Romanos 1

MITNT vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Yùhù nduí Pablo, iin nècuàchì xinúcuáchí nùù Jesucristu. Divi mii‑yá nì cachi‑yà xìˊ ñà‑cùhìn chuun xi‑ya; mii‑yá nì nacàxin‑ya yùhù ñà‑cachitnùhi razón ndiaha xí Dios inicutu.
1 Paulo, servo de Jesus Cristo, chamado para apóstolo, separado para o evangelho de Deus.
2 Te divi razón mà nduú stná palabra nì cachitnùhu‑ya sànaha na ní dàtnúù‑yà ini nècuàchì nì sacahàn cuenta xi‑ya, te nì tiaa‑ne ñà‑yùcán nùù tutu ìì.
2 O qual antes prometeu pelos seus profetas nas santas escrituras,
3 — ausente —
3 Acerca de seu Filho, que nasceu da descendência de Davi segundo a carne,
4 — ausente —
4 Declarado Filho de Deus em poder, segundo o Espírito de santificação, pela ressurreição dentre os mortos, Jesus Cristo, nosso Senhor,
5 Te divi nùù mii‑yá sànì nìhìtáhvì nsiùhù cacanuu‑nsi chuun xi‑ya ñà‑càhàn‑nsì xì nèhivì nsidanicuú ñuu, áma sáà stná‑nè cunini‑ne ley xi‑ya, te cunindisá‑néyà, dandu más gà tnùñuhu xí‑yá quee.
5 Pelo qual recebemos a graça e o apostolado, para a obediência da fé entre todas as gentes pelo seu nome,
6 Te mii‑nsiá, ducán nì xinindisá stná‑nsià, vàchi nì cana stná Jesucristu mii‑nsiá (ñà‑cunchicùn‑nsiàyà).
6 Entre as quais sois também vós chamados para serdes de Jesus Cristo.
7 Te vichi tiaí tutu yohó nùù nsidaa mii‑nsiá nècuàchì ndoó ñuu Roma. Cunaha‑nsiá, ñà‑mànì guá‑nsià nùù Yua‑nda Dios, ñàyùcàndùá nì cana‑yansià sàhà‑ñá cunduu stná‑nsià nèhivì ìì xí‑yá.
7 A todos os que estais em Roma, amados de Deus, chamados santos: Graça e paz de Deus nosso Pai, e do Senhor Jesus Cristo.
8 Primeru cuàhìn cachì ñà‑yòhó: yùhù ndácùcahín Jesucristu, te naquímánìˊ (Yua‑nda) Dios sàhà nsidaa‑nsiá ñà‑ndiaha guá xiníndísâ‑nsiá mii‑yá. Te vichi dècuèndè inicutu ñuhìví sànì xinitnùhu‑ne sàhájàn.
8 Primeiramente dou graças ao meu Deus por Jesus Cristo, acerca de vós todos, porque em todo o mundo é anunciada a vossa fé.
9 Yùhù, xì nsidaa anímè xinúcuáchî nùù‑yá, cachítnùhi razón ndiaha sàhà Dèhemanì‑yá. Te mii‑yá, ináhá‑yâ ñà‑ndáà nduá nsinúú cuáhà inì mii‑nsiá, te xícàn tàhví sàhà‑nsiá nùù‑yá.
9 Porque Deus, a quem sirvo em meu espírito, no evangelho de seu Filho, me é testemunha de como incessantemente faço menção de vós,
10 Te xícàn tàhvì stnáì áma cóó iin quìvì nìhí tiempu sàì nàcòtì mii‑nsiá, nú ducán cuní stná mii‑yá.
10 Pedindo sempre em minhas orações que nalgum tempo, pela vontade de Deus, se me ofereça boa ocasião de ir ter convosco.
11 Vàchi cuàhà gá cuníˋ sàì sàhà‑ñá nìhìtáhvì gá‑nsià más ñà‑ndùá cui chindee xi anima‑nsià, dandu chicá nacuàhandee inì‑nsia.
11 Porque desejo ver-vos, para vos comunicar algum dom espiritual, a fim de que sejais confortados;
12 Te ò ni cachí‑ndà, ñà‑cùní‑ndà chindee stnaha‑nda ñà‑chicá cunindisá víi‑ndayá, vàchi nsidaa‑nda, iin‑ni xiníndísá‑ndáyâ.
12 Isto é, para que juntamente convosco eu seja consolado pela fé mútua, assim vossa como minha.
13 Ñánì, cuníˋ cundaà ini‑nsià ñà‑cuàhà gá xichi nacání inì sàì ndé ndoó‑nsiá, doco siempre iá ñà‑sàdí nùí. Doco vichi ndisa, (vihini sàì), vàchi stná ndé ndoó‑nsiá cuníˋ quida stnáì chuun ìì xí Dios, nacua sànì quide dava ga ñuu, sàhà‑ñá ducán quee stná cuàhà ñà‑vàha xi mii‑nsiá.
13 Não quero, porém, irmãos, que ignoreis que muitas vezes propus ir ter convosco (mas até agora tenho sido impedido) para também ter entre vós algum fruto, como também entre os demais gentios.
14 Vàchi ndiá ìqué (cachitnùhi razón ndiaha xí‑yá) xì nsidanicuú nèhivì, a xínduu‑ne nècuàchì ñuu ndé cáhàn‑nè dàhàn griegu, te ò ndéni ñuu nì cui, doco icúmî càhìn xì nsidaa‑né, a nchichí‑nè, te ò mà nchìchí‑nè.
14 Eu sou devedor, tanto a gregos como a bárbaros, tanto a sábios como a ignorantes.
15 Ñàyùcàndùá, nùù yùhù, dispuestu iéˋ sàì cachitnùhu stnáì xì mii‑nsiá nècuàchì Roma ñà‑ndùú razón ndiaha.
15 E assim, quanto está em mim, estou pronto para também vos anunciar o evangelho, a vós que estais em Roma.
16 Yùhù, có‑cùcáhán nùí cachitnùhi razón ndiaha xí Cristu, vàchi cunaha‑nsiá, sàhà palabra jaàn vàtùni càcu anima‑ndà quida poder xi‑ya, nú sànì xinindisa‑ndayá, mate nécuàchì ndéni ñuu nì cui ni cúndúú‑ndá. Doco dihna xiñuhu (cunitnùhu) nècuàchì raza Judea, dandu stná nèhivì dava ga ñuu ñuhìví.
16 Porque não me envergonho do evangelho de Cristo, pois é o poder de Deus para salvação de todo aquele que crê; primeiro do judeu, e também do grego.
17 Vàchi divi sàhà razón ndiaha ma datúi Dios nansa cui ndee vàha‑nda nùù‑yá nú ni cúníndísâ vàha‑ndayá, vàchi cuisì‑ní ñà‑jaàn nduá ndiaá, nacua cachí stná tutu ìì: “Nú sànì ndee vàha‑nda nùù‑yá ñà‑xìníndísá‑ndáyâ, dandu vida ndiaha nìhìtáhvì stná‑ndà”.
17 Porque nele se descobre a justiça de Deus de fé em fé, como está escrito: Mas o justo viverá pela fé.
18 Sànì cundaà ini‑ndà fuerte icúmí quixi castigu xi Dios dìquì nsidaa nèhivì có‑quìdá víi, vàchi quini quidá‑né, te cuehé gà‑nè, có‑sâha‑ne cuìtià palabra ndàcuisì xí‑yá,
18 Porque do céu se manifesta a ira de Deus sobre toda a impiedade e injustiça dos homens, que detêm a verdade em injustiça.
19 mate sá‑ìnáhá vâha‑ne sàhà ñà‑ndùá cui cundaà ini‑ndà sàhà‑yá, vàchi sànì dàtúi‑yañà nùù‑ndà.
19 Porquanto o que de Deus se pode conhecer neles se manifesta, porque Deus lho manifestou.
20 Vàchi dècuèndè nì sàcòo ñuhìví náhà claru ñà‑ndùá cui cundaà ini‑ndà sàhà‑yá; mà úhì cundehè‑ndà nsidaa ñà‑ndùá nì quidavàha‑ya, te cundaà ini‑ndà. Náhà xìcà icúmí‑yâ poder ndisa nicanicuahàn, te claru cundáà stná ini‑ndà ñà‑mii‑yá nduú‑yá Dios. Ñàyùcàndùá, còò ni‑iin ñà‑dìsáhà‑xí (nacuaà nèhivì‑yá).
20 Porque as suas coisas invisíveis, desde a criação do mundo, tanto o seu eterno poder, como a sua divindade, se entendem, e claramente se vêem pelas coisas que estão criadas, para que eles fiquem inescusáveis;
21 Vàchi na nísa inaha‑néyà antes, cónì càhvì ndisa‑neyà nacua ndiá ìcà‑né, ni cónì náquímánì stná‑nèyà. Cuisì inì‑ni mii‑né nì chitnùní ndevàha ini‑nè nansa quida‑ne, mànìcùí gá mànìhì tnúnî ini‑nè nansa quida viì‑né.
21 Porquanto, tendo conhecido a Deus, não o glorificaram como Deus, nem lhe deram graças, antes em seus discursos se desvaneceram, e o seu coração insensato se obscureceu.
22 Ñà‑nchìchí guâ‑nè càhàn‑né, ñà‑yùcán nì tùi‑ne nduú‑né nècuàchì neciu.
22 Dizendo-se sábios, tornaram-se loucos.
23 (Te ñà‑neciu guá‑nè), nì nandòdó‑né ñà‑ndiaha guá iá‑yà, te cahan‑né iin figura iá nahi nèhivì nduú Dios, mate néhivì, xíhì‑nè, doco mii‑yá, itiácú‑yà nicanicuahàn. Te nì quidavàha stná‑nè figura laa, xì stná quisì nahnú, xì quisì cuàtì, (te nì cahvi‑néñà).
23 E mudaram a glória do Deus incorruptível em semelhança da imagem de homem corruptível, e de aves, e de quadrúpedes, e de répteis.
24 Ñàyùcàndùá, nì cuhuun ini Dios sàhà‑né, te nì cachi‑yà ni cúhùn‑nè ichì sìquini nì nchihò ini‑nè. Te ducán ndisa nì quida‑ne, (yáha ga quini) nì quida‑ne xì iquìcúñú‑nè, cónì chívàha ga‑nè tnùñuhu xí‑né.
24 Por isso também Deus os entregou às concupiscências de seus corações, à imundícia, para desonrarem seus corpos entre si;
25 Nì nacuaà dahuun‑ne palabra ndàcuisì xí‑yá, te ñà‑ndùú tnùhu nì candisá‑né. Màdì mii‑yá ana nì quidavàha xi ñuhìví nì càhvì‑né; còó, cuisì‑ní ñà‑ndùá nì quidavàha‑ya ñuhìví yohó nì cahvi‑né; cuisì ñà‑jaàn nduá nì xinucuachi‑né nùù‑xí, màdì nùù mii‑yá ndiaha itiácú nicanicuahàn, amén.
25 Pois mudaram a verdade de Deus em mentira, e honraram e serviram mais a criatura do que o Criador, que é bendito eternamente. Amém.
26 Ñàyùcàndùá, nì nacoo dahuun‑yanè. Dandu chicá quini nì quida ndevàha‑ne xì mii‑né. Dècuèndè stná nècuàchì ñahà, cónì nándàhà gá‑ña xì nècuàchì tiàa nacua quidá nècuàchì ñahà. Còó, entre mii‑ñá nìsa quida‑ñà cuàchi.
26 Por isso Deus os abandonou às paixões infames. Porque até as suas mulheres mudaram o uso natural, no contrário à natureza.
27 Te ducání stná tiàa, dava ga stná‑te, cónì nándàhà gá stná‑te xi ñahà. (Ndahví‑te), vàchi entre mii‑té nì naxihò stnahá‑te, te nì quida‑tè cuàchi. Doco sàhà ñà‑yùcán nì nìhì stná ìcà‑té (cuèhè), vàchi ñà‑yùcán nduú castigu xi‑tè nacua xiñuhu coo xi‑té ñà‑nì quee‑tè ichì váha.
27 E, semelhantemente, também os homens, deixando o uso natural da mulher, se inflamaram em sua sensualidade uns para com os outros, homens com homens, cometendo torpeza e recebendo em si mesmos a recompensa que convinha ao seu erro.
28 Te‑ñà cónì cúdíì gá ini‑nè cunihnu ini‑nè mii‑yá, ñàyùcàndùá, nì nacoo dahuun stná‑yànè, te sàhámà nì cuchicuehe dahuun sàxìnítnùní‑nè. Cuisì ñà‑có‑ndìá ìcà‑né quida‑ne nduá nchícùn‑nè vichi.
28 E, como eles não se importaram de ter conhecimento de Deus, assim Deus os entregou a um sentimento perverso, para fazerem coisas que não convêm;
29 Vàchi chitu anima‑nè nsidanuu ñà‑chìcuéhè. Ñàyùcàndùá quidá ndevàha‑ne cuàchi xi nècuàchì ñahà. Yáha ga có‑quìdá víi‑né. Xího‑né cuàhà iñàha, te cúmbìdia stná ini‑nè. Te tùha stná‑nè cahnì stnahá‑né, vàchi náâ stnahá‑né ñà‑malu guá‑nè, te dana ga stná‑nè; dandahví stnahá stná‑nè, te cáhàn ndiaa stnahá‑né,
29 Estando cheios de toda a iniqüidade, fornicação, malícia, avareza, maldade; cheios de inveja, homicídio, contenda, engano, malignidade;
30 vàchi quini ga cáhàn‑nè dìquì ñanìtnaha‑ne. Có‑xìñùhù‑né Dios, vàchi cuadú gà‑nè, mii‑né nduú‑né mii‑né cahan‑né. Ndiaha gá‑nè cahan‑né, doco maña gà‑nè. Có‑ìníní‑né ñà‑ndùá cachí yuadíhí‑nê.
30 Sendo murmuradores, detratores, aborrecedores de Deus, injuriadores, soberbos, presunçosos, inventores de males, desobedientes aos pais e às mães;
31 Ni có‑sâà‑nè cundaà vàha ini‑nè, te có‑quìdá stná‑nè cumplir nú sànì cachi‑nè iñàha. Mà túha‑ne cuhi stnahá ini‑nè. Nicanicuahàn chuhún ini‑ne sàhà iin ñanìtnaha‑ne, te mà túha‑ne cundehè ndahví stnahá‑né.
31 Néscios, infiéis nos contratos, sem afeição natural, irreconciliáveis, sem misericórdia;
32 Te mate ináhá vâha‑ne ñà‑ìcúmí Dios nsidandaà‑yà sàhà cuàchi quidá‑némà, doco có‑ndùlócô‑nè, mate ináhá‑nê ñà‑xìñùhù cui‑nè sàhà falta mà, doco iin‑ni quidá‑néà, ndè cudíì gá stná ini‑nè nú quidá stná nèhivì dava ga ducán.
32 Os quais, conhecendo o juízo de Deus (que são dignos de morte os que tais coisas praticam), não somente as fazem, mas também consentem aos que as fazem.

Ler em outra tradução

Comparar com outra