Mateus 18
MITNT vs ARC
1 Daaní, hora yucán nì tnàtuu nècuàchì dacuahá‑yá nùù‑yá, te nì ndàcàtnùhù‑né:
1 Naquela mesma hora, chegaram os discípulos ao pé de Jesus, dizendo: Quem é o maior no Reino dos céus?
2 Dandu Jesús, nì cana‑ya iin tètii, te nì chicani‑yàte mahì nsidaa‑né, cachí‑yà xì‑né:
2 E Jesus, chamando uma criança, a pôs no meio deles
3 ―Palabra ndàcuisì nduá cachíˋ xì‑nsiá yohó; nú màsà náxícócuîìn ini‑nsià, te nàcùnihnu viì inì‑nsia na iin ñà‑cuati, dandu mà sáà‑nsià ñuhìví ìì xí mii‑yá iá ansivi.
3 e disse: Em verdade vos digo que, se não vos converterdes e não vos fizerdes como crianças, de modo algum entrareis no Reino dos céus.
4 Ñàyùcàndùá, iin nèhivì, nú nihnú ndáhví ini‑nè nahi tètii yohó, pues divi‑ne nduú ana chicá ndiaá ndé nduú ñuhìví ìì xí Dios.
4 Portanto, aquele que se tornar humilde como esta criança, esse é o maior no Reino dos céus.
5 Te nú sàhà yùhù quidáñúhú nèhivì iin tètii nahi tèyòhó, dandu davani queá na ian yùhù quidáñúhú‑nê.
5 E qualquer que receber em meu nome uma criança tal como esta a mim me recebe.
6 ’Nú ni datúcù iin nèhivì iin ñà‑cuati xiníndísá‑xî, ¡ndahví‑nè! Vàchi chicá vàha màcùndiacu iin yùù yódò dùcùn‑né, te ndiachi‑né mahì mar cunú sàhà‑ñá màsà dátûcù gà‑nè iin ñà‑cuati.
6 Mas qualquer que escandalizar um destes pequeninos que creem em mim, melhor lhe fora que se lhe pendurasse ao pescoço uma mó de azenha, e se submergisse na profundeza do mar.
7 ¡Ndahví nèhivì ñuhìví datúcù xì ñanìtnaha‑xi! Vàchi mate fuerza cuàhàn tùcù dava‑ne, doco yáha ga ndahví tiàa dìsáhà‑xí túcù‑nè.
7 Ai do mundo, por causa dos escândalos. Porque é mister que venham escândalos, mas ai daquele homem por quem o escândalo vem!
8 ’Te ò nú sàhà ndahà‑nsiá ò sáhà‑nsiá xidá cuàchi‑nsia, dandu chicá vàha nì táhndèà, te dacaná‑nsiáñà, vàchi chicá nsiaha (sàà‑nsià nùù Dios), te cutiacu‑nsià nicanicuahàn, mate sánì ndañuhu iin ndahà‑nsiá, ò iin sàhà‑nsiá, te màdìá coo nsihi‑nsia, te ndiachi‑nsiá ndé xîxìn ñuhu nicanicuahàn.
8 Portanto, se a tua mão ou o teu pé te escandalizar, corta-o e atira-o para longe de ti; melhor te é entrar na vida coxo ou aleijado do que, tendo duas mãos ou dois pés, seres lançado no fogo eterno.
9 Te nú sàhà nduchìnúù‑nsiá quidá‑nsiá cuàchi, dandu chicá vàha tavà‑nsiáñà dacaná‑nsiá, vàchi chicá nsiaha (sàà‑nsià nùù Dios) xì mindaa nduchìnúù‑nsiá, te cutiacu‑nsià nicanicuahàn, te màdìá xì ndúìà, dandu después icúmí‑nsiâ ndiachi‑nsiá ndé xîxìn ñuhu andea.
9 E, se o teu olho te escandalizar, arranca-
10 ’Màsà nunca cahíchì inì‑nsia iin ñà‑cuati nahi tèyòhó, vàchi cachí ndàì xì‑nsiá, ndè ansivi ndoó ángel (ndiaá) xán, te nicanicuahàn ndoó tùha‑ne nùù Yuamánìˊ.
10 Vede, não desprezeis algum destes pequeninos, porque eu vos digo que os seus anjos nos céus sempre veem a face de meu Pai que
11 Vàchi yùhù ana nduú Tnaha Nèhivì Ñuhìví, nì quesaì ñuhìví yohó ñà‑dacácui ana cuàhàn ndañuhu ni cuí.
11 Porque o Filho do Homem veio salvar o que se tinha perdido.
12 ’¿Nansa tuxí inì‑nsia quida iin tiàa nú ndoó iin cientu riì xí‑né, te nì tùcù iin‑sì? ¿Amádi nácóó‑né 99 quisì dava ga mà yucán ndé (xixáhan‑sì) yucù yucán, te cùhùn‑nè nanducu‑né quisì nì ndañuhu ma?
12 Que vos parece? Se algum homem tiver cem ovelhas, e uma delas se desgarrar, não irá pelos montes, deixando as noventa e nove, em busca da que se desgarrou?
13 Te nú sànì natùi‑sì, dandu cudíì gá ini‑nè. Ndè chicá cudíì ini‑nè sàhà quisì yucán nùù nsidaa gá quisì cónì túcù mà.
13 E, se, porventura, a acha, em verdade vos digo que maior prazer tem por aquela do que pelas noventa e nove que se não desgarraram.
14 Pues ducán iá stná xì nèhivì nahi ñà‑cuati yohó, có‑cùní Yuandiaha‑nsiá iá ansivi ndañuhu ni‑iin‑ne.
14 Assim também não é vontade de vosso Pai, que
15 ’Nú ni quidá iin ñanìtnaha‑nsia iin cuàchi nùù iin‑nsia, dandu nècuàchì nì quida quini‑ne nùù‑xí, xiñuhu tavà cuaán‑ñánê iladu, te ndatnuhu víi‑né xi nècuàchìmà. Te nú ni quihín casu nècuàchìmà, dandu ñà‑sànì dàcácu tnahá‑né nduá.
15 Ora, se teu irmão pecar contra ti, vai e repreende-o entre ti e ele só; se te ouvir, ganhaste a teu irmão.
16 Doco nú có‑quìhín casu nècuàchìmà, dandu xiñuhu cuaca‑ne iin ò úì gà nèhivì sàhà ñà‑cunduu‑ne testigu cundaà vàha inì‑xi nansa ndisa iá chuun.
16 Mas, se não te ouvir, leva ainda contigo um ou dois, para que, pela boca de duas ou três testemunhas, toda palavra seja confirmada.
17 Doco nú ni‑xi ñà‑jaàn có‑cùní‑nè, dandu ni cúhùn‑nsià nùù nsidaa nèhivì natácá càhvì xì Dios. Te nú iin‑ni có‑cùní‑nè quihin casu‑nè nsidaa nèhivì mà, dandu ni cúnàhá chuun ma, te quida‑nsia cuenta na ian nècuàchì siùmí nduú‑né, te ò iin ana nì cuchicuehe dahuun anima‑xi.
17 E, se não as escutar, dize- considera-o como um gentio e publicano.
18 ’Ñà‑ndáà nduá cachíˋ xì‑nsiá yohó: nú cachí‑nsià xì nèhivì ñà‑nsìdá cuàchi ndisa‑ne, dandu cundiaa stná palabra mà ndé (iá Dios) ansivi. Stná palabra cachí‑nsià xì‑né ñà‑màdì cuáchi nduá sànì quida‑ne, divi cundiaa stná mà ndè ansivi.
18 Em verdade vos digo que tudo o que ligardes na terra será ligado no céu, e tudo o que desligardes na terra será desligado no céu.
19 ’Te cachí stnáì xì‑nsiá, mate cuísi ùì‑nsià ndoó, doco nú iin‑ni sànì cachi ndúì‑nsià cuàhàn‑nsià càcàn tàhvì‑nsiá iñàha nùù Yuamánìˊ iá ansivi, dandu icúmí‑yâ quida‑yañà, ndéni chuun nì cui ni cúndúá.
19 Também vos digo que, se dois de vós concordarem na terra acerca de qualquer coisa que pedirem, isso lhes será feito por meu Pai, que
20 Vàchi nú sànì nataca‑nsià mate úì ò únì‑nsià iin‑ni xaan, te ndácùcahan‑nsiá quìví, dandu yucán icúmí coo stnáì cutnahí xì‑nsiá ―nì cachi Jesús.
20 Porque onde estiverem dois ou três reunidos em meu nome, aí estou eu no meio deles.
21 Dandu nì tnàtuu Pedro nùù‑yá, cachí‑nè:
21 Então, Pedro, aproximando-se dele, disse: Senhor, até quantas vezes pecará meu irmão contra mim, e eu lhe perdoarei? Até sete?
22 ―Còó ―cachí Jesús xì‑né― màdì cuísi ùsà xichi, cachíˋ. Dècuèndè (yáha ga cuàhà tantu) ñà‑jaàn xiñuhu cuicahnú inì‑ní sàhà‑né, mate 70 tantu gà nùù ùsà xichi ni cúndúá.
22 Jesus lhe disse: Não te digo que até sete, mas até setenta vezes sete.
23 ’Ñàyùcàndùá, ducán iá stná ñuhìví ìì xí mii‑yá iá ansivi nacua nì cuu na ní dànáyàha iin rey nsidaa cuenta xi nèhivì nduú peón xi‑ne.
23 Por isso, o Reino dos céus pode comparar-se a um certo rei que quis fazer contas com os seus servos;
24 Nì natavà víi‑né cuenta, te nì cana‑ne iin peón iníhícá cuàhà millón pesu nùù‑né.
24 e, começando a fazer contas, foi-lhe apresentado um que lhe devia dez mil talentos.
25 Doco còò ni‑iñàha icúmí‑tê ñà‑danáà‑té. Ñàyùcàndùá, nì dàndàcú rey mà ñà‑nì cúyàhvi‑tè, mii‑té, xì ñahàdìhí‑te, xì dèhe‑tè, xì nsidanicuú stná traste xi‑tè sàhà‑ñá tùi dìhùn danáà‑té.
25 E, não tendo ele com que pagar, o seu senhor mandou que ele, e sua mulher, e seus filhos fossem vendidos, com tudo quanto tinha, para que a
26 Doco nì tutuyuhu‑té ñuhù nùù sàhà rey mà nì sacundahví‑te nùù‑né, cachí‑te: “¡Señor! Quida sacù‑ní favor xìˊ, cundiatu tahvì gá‑nî yùhù, dandu danáà nsìhí”.
26 Então, aquele servo, prostrando-se, o reverenciava, dizendo: Senhor, sê generoso para comigo, e tudo te pagarei.
27 Ñàyùcàndùá, nì cuhi ini rey mà‑té, te nì nacoo‑nète, nì dàndùtù nsìhí‑né ñà‑ndùá iníhícá‑tê.
27 Então, o senhor daquele servo, movido de íntima compaixão, soltou-o e perdoou-lhe a dívida.
28 ’Doco nì quee cuisì‑té nùù rey mà, te nì sàhàn‑te nì nanducu‑té inga peón nduú compañeru‑te, vàchi iníhícá stná nècuàchìmà iin cientu dìhùn plata nùù‑té. Te nì tnii nihni tnuu tehe‑té dùcùn‑né nì cachì‑te xi‑né: “Danáà dahuun ñà‑ndùá iníhícó nùí”.
28 Saindo, porém, aquele servo, encontrou um dos seus conservos que lhe devia cem dinheiros e, lançando mão dele, sufocava-o, dizendo: Paga-me o que me deves.
29 Dandu nì tutuyuhu stná nècuàchìmà ñuhù nùù sàhà‑té nì sacundahví‑nè nùù‑té, cachí‑nè: “Quida sacù‑ní favor xìˊ cundiatu tahvì gá‑nî yùhù, dandu danáà nsìhí”.
29 Então, o seu companheiro, prostrando-se a seus pés, rogava-lhe, dizendo: Sê generoso para comigo, e tudo te pagarei.
30 Doco còó, cónì cùní‑te. Nì sanicuàchi‑tè sàhà‑né nì chicadì‑tené dècuèndè danáà nsìhí‑né ñà‑ndùá iníhícá‑nê.
30 Ele, porém, não quis; antes, foi encerrá-lo na prisão, até que pagasse a dívida.
31 Doco na ní xini dava ga peón nduú compañeru‑te, cuàhà gá nì cuduchi ini‑nè. Ñàyùcàndùá, nì sàhàn‑nè nì nacani‑ne xì rey mà ñà‑ndùá nì quida‑tè.
31 Vendo, pois, os seus conservos o que acontecia, contristaram-se muito e foram declarar ao seu senhor tudo o que se passara.
32 Sàhámà tucutu nì cana rey mà‑té nì cachi‑nè xì‑té: “¡Peón malu ndùù‑yó! Vàchi yùhù, nì xicahnú inì sàhù; nì dàndùtù nsìhí ñà‑ndùá nì ìníhícó, vàchi ducán nì sacundahvú núìˊ.
32 Então, o seu senhor, chamando-o à sua presença, disse-lhe: Servo malvado, perdoei-te toda aquela dívida, porque me suplicaste.
33 ¿A có‑ndìá ìcà stnáù cuhi inù compañeru nacua nì quide xì miun?” nì cachi rey mà.
33 Não devias tu, igualmente, ter compaixão do teu companheiro, como eu também tive misericórdia de ti?
34 Cunaha‑nsiá, yáha ga nì xìdà ini‑nè, ñàyùcàndùá nì dàyáha‑nète ndahà tè‑dàndòhò‑xì nèhivì ñà‑coo‑tè ndahà‑témà ndè cachi danáà nsìhí‑te.
34 E, indignado, o seu senhor o entregou aos atormentadores, até que pagasse tudo o que devia.
35 ’Pues ducán icúmí quida stná Yuamánìˊ iá ansivi xi mii‑nsiá nú có‑cùní‑nsià cuicahnú ndisa ini‑nsià sàhà ñanìtnaha‑nsia ―nì cachi Jesús.
35 Assim vos fará também meu Pai celestial, se do coração não perdoardes, cada um a seu irmão, as suas ofensas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?