Marcos 2
MITNT vs ACF
1 Nì yàha itnii quìvì, dandu mànuhù Jesús ñuu Capernaum. Te nì xinitnùhu nèhivì iá‑yà vehe.
1 E alguns dias depois entrou outra vez em Cafarnaum, e soube-se que estava em casa.
2 Ñàyùcàndùá luegu nì nataca cuàhà‑né, ni có‑nùná gà índù cundoo‑ne, ni siquiera nùù yehè. Te nì càhàn‑yà xì‑né ñà‑ndùú palabra xi‑ya.
2 E logo se ajuntaram tantos, que nem ainda nos lugares junto à porta cabiam; e anunciava-lhes a palavra.
3 Dandu yucán nì sàà stná itnii gá nèhivì, cùmì‑né nsìdà‑xì iin nècuàchì cuhí nì dàñà íì cuerpu xi.
3 E vieram ter com ele conduzindo um paralítico, trazido por quatro.
4 Doco ñà‑cuàhà guá nèhivì ndoó yucán, mànìcùí quìhvi‑ne dècuèndè ndé iá‑yà. Ñàyùcàndùá nì nana‑ne dìnìvèhé nì nacanì‑nè iyuhu dìnìá meru ndé indéhe ndáà iá‑yà ini vehe. Te na sánì nacuna‑nemà, dandu nì dànùú‑né nècuàchì cuhí xi‑ne nùù camilla.
4 E, não podendo aproximar-se dele, por causa da multidão, descobriram o telhado onde estava, e, fazendo um buraco, baixaram o leito em que jazia o paralítico.
5 Ñàyùcàndùá, na ní xini‑yà ñà‑cuàhà guá xíxinindisá‑néyà, dandu nì cachi‑yà xì nècuàchì cuhí:
5 E Jesus, vendo a fé deles, disse ao paralítico: Filho, perdoados estão os teus pecados.
6 Doco yucán ndoó stná itnii nècuàchì nduú nècuàchì ley xi veheñùhu, te nì nacani ini‑nè:
6 E estavam ali assentados alguns dos escribas, que arrazoavam em seus corações, dizendo:
7 “¿Índù chuun cáhàn Jesús ducán? ¡Mà ndóo ini Dios sàhà ñà‑ndùá cachí‑nè! Vàchi còò inga ana cui cuicahnú inì‑xi sàhà‑ndà, cuisì mii‑yá”.
7 Por que diz este assim blasfêmias? Quem pode perdoar pecados, senão Deus?
8 Doco Jesús, nì cundaà ini anima‑yà ñà‑ndùá nacání guâ ini nècuàchìmà. Ñàyùcàndùá nì cachi‑yà xì‑né:
8 E Jesus, conhecendo logo em seu espírito que assim arrazoavam entre si, lhes disse: Por que arrazoais sobre estas coisas em vossos corações?
9 ¿Índù milagru nduú ñà‑chicá ùhì quida‑nda: a ñá‑cachi uun‑nda xi nècuàchì cuhí yohó ñà‑xìcáhnû ini‑ndà sàhà cuàchi‑ne, te ò ñá‑cachi‑ndà xì‑né ni ndácuíín‑nè ndanihi‑ne camilla xi‑ne, te nacaca‑ne?
9 Qual é mais fácil? dizer ao paralítico: Estão perdoados os teus pecados; ou dizer-lhe: Levanta-te, e toma o teu leito, e anda?
10 Pues yùhù ana nduú Tnaha Nèhivì Ñuhìví, cuàhìn quide iñàha ñà‑cundaà inì‑nsia ñà‑ndisa icúmî derechu cuicahnú inì sàhà cuàchi nèhivì ñuhìví.
10 Ora, para que saibais que o Filho do homem tem na terra poder para perdoar pecados (disse ao paralítico),
11 ―Mii‑ní cachí xìˊ, ndacuiìn‑ní, ndanihi‑ní camilla xi‑ní, te xuhun‑ní vehe‑ní.
11 A ti te digo: Levanta-te, toma o teu leito, e vai para tua casa.
12 Dandu nì ndacuiin nècuàchì cuhí mà, te vichi vichi nì ndanihi‑ne camilla xi‑ne, nì quee‑ne, mànuhù‑né vehe‑ne, indéhe nsidaa nèhivì yucán. Ñàyùcàndùá nsidaa‑né, nì ndulocó‑nè, te nì ndenihi vàha‑ne Dios, cachí‑nè:
12 E levantou-se e, tomando logo o leito, saiu em presença de todos, de sorte que todos se admiraram e glorificaram a Deus, dizendo: Nunca tal vimos.
13 Daaní, nì quee‑ya inga xichi cuàhàn‑yà dècuèndè mar. Te nì nataca cuàhà gá nèhivì nùù‑yá, te nì dàcuàhá‑yánè.
13 E tornou a sair para o mar, e toda a multidão ia ter com ele, e ele os ensinava.
14 Dandu nì yàha‑ya (inga xaan), te nì xini‑yà iin dèhe Alfeo nani Leví, iá‑nè nùù mesa ndé dachíyàhvi‑ne. Te nì cachi‑yà xì‑né:
14 E, passando, viu Levi, filho de Alfeu, sentado na alfândega, e disse-lhe: Segue-me. E, levantando-se, o seguiu.
15 Daaní, después dohó nì cuu na ní ìa‑ya vehe Leví mà. Iá‑yà xixí‑yá, te ndoó stná cuàhà nècuàchì dachíyàhvi, xì cuàhà gá más nècuàchì cachí‑nè iá cuàchi‑xi, xixí‑né xì Jesús xì nècuàchì dacuahá‑yá, vàchi cuàhà gá nèhivì nchícùn xì‑yá.
15 E aconteceu que, estando sentado à mesa em casa deste, também estavam sentados à mesa com Jesus e seus discípulos muitos publicanos e pecadores; porque eram muitos, e o tinham seguido.
16 Te nècuàchì ley xi veheñùhu, xì stná nècuàchì fariseu, nì xini‑nè nansa quidá‑yá xixí‑yá xì nèhivì mà. Ñàyùcàndùá nì cachi‑nè xì nècuàchì dacuahá‑yá:
16 E os escribas e fariseus, vendo-o comer com os publicanos e pecadores, disseram aos seus discípulos: Por que come e bebe ele com os publicanos e pecadores?
17 Na ní tiacu Jesús cachí‑nè ducán, dandu nì cachi‑yà xì‑né:
17 E Jesus, tendo ouvido isto, disse-lhes: Os sãos não necessitam de médico, mas, sim, os que estão doentes; eu não vim chamar os justos, mas, sim, os pecadores ao arrependimento.
18 Daaní, iin xichi na iníhíì nècuàchì dacuahá Juan Bautista xì stná nècuàchì fariseu, dandu nì tnàtuu itnii nèhivì nùù Jesús, te nì ndàcàtnùhù‑né nùù‑yá cachí‑nè:
18 Ora, os discípulos de João e os fariseus jejuavam; e foram e disseram-lhe: Por que jejuam os discípulos de João e os dos fariseus, e não jejuam os teus discípulos?
19 Dandu nì cachi Jesús xì‑né:
19 E Jesus disse-lhes: Podem porventura os filhos das bodas jejuar enquanto está com eles o esposo? Enquanto têm consigo o esposo, não podem jejuar;
20 Doco vàxi iin quìvì, dandu mà cóó gà noviu nùù‑né, dandísá, tiempu yucán icúmí‑nê cunihiì dócô‑nè.
20 Mas dias virão em que lhes será tirado o esposo, e então jejuarão naqueles dias.
21 ’Sìcoto saa, màsà nácàhmá‑ndàñá nùù ñà‑tùhú. Vàchi nú ducán, dandu dandánsíá ndé nì nacàhmá, te chicá icúmí ndàtà sìcoto tuhú mà. Dandu ñà‑sànì ndàtà dahuun sìcoto‑mà cundua.
21 Ninguém deita remendo de pano novo em roupa velha; doutra sorte o mesmo remendo novo rompe o velho, e a rotura fica maior.
22 Stná vinu, nú vinu saa nduá, mà dáquêe stná nèhivì‑ñá ini itni iìn tuhú, vàchi nú ducán, ndàtà‑ñá, vàchi cahnsià quida vinu saa ma, te cuìtià‑ñà, te cuchicuehe stná iìn mà. Ñàyùcàndùá, nú vinu saa nduá, dandu ini itni iìn saa covàha.
22 E ninguém deita vinho novo em odres velhos; doutra sorte, o vinho novo rompe os odres e entorna-se o vinho, e os odres estragam-se; o vinho novo deve ser deitado em odres novos.
23 Iin quìvì descansu nì sandua, te yáha Jesús nùù iin itu ndé iá trigu, te cutnáhâ stná‑yà xì nècuàchì dacuahá‑yá. Te nacua yáha‑ne ducán sáhnù‑nè sìcàyòcó trigu mà saxí‑né.
23 E aconteceu que, passando ele num sábado pelas searas, os seus discípulos, caminhando, começaram a colher espigas.
24 Ñàyùcàndùá, nì cachi nècuàchì fariseu xì‑yá:
24 E os fariseus lhe disseram: Vês? Por que fazem no sábado o que não é lícito?
25 — ausente —
25 Mas ele disse-lhes: Nunca lestes o que fez Davi, quando estava em necessidade e teve fome, ele e os que com ele estavam?
26 — ausente —
26 Como entrou na casa de Deus, no tempo de Abiatar, sumo sacerdote, e comeu os pães da proposição, dos quais não era lícito comer senão aos sacerdotes, dando também aos que com ele estavam?
27 Dandu nì cachi stná‑yà xì nèhivì yucán:
27 E disse-lhes: O sábado foi feito por causa do homem, e não o homem por causa do sábado.
28 Ñàyùcàndùá, yùhù ana nduú Tnaha Nèhivì Ñuhìví, dandacú stnáì sàhà nansa quida nèhivì quìvì mà.
28 Assim o Filho do homem até do sábado é Senhor.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?