Romanos 10
MITNT vs ARIB
1 Ñánì, xì nsidaa anímè cuníˋ càcu nèhivì raza xi Israel nùù Dios, te ñà‑jaàn nduá siempre xícàn tàhví nùù‑yá.
1 Irmãos, o bom desejo do meu coração e a minha súplica a Deus por Israel é para sua salvação.
2 Pues ñà‑ndáà nduá, sáhandee ini‑nè cahvi‑néyà, doco tà cúndáà vàha ini‑nè nansa ndiá ìcà‑né quida‑ne.
2 Porque lhes dou testemunho de que têm zelo por Deus, mas não com entendimento.
3 Cuní‑nè ndee vàha‑ne nùù‑yá, doco sànì nacuaà‑né modo nì cachi‑yà quida‑ne ducán, te modo xi mii‑né cuní‑nè quida‑neàmà. Ñàyùcàndùá, ducán queá na ian sànì cahíchì ini‑nè ichì mii‑yá.
3 Porquanto, não conhecendo a justiça de Deus, e procurando estabelecer a sua própria, não se sujeitaram à justiça de Deus.
4 Vàchi cunaha‑nsiá, nú ichì Cristu xiníndísá‑ndá, te ducán sànì ndee vàha‑nda nùù‑yá, dandu còò cá necesidad cunchicùn gà‑ndà ley sànaha.
4 Pois Cristo é o fim da lei para justificar a todo aquele que crê.
5 Daaní, Moisés, nì tiaa stná‑nè iin palabra sàhà nèhivì nchícùn ley mà, te sàhámà cuní‑nè ndee vàha‑ne nùù‑yá nì cùí. Dohó nì cachi Moisés: “(Cuisì) nú quida ndisa‑nda cumplir nsidaa ñà‑ndùá cachí ley mà, dandu nìhì‑ndà cutiacu ndiaha‑nda”.
5 Porque Moisés escreve que o homem que pratica a justiça que vem da lei viverá por ela.
6 Doco nú sàhà fe xi‑nda cuní‑ndà ndee vàha‑nda nùù‑yá, (dandu ni cúníní‑nda palabra yohó) cachí stná ley mà: “Màsà cútúxí ini‑ndà mii‑nda icúmí‑ndá nana‑nda ndè gloria ―na ian cuàhàn‑ndà cundaca‑nda Cristu nuu ndè ñuhìví yohó― còó;
6 Mas a justiça que vem da fé diz assim: Não digas em teu coração: Quem subirá ao céu? {isto é, a trazer do alto a Cristo;}
7 ni màsà cútúxí stná ini‑ndà ñà‑ìcúmí‑ndá nuu cunú‑ndà ndè tìxi ñuhìví”, na ian cuàhàn‑ndà danátiácú‑ndà Cristu, te cundaca‑ndayá naxìnu yohó. Còó.
7 ou: Quem descerá ao abismo? {isto é, a fazer subir a Cristo dentre os mortos}.
8 Pues ¿nansa ndisa cachí palabra mà (quida‑nda)? Divi dohó cacháˋ: “Yatni uun iá palabra xi‑ya, mà úhì càhàn‑níà, mà úhì cunihnu vàha inì‑níà ini anima‑ní”. Te divi palabra mà nduá cachítnùhu‑nsi xì nèhivì na cachí‑nsì xì‑né xiñuhu cunindisá‑né mii‑yá.
8 Mas que diz? A palavra está perto de ti, na tua boca e no teu coração; isto é, a palavra da fé, que pregamos.
9 Vàchi nú cachí vate‑nda ñà‑mii Jesús nduú Stoho‑ndà Señor, te ini anima‑ndà xiníndísá‑ndá ñà‑nì natiacu‑yà nì quida Dios, dandísá, càcu anima‑ndà nùù‑yá.
9 Porque, se com a tua boca confessares a Jesus como Senhor, e em teu coração creres que Deus o ressuscitou dentre os mortos, será salvo;
10 Vàchi ini anima‑ndà nduú lugar ndé xiníndísá‑ndáyâ, te ndee vàha‑nda nùù‑yá; te xì yuhù‑ndà cachí vate‑nda (ñà‑nchícùn‑ndà mii‑yá), dandu xì ñà‑jaàn nìhì‑ndà salvación xi‑nda. Palabra yohó nduá cachítnùhu‑nsi xì nèhivì.
10 pois é com o coração que se crê para a justiça, e com a boca se faz confissão para a salvação.
11 Vàchi dohó cachí tutu ìì: “Ni‑iin nèhivì, mà sáà‑nè naxicocuíìn ini‑nè ñà‑nì xinindisá‑né mii‑yá”.
11 Porque a Escritura diz: Ninguém que nele crê será confundido.
12 Vàchi iin‑ni ndiaá nsidaa‑nda nùù‑yá, nahi nècuàchì raza Judea, te ducán stná nèhivì inga ñuu. Vàchi imindaa Stoho‑ndà Señor iá‑yà nùù nsidaa‑nda, te ndiaha gá sáhatahvì‑yándô gracia xi‑ya na ndácùcahan‑ndayá.
12 Porquanto não há distinção entre judeu e grego; porque o mesmo Senhor o é de todos, rico para com todos os que o invocam.
13 Vàchi nsidaa ana ndacùcahan xi quìvì‑yá, icúmí‑nê càcu‑ne.
13 Porque: Todo aquele que invocar o nome do Senhor será salvo.
14 Doco (náhà xìcà), nú tàñáha ga cunindisá nèhivì‑yá, mà ndácùcahan‑néyà. Te‑ni còò stná nansa cunindisá‑néyà nú tàñáha ga cunitnùhu‑ne sàhà‑yá. Te‑ni còò stná nansa cunitnùhu‑ne sàhà‑yá nú còò ana cachitnùhu xi‑né.
14 Como pois invocarão aquele em quem não creram? e como crerão naquele de quem não ouviram falar? e como ouvirão, se não há quem pregue?
15 Te ni mà cácánúú stná ana cachítnùhu sàhà‑yá nú còò ana techuun‑xi‑né. Ñàyùcàndùá, dohó cachí stná tutu ìì: “Na ndiaha mánì iá nú sànì quesaa ana cachitnùhu xi‑nda razón ndiaha xí mii‑yá”.
15 E como pregarão, se não forem enviados? assim como está escrito: Quão formosos os pés dos que anunciam coisas boas!
16 Doco màdì nsidaa nèhivì raza Israel nì càhvì xì razón ndiaha ma. Vàchi (dohó) nì cachi stná Isaías (xì Dios): “Sacu nèhivì nì xinindisa‑xi ñà‑ndùá nì cachi‑nsì xì‑né (sàhà mii‑ní), Stoho‑nsì Señor”.
16 Mas nem todos deram ouvidos ao evangelho; pois Isaías diz: Senhor, quem deu crédito à nossa mensagem?
17 Ñàyùcàndùá, sànì cundaà ini‑ndà, dihna icúmí‑ndá cunini‑nda (palabra), dandu nìhì‑ndà cunindisa‑nda. Te ñà‑ndùá cunini‑nda, divi razón xi Cristu nduá.
17 Logo a fé é pelo ouvir, e o ouvir pela palavra de Cristo.
18 Doco amádi sànì inini nèhivì raza Israel. Jaan. Ñà‑ndáà nduá sànì inini‑ne palabra mà, vàchi (cachí tutu ìì):
18 Mas pergunto: Porventura não ouviram? Sim, por certo: Por toda a terra saiu a voz deles, e as suas palavras até os confins do mundo.
19 Doco ¿a sáhà ñà‑cónì cúndáà ini nèhivì Israel, ñàyùcàndùá (cónì xìníndísâ‑né)? (Pues cunini‑nsia palabra) nì tiaa Moisés, (ndé cáhàn Dios xì nèhivì Israel, cachí‑yà):
19 Mas pergunto ainda: Porventura Israel não o soube? Primeiro diz Moisés: Eu vos porei em ciúmes com aqueles que não são povo, com um povo insensato vos provocarei à ira.
20 Daaní, después nì tiaa stná Isaías inga palabra xi‑ya. Ndee ní càhàn‑yà, te dohó nì cachi‑yà:
20 E Isaías ousou dizer: Fui achado pelos que não me buscavam, manifestei-me aos que por mim não perguntavam.
21 Doco sàhà nècuàchì raza Israel, dohó cachí‑yà: “(¡Ndahví‑nè!) vàchi ndui te ñuú iín cáhìn xì‑né, te caná stnáì‑nè, doco có‑ìníní‑né, cutu cáhàn‑nè dìquì palabra xi”.
21 Quanto a Israel, porém, diz: Todo o dia estendi as minhas mãos a um povo rebelde e contradizente.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?