Mateus 7
MITNT vs ARIB
1 (Dandu nì cachi stná Jesús:)
1 Não julgueis, para que não sejais julgados.
2 Vàchi nacua quidá mii‑nsiá dacuidá cuàchi stnahá‑nsiá, divi ducán icúmí stná‑yà quida‑ya xì‑nsiá. Vàchi vara chitácùhá‑nsià, divi icúmí stná‑nsià cuitacùhá‑nsià.
2 Porque com o juízo com que julgais, sereis julgados; e com a medida com que medis vos medirão a vós.
3 ’Iin nèhivì, ¿índù chuun (indéhe‑né falta xi ñanìtnaha‑ne, te xítnùhu‑ne nècuàchìmà)? Vàchi ducán queámà na ian cuní‑nè cundehè‑né iin mihì tìì inácáá ini nduchìnúù nècuàchìmà, te nduchìnúù mii‑né, iin yutnù cahnú nduá inácáá.
3 E por que vês o argueiro no olho do teu irmão, e não reparas na trave que está no teu olho?
4 Te nú ducán, ¿índù chuun cachí‑nè xì ñanìtnaha‑nemà: “Nacoo‑ní yùhù nì tàví mihì tìì inácáá cucuíín nduchìnúù‑ní”?
4 Ou como dirás a teu irmão: Deixa-me tirar o argueiro do teu olho, quando tens a trave no teu?
5 Nècuàchì cachí ducán, datiaá úún‑né ndiaá ndisa‑ne. Vàchi dihna xiñuhu quee yutnù cahnú nduchìnúù mii‑né, dandu vàtùni cutùi viì núù‑né ñà‑tavà‑né mihì tìì inácáá nduchìnúù ñanìtnaha‑nemà.
5 Hipócrita! tira primeiro a trave do teu olho; e então verás bem para tirar o argueiro do olho do teu irmão.
6 ’(Mà váha ndatnuhu‑nda xi nèhivì nansa ni nì cui sàhà) yà‑ìì, còtó quida‑ne xì‑ndà na quidá sìhina cuehé. (Uun‑ni queá ñà‑cachi‑ndà palabra ndiaha xi nèhivì síquinì mà), vàchi na quidá cochí quidá stná‑nè, vàchi mate sìdiqui yáha ga ndiaá ni chíndóó‑ndá nùù‑sí, doco cuànihni sàhà‑síâ.
6 Não deis aos cães o que é santo, nem lanceis aos porcos as vossas pérolas, para não acontecer que as calquem aos pés e, voltando-se, vos despedacem.
7 ’Càcàn tàhvì‑nsiá, te nìhì‑nsiá. Nanducu‑nsiá (ñà‑vàha nùù‑yá), te icúmíâ tùia. Càhàn‑nsià, te nuna yehè‑yá.
7 Pedí, e dar-se-vos-á; buscai, e achareis; batei e abrir-se-vos-á.
8 Vàchi nsidaa ana xícàn tàhvì, icúmí‑nê nìhìtáhvì ndisa‑ne, te nsidaa ana nandúcú xí ñà‑vàha, icúmí‑nê nìhì‑néà; te nsidaa ana xícàn tàhvì yehè‑yá, icúmí‑yâ nacuna‑ya nùù‑né.
8 Pois todo o que pede, recebe; e quem busca, acha; e ao que bate, abrir-se-lhe-á.
9 ’Nú ni cácàn iin dèhe‑nsia pan cuxan, divi pan cuàha‑nsiañà, màdì yúù.
9 Ou qual dentre vós é o homem que, se seu filho lhe pedir pão, lhe dará uma pedra?
10 Te nú cuñu siaca xícàn, pues divi cuñu quisì mà cuàha‑nsiañà, màdì cóò.
10 Ou, se lhe pedir peixe, lhe dará uma serpente?
11 Cunaha‑nsiá, mate nèhivì cuáchi nduú‑nsiá, doco tùha‑nsia cuàha‑nsia dèhe‑nsia ñà‑ìá viì. Ñàyùcàndùá, vihi gá icúmí Yuandiaha‑nsiá iá ansivi cuàha‑yansià ñà‑vàha nú ni cácàn tàhvì‑nsiá nùù‑yá.
11 Se vós, pois, sendo maus, sabeis dar boas dádivas a vossos filhos, quanto mais vosso Pai, que está nos céus, dará boas coisas aos que lhas pedirem?
12 ’Ñàyùcàndùá, nacua cuní mii‑nsiá quida nèhivì xì‑nsiá, divi ducán quida stná‑nsià xì mii‑né. Vàchi ñà‑jaàn nduá cachí nùù nsidaa tutu nduú ley xi Dios, xì nùù stná tutu nì tiaa profeta nìsa cahàn cuenta xi‑ya.
12 Portanto, tudo o que vós quereis que os homens vos façam, fazei-lho também vós a eles; porque esta é a lei e os profetas.
13 ’Quìhvi‑nsia yehè cuiín sáà (gloria), vàchi xica yehè ichì cahnú cuàhàn ndé ndañuhu‑nda, te cuàhà gá nèhivì quíhvi yucán.
13 Entrai pela porta estreita; porque larga é a porta, e espaçoso o caminho que conduz à perdição, e muitos são os que entram por ela;
14 Doco sitníhì yehè, te cuiín ichì cuàhàn ndé cutiacu ndiaha‑nda; te sàhà‑ñá nduá ichì cuiín, ñàyùcàndùá sacu nèhivì ndácùhun xán.
14 e porque estreita é a porta, e apertado o caminho que conduz à vida, e poucos são os que a encontram.
15 ’Cuidadu cundoo‑nsia xì nèhivì tnùhù dananí úún cáhàn cuenta xi Dios, vàchi cutu vàxi‑ne (datiaá úún‑né mànì ini‑nè) nahi riì mansu, doco anima‑nè, còó, nahi lobu dana, ducán iáˋ.
15 Guardai-vos dos falsos profetas, que vêm a vós disfarçados em ovelhas, mas interiormente são lobos devoradores.
16 Doco cuisì cundehè‑ndà ñà‑ndùá quidá‑né, dandu cundaà ini‑ndà nansa ndisa iá anima‑nè. Te ducání iá stná xì‑né na iá xì yutnù fruta, mà cuáha yutnù ìñù ni‑iin sì‑uva, te mà cuáha stná yùcù iñu ni‑iin stná sìhigu.
16 Pelos seus frutos os conhecereis. Colhem-se, porventura, uvas dos espinheiros, ou figos dos abrolhos?
17 Mà cúí, vàchi nsidaa yutnù vàha, puru fruta vàha sáha‑nù. Te yutnù còò chuun xi, cutu ñà‑chìcuéhè sáha‑nù.
17 Assim, toda árvore boa produz bons frutos; porém a árvore má produz frutos maus.
18 Doco iin yutnù vàha, mà cúí cuàha‑nù iin fruta chicuéhè. Ni‑iin stná yutnù còò chuun‑xi, mà cuáha‑nù ni‑iin quisì vídì.
18 Uma árvore boa não pode dar maus frutos; nem uma árvore má dar frutos bons.
19 Te nsidaa yutnù có‑sâha xi ñà‑ìá viì, icúmí‑nû tàhndè‑nu, te quèe‑nù ñuhu coco‑nù.
19 Toda árvore que não produz bom fruto é cortada e lançada no fogo.
20 Ñàyùcàndùá, na quida‑nda xi iin yutnù, nacúní‑ndànú sàhà fruta‑nu, ducán nacúní stná‑ndà nèhivì sàhà ñà‑ndùá quidá‑né.
20 Portanto, pelos seus frutos os conhecereis.
21 ’Cuàhà nèhivì cachí‑nè xìˊ: “Stoho‑nsì Señor nduu‑ní”. Doco màdì nsidaa nècuàchìmà sàà‑nè cundoo‑ne ñuhìví ìì xí Yuamánìˊ iá ansivi; cuisì nèhivì quidá ndisa xi ñà‑ndùá cuní‑yà, divi sàà yucán.
21 Nem todo o que me diz: Senhor, Senhor! entrará no reino dos céus, mas aquele que faz a vontade de meu Pai, que está nos céus.
22 Te cunaha‑nsiá, na sáà quìvì (xìnu tiempu), dandu icúmí cuàhà nèhivì cachi‑nè xìˊ: “Stoho‑nsì Señor, sànì càhàn‑nsì cuenta xi‑ní, te nì ndacùcahan‑nsí quìvì‑ní; dècuèndè nì tavà stná‑nsì ñà‑malu ñuhú ini nèhivì, te cuàhà gá stná milagru nì quida‑nsi na ní ndacùcahan‑nsí quìvì‑ní”, cachi‑nè.
22 Muitos me dirão naquele dia: Senhor, Senhor, não profetizamos nós em teu nome? e em teu nome não expulsamos demônios? e em teu nome não fizemos muitos milagres?
23 Dandu yùhù naxiconihí nùù‑né, te cachì: “Tàcùníˋ nsiohó; cuahán‑ndâ iladu, vàchi cuàhà ñà‑chìcuéhè sànì quida‑ndá”.
23 Então lhes direi claramente: Nunca vos conheci; apartai-vos de mim, vós que praticais a iniqüidade.
24 ’Ñàyùcàndùá, nsidaa nèhivì iníní xí ñà‑ndùá cachíˋ, te quidá ndisa‑neà cumplir, nduú‑né na iin tiàa nchichí nì nanducu xi iin xaan ndé iá cavà fuerte, te yucán nì chinduhù‑né vehe‑ne.
24 Todo aquele, pois, que ouve estas minhas palavras e as põe em prática, será comparado a um homem prudente, que edificou a casa sobre a rocha.
25 Daaní, nì quesaha nì cuun dana dàvì, te nì xìnu tèñuhu cuáhà. Dandu nì dàñà stná tàchì fuerte, te nì dùcùn nsidaámà ìcà vehe ma. Doco cónì ndùáˋ, vàchi nùù cavà fuerte indúhá.
25 E desceu a chuva, correram as torrentes, sopraram os ventos, e bateram com ímpeto contra aquela casa; contudo não caiu, porque estava fundada sobre a rocha.
26 ’Doco cunaha‑nsiá, nèhivì iníní uun xi ñà‑ndùá cachíˋ, te có‑quìhín casu‑nè, na iin tiàa ndañuhu nduú‑né, divi na iin tiàa nì quidavàha xi vehe‑xi dìquì ñusì‑ní.
26 Mas todo aquele que ouve estas minhas palavras, e não as põe em prática, será comparado a um homem insensato, que edificou a sua casa sobre a areia.
27 Vàchi na ní quesaha nì cuun dana dàvì, te nì dàñà stná tàchì fuerte, dandu nì xìnu tèñuhu cuáhà yucán. Te nì dùcùn nsidaámà ìcà vehe ma. Te nì ndua ìá nì chàhmà dahuan ―nì cachi Jesús.
27 E desceu a chuva, correram as torrentes, sopraram os ventos, e bateram com ímpeto contra aquela casa, e ela caiu; e grande foi a sua queda.
28 Daaní, na ní nsihi nì càhàn‑yà xì nèhivì ducán, dandu nì ndulocó‑nè sàhà ñà‑ndùá chináhá‑yà.
28 Ao concluir Jesus este discurso, as multidões se maravilhavam da sua doutrina;
29 Vàchi na iin nèhivì tùha dandacú, ducán nì chinaha‑yànè, màdì nahi modo chináhá nècuàchì ley xi veheñùhu.
29 porque as ensinava como tendo autoridade, e não como os escribas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?