Marcos 1
MITNT vs ARIB
1 Ñà‑yòhó nduá quesáhá nacání razón ndiaha xí Dios sàhà Dèhemanì‑yá Jesucristu.
1 Princípio do evangelho de Jesus Cristo, Filho de Deus.
2 Sànaha nìsa cahàn Isaías cuenta xi Dios. Te nì tiaa stná‑nè (palabra yohó nì cachi‑yà):
2 Conforme está escrito no profeta Isaías: Eis que envio ante a tua face o meu mensageiro, que há de preparar o teu caminho;
3 Tiacú cáhàn fuerte ana cáhàn sàhù yucù, te (cachí‑nè xì nèhivì ñà‑nsida viì‑né anima‑nè) na ian nduvíi ichì ndé yàha Stoho‑ndà Señor, nandua ichì ndáà ndé quixi‑ya.
3 voz do que clama no deserto: Preparai o caminho do Senhor, endireitai as suas veredas;
4 Ñàyùcàndùá, nì quixi nècuàchìmà. Juan Bautista nani‑né, te yucù nì càhàn‑nè sàhù xì nèhivì, nì cachitnùhu‑ne nansa xiñuhu quida‑ne ñà‑naxicocuíìn ini‑nè sàhà‑ñá cuicahnú ini Dios sàhà cuàchi‑ne, dandu cuhiì‑né.
4 assim apareceu João, o Batista, no deserto, pregando o batismo de arrependimento para remissão dos pecados.
5 Ñàyùcàndùá cuàhà nèhivì ñuu Jerusalén xì nsidaa gá stná nèhivì ladu Judea, nì casaà‑nè nùù Juan mà, nì dàtúi‑ne cuàchi‑ne nùù Dios, te nì cuhiì stná‑nè nùù yùte Jordán nì quida nècuàchìmà.
5 E saíam a ter com ele toda a terra da Judéia, e todos os moradores de Jerusalém; e eram por ele batizados no rio Jordão, confessando os seus pecados.
6 Dòò idì sì‑camellu nì sandixi nècuàchìmà. Te iìn quisì nduú siuhma tìxi‑ne. Te sìca xi ndudi ñùñù yucù nduá nìsa itiacu‑nè.
6 Ora, João usava uma veste de pêlos de camelo, e um cinto de couro em torno de seus lombos, e comia gafanhotos e mel silvestre.
7 Te nì càhàn‑nè xì nèhivì, cachí‑nè:
7 E pregava, dizendo: Após mim vem aquele que é mais poderoso do que eu, de quem não sou digno de, inclinando-me, desatar a correia das alparcas.
8 Yùhù, tècuìí quidá íìˊ mii‑nsiá. Doco mii‑yá, còó; tìxi Espíritu Ìì xí Dios icúmí‑yâ quida iì‑yánsià.
8 Eu vos batizei em água; ele, porém, vos batizará no Espírito Santo.
9 Quìvì yucán nì quee‑ya ñuu Nazaret iá Galilea, te nì quida iì Juan‑yà nùù yùte Jordán.
9 E aconteceu naqueles dias que veio Jesus de Nazaré da Galiléia, e foi batizado por João no Jordão.
10 Te na ní quee‑ya nùù tècuìí mà, dandu nì xini‑yà nì nuna ansivi, te nì nuu Espíritu Ìì xí Dios dìquì‑yá na iin loma.
10 E logo, quando saía da água, viu os céus se abrirem, e o Espírito, qual pomba, a descer sobre ele;
11 Te nì tiacu cáhàn iin ana cáhàn ansivi, cachí‑yà:
11 e ouviu-se dos céus esta voz: Tu és meu Filho amado; em ti me comprazo.
12 Daaní, nì nsihi nì cuhiì‑yá, dandu vichi vichi nihí Espíritu Ìì xí Dios‑yà nì sàhàn ñà‑coo‑ya yucù dàná.
12 Imediatamente o Espírito o impeliu para o deserto.
13 Te yucán nìsa ìa‑ya ùì dico quìvì ndé ndoó quisì yùcù. Te nì sàà Satanás, nì cunì‑si dacà‑síyâ, (doco mànìcùí). Daaní, después nì casaà stná ángel xi Dios nì chindee‑néyà.
13 E esteve no deserto quarenta dias sentado tentado por Satanás; estava entre as feras, e os anjos o serviam.
14 Daaní, na ní sàcùndiadi Juan Bautista vehecàa, dandu mànuhù Jesús ladu Galilea. Te nì quesaha‑yá cáhàn‑yà xì nèhivì inicutu ñà‑ndùú razón ndiaha sàhà ñuhìví ìì xí Dios.
14 Ora, depois que João foi entregue, veio Jesus para a Galiléia pregando o evangelho de Deus
15 Te dohó nì cachi‑yà xì‑né:
15 e dizendo: O tempo está cumprido, e é chegado o reino de Deus. Arrependei-vos, e crede no evangelho.
16 Xicá Jesús yuhù mar iá Galilea, te nì xini‑yà Simón xì ñani‑nè Andrés, dacaná‑né ñunù xí‑né mahì tècuìí, vàchi nècuàchì tavá siaca xínduu‑ne.
16 E, andando junto do mar da Galiléia, viu a Simão, e a André, irmão de Simão, os quais lançavam a rede ao mar, pois eram pescadores.
17 Te nì cachi‑yà xì‑né:
17 Disse-lhes Jesus: Vinde após mim, e eu farei que vos torneis pescadores de homens.
18 Dandu nècuàchìmà, vichi vichi nì nacoo‑ne ñunù xí‑né yucán, te nì tenchicùn‑nè mii‑yá cuàhàn.
18 Então eles, deixando imediatamente as suas redes, o seguiram.
19 Dandu nì sàà‑yà chicá nùù‑xí, te nì xini tu‑ya ùì dèhe iin tiàa nani Zebedeo, Jacobo nani iin‑ne, te Juan nani ñani‑nè, ndoó‑né nùù lancha xi‑ne, nácàhmá‑nè ñunù xí‑né.
19 E ele, passando um pouco adiante, viu Tiago, filho de Zebedeu, e João, seu irmão, que estavam no barco, consertando as redes,
20 Te nì cana stná‑yà ndúì‑nè. Ñàyùcàndùá nì nacoo‑ne yua‑né ini lancha mà xì tètàtú, te nì catenchicùn stná‑nèyà cuàhàn.
20 e logo os chamou; eles, deixando seu pai Zebedeu no barco com os empregados, o seguiram.
21 Dandu nì casaà‑nè xì‑yá iin ñuu nani Capernaum. Te na ní sàà quìvì descansu, dandu cuàhàn‑yà veheñùhu, te nì dàcuàhá‑yá nèhivì yucán.
21 Entraram em Cafarnaum; e, logo no sábado, indo ele à sinagoga, pôs-se a ensinar.
22 Te nì ndulocó‑nè sàhà ñà‑ndùá dàcuàhá‑yánè, vàchi nì chinaha‑yà nahi ana cusáhnû, màdìá nahi nècuàchì ley xi veheñùhu.
22 E maravilhavam-se da sua doutrina, porque os ensinava como tendo autoridade, e não como os escribas.
23 Daaní, ini veheñùhu ma iá stná iin tiàa inácáá iin ñà‑malu inì‑xi. Te nì ndàhì‑nè, cachí‑nè:
23 Ora, estava na sinagoga um homem possesso dum espírito imundo, o qual gritou:
24 ―Jesús de Nazaret, ¿ndíà cunduu‑ní nsiùhù? ¿A váxi‑ní dandáñúhú‑nî nsiùhù? Yùhù ináhî mii‑ní: ana ìì nì quixi nùù Dios ndùù‑ní ―cacháˋ.
24 Que temos nós contigo, Jesus, nazareno? Vieste destruir-nos? Bem sei quem és: o Santo de Deus.
25 Doco Jesús, ndee ní dàndàcú‑yá nùá, cachí‑yà:
25 Mas Jesus o repreendeu, dizendo: Cala-te, e sai dele.
26 Dandu ñà‑malu mà, nì dàquìdí fuerteà nècuàchìmà, te nì ndàhì ndeá, dandu nì quea cuàhàn.
26 Então o espírito imundo, convulsionando-o e clamando com grande voz, saiu dele.
27 Ñàyùcàndùá, nsidaa nèhivì yucán, nì ndulocó sàstnùhù‑né sàhá yùcán, te nì ndàcàtnùhù tnàhá‑né nùù‑né, cachí‑nè:
27 E todos se maravilharam a ponto de perguntarem entre si, dizendo: Que é isto? Uma nova doutrina com autoridade! Pois ele ordena aos espíritos imundos, e eles lhe obedecem!
28 Dandu nì xìtià fama xi‑ya inicutu ladu Galilea yucán.
28 E logo correu a sua fama por toda a região da Galiléia.
29 Daaní, na sánì caquee nsidaa‑né veheñùhu yucán, dandu cuàhàn‑yà xì Jacobo xì ñani‑nè Juan, nì yàha‑ne vehe Simón xì Andrés.
29 Em seguida, saiu da sinagoga e foi a casa de Simão e André com Tiago e João.
30 Te yucán indúhu dìdo Simón, nècuàchì ñahà, quidá yócò xì‑né. Te vichi vichi nì cachitnùhu nèhivì vehe ma xi‑yá sàhà nècuàchì cuhí mà.
30 A sogra de Simão estava de cama com febre, e logo lhe falaram a respeito dela.
31 Ñàyùcàndùá, nì tnàtuu‑ya ndé indúhu‑né, te nì tnii‑ya ndahà‑né, nì dàndácòo‑yanè. Dandu vichi duha nì cuxio cuèhè yòcò mà‑né, te nì quesaha‑né nì xinucuachi‑né nùù‑yá xì compañeru‑yà.
31 Então Jesus, chegando-se e tomando-a pela mão, a levantou; e a febre a deixou, e ela os servia.
32 Daaní, nì quècahnu orá, te nì cuñaà. Dandu nì casaca nèhivì nsidaa nècuàchì cuhí xi‑ne, xì stná nècuàchì inácáá ñà‑malu inì‑xi nì quixi nùù‑yá.
32 Sendo já tarde, tendo-se posto o sol, traziam-lhe todos os enfermos, e os endemoninhados;
33 Te nsidaa‑né, nì nataca chitu‑né yehè vehe ndé iá‑yà.
33 e toda a cidade estava reunida à porta;
34 Te nì dàndúvàha‑ya nsidaa nècuàchì cuhí mà, nsidanuu cuèhè quìdà‑xì‑né. Te nì tavà stná‑yà cuàhà ñà‑malu. Doco cónì sáha‑ya càhàn gà‑si, vàchi ináhá‑sî ana nduú‑yá.
34 e ele curou muitos doentes atacados de diversas moléstias, e expulsou muitos demônios; mas não permitia que os demônios falassem, porque o conheciam.
35 Daaní, itnúú gá dàtnàà nì ndacòo‑ya, nì quee cuaán‑yá cuàhàn‑yà iin xaan ndé còò nèhivì, te yucán nì xìcàn tàhvì‑yá nùù Yuamánì‑yá.
35 De madrugada, ainda bem escuro, levantou-se, saiu e foi a um lugar deserto, e ali orava.
36 Daaní, después, nì caquee stná Simón xì compañeru‑nè cuàhàn‑nè nanducu‑néyà.
36 Foram, pois, Simão e seus companheiros procurá-lo;
37 Te na ní ndacùhun‑neyà, nì cachi‑nè xì‑yá:
37 quando o encontraram, disseram-lhe: Todos te buscam.
38 Doco nì cachi‑yà xì‑né:
38 Respondeu-lhes Jesus: Vamos a outras partes, às povoações vizinhas, para que eu pregue ali também; pois para isso é que vim.
39 Ñàyùcàndùá, ducán nì xìcanuu‑ya inicutu ladu Galilea yucán, nì cachitnùhu‑ya ndudu ìì xí‑yá xì nèhivì nsidaa veheñùhu yucán, te nì tavà stná‑yà ñà‑malu ñuhú ini nèhivì.
39 Foi, então, por toda a Galiléia, pregando nas sinagogas deles e expulsando os demônios.
40 Dandu nì sàà stná iin tiàa icúmí cuèhè lepra, nì tnàtuu‑ne nùù‑yá, nì sàcuììn sìsì‑né nùù‑yá xícàn tàhvì‑né nùù‑yá, cachí‑nè:
40 E veio a ele um leproso que, de joelhos, lhe rogava, dizendo: Se quiseres, bem podes tornar-me limpo.
41 Dandu nì cuhi ini Jesús nècuàchìmà, te nì chituu‑ya ndahà‑yá nùù‑né, cachí‑yà xì‑né:
41 Jesus, pois, compadecido dele, estendendo a mão, tocou-o e disse-lhe: Quero; sê limpo.
42 Dandu na momentu nì cachi‑yà ducán nì quee cuèhè quìdà‑xì‑né, te nì nduvàha‑ne.
42 Imediatamente desapareceu dele a lepra e ficou limpo.
43 Dandu na cuáhàn‑yà techuún‑yánè nùhù‑né, dandu cuàhà gá nì chinaha‑yánè, cachí‑yà xì‑né:
43 E Jesus, advertindo-o secretamente, logo o despediu,
44 ―Cunaha‑ní, màsà cáchì‑ní ni‑iñàha xi nèhivì. Cuisì cuahán‑nî nùù dùtù ñà‑cundehè‑né ìcà‑ní (ñà‑sànì nduvàha‑ní), te nacuàha‑ní promesa xi Dios, vàchi ducán cachí ley xi Moisés, dandu vàtùni cundaà ini nèhivì ñà‑sànì nduvàha‑ní nduá ―nì cachi‑yà.
44 dizendo-lhe: Olha, não digas nada a ninguém; mas vai, mostra-te ao sacerdote e oferece pela tua purificação o que Moisés determinou, para lhes servir de testemunho.
45 Doco nècuàchìmà, nì quee‑ne nì quesaha‑né nacání‑né xì cuàhà nèhivì, te sàhámà nì xìtià cuentu inicutu. Ñàyùcàndùá mànìcùí gá quìhvi vate Jesús ini ni‑iin ñuu. Puru campu xicánúú‑yá. Doco nsidanicuú xaan nì caquee nèhivì nì nataca‑nè nùù‑yá.
45 Ele, porém, saindo dali, começou a publicar o caso por toda parte e a divulgá-lo, de modo que Jesus já não podia entrar abertamente numa cidade, mas conservava-se fora em lugares desertos; e de todos os lados iam ter com ele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?