Mateus 14
MITNT vs ARIB
1 Daaní, tiempu yucán nì xinitnùhu rey Herodes ñà‑cuàhà guá quidá Jesús.
1 Naquele tempo Herodes, o tetrarca, ouviu a fama de Jesus,
2 Te nì cachì‑te xi nèhivì xí‑te:
2 e disse aos seus cortesãos: Este é João, o Batista; ele ressuscitou dentre os mortos, e por isso estes poderes milagrosos operam nele.
3 Vàchi Herodes mà nduú ana nì chicadi xì Juan vehecàa. Ducán nì quida‑tè sàhà ñahàdìhí ñanì‑te Felipe nani Herodías.
3 Pois Herodes havia prendido a João, e, maniatando-o, o guardara no cárcere, por causa de Herodias, mulher de seu irmão Felipe;
4 Vàchi nì cachi Juan xì‑té ñà‑có‑sâha Dios lugar coo‑tè xì ñahà mà.
4 porque João lhe dizia: Não te é lícito possuí-la.
5 Ñàyùcàndùá, cuní‑te cahnì‑ténê, doco yúhî‑te nèhivì ñuù‑te, vàchi quidá‑né cuenta ñà‑iin nèhivì yuhù núù Dios nduú nècuàchìmà.
5 E queria matá-lo, mas temia o povo; porque o tinham como profeta.
6 Doco nì sàà quìvì nì naxìnu‑tè cuìà, te nì quida‑tè vicò. Te vicò mà nì ìtasaha dèhe Herodías mà nùù nèhivì (nì casaà) yucán, te cuàhà gá nì cudiì ini Herodes.
6 Festejando-se, porém, o dia natalício de Herodes, a filha de Herodias dançou no meio dos convivas, e agradou a Herodes,
7 Ñàyùcàndùá, nì chinaha‑té Dios dacútâhvì‑téñâ ndéni iñàha nì cui ni cácàn‑ña.
7 pelo que este prometeu com juramento dar-lhe tudo o que pedisse.
8 Dandu (nì sàhàn‑ña) nùù dihi‑ñá, te nì sàcùnaha‑ñá (nansa càcàn‑ña), te ñàyùcàndùá nì cachì‑ña xi rey mà:
8 E instigada por sua mãe, disse ela: Dá-me aqui num prato a cabeça de João, o Batista.
9 Dandu nì cuhuun ini rey mà, doco sàhà‑ñá sànì chinaha guá‑te Dios, te sàhà stná compañeru‑te ndoó indéhe yucán, ñàyùcàndùá nì dàndàcú‑te ñà‑nì còó nacua nì xìcàn ñahà chìì mà,
9 Entristeceu-se, então, o rei; mas, por causa do juramento, e dos que estavam à mesa com ele, ordenou que se lhe desse,
10 nì sàha‑tè orden, te nì quendodò dínì ndómà vehecàa.
10 e mandou degolar a João no cárcere;
11 Te nihí nèhivì dìnì‑ndà nì nansìhvi ndé iá‑te, inácáà ini iin charola. Ñàyùcàndùá, nì tnii ñahà chìì mà‑ñá nì sàhàn nì sàha‑ñà dihi‑ñá.
11 e a cabeça foi trazida num prato, e dada à jovem, e ela a levou para a sua mãe.
12 Dandu nì quixi nècuàchì nìsa dacuahá Juan nì ndanihi‑ne nsìi ma nì sùxin‑ne. Dandu cuàhàn‑nè cachitnùhu‑ne xì Jesús.
12 Então vieram os seus discípulos, levaram o corpo e o sepultaram; e foram anunciá-lo a Jesus.
13 Na ní nsihi nì inini Jesús, dandu nì quècahnu‑ya ini iin lancha, cuàhàn cuaán‑yá inì‑nu dècuèndè iin xaan ndé có‑ndòó nèhivì. Doco nì xinitnùhu nèhivì cuàhàn‑yà, te ñàyùcàndùá nì caquee stná‑nè ñuu‑nè nì tenchicùn‑nèyà ñuhù íchî.
13 Jesus, ouvindo isto, retirou-se dali num barco, para um, lugar deserto, à parte; e quando as multidões o souberam, seguiram-no a pé desde as cidades.
14 Sàhámà (na ní sàà‑yà yucán), te nì quee‑ya nùù lancha mà, dandu nì xini‑yà ndoó cuàhà gá nèhivì. Te nì cuhi ini‑yànè; ñàyùcàndùá nì dàndúvàha‑ya cuàhà nècuàchì cuhí xi‑ne.
14 E ele, ao desembarcar, viu uma grande multidão; e, compadecendo-se dela, curou os seus enfermos.
15 Te na ní cuaà, dandu nì catnàtuu nècuàchì dacuahá‑yá nùù‑yá, cachí‑nè:
15 Chegada a tarde, aproximaram-se dele os discípulos, dizendo: O lugar é deserto, e a hora é já passada; despede as multidões, para que vão às aldeias, e comprem o que comer.
16 Doco nì cachi‑yà xì‑né:
16 Jesus, porém, lhes disse: Não precisam ir embora; dai-lhes vós de comer.
17 Dandu nì cachi‑nè:
17 Então eles lhe disseram: Não temos aqui senão cinco pães e dois peixes.
18 Te nì cachi‑yà:
18 E ele disse: trazei-mos aqui.
19 Dandu nì dàndàcú‑yá ni mácùndoo nsidaa nèhivì yucán nùù yùcù cuati. Te nì tnii‑ya ùhùn pan mà xì ùì siaca, te nì ndacoto ndiaá‑yà dìquì‑xí, nì naquimanì‑yá Dios sàhà‑ñá. Dandu nì dàcuàchí‑yáñà nì sàha‑ya nècuàchì dacuahá‑yá, te mii‑né, nì dasàn‑néà nùù nsidaa nèhivì ndoó yucán.
19 Tendo mandado às multidões que se reclinassem sobre a relva, tomou os cinco pães e os dois peixes e, erguendo os olhos ao céu, os abençoou; e partindo os pães, deu-os aos discípulos, e os discípulos às multidões.
20 Te nsidaa‑né nì xixi‑ne nì ndenuu ini‑nè. Te pedazu nì ndòo ga nì chitu ùxìn ùì ìcà.
20 Todos comeram e se fartaram; e dos pedaços que sobejaram levantaram doze cestos cheios.
21 Pues cunaha‑nsiá, nsidaa nèhivì nì xixi ma, nahi ùhùn mil tiàa nì sanduu‑ne, te cuaán nduú stná nècuàchì ñahà xì ñà‑cuati.
21 Ora, os que comeram foram cerca de cinco mil homens, além de mulheres e crianças.
22 Vichi duha nì cachi Jesús xì nècuàchì dacuahá‑yá ñà‑nì mácùñuhu‑ne ini lancha te cùhùn cuèé‑nè nùù‑xí yàha‑ne inga ladu mar, doco mii‑yá, cuàhàn‑yà danácuîtià‑yà nèhivì cuáhà yucán.
22 Logo em seguida obrigou os seus discípulos a entrar no barco, e passar adiante dele para o outro lado, enquanto ele despedia as multidões.
23 Te na sánì ndaquìndèè‑yá xì nsidaa nèhivì mà, dandu nì nana cuaán‑yá iin yucù nì càhàn‑yà xì Yuamánì‑yá Dios. Daaní, na ní cuñaà, iá mindaa‑yá yucù yucán.
23 Tendo-as despedido, subiu ao monte para orar à parte. Ao anoitecer, estava ali sozinho.
24 Doco lancha mà, sàcuàhàn‑nu dava mahì mar, te cuàhà gá sànì nacuahnu todò tècuìí. Ñàyùcàndùá ndé ndiàchì nìhní‑nu, vàchi yáha ga ndee caná tàchì ladu nùù‑nú.
24 Entrementes, o barco já estava a muitos estádios da terra, açoitado pelas ondas; porque o vento era contrário.
25 Daaní, sinduhá nì sàà‑yà yucán xicándódo‑yá nùù tècuìí.
25 À quarta vigília da noite, foi Jesus ter com eles, andando sobre o mar.
26 Doco na ní caxini‑nè vàxi‑ya, nì cayùhí cuàhà‑né, te nì càna ndee‑né, cachí‑nè:
26 Os discípulos, porém, ao vê-lo andando sobre o mar, assustaram-se e disseram: É um fantasma. E gritaram de medo.
27 Doco vichi vichi nì cachi‑yà xì‑né:
27 Jesus, porém, imediatamente lhes falou, dizendo: Tende ânimo; sou eu; não temais.
28 Dandu nì cachi Pedro xì‑yá:
28 Respondeu-lhe Pedro: Senhor! se és tu, manda-me ir ter contigo sobre as águas.
29 Dandu nì cachi‑yà xì‑né:
29 Disse-lhe ele: Vem. Pedro, descendo do barco, e andando sobre as águas, foi ao encontro de Jesus.
30 Doco na ní xini‑nè ñà‑ndee guá caná tàchì, dandu nì yùhí‑nè, te nì quesaha‑né cuàhàn‑nè càhà‑nè ini tècuìí mà nì cùí. Ñàyùcàndùá, nì ndàhì ndee‑né, cachí‑nè:
30 Mas, sentindo o vento, teve medo; e, começando a submergir, clamou: Senhor, salva-me.
31 Dandu vichi duha nì chitanini‑ya ndahà‑yá nì tnii‑yanè, te nì cachi‑yà xì‑né:
31 Imediatamente estendeu Jesus a mão, segurou-o, e disse-lhe: Homem de pouca fé, por que duvidaste?
32 Dandu nì nana‑ya lancha, mii‑yá xì stná Pedro. Te vichi duha nì cucuiìn tàchì.
32 E logo que subiram para o barco, o vento cessou.
33 Te nì tnàtuu nsidaa nècuàchì ñuhú ini lancha mà nì sàcuìtasisi‑né nùù‑yá, cachí‑nè:
33 Então os que estavam no barco adoraram-no, dizendo: Verdadeiramente tu és Filho de Deus.
34 Daaní, na sánì yàha‑ya xì‑né mar mà, dandu nì sàà‑yà ñuhù íchî iin ñuu nani Genesaret.
34 Ora, terminada a travessia, chegaram à terra em Genezaré.
35 Te nì nacuni nèhivì ñuu mà‑yá, te nì cachitnùhu‑ne xì nsidaa gá nèhivì ladu yucán. Ñàyùcàndùá, yucán nì casaà cuàhà‑né nùù‑yá ndacá‑né nsidaa nècuàchì cuhí xi‑ne.
35 Quando os homens daquele lugar o reconheceram, mandaram por toda aquela circunvizinhança, e trouxeram-lhe todos os enfermos;
36 Te nì sacundahví‑nè nùù‑yá áma cuáha‑ya dùcùn ndahà úún‑né siquiera orilla sìcoto xi‑ya. Te nsidaa nèhivì nì dùcùn ndahà‑xí ducán, nì nduvàha‑ne.
36 e rogaram-lhe que apenas os deixasse tocar a orla do seu manto; e todos os que a tocaram ficaram curados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?