Mateus 24

MITNT vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Daaní, nì quee Jesús veheñùhu cahnu‑ma cuàhàn‑yá. Te nì catnàtuu nècuàchì dacuahá‑yá nùù‑yá, cuní‑nè dacuní‑nèyà nansa ndáa vehe nahnú ndoó yatni yucán.
1 Ora, Jesus, tendo saído do templo, ia-se retirando, quando se aproximaram dele os seus discípulos, para lhe mostrarem os edifícios do templo.
2 Doco nì cachi‑yà xì‑né:
2 Mas ele lhes disse: Não vedes tudo isto? Em verdade vos digo que não se deixará aqui pedra sobre pedra que não seja derribada.
3 Daaní, cuàhàn cuaán‑yá xì‑né ndè yucù Olivo, te nì catnàtuu nècuàchì dacuahá‑yá, cachí‑nè xì‑yá:
3 E estando ele sentado no Monte das Oliveiras, chegaram-se a ele os seus discípulos em particular, dizendo: Declara-nos quando serão essas coisas, e que sinal haverá da tua vinda e do fim do mundo.
4 Dandu nì cachi‑yà xì‑né:
4 Respondeu-lhes Jesus: Acautelai-vos, que ninguém vos engane.
5 Vàchi cuàhà ana icúmí quixi dananí uun‑tè nduú‑te yùhù, te cachi iin iin‑tè xì nèhivì ñà‑Cristu nduú‑te. Te sàhájàn cuàhà nèhivì nìhì‑té dandahví‑te.
5 Porque muitos virão em meu nome, dizendo: Eu sou o Cristo; a muitos enganarão.
6 Daaní, icúmí cunitnùhu stná‑nsià iá cuàhà guerra yohó te yucán. Doco màsà yúhî‑nsià, vàchi fuerza icúmí coo ducán. Doco tàñáha ga sàà xìnu tiempu yohó cunduamà: iá gà ñà‑vàxi cuu.
6 E ouvireis falar de guerras e rumores de guerras; olhai não vos perturbeis; porque forçoso é que assim aconteça; mas ainda não é o fim.
7 Vàchi ñuu xì ñuu icúmíâ nàá stnahá. Te cuàhà rey icúmí‑tê dandacú‑te ñà‑coo guerra xì inga ñuu. Te icúmí coo stná tnama, te caca cuàhà stná cuèhè dana. Te yohó te yucán ñuhìví icúmí tnàa stná.
7 Porquanto se levantará nação contra nação, e reino contra reino; e haverá fomes e terremotos em vários lugares.
8 Doco ñà‑jaàn làcà cuàhàn quesaha tnùndoho nduá.
8 Mas todas essas coisas são o princípio das dores.
9 ’Daaní, tiempu yucán icúmí nèhivì tnii‑ne mii‑nsiá, te quida quini‑ne xì‑nsiá. Te dava‑nsia icúmí‑nê cahnì‑né. Vàchi sàhà yùhù icúmí nsidaa nèhivì cuni ùhì‑nè mii‑nsiá.
9 Então sereis entregues à tortura, e vos matarão; e sereis odiados de todas as nações por causa do meu nome.
10 Te cuàhà‑né cuàhàn stná‑nè nacuaà‑né Dios. Ni mà cuíñúhú gâ stnâ‑nè ñanìtnaha‑ne; mà úhì cahin‑nè ñanìtnaha‑ne nùù tè‑xídandacú.
10 Nesse tempo muitos hão de se escandalizar, e trair-se uns aos outros, e mutuamente se odiarão.
11 Daaní, icúmí ndecoyo cuàhà stná tètnùhù. Cuenta xi Dios cáhàn‑te, cachì‑te, te mà úhì nìhì‑té dandahví‑te cuàhà nèhivì.
11 Igualmente hão de surgir muitos falsos profetas, e enganarão a muitos;
12 Te ñà‑cuàhà guá cuàchi icúmí coo ñuhìví, ñàyùcàndùá mà cúú stnahá gá ini nèhivì sàhà‑né.
12 e, por se multiplicar a iniqüidade, o amor de muitos esfriará.
13 Doco nèhivì iin‑ni cunihnu vàha inì‑xi dècuèndè xìnu tiempu, icúmí‑nê càcu‑ne.
13 Mas quem perseverar até o fim, esse será salvo.
14 Te tiempu ma icúmí cuìtià stná razón ndiaha sàhà ñuhìví ìì xí Dios; inicutu ñuhìví icúmíâ cuìtià, te cunitnùhu nèhivì ndoó nsidaa ñuu. Dandísá, ñà‑sànì sàà quìvì xìnu tiempu yohó cundua.
14 E este evangelho do reino será pregado no mundo inteiro, em testemunho a todas as nações, e então virá o fim.
15 ’Sànaha nì cachitnùhu Daniel iin palabra xi Dios sàhà nansa icúmí coo iin figura dana có‑xìñùhù dahuun‑ya. Cunaha‑nsiá, quìvì cuni‑nsià sànì sàcuììn figura mà ini lugar chicá ìì, (dandu seña cundua). Te vichi xiñuhu cundaà ini nsidaa ana càhvì‑xì tutu yohó.
15 Quando, pois, virdes estar no lugar santo a abominação de desolação, predita pelo profeta Daniel {quem lê, entenda},
16 Te na sáà quìvì yucán, dandu ni cunúdèhé nsidaa nèhivì ndoó ladu Judea yohó, te cùhùn‑nè yucù.
16 então os que estiverem na Judéia fujam para os montes;
17 Te nú ndoó nèhivì quetátú dìnìvèhé‑xi, dandu yàchì ni nuú‑né, te cunudèhé stná‑nè; doco màsà (nánsìhvi‑ne) vehe nsiquihin‑ne ñà‑ndùá icúmí‑nê. Còó.
17 quem estiver no eirado não desça para tirar as coisas de sua casa,
18 Te nú ndoó‑né nùù ìtú, dandu màsà nándúcú‑nê ni cotón‑nè.
18 e quem estiver no campo não volte atrás para apanhar a sua capa.
19 Te ¡ndahví stná nècuàchì ñahà cuhí cuàhàn tùinuù méè‑xi quìvì yucán! Te ¡ndahví stná nècuàchì icúmí xí mêè chichi!
19 Mas ai das que estiverem grávidas, e das que amamentarem naqueles dias!
20 Te càcàn tàhvì stná‑nsià nùù Dios ñà‑màsà cúvìxin tiempu cunudèhé‑nsià mà, te màsà cúndúú stnâ iin quìvì descansu.
20 Orai para que a vossa fuga não suceda no inverno nem no sábado;
21 Vàchi quìvì yucán yáha ga icúmí nèhivì ndoho‑ne. Còò gá tnùndoho chicá cahnú ni ía ndè quìvì nì cuyucun ñuhìví xì ndéˋ quìvì coamà; te ni quìvì después, mà sáà coo ga tnùndoho ndudava xi ñà‑jaàn.
21 porque haverá então uma tribulação tão grande, como nunca houve desde o princípio do mundo até agora, nem jamais haverá.
22 Te nú màsà cúndéhe ndahví Dios, te dacúxíó yáchì‑yà tnùndoho ma, dandu ndutu nsihí nèhivì ñuhìví nì cùí. Doco sàhà nèhivì xí‑yá sànì nacàxin‑ya, ñàyùcàndùá chicá yàchì icúmí‑yâ dacúxíó‑yá tnùndoho ma.
22 E se aqueles dias não fossem abreviados, ninguém se salvaria; mas por causa dos escolhidos serão abreviados aqueles dias.
23 ’Quìvì yucán màsà cúníndísâ‑nsiá yuhù nèhivì cachí xì‑nsiá: “Cundehè‑nsiá, yohó iá ana nduú Cristu”, te ò nú cachí‑nè: “Cundehè‑nsiá, yucán iá‑yà”.
23 Se, pois, alguém vos disser: Eis aqui o Cristo! ou: Ei-lo aí! não acrediteis;
24 Vàchi icúmí quixi cuàhà tètnùhù, te iin iin‑tè cachì‑te ñà‑divi Cristu nduú‑te. Te tiempu‑mà quixi stná cuàhà ana dananí uun cáhàn cuenta xi Dios. Ndè quida stná‑te cuàhà milagru fuerte ñà‑ndulocó nèhivì, áma níhì‑te dandahví‑te nèhivì nì nacàxin‑ya cahan‑té; doco mà cúí.
24 porque hão de surgir falsos cristos e falsos profetas, e farão grandes sinais e prodígios; de modo que, se possível fora, enganariam até os escolhidos.
25 Cunaha‑nsiá, sànì cachitnùhi xì‑nsiá nsidaa ñà‑ndùá icúmí cuu.
25 Eis que de antemão vo-lo tenho dito.
26 Ñàyùcàndùá, nú cachí nèhivì xì‑nsiá: “Yucán iá‑yà yucù”, màsà cúhùn‑nsià yucán. Te ò nú ni cachí stnâ‑nè: “Ini vehe yohó iá‑yà”, màsà cúníndísâ‑nsiá.
26 Portanto, se vos disserem: Eis que ele está no deserto; não saiais; ou: Eis que ele está no interior da casa; não acrediteis.
27 Vàchi na ian tása, te xiní nèhivì natnúù fuerte ndè iin ladu ansivi xi ndéˋ inga ladúà, ducán icúmí (natùi vate) stná yùhù ana nduú Tnaha Nèhivì Ñuhìví quìvì naxicocuíìn.
27 Porque, assim como o relâmpago sai do oriente e se mostra até o ocidente, assim será também a vinda do filho do homem.
28 (Doco nèhivì malu, ducán icúmí cuu xi‑né nahi dichu cachí:) “Ndé indúhu ñà‑ndùá nì xìhì, yucán icúmí nataca stná longo”.
28 Pois onde estiver o cadáver, aí se ajuntarão os abutres.
29 ’Nú sànì yàha tiempu tnùndoho ma, dandu mà cúnchíi gá ni orá ni yoo. Te sìnsìví itándiaa ansivi, icúmí‑sî còyo nihni‑sì nùù ñuhìví. Te sìtnúù nahnú, icúmí stnâ‑si ndacùchí ndee‑sí.
29 Logo depois da tribulação daqueles dias, escurecerá o sol, e a lua não dará a sua luz; as estrelas cairão do céu e os poderes dos céus serão abalados.
30 Dandu después icúmí natùi seña ansivi (ñà‑cundaà ini‑nsià sà‑ìá naxicocuíìn) yùhù ana nduú Tnaha Nèhivì Ñuhìví. Dandu nèhivì nsidaa ñuu, icúmí‑nê cuacu‑ne na cundehè‑né mànui mahì vìcò xì poder cahnú xí, te ndiaha gá coo inicutu ndé mànui.
30 Então aparecerá no céu o sinal do Filho do homem, e todas as tribos da terra se lamentarão, e verão vir o Filho do homem sobre as nuvens do céu, com poder e grande glória.
31 Dandu icúmí sivi stná corneta, te techuín ángel xi cùhùn‑nè inicutu ñuhìví ñà‑danátácá‑nè ana nduú nèhivì sànì nacàxin, mate lugar chicá xica ñuhìví ni cúndóó‑né.
31 E ele enviará os seus anjos com grande clangor de trombeta, os quais lhe ajuntarão os escolhidos desde os quatro ventos, de uma à outra extremidade dos céus.
32 ’Vichi cuàhìn nacani iin ejemplu sàhà nù‑higu sàhà‑ñá cundaà ini‑nsià. Nú sànì ndunsidi‑nú, te nì quesaha naná ditù yuté‑nu, dandu ñà‑yùcàn cùndáà ini‑ndà sà‑ìtúú tiempu ihni.
32 Aprendei, pois, da figueira a sua parábola: Quando já o seu ramo se torna tenro e brota folhas, sabeis que está próximo o verão.
33 Te divi ducání stná xì ñà‑ndùá icúmí cuu; quìvì cuni‑nsià cuú ñà‑ndùá sànì cachì xì‑nsiá, dandu vàtùni cundaà stná inì‑nsia ñà‑sà‑ìtúú tiempu naxicocuíìn ndùá; sà‑ìtúú nihni.
33 Igualmente, quando virdes todas essas coisas, sabei que ele está próximo, mesmo às portas.
34 Cunaha‑nsiá, mà sáà cui nsihi nèhivì itiácú vichi dècuèndè cachi sànì cuu ndisa nsidaa ñà‑ndùá sànì cachì xì‑nsiá.
34 Em verdade vos digo que não passará esta geração sem que todas essas coisas se cumpram.
35 Cunaha‑nsiá, icúmí sàà ansivi xi ñuhìví ndañuhá, doco palabra nì cachi yùhù, còó, mà nunca sàà ndañuhá.
35 Passará o céu e a terra, mas as minhas palavras jamais passarão.
36 — ausente —
36 Daquele dia e hora, porém, ninguém sabe, nem os anjos do céu, nem o Filho, senão só o Pai.
37 — ausente —
37 Pois como foi dito nos dias de Noé, assim será também a vinda do Filho do homem.
38 Vàchi na táñâha ga cuun dàvì dàhvi ñuhìví, dandu (ndoó cuéyàà nèhivì ñuhìví), xixí‑né, xihí‑né, nándàhà‑né; te ducán nìsa quida‑ne dècuèndè nì sàà quìvì nì quìhvi Noé ini barcu cahnú.
38 Porquanto, assim como nos dias anteriores ao dilúvio, comiam, bebiam, casavam e davam-se em casamento, até o dia em que Noé entrou na arca,
39 Te ni cónì sáà mànìhì tnùní ini nèhivì mà dècuèndè nì quixi dàvì, te nì càhà nsihi‑ne. Te divi ducán icúmí coo stná tiempu naxicocuíìn yùhù.
39 e não o perceberam, até que veio o dilúvio, e os levou a todos; assim será também a vinda do Filho do homem.
40 Ndé ndoó ùì nèhivì nùù ìtú, icúmí iin‑ne cuxio‑ne, te iin‑ne ndòo.
40 Então, estando dois homens no campo, será levado um e deixado outro;
41 Te ndé ndoó ùì nècuàchì ñahà cutnáhâ nchicó, iin‑ne cuxio, te inga‑nè ndòo.
41 estando duas mulheres a trabalhar no moinho, será levada uma e deixada a outra.
42 ’Ñàyùcàndùá, cundoo tùha‑nsia, vàchi có‑ìnáhá‑nsiâ índù quìvì icúmí naxicocuíìn yùhù ana nduú Stoho‑nsià Señor.
42 Vigiai, pois, porque não sabeis em que dia vem o vosso Senhor;
43 Doco nsinuu inì‑nsia nansa quidá iin stoho vehe: nú sànì xinitnùhu‑ne índù hora quixi tècuìhnà ñuú, dandu cundiatu tùha‑ne; mà cuáha‑ne quìhvi‑tè nì cùí.
43 sabei, porém, isto: se o dono da casa soubesse a que vigília da noite havia de vir o ladrão, vigiaria e não deixaria minar a sua casa.
44 Ñàyùcàndùá, stná mii‑nsiá, nicanicuahàn cundoo tùha‑nsia, vàchi iin quìvì có‑nìhnú ini‑nsià, divi quìvì jaàn icúmî naxicocuíìn.
44 Por isso ficai também vós apercebidos; porque numa hora em que não penseis, virá o Filho do homem.
45 ’¿Ana tuxí inì‑nsia nduú nahi peón nùù ejemplu yohó? Nì ìa iin peón tùha quida viì; nicanicuahàn quidá sahnú‑te. Ñàyùcàndùá, nì nìhì‑té chuun nùù lamú xi‑tè ñà‑dandacú‑te nùù peón dava ga, te dasàn stná‑te ñà‑cutiacu nsidaa gá peón mà quìvì xiñuhá. Dandu cuàhàn xìcà lamú mà.
45 Quem é, pois, o servo fiel e prudente, que o senhor pôs sobre os seus serviçais, para a tempo dar-lhes o sustento?
46 Pues nansicáhán peón dandacu‑ma nú iin‑ni ni quidá víi‑té dècuèndè nsiaa lamú xi‑tè.
46 Bem-aventurado aquele servo a quem o seu senhor, quando vier, achar assim fazendo.
47 Vàchi cunaha‑nsiá, icúmí nècuàchìmà cuàha‑nète chuun chicá ndiaá ñà‑dandacú‑te sàhà nsidanicuú ñà‑cuìcà‑né.
47 Em verdade vos digo que o porá sobre todos os seus bens.
48 Doco nú peón malu nduú‑te, dandu quesaha‑té nacání chicuéhè inì‑te, te cachì‑te: “Còó, cucueè‑va lamú xi, dandu nsiaa‑nè”.
48 Mas se aquele outro, o mau servo, disser no seu coração: Meu senhor tarda em vir,
49 Dandu quesaha‑té cahnì cuìí‑te peón dava ga mà, te cuisì‑ní ñà‑cuxi‑tè, coho‑tè, xìni‑tè cunì‑te.
49 e começar a espancar os seus conservos, e a comer e beber com os ébrios,
50 Pues nú ducán ni quidá‑te, dandu iin quìvì có‑nìhnú inì‑te nsiaa lamú.
50 virá o senhor daquele servo, num dia em que não o espera, e numa hora de que não sabe,
51 Dandu nìhì‑té iin castigu cahnú sàstnùhù, te sàhámà cuacu ndee‑té, te càna fuerte nùhu‑tè, vàchi ducán icúmí ndoho nsidaa nèhivì dananí úún vàha inì‑xi.
51 e cortá-lo-á pelo meio, e lhe dará a sua parte com os hipócritas; ali haverá choro e ranger de dentes.

Ler em outra tradução

Comparar com outra