Marcos 9
MKL_SIM vs ARIB
1 Ŋɔi Jesu í sɔ̃ ŋɑ mɑ́ í ni, ntɔ ntɔ, inɛ ŋɑ iyi ɑ̀ wɑ ihɛ̃ si nsɛi, ɡɔɡɔ nŋɑ ŋɑ ɑɑ yɛ bommɑi Ilɑɑɔ̃ wɑ nɑɑ do ɡbuɡbɑ̃ ɑ bɛi ɑ ku.
1 Disse-lhes mais: Em verdade vos digo que, dos que aqui estão, alguns há que de modo nenhum provarão a morte até que vejam o reino de Deus já chegando com poder.
2 Si ɑnyii ɑjɔ mɛɛfɑ Jesu í kpe Piɛɛ do Zɑɑki do Zɑ̃ɑ í nyɑ ŋɑ ikɑ̃ nɔ ɑ̀ koo ɑ̀ ɡũ iri kutɑ nlɑ ɡɔ ɑŋɑ duusɔ̃ɔ. Si bɛi ɑ̀ wɑɑ cɔɔ ŋɔi ɑ̀ bɑ ɑrɑɛ í kpɑɑsi.
2 Seis dias depois tomou Jesus consigo a Pedro, a Tiago, e a João, e os levou à parte sós, a um alto monte; e foi transfigurado diante deles;
3 Ŋɔi jɑɑɛ ŋɑ wɑ dɑɑnɑ jiidɑ í fũutɑ pɑi pɑi hee inɛ ɡɔ kù wɛɛ si ɑndunyɑ ihɛ̃ iyi ɑ́ yɔkɔ ku fɔ ɑcɔɛ ku fũutɑ bɛɛbɛ mɑ́.
3 as suas vestes tornaram-se resplandecentes, extremamente brancas, tais como nenhum lavandeiro sobre a terra as poderia branquear.
4 Si ɑnyiɛ ŋɔi Elii do Moizi ɑ̀ fɑɑtɑ wɑ ɑ̀ wɑɑ bɑɑ ide ku fɔ.
4 E apareceu-lhes Elias com Moisés, e falavam com Jesus.
5 Nɔ Piɛɛ í sɔ̃ Jesu í ni, Mɛɛtu, ɑ́ sĩɑ kɑ mɑɑ wɑ ihɛ̃. Jɔ̀ kɑ ce ilei ɑcɔ mɛɛtɑ, ɑkɑ̃ titɛɛ, ɑkɑ̃ mɔ ti Moizi, ɑkɑ̃ mɔ ti Elii.
5 Pedro, tomando a palavra, disse a Jesus: Mestre, bom é estarmos aqui; façamos, pois, três cabanas, uma para ti, outra para Moisés, e outra para Elias.
6 Wɑ fɔ bɛɛbɛi si nɑ iyi í jɔ̀ njo í mu ŋɑ hee í jɔ̀ kù mɑ̀ bɑɑ bɛi ɑ́ ni.
6 Pois não sabia o que havia de dizer, porque ficaram atemorizados.
7 Ŋɔi bukɔɔ ɡɔ í nɑɑ í bii ŋɑ, nɔ hɑi si bukɔɔu ɑ̀ ɡbɔ ide ku fɔ ɡɔ í ni, inɛ ihɛ̃i í jɛ ɑmɑm, ǹ buu jiidɑ jiidɑ. I yɑ ɡbɔ ideɛ ŋɑ.
7 Nisto veio uma nuvem que os cobriu, e dela saiu uma voz que dizia: Este é o meu Filho amado; a ele ouvi.
8 Ŋɔi ɡbɑkɑ̃ mɔcɔɛ ŋɑu ɑ̀ cɔ bii fei, nɔ ɑ kù yɛ inɛ ɡɔ bii kù jɛ Jesu nŋu ɑkɑ̃ do ɑŋɑ tɑkɑ nŋɑ.
8 De repente, tendo olhado em redor, não viram mais a ninguém consigo, senão só a Jesus.
9 Ŋɔi ɑ̀ wɑɑ kitɑ wɑ hɑi iri kutɑu nɔ Jesu í sɔ̃ ŋɑ í ni ɑ mɑɑ̀ sɔ̃ inɛ ɡɔ mii iyi ɑ̀ yɛ hee nŋu Amɑi Amɑnɛ koo ku nɔ ku jĩ hɑi si bɑlɛ mɑ́.
9 Enquanto desciam do monte, ordenou-lhes que a ninguém contassem o que tinham visto, até que o Filho do homem ressurgisse dentre os mortos.
10 Nɔ ɑ̀ jirimɑ ide iyi í sɔ̃ ŋɑu ɑmmɑ ɑ̀ wɑɑ bee njɛ ide ɑ̀ wɑɑ ni, yoomɑi í jɛ inɛ ku ku nɔ ku jĩ mɑ́.
10 E eles guardaram o caso em segredo, indagando entre si o que seria o ressurgir dentre os mortos.
11 Nɔ ɑ̀ bee Jesu ɑ̀ ni, nɑ mii í ce woo kɔ inɛ ŋɑ si woodɑ ŋɑu ɑ̀ ni Elii ɑ́ tɑko Kirisi ku nɑɑ.
11 Então lhe perguntaram: Por que dizem os escribas que é necessário que Elias venha primeiro?
12 Ŋɔi í jɛ nŋɑ í ni, ntɔi Eliii ɑ́ tɑko ku nɑɑ ku teese mii fei sɑ̃ɑ sɑ̃ɑ. Ammɑ kukɔi idei Ilɑɑɔ̃ í ni mɑ́, inɛ ŋɑ ɑɑ kpɑ̃ Amɑi Amɑnɛ iju jiidɑ nɔ ɑ dondɑɛ, mɑ̀ iboi.
12 Respondeu-lhes Jesus: Na verdade Elias havia de vir primeiro, a restaurar todas as coisas; e como é que está escrito acerca do Filho do homem que ele deva padecer muito a ser aviltado?
13 Ammɑ ǹ wɑ n sɔ̃ ŋɛ iyi Elii í nɑɑ tɑ̃, nɔ inɛ ŋɑ ɑ̀ wɑhɑlɑɛ bɛi ɑ̀ bi, si bɛi kukɔi idei Ilɑɑɔ̃ wɑ fɔ.
13 Digo-vos, porém, que Elias já veio, e fizeram-lhe tudo quanto quiseram, como dele está escrito.
14 Wɑɑti iyi Jesu do mɔcɔ mɛɛtɑ ŋɑu ɑ̀ wɑɑ to wɑ kɔkɔi mɔcɔ bubu ŋɑu, ŋɔi ɑ̀ yɛ zɑmɑɑ nlɑ nlɑ ɡɔ í kɑɑko ŋɑ, do woo kɔ inɛ ŋɑ si woodɑ ɡɔ ŋɑ iyi ɑ̀ wɑɑ bɑ ŋɑ kɑkɔɔ ku ce.
14 Quando chegaram aonde estavam os discípulos, viram ao redor deles uma grande multidão, e alguns escribas a discutirem com eles.
15 Iyi inɛ ŋɑu ɑ̀ yɛ Jesu ɡbɑkɑ̃ ɑ̀ biti nɔ ɑ̀ sɛi ɑ̀ koo ɑ̀ coo fɔɔ.
15 E logo toda a multidão, vendo a Jesus, ficou grandemente surpreendida; e correndo todos para ele, o saudavam.
16 Ŋɔi Jesu í bee mɔcɔɛ ŋɑ í ni, kɑkɔɔi mii ì wɑɑ ce iŋɛò ŋɑ.
16 Perguntou ele aos escribas: Que é que discutis com eles?
17 Ŋɔi si inɔi zɑmɑɑu inɛ ɑkɑ̃ í jɛɑɑ í ni, Mɛɛtu, ǹ nɑɑɛ ɑmɑ inɛmɔkɔm wɑ si nɑ iyi í jɔ̀ í nɛ inɛi inɔɔko iyi í jɔ̀ ci yɑ fɔ ide.
17 Respondeu-lhe um dentre a multidão: Mestre, eu te trouxe meu filho, que tem um espírito mudo;
18 Wɑɑti iyi í dede siɛ fei í yɑ kɛkɛɛ ilɛi nɔ ɡɛlɛɛ ku ce ɑntɔ foko ku mɑɑ ŋɔ inyi nɔ ku kɑsɑ̃m. Wee ǹ tɔɔ mɔcɔɛ ŋɑ ɑ leleɑɑ, ɑmmɑ ɑ kù yɔkɔ.
18 e este, onde quer que o apanha, convulsiona-o, de modo que ele espuma, range os dentes, e vai definhando; e eu pedi aos teus discípulos que o expulsassem, e não puderam.
19 Ŋɔi Jesu í sɔ̃ ŋɑ í ni, iŋɛ hɑi dɑsi nɑɑnɛ ŋɑ, hee wɑɑti yoomɑi ɑn mɑɑ n wɑ inɔ nŋɛ. Mɑ hee wɑɑti yoomɑi ɑn mɑɑ n temuɑò ŋɛ. I nɑɑm ɑmɑu wɑ ihɛ̃ ŋɑ.
19 Ao que Jesus lhes respondeu: ó geração incrédula! até quando estarei convosco? até quando vos hei de suportar? Trazei-mo.
20 Nɔ ɑ̀ nɑɑɛ wɑ. Iyi ɑmɑu í yɛ Jesu ɡbɑkɑ̃, ŋɔi inɛi inɔɔkou í yɑyɑɛ do ɡbuɡbɑ̃, nɔ ɑmɑu í cuku ilɛ wɑ bimbili í ce ɑntɔ foko si ɡɛlɛɛ.
20 Então lho trouxeram; e quando ele viu a Jesus, o espírito imediatamente o convulsionou; e o endemoninhado, caindo por terra, revolvia-se espumando.
21 Nɔ Jesu í bee bɑɑɛ í ni, hɑi wɑɑti yoomɑi inɛi inɔɔkou ihɛ̃ í muu. Ŋɔi bɑɑu í jɛɑɑ í ni, hɑi wɑɑti iyi í wɛɛ keekei.
21 E perguntou Jesus ao pai dele: Há quanto tempo sucede-lhe isto? Respondeu ele: Desde a infância;
22 Nɔ inɛi inɔɔkou í nɛ dɔɔnɛɛi ku dɑsiɛ inɔ inɑi wɑlɑkɔ inɔ inyi ku bɑ ku kpɑɑ. Ammɑ, bii ɑɑ yɔkɔ i ce nɡɔɡɔ, ce ɑrɑɑre nwɑ, i sobi wɑ.
22 e muitas vezes o tem lançado no fogo, e na água, para o destruir; mas se podes fazer alguma coisa, tem compaixão de nós e ajuda-nos.
23 Ŋɔi Jesu í sɔ̃ɔ í ni, ì ni bii ɑn yɔkɔ wó. Inɛ iyi í dɑsi nɑɑnɛ ɑ́ yɔkɔ ku ce fei ndɛɛ.
23 Ao que lhe disse Jesus: Se podes!-tudo é possível ao que crê.
24 Ŋɔi ɡbɑkɑ̃ bɑɑi ɑmɑu í dɔ̃ ɑnu nlɑ ɡɔ í ni, ǹ dɑsi nɑɑnɛ. Sobim ku bɑ n mɑɑ̀ n sikɑ si nɑɑnɛ ku dɑsim.
24 Imediatamente o pai do menino, clamando, {com lágrimas} disse: Creio! Ajuda a minha incredulidade.
25 Iyi Jesu í yɛ ɑkpɔi inɛ ŋɑu wɑ kɔ̃ɔsi ɑ̀ sɛi ɑ̀ wɑɑ nɑɑ bi ti nŋu ŋɔi í lɑsi inɛi inɔɔkou í ni, ɑwɔ iyi ì yɑ dɑsi inɛ dekĩ ku mɔnɡɔ ide ku fɔ, ɑmui ǹ ni, fitɑ si ɑmɑu nɔ i mɑɑ̀ nyi wɑ siɛ mɑ́.
25 E Jesus, vendo que a multidão, correndo, se aglomerava, repreendeu o espírito imundo, dizendo: Espírito mudo e surdo, eu te ordeno: Sai dele, e nunca mais entres nele.
26 Ŋɔi inɛi inɔɔkou í dɔ̃ ɑnu nɔ í yɑyɑ ɑmɑu do ɡbuɡbɑ̃ í bɛi í fitɑ. Ŋɔi ɑmɑu í kɑsɑ̃m hee inɛ nkpɔ í ni í kui.
26 E ele, gritando, e agitando-o muito, saiu; e ficou o menino como morto, de modo que a maior parte dizia: Morreu.
27 Ammɑ Jesu í mu ɑwɔɛ í dedeɛ nɔ ɑmɑu í leekĩ.
27 Mas Jesus, tomando-o pela mão, o ergueu; e ele ficou em pé.
28 Si ɑnyiɛ Jesu í lɔ kpɑsɛ̃ ɡɔ, nŋu do mɔcɔɛ ŋɑ ɑŋɑ duusɔ̃ɔ. Ŋɔi mɔcɔɛ ŋɑu ɑ̀ beeɛ ɑ̀ ni, nɑ mii í ce ɑwɑ ɑ kù yɔkɔ ɑ kù lele inɛi inɔɔkou.
28 E quando entrou em casa, seus discípulos lhe perguntaram à parte: Por que não pudemos nós expulsá-lo?
29 Ŋɔi Jesu í jɛ nŋɑ í ni, do kutɔɔ nŋu ɑkɑ̃i ɑɑ yɔkɔ i nyɑò dimii inɛi inɔɔkou bɛ ŋɑ.
29 Respondeu-lhes: Esta casta não sai de modo algum, salvo à força de oração {e jejum.}
30 Si ɑnyiɛ, Jesu do mɔcɔɛ ŋɑ ɑ̀ nɛ hɑi bɛ nɔ ɑ̀ koo ɑ̀ dɑbii dɑbii si ilɛi Gɑlilee. Wee Jesu kù bi inɛ ŋɑ ɑ mɑ̀ bii nŋu í wɑ,
30 Depois, tendo partido dali, passavam pela Galiléia, e ele não queria que ninguém o soubesse;
31 domi wɑ kɔ mɔcɔɛ ŋɑu si cio nɔ í sɔ̃ ŋɑ í ni, ɑɑ mu ɑmu Amɑi Amɑnɛ ɑ dɑɑ inɛ ŋɑ si ɑwɔ. Aɑ kpɑm, ɑmmɑ si ɑjɔ mɛɛtɑsiɑ ɑn jĩ hɑi si bɑlɛ mɑ́.
31 porque ensinava a seus discípulos, e lhes dizia: O Filho do homem será entregue nas mãos dos homens, que o matarão; e morto ele, depois de três dias ressurgirá.
32 Ammɑ mɔcɔɛ ŋɑu ɑ kù ɡbɔ yɑɑsei ideu, nɔ ɑ̀ wɑɑ ce njoi ku beeɛ.
32 Mas eles não entendiam esta palavra, e temiam interrogá-lo.
33 Ŋɔi ɑ̀ to wɑ Kɑpɛrɑnumu. Wɑɑti iyi ɑ̀ to kpɑsɛ̃ ŋɔi Jesu í bee mɔcɔɛ ŋɑ í ni, kɑkɔɔi mii ì wɑɑ ce wɑ si kpɑ̃ɑu bɛ ŋɑ.
33 Chegaram a Cafarnaum. E estando ele em casa, perguntou-lhes: Que estáveis discutindo pelo caminho?
34 Ŋɔi ɑ̀ coko, domi hɑi kpɑ̃ɑ ɑ̀ wɑɑ ce kɑkɔɔ wɑi ɑŋɑ duusɔ̃ɔ ɑ bɑ ɑ mɑ̀ inɛ iyi í jɛ inɛ nɡbo.
34 Mas eles se calaram, porque pelo caminho haviam discutido entre si qual deles era o maior.
35 Ŋɔi Jesu í bubɑ, nɔ í kpe ɑmɑnɛ mɑɑteeji ŋɑu í sɔ̃ ŋɑ í ni, inɛ iyi wɑ bi nŋu ku jɛ inɛ sinte, lɑfɛ̃ɛi ɑ́ jɛ inɛi ɑnkɑ̃ɑnyii inɛ fei nɔ ku jɛ woo ce icɛi inɛ fei.
35 E ele, sentando-se, chamou os doze e lhes disse: se alguém quiser ser o primeiro, será o derradeiro de todos e o servo de todos.
36 Ŋɔi í so ɑmɑ keeke ɡɔ í leekĩɛ si ɑnini nŋɑ, nɔ í so ɑmɑu si ikpɑɛ, í bɛi í sɔ̃ ŋɑ í ni,
36 Então tomou uma criança, pô-la no meio deles e, abraçando-a, disse-lhes:
37 inɛ iyi í ɡbɑ ɑmɑ keeke bɛi inɛ ihɛ̃ nɑ irim, ɑmui í ɡbɑ. Inɛ mɔ iyi í ɡbɑm, kù jɛ ɑmu ɑkɑ̃i í ɡbɑ, inɛ iyi í bɛm wɑi í ɡbɑ.
37 Qualquer que em meu nome receber uma destas crianças, a mim me recebe; e qualquer que me recebe a mim, recebe não a mim mas àquele que me enviou.
38 Ŋɔi Zɑ̃ɑ í sɔ̃ɔ í ni, Mɛɛtu, ɑ̀ yɛ inɛ ɡɔ iyi í yɑ mɑɑ lele inɛi inɔɔko ŋɑ do iriɛ, nɔ ɑ̀ kɔɑ domi kù wɑɑ tooɛ kù jɛ inɛ nwɑ.
38 Disse-lhe João: Mestre, vimos um homem que em teu nome expulsava demônios, e nós lho proibimos, porque não nos seguia.
39 Ammɑ Jesu í jɛɑɑ í ni, i mɑɑ̀ kɔɑ ŋɑ. Inɛ ɡɔ kɑɑ yɔkɔ ku ce mɑɑmɑɑke do irim nɔ bii í tɛkɛɛ ɡbɑkɑ̃ ku fɔ lɑɑlɔm mɑ́.
39 Jesus, porém, respondeu: Não lho proibais; porque ninguém há que faça milagre em meu nome e possa logo depois falar mal de mim;
40 Do ntɔ, inɛ iyi kù jɛ mbɛɛ nwɑ inɛ nwɑi.
40 pois quem não é contra nós, é por nós.
41 Ntɔ ntɔ, inɛ iyi í mu nŋɛ inyi ku mɔ nɑ irim, si nɑ iyi í jɔ̀ ì jɛ titom ŋɑ, lɑfɛ̃ɛ kɑɑ kuɑ ribɑɛ pɑi.
41 Porquanto qualquer que vos der a beber um copo de água em meu nome, porque sois de Cristo, em verdade vos digo que de modo algum perderá a sua recompensa.
42 Ŋɔi Jesu í sɔ̃ ŋɑ mɑ́ í ni, inɛ iyi í dɑsi inɛ ɑkɑ̃i ɑmɑ keeke ŋɑ iyi ɑ̀ dɑsim nɑɑnɛu ihɛ̃ kurɑrɑ, í tiɑ ɑ dĩɑ lɑfɛ̃ɛ ɑlɔ ɡɔ si kɔ̃ɔɛ, nɔ ɑ sɔsiɛ si tenku.
42 Mas qualquer que fizer tropeçar um destes pequeninos que crêem em mim, melhor lhe fora que se lhe pendurasse ao pescoço uma pedra de moinho, e que fosse lançado no mar.
43 Bii í jɛ ɑwɔ ɑkɑ̃ɛi wɑ dɑsiɛ kurɑrɑ, buu. Á tiɑ i lɔ si kuwɛɛ iyi ci yɑ tɑ̃ do ɑwɔ ɑkɑ̃ do iyi ɑɑ nɛ ɑwɔ minji fei nɔ i lɔ si inyɑi wɑhɑlɑ si inɑ iyi ci yɑ ku. [
43 E se a tua mão te fizer tropeçar, corta-a; melhor é entrares na vida aleijado, do que, tendo duas mãos, ires para o inferno, para o fogo que nunca se apaga.
44 Tenɡi bɛ kokoo ku ŋɔ ɑrɑ ŋɑ ɑ kɑɑ ku nɔ inɑu mɔ kɑɑ ku.]
44 {onde o seu verme não morre, e o fogo não se apaga.}
45 Bii í jɛ kutɛ ɑkɑ̃ɛi wɑ dɑsiɛ kurɑrɑ, buu. Á tiɑ i lɔ si kuwɛɛ iyi ci yɑ tɑ̃ do kutɛ ɑkɑ̃ do iyi ɑɑ nɛ kutɛ minji fei nɔ i lɔ si inyɑi wɑhɑlɑ. [
45 Ou, se o teu pé te fizer tropeçar, corta-o; melhor é entrares coxo na vida, do que, tendo dois pés, seres lançado no inferno.
46 Tenɡi bɛ kokoo ku ŋɔ ɑrɑ ŋɑ ɑ kɑɑ ku nɔ inɑu mɔ kɑɑ ku.]
46 {onde o seu verme não morre, e o fogo não se apaga.}
47 Nɔ bii í jɛ iju ɑkɑ̃ɛi wɑ dɑsiɛ kurɑrɑ, nyɑɑ. Á tiɑ i lɔ si bommɑi Ilɑɑɔ̃ do iju ɑkɑ̃ do iyi ɑɑ nɛ iju minji fei nɔ i lɔ si inyɑi wɑhɑlɑ.
47 Ou, se o teu olho te fizer tropeçar, lança-o fora; melhor é entrares no reino de Deus com um só olho, do que, tendo dois olhos, seres lançado no inferno.
48 Tenɡi bɛ kokoo ku ŋɔ ɑrɑ ŋɑ ɑ kɑɑ ku nɔ inɑu mɔ kɑɑ ku.
48 onde o seu verme não morre, e o fogo não se apaga.
49 Ntɔ ntɔ si bɛi ɑ̀ yɑ fɑ̃si iŋɑ fei imu, bɛɛbɛ mɔi inɛ fei ɑ̀ yɛ ijuukpɑ̃ iyi í yɛ bɛi inɑ ku cɔ lɑɑkɑɛ.
49 Porque cada um será salgado com fogo.
50 Imu mii ncɛɛi, ɑmmɑ bii didɔ̃i imu í ku, mii ɑɑ dɑsi i jɔ̀ ku dɔ̃ mɑ́ ŋɑ.
50 Bom é o sal; mas, se o sal se tornar insípido, com que o haveis de temperar? Tende sal em vós mesmos, e guardai a paz uns com os outros.
51 Iŋɛ fei í sĩɑ i yɛ bɛi imu ŋɑ, i mɑɑ ɡbɔ si njɛ ŋɑ.
51 — ausente —
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?