Romanos 7
MITNT vs ARC
1 Ñánì, dava‑nsia sà‑ìnáhá‑nsiâ nansa cachí ley xi Dios. Pues nú ducán, dandu mà úhì cundaà stná ini‑nsià palabra cuàhìn cachì yohó. Sà‑ìnáhá‑nsiâ (ñà‑cuisì‑ní) dècuèndè quìvì cui‑ndà dandacú ley mà nùù‑ndà.
1 Não sabeis vós, irmãos (pois que falo aos que sabem a lei), que a lei tem domínio sobre o homem por todo o tempo que vive?
2 Vàchi nú sànì nandàhà iin nècuàchì ñahà, dandu iin‑ni icúmí‑nê coo‑ne xì iì‑né mientras itiácù‑va nècuàchìmà, cachí ley mà; doco nú sànì xìhì nècuàchìmà, dandu mà cúndiáá gà ley xi‑ne.
2 Porque a mulher que está sujeita ao marido, enquanto ele viver, está-lhe ligada pela lei; mas, morto o marido, está livre da lei do marido.
3 Doco mientras itiácù‑va‑ne, còò permisu coo nècuàchì ñahà mà xì inga tiàa, vàchi nú ducán, dandu cuàchi nduá. Doco nú sànì xìhì iì‑némà, dandu libre iá‑nè nandàhà‑né xì inga nècuàchì tiàa, te mà cúndúá cuàchi, cachí ley mà.
3 De sorte que, vivendo o marido, será chamada adúltera se for doutro marido; mas, morto o marido, livre está da lei e assim não será adúltera se for doutro marido.
4 (Pues ejemplu nduú stná nsidaájàn), ñánì, vàchi sàhà ñà‑quìdà‑ndà cuenta nì xìhì stná‑ndà xì Cristu, ñàyùcàndùá, (ináhá‑ndá) có‑dàndàcú gá ley sànaha ma nùù‑ndà. Libre iá‑ndà vichi, vàtùni cundoo‑nda xi inga stoho‑ndà, divi Stoho‑ndà Señor nì natiacu, te ducán chindee‑yándô quida‑nda cuàhà ñà‑vàha, te cudiì ini‑yà.
4 Assim, meus irmãos, também vós estais mortos para a lei pelo corpo de Cristo, para que sejais doutro, daquele que ressuscitou de entre os mortos, a fim de que demos fruto para Deus.
5 Antes puru ñà‑cùdíì ini mii‑nda nìsa xihò‑ndà quida‑nda; doco na ní cundaà stná ini‑ndà nansa cachí ley (xi Dios ñà‑màsà quídá‑ndá ducán), dandu chicá más nì cuni‑ndà quida ndevàha‑nda cuàchi, te sàhájàn cuàhàn‑ndà cui‑ndà nì cùí, (te ndañuhu‑nda).
5 Porque, quando estávamos na carne, as paixões dos pecados, que são pela lei, operavam em nossos membros para darem fruto para a morte.
6 Doco vichi sànì cuxio‑nda nùù ley sànaha ma, vàchi quida‑nda cuenta na ian sànì xìhì‑ndà, te có‑dàndàcú gá ley mà nùù‑ndà, vàtùni cunucuachi‑nda (nùù Dios) vichi, vàtùni cunihnu ini‑ndà iin‑ni ichì sàà ndé (cahvi‑nda mii‑yá) ini anima‑ndà, màdìá cunchicùn cuisì gá‑ndà nacua cachí tutu (nduú ley sànaha ma).
6 Mas, agora, estamos livres da lei, pois morremos para aquilo em que estávamos retidos; para que sirvamos em novidade de espírito, e não na velhice da letra.
7 Pues, nú ducán nduá, dandu ¿a cuáchi nduú ñà‑càchí ley mà? Còó, màsà nunca cachi‑ndà ducán. Vàchi còò nansa cundaà ini‑ndà índù iñàha có‑ìá viì nú màsà cáchítnùhu ley mà. Por ejemplu, nú màsà cáchí ley mà ñà‑mà váha xihò‑ndà (ñà‑ìcúmí ñanìtnaha‑nda), dandu yùhù mà cúndáà inì (cuàchi nduá) ñà‑xihò‑ndà ni cuí.
7 Que diremos, pois? É a lei pecado? De modo nenhum! Mas eu não conheci o pecado senão pela lei; porque eu não conheceria a concupiscência, se a lei não dissesse: Não cobiçarás.
8 Doco na ní inini nansa cachí ley mà, dandu cuàchi (iá ini anímè), más gà nì dàxíhoá yùhù, te sàhà ley mà vihi gá nì cucuahà deseu xi ñà‑xíhoé. Vàchi nú có‑cùndáà ini‑ndà sàhà ley mà, dandu (chicá dadí iá) cuàchi‑nda na ian sànì xìhà.
8 Mas o pecado, tomando ocasião pelo mandamento, despertou em mim toda a concupiscência: porquanto, sem a lei, estava morto o pecado.
9 Antes nì ìa iin tiempu nìsa cudiì gá inì iéˋ ñuhìví, te còò ni‑iñàha ni sándúú ley mà nùí. Doco nì sàà iin quìvì nì cundaà inì sàhà‑ñá, dandu na ian nì natiacu cuàchi iá ini anímè. Te (nì cuhuun inì) na ian nì xìhì.
9 E eu, nalgum tempo, vivia sem lei, mas, vindo o mandamento, reviveu o pecado, e eu morri;
10 Te (nì cundaà inì) sàhà ley mà ñà‑mate ní sàcòa sàhà‑ñá chindeá‑ndó cutiacu ndiaha‑nda ni cuí, doco vichi divi sàhájàn cuàhìn ndañuhí nì cùí.
10 e o mandamento que era para vida, achei eu que me era para morte.
11 Vàchi cuàchi (iá ini anímè), sàhà‑ñá ináhî nansa cachí ley mà, ñàyùcàndùá nì dàndàhvíà yùhù, te (nì cundeá nùí), na ian nì sahnìá yùhù.
11 Porque o pecado, tomando ocasião pelo mandamento, me enganou e, por ele, me matou.
12 Ñàyùcàndùá, (ináhá‑ndá), ìì ndisa ley xi‑ya, te ìì ndisa stná ñà‑ndùá dandacuá, vàchi ndiaha gá cacháˋ; vàha ndisa‑ña.
12 Assim, a lei é santa; e o mandamento, santo, justo e bom.
13 Pues nú ducán nduá, dandu ¿a tuxí ini‑ndà ñà‑sàhà ley vàha ma (nì cuchicuehe) anímè, na ian nì xìhà? Còó, màsà cáchí‑ndà ducán. Divi cuàchi nduá nì quida quini xi anímè, (màdì ley mà). Te ducán nì cuu sàhà‑ñá cunahà claru divi cuàchi nduá quidá quini, vàchi mate ley vàha ndisa nduú ley xi‑ya, doco sàhà divi ley mà nì ndudana cuàchi (ini anímè), te vihi gá nì nàcùnihnu quini inì. Ñàyùcàndùá, sàhà ñà‑nì ndudana cuàchi ducán sàhà iin ley vàha, chicá sànì nàcùnahà claru ñà‑yáha ga quini iá ñà‑quida‑nda cuàchi.
13 Logo, tornou-se-me o bom em morte? De modo nenhum! Mas o pecado, para que se mostrasse pecado, operou em mim a morte pelo bem, a fim de que pelo mandamento o pecado se fizesse excessivamente maligno.
14 Ináhá‑ndá, ndudu ìì nì cachi Espíritu Ìì xí Dios nduú ley xi‑ya; doco yùhù, còó; ducání nduí iin tiàa chicuéhè, màdì libre iéˋ quide ñà‑ìá viì, cutu cuáchi nduá quidé.
14 Porque bem sabemos que a lei é espiritual; mas eu sou carnal, vendido sob o pecado.
15 Vàchi ni có‑cùndáà vàha inì nansa iá ñà‑ndùá quidé, vàchi ñà‑cùdíì inì sàhà‑xí, có‑quìdéà. Te ñà‑có‑cùníˋ quide, ñà‑yùcán nduá quidé.
15 Porque o que faço, não o aprovo, pois o que quero, isso não faço; mas o que aborreço, isso faço.
16 Te nú ducán nduá quidé, dandu náhà xìcà, ley vàha ndisa nduú ley mà.
16 E, se faço o que não quero, consinto com a lei, que é boa.
17 Ñàyùcàndùá, màdì ndisa yùhù quìdà xì cuàchi ma, còó. Ñà‑ndùú ñà‑chìcuéhè ñuhú ini anímè, divi nduá quìdà xì ñà‑jaàn.
17 De maneira que, agora, já não sou eu que faço isto, mas o pecado que habita em mim.
18 Yùhù ináhî, inii mií nacua nduí nèhivì, còò ni‑iin ñà‑vàha. Mate cudíì inì quide ñà‑ìá viì, doco có‑nàníhìˊ nansa quida ndiseà.
18 Porque eu sei que em mim, isto é, na minha carne, não habita bem algum; e, com efeito, o querer está em mim, mas não consigo realizar o bem.
19 Vàchi chuun viì cuníˋ quide, có‑quìdéà; te chuun quini có‑cùníˋ quide, ñà‑yùcán nduá quidé.
19 Porque não faço o bem que quero, mas o mal que não quero, esse faço.
20 Ñàyùcàndùá, nú có‑cùníˋ quidé ñà‑ndùá quide, dandu màdì yúhù ndisa nduú ana quìdà xì (ñà‑có‑ndiàámà). Divi cuàchi iá ini anímè quìdà xán.
20 Ora, se eu faço o que não quero, já o não faço eu, mas o pecado que habita em mim.
21 Ñàyùcàndùá, sànì cundaà inì, ducán iá xìˊ; na quívì cuníˋ quide iin chuun viì, dandu sadí ñà‑chìcuéhè iá ini anímè nùí.
21 Acho, então, esta lei em mim: que, quando quero fazer o bem, o mal está comigo.
22 Ñà‑ndáà nduá, ini anímè cudíì inì sàhà ley xi Dios.
22 Porque, segundo o homem interior, tenho prazer na lei de Deus.
23 Doco ñà‑ìá stná inga ley (chicuéhè) ini ndahàsáhìˊ, ñà‑yùcán nduá sadí xì nùù ñà‑vàha nacání inì quide, te cundéâmà nùí ñà‑quide cuàchi cuní cuerpu xi quide.
23 Mas vejo nos meus membros outra lei que batalha contra a lei do meu entendimento e me prende debaixo da lei do pecado que está nos meus membros.
24 ¡Ndahví ndise! ¿Ana dacácu xí nùù iquìcúñú malu icúmî? Vàchi sàhà ñà‑yòhó cuàhàn ndañuhu dahuin nì cùí.
24 Miserável homem que eu sou! Quem me livrará do corpo desta morte?
25 Doco ¡ansivéhé Dios, vàchi sàhà Stoho‑ndà Jesucristu (vàtùni càcui)! Ñàyùcàndùá, ini anímè xinúcuáchî nùù mii‑yá nacua cachí ley xi‑ya, doco iquìcúñúì, còó, cutu ñá‑ndùú cuàchi (cuníà) quide.
25 Dou graças a Deus por Jesus Cristo, nosso Senhor. Assim que eu mesmo, com o entendimento, sirvo à lei de Deus, mas, com a carne, à lei do pecado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?