃ ɑ́ ɡbɑ bommɑɛ hɑi bi tu ŋɛ ku nɑ dimi mmu ŋɑ iyi ɑ̀ wɑɑ ce idɔɔbiɛ. [
43 Portanto eu vos digo que vos será tirado o reino de Deus, e será dado a um povo que dê os seus frutos.
44 Inɛ iyi í cuku si kutɑu ihɛ̃, kutɑu ɑ́ lɛɡɛɛi. Inɛ iyi í nɔ í bɑtɑ mɔ ɑ́ lɔlɔ lɑfɛ̃ɛi nɛkɔ̃ nɛkɔ̃.]
44 E quem cair sobre esta pedra será despedaçado; mas aquele sobre quem ela cair será reduzido a pó.
45 Iyi inɛ nɡboi woo weei Ilɑɑɔ̃ ŋɑu do Fɑrisi ŋɑu ɑ̀ ɡbɔ mɔndɑi Jesu ŋɑu, ɑ̀ mɑ̀ iyi ɑŋɑi wɑ fɑ̃ɑ.
45 Os principais sacerdotes e os fariseus, ouvindo essas parábolas, entenderam que era deles que Jesus falava.
46 Ŋɔi ɑ̀ wɑɑ dɛ kpɑ̃ɑ bɛi ɑɑ ce ɑ muu. Ammɑ ɑ̀ wɑɑ ce njoi zɑmɑɑu si nɑ iyi í jɔ̀ ɑ̀ dɑsi nɑɑnɛ iyi wɑliii ntɔ ntɔ.
46 E procuravam prendê-lo, mas temeram o povo, porquanto este o tinha por profeta.

Ler em outra tradução

Comparar com outra