Romanos 12
MITNT vs ARIB
1 Pues vichi, sàhà‑ñá cuàhà guá sànì cuhi ini‑yà ndohó, ñàyùcàndùá, sacúndáhvîˋ nùù‑nsiá ñà‑dayáha dahuun‑nsia mii‑nsiá ndahà‑yá, ñánì. Vàchi nú ducán, dandu queamà na ian mii‑nda nduu‑nda promesa sáhatahvì‑ndàyá, doco iin ñà‑ìtiácú. Te ñà‑jaàn nduú stná meru promesa ìì cudíì ini‑yà sàhà‑xí, vàchi divi nacua ndiá ìcà‑ndà cahvi viì‑ndàyá ini anima‑ndà nduájàn.
1 Rogo-vos pois, irmãos, pela compaixão de Deus, que apresenteis os vossos corpos como um sacrifício vivo, santo e agradável a Deus, que é o vosso culto racional.
2 Doco modo chicuéhè nihnú ini nèhivì ñuhìví yohó, màsà cúnchícùn gà‑ndàñá. Xiñuhu ndusaa dahuun sàxìnítnùní‑ndà sàhà‑ñá dàma modo xi‑nda, vàchi nú ni nácùnihnu ndiaha ini‑ndà, dandu sàà‑ndà cundaà vàha ini‑ndà nansa cuní‑yà quida‑nda, vàchi cuàhà obra vàha cudíì ini‑yà quida‑nda, xì cuàhà ñà‑ìá viì.
2 E não vos conformeis a este mundo, mas transformai-vos pela renovação da vossa mente, para que experimenteis qual seja a boa, agradável, e perfeita vontade de Deus.
3 Yùhù sànì nìhìtáhvìˊ gracia nùù‑yá (ñà‑quide chuun ndiaha xí‑yá). Ñàyùcàndùá, cachíˋ xì nsidaa‑nsiá ñà‑mà váha ndanihi vàha‑nda mii‑nda más gà nùù ñà‑ndùá ndiá ìcà‑ndà. Xiñuhu nacani sahnú ini‑ndà sàhà mii‑nda según nansa nì sàhatahvì‑yá iin iin‑nda cunindisa‑ndayá, (te ducán cunucuachi‑nda nùù‑yá).
3 Porque pela graça que me foi dada, digo a cada um dentre vós que não tenha de si mesmo mais alto conceito do que convém; mas que pense de si sobriamente, conforme a medida da fé que Deus, repartiu a cada um.
4 Na ian indéhe‑nda iquìcúñú‑ndà, cuàhà ñà‑ndùá icúmíâ, doco iin ian xì chuun quidá.
4 Pois assim como em um corpo temos muitos membros, e nem todos os membros têm a mesma função,
5 Pues ducání iá stná ndohó. Sàhà‑ñá nchícùn‑ndà Cristu, iin‑ni iquìcúñú xínduu nsidaa‑nda, mate cuáhà‑ndà, vàchi iin‑ni chindéé stnaha‑nda iin‑nda xi inga‑ndà nahi cuerpu‑ndà.
5 assim nós, embora muitos, somos um só corpo em Cristo, e individualmente uns dos outros.
6 Ñàyùcàndùá, iin iin‑nda sànì nìhìtáhvì‑ndà iin ñà‑vàha cui quida‑nda según nansa nì sàhatahvì‑yándô gracia xi‑ya. Ñàyùcàndùá, nú sànì nìhìtáhvì‑ndà càhàn‑ndà iin razón ndiaha quixí nùù‑yá, dandu divi ñà‑jaàn nduá ni cúnsìhi ini‑ndà quida‑nda nacua sáà‑ndà xiníndísá‑ndá.
6 De modo que, tendo diferentes dons segundo a graça que nos foi dada, se é profecia, seja ela segundo a medida da fé;
7 Te ò nú sànì nìhìtáhvì‑ndà cunucuachi‑nda nùù ñanìtnaha‑nda, dandu divi ñà‑jaàn ni quidá stná‑ndà. Daaní, nú ñà‑chinaha‑ndà ñanìtnaha‑nda nduá nì nìhìtáhvì‑ndà, dandu divi ducan ni quida‑nda.
7 se é ministério, seja em ministrar; se é ensinar, haja dedicação ao ensino;
8 Daaní, nú nì nìhìtáhvì‑ndà danácuàhandee stnahá ini‑ndà, dandu divi ducan ni quidá ndisa stná‑ndà. Te ò nú chuun nì nìhìtáhvì‑ndà nduú ñà‑dacútâhvì‑ndà ñanìtnaha‑nda iñàha, dandu divi ñà‑jaàn ni quidá stná‑ndà, doco màdì sáhà‑ñá ndanihi vàha nèhivì‑ndó. Còó. Te ò nú nì nìhìtáhvì‑ndà ñà‑cunuù‑ndà (chuun xi Dios), dandu ñà‑jaàn ni quidá stná‑ndà, doco vivìí‑ni ni quida‑ndañá. Daaní, nú chuun nì nìhìtáhvì‑ndà nduú ñà‑cundehè ndàhví stnaha‑nda, dandu ni cúdíi ini‑ndà quida‑nda ducán.
8 ou que exorta, use esse dom em exortar; o que reparte, faça-o com liberalidade; o que preside, com zelo; o que usa de misericórdia, com alegria.
9 Nsidaa‑nda, icúmí‑ndá cuu stnahá ini‑ndà sàhà‑ndà, doco màsà dánánî uun‑nda. Te ni loho màsà cúú ini‑ndà sàhà ñà‑có‑ìá vàha. Còó; cuisì ñà‑ìá viì nì cúnchícùn‑ndà.
9 O amor seja não fingido. Aborrecei o mal e apegai-vos ao bem.
10 Te xiñuhu stná ñà‑cuni mànì stnàhà‑ndà, vàchi iin‑ni ñaní xínduu‑nda; te siempre xiñuhu quidañuhu stnaha‑nda, te ni nácóó stná‑ndà ñanìtnaha‑nda ni queé tnùñuhu xí mii‑né, (màdì ndohó).
10 Amai-vos cordialmente uns aos outros com amor fraternal, preferindo-vos em honra uns aos outros;
11 Màsà cúdúsán‑ndá; còó. Ni cuáhandee ini‑ndà quida‑nda ñà‑ndùá quìdà‑ndà. Xì nsidaa anima‑ndà ni cúnúcuáchí‑ndá nùù Stoho‑ndà Señor.
11 não sejais vagarosos no cuidado; sede fervorosos no espírito, servindo ao Senhor;
12 Te iin‑ni ni cúdíi stná ini‑ndà sàhà tnùndé ini ndiatu‑nda nùù‑yá. Te nú yáha‑nda tnùndoho, dandu iin‑ni ni quidándéé stná ini‑ndà, te nicanicuahàn nì cácàn tàhvì‑ndà nùù‑yá.
12 alegrai-vos na esperança, sede pacientes na tribulação, perseverai na oração;
13 Te nú iá ñà‑ndùá xiñuhu iin nèhivì xí Dios, dandu ni chíndéé‑ndánê. Te siempre ni quidáñúhú‑ndá nècuàchì sáà visita vehe‑nda.
13 acudi aos santos nas suas necessidades, exercei a hospitalidade;
14 Daaní, nèhivì quidá quíní xí‑ndá, ni cácàn tàhvì‑ndà sàhà‑né, màdì‑ñá càcàn chìhán‑ndà dìquì‑né.
14 abençoai aos que vos perseguem; abençoai, e não amaldiçoeis;
15 Ni cúndóó díi‑nda xi nècuàchì cudíì inì‑xi, te ò nú tnùnsí ini ndoó‑né, dandu stná ndohó ni cúndóó stná‑ndà tnùnsí ini.
15 alegrai-vos com os que se alegram; chorai com os que choram;
16 Iin‑ni ni cúndóó mánì nsidaa‑nda. Màsà cútúxí ini‑ndà mii‑nda nduu‑nda mii‑nda; còó. Xiñuhu ñà‑cunihnu ndahvi ini‑ndà. Màsà cúníhnú ini‑ndà nchichí gà‑ndà.
16 sede unânimes entre vós; não ambicioneis coisas altivas mas acomodai-vos às humildes; não sejais sábios aos vossos olhos;
17 Te nú sànì quida quini nèhivì xì‑ndà, màsà nácání ini‑ndà naxicocuíìn‑ndà quida stná‑ndà xì‑né nacua nì quida mii‑né xì‑ndà. Siempre ni cuáhandee stná ini‑ndà quida viì‑ndà xì nsidaa nèhivì.
17 a ninguém torneis mal por mal; procurai as coisas dignas, perante todos os homens.
18 Dècuèndè ñà‑ndùá sáà‑ndà quida‑nda, ducán xiñuhu cundoo manì‑ndà xì nsidanicuú‑né.
18 Se for possível, quanto depender de vós, tende paz com todos os homens.
19 Ñani màní, màsà náchítácùhá‑ndà ñà‑ndùá quidá nèhivì xì‑ndà. Nùù Dios ni ndóo nsidaájàn, vàchi dohó cachí‑yà nùù tutu ìì: “Cuisì yùhù icúmí nachitacùhá xì sàhà nsidaa iñàha. Nsidaa ana iníhícá, icúmí‑nê danáà‑né quide, cachí Stoho‑ndà Señor”.
19 Não vos vingueis a vós mesmos, amados, mas dai lugar à ira de Deus, porque está escrito: Minha é a vingança, eu retribuirei, diz o Senhor.
20 Daaní, dohó cachí stná tutu ìì: “Nú iá iin ana xiní ùhì xì‑ndà, te xíhì‑nè doco, ò xíhì‑nè tècuìí, dandu ni dácúxí‑ndánê, te ni cuáha stná‑ndàné tècuìí coho‑ne. Vàchi nú ducan ni quida‑nda, dandu icúmí‑nê nducahan‑ne”.
20 Antes, se o teu inimigo tiver fome, dá-lhe de comer; se tiver sede, dá-lhe de beber; porque, fazendo isto amontoarás brasas de fogo sobre a sua cabeça.
21 Màsà cuáha‑nda quida stná‑ndà nacua quidá nèhivì malu xì‑ndà; còó. Ni quidá víi‑nda xi‑né, vàchi sàhájàn ñà‑sànì cundee‑nda nùù‑né nduá.
21 Não te deixes vencer do mal, mas vence o mal com o bem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?