Marcos 13
MITNT vs ARIB
1 Daaní, na ní quee‑ya veheñùhu cahnú, dandu nì cachi iin nècuàchì dacuahá‑yá xì‑yá:
1 Quando saía do templo, disse-lhe um dos seus discípulos: Mestre, olha que pedras e que edifícios!
2 Doco nì naxiconihí Jesús nùù‑né:
2 Ao que Jesus lhe disse: Vês estes grandes edifícios? Não se deixará aqui pedra sobre pedra que não seja derribada.
3 Daaní, cuàhàn cuaán‑yá xì‑né ndè yucù Olivo iá frente veheñùhu cahnú, te yucán nì sàcòo‑ya. Te na ndoó‑né xì‑yá yucán, dandu nì càhàn ùnì‑nè xì‑yá, divi Pedro, xì Jacobo, xì Juan, nì ndàcàtnùhù‑né nùù‑yá, cachí‑nè:
3 Depois estando ele sentado no Monte das Oliveiras, defronte do templo, Pedro, Tiago, João e André perguntaram-lhe em particular:
4 ―Cachì‑ní xì‑nsí índù quìvì cuu nsidaa ñà‑nì cachì‑ní jaàn. ¿Índù milagru coo ñà‑cundaà ini‑nsì ñà‑sà‑ìtúú quìvì cuu nsidaájàn?
4 Dize-nos, quando sucederão essas coisas, e que sinal haverá quando todas elas estiverem para se cumprir?
5 Dandu nì cachi‑yà xì‑né:
5 Então Jesus começou a dizer-lhes: Acautelai-vos; ninguém vos engane;
6 Vàchi cuàhà ana icúmí quixi danani úún‑né nduú‑né yùhù, te cachi iin iin‑ne xì nèhivì ñà‑Cristu nduú‑né. Te sàhájàn cuàhà nèhivì nìhì‑né dandahví‑nè.
6 muitos virão em meu nome, dizendo: Sou eu; e a muitos enganarão.
7 ’Doco mii‑nsiá, na cunitnùhu‑nsia iá cuàhà guerra yoho te yucán, màsà yúhî‑nsià, vàchi fuerza icúmí coo ducán. Doco tàñáha ga xìnu tiempu yohó nduájàn, iá gà ñà‑vàxi cuu.
7 Quando, porém, ouvirdes falar em guerras e rumores de guerras, não vos perturbeis; forçoso é que assim aconteça: mas ainda não é o fim.
8 Daaní, ñuu xì ñuu, icúmíâ nàá stnahá. Vàchi cuàhà rey, icúmí‑tê dandacú‑te coo guerra xì inga ñuu. Te icúmí tnàa stná yoho te yucán ñuhìví, te coo stná tnama. Doco ñà‑làcà cuàhàn quesaha tnùndoho cunduamà.
8 Pois se levantará nação contra nação, e reino contra reino; e haverá terremotos em diversos lugares, e haverá fomes. Isso será o princípio das dores.
9 ’Doco mii‑nsiá, cundoo tùha‑nsia, vàchi icúmí nèhivì tnii‑ne mii‑nsiá cundaca‑nensià cùhùn nùù tè‑xícusahnú. Te icúmí‑nsiâ ñàhnì cuìí‑nsià ini veheñùhu. Te sàhà‑ñá càhvì‑nsiá yùhù, ñàyùcàndùá, icúmí‑nê datnátuu stná‑nè mii‑nsiá nùù gobernador xì nùù rey (ñà‑càhàn tnùhù‑né dìquì‑nsiá). Dandu ñà‑jaàn cunduu tiempu vàha cachi vate‑nsiá ñà‑ndùá xiníndísâ‑nsiá cunini‑temà.
9 Mas olhai por vós mesmos; pois por minha causa vos hão de entregar aos sinédrios e às sinagogas, e sereis açoitados; também sereis levados perante governadores e reis, para lhes servir de testemunho.
10 Te dècuèndè inicutu ñuhìví icúmí cuìtià stná razón ndiaha xí Dios, dandu después xìnu (tiempu yohó).
10 Mas importa que primeiro o evangelho seja pregado entre todas as nações.
11 Doco icúmí nèhivì canicuàchi‑ne sàhà‑nsiá, te cundaca‑nensià cùhùn nùù tè‑xícusahnú. Doco màsà nácání ini‑nsià ni‑iyuhu índù palabra naxiconihí‑nsiá nùù‑té. Còó, cuisì nacua dachítnùní ini Dios mii‑nsiá hora yucán, divi cachi‑nsià xì‑té. Vàchi màdì mii‑nsiá cunduu ana càhàn; còó, divi Espíritu Ìì xí Dios icúmí dacáhàn xì‑nsiá.
11 Quando, pois, vos conduzirem para vos entregar, não vos preocupeis com o que haveis de dizer; mas, o que vos for dado naquela hora, isso falai; porque não sois vós que falais, mas sim o Espírito Santo.
12 ’Doco dava nèhivì, dècuèndè ñani‑nè icúmí‑nê cahin‑nè nùù autoridad ñà‑cui nècuàchìmà. Te dava stná‑nè, dècuèndè dèhe‑ne cahin stná‑nè ñà‑cuià. Te dava stná‑nè, dècuèndè yuadíhí‑nê cuni ùhì‑nè, te canicuàchi stnahá‑né ñà‑cui‑nè.
12 Um irmão entregará à morte a seu irmão, e um pai a seu filho; e filhos se levantarão contra os pais e os matarão.
13 Te mii‑nsiá, sàhà yùhù icúmí nsidaa nèhivì cuni ùhì‑nènsià. Doco nú iin‑ni cunihnu vàha inì‑nsia dècuèndè sàà xìnu tiempu, dandu càcu‑nsia nùù Dios.
13 E sereis odiados de todos por causa do meu nome; mas aquele que perseverar até o fim, esse será salvo.
14 ’Sànaha nì cachitnùhu Daniel iin palabra xi Dios sàhà nansa icúmí coo iin figura dana có‑xìñùhù dahuun‑ya. Cunaha‑nsiá, quìvì cuni‑nsià sànì sàcuììn figura mà iin xaan ndé còò permisu cuian, (dandu seña cundua). Te vichi xiñuhu cundaà ini nsidaa ana càhvì‑xì tutu yohó. Pues na sáà quìvì yucán, dandu ni cunúdèhé nsidaa nèhivì ndoó ladu Judea yohó cùhùn‑nè yucù.
14 Ora, quando vós virdes a abominação da desolação estar onde não deve estar {quem lê, entenda}, então os que estiverem na Judéia fujam para os montes;
15 Te nú dìnìvèhé ndoó‑né (quetátú‑nè), dandu (yàchì ni nuú‑né cunudèhé stná‑nè), doco màsà nánsìhvi ga‑nè vehe nsiquihin‑ne ñà‑ndùá icúmí‑nê.
15 quem estiver no eirado não desça, nem entre para tirar alguma coisa da sua casa;
16 Te nú ndoó‑né nùù ìtú, dandu màsà nándúcú‑né ni cotón‑nè.
16 e quem estiver no campo não volte atrás para buscar a sua capa.
17 Te ¡ndahví nècuàchì ñahà cuhí cuàhàn tùinuù méè‑xi quìvì yucán! Te ¡ndahví stná nècuàchì icúmí xí méè chìchì!
17 Mas ai das que estiverem grávidas, e das que amamentarem naqueles dias!
18 Te càcàn tàhvì stná‑nsià nùù Dios ñà‑màsà cúvìxin na sáà tiempu cunudèhé‑nsià mà.
18 Orai, pois, para que isto não suceda no inverno;
19 Vàchi yáha ga icúmí nèhivì ndoho‑ne quìvì yucán. Còò cá tnùndoho chicá cahnú ni ía ndè quìvì nì cuyucun ñuhìví xì ndé quìvì coamà. Ni quìvì después, mà sáà gà coo tnùndoho ndudava xán.
19 porque naqueles dias haverá uma tribulação tal, qual nunca houve desde o princípio da criação, que Deus criou, até agora, nem jamais haverá.
20 Te nú màsà cúndéhe ndahví Dios, dacúxíó yàchì‑yà tnùndoho ma, dandu ndùtù nsìhí nèhivì ñuhìví nì cùí. Doco sàhà nèhivì sànì nacàxin‑ya, ñàyùcàndùá sànì chitnùní ini‑yà ñà‑chicá yàchì dacúxíó‑yá tnùndoho.
20 Se o Senhor não abreviasse aqueles dias, ninguém se salvaria mas ele, por causa dos eleitos que escolheu, abreviou aqueles dias.
21 ’Quìvì yucán màsà cúníndísâ‑nsiá yuhù nèhivì cachí xì‑nsiá: “Cundehè‑nsiá, yohó iá ana nduú Cristu”, te ò: “Yucán iá‑yà”.
21 Então, se alguém vos disser: Eis aqui o Cristo! ou: Ei-lo ali! não acrediteis.
22 Vàchi icúmí quixi cuàhà tètnùhù, te iin iin‑tè cachì‑te ñà‑divi Cristu nduú‑te. Te icúmí quixi cuàhà stná ana danani úún càhàn cuenta xi Dios. Ndè quida stná‑te cuàhà milagru sàhà‑ñá ndulocó nèhivì, áma níhì stná‑te dandahví‑te nèhivì nì nacàxin‑ya cahan‑té, doco mà cúí.
22 Porque hão de surgir falsos cristos e falsos profetas, e farão sinais e prodígios para enganar, se possível, até os escolhidos.
23 Ñàyùcàndùá, mii‑nsiá, cundoo tùha‑nsia, vàchi sànì cachitnùhi xì‑nsiá nsidaa ñà‑ndùá icúmí cuu.
23 Ficai vós, pois, de sobreaviso; eis que de antemão vos tenho dito tudo.
24 ’Nú sànì yàha tiempu tnùndoho quìvì yucán, dandu mà cúnchíi gá ni orá ni yoo.
24 Mas naqueles dias, depois daquela tribulação, o sol escurecerá, e a lua não dará a sua luz;
25 Te sìnsìví itándiáá ansivi, icúmí‑sî còyo nihni‑sì nùù ñuhìví. Te sìtnúù nahnú, icúmí stnâ‑si ndacùchí ndee‑sí.
25 as estrelas cairão do céu, e os poderes que estão nos céus, serão abalados.
26 Dandu natùi yùhù ana nduú Tnaha Nèhivì Ñuhìví, cundehè nèhivì ñuhìví yùhù sàmànui mahì vìcò xì poder cahnú xí. Te ndiaha gá coo inicutu ndé mànui.
26 Então verão vir o Filho do homem nas nuvens, com grande poder e glória.
27 Dandu luegu icúmî techuín ángel xi cùhùn‑nè inicutu ñuhìví ñà‑danátácá‑nè ana nduú nèhivì sànì nacàxin, mate ndoó‑né iin xaan ndé vihi gá xica ñuhìví xì ansivi, doco icúmí‑nê nataca‑nè quixi‑ne quida ángel xi.
27 E logo enviará os seus anjos, e ajuntará os seus eleitos, desde os quatro ventos, desde a extremidade da terra até a extremidade do céu.
28 ’Vichi cuàhìn nacani xì‑nsiá iin ejemplu sàhà nù‑higu sàhà ñà‑cundaà inì‑nsia iñàha. Nú sànì ndunsidi‑nú nì quesaha naná dìtù yuté‑nu, dandu ñà‑yùcán cundáà ini‑ndà sà‑ìtúú tiempu ihni.
28 Da figueira, pois, aprendei a parábola: Quando já o seu ramo se torna tenro e brota folhas, sabeis que está próximo o verão.
29 Pues ducání stná xì mii‑nsiá; quìvì cuni‑nsià cuú ñà‑ndùá sànì cachì xì‑nsiá, dandu vàtùni cundaà stná inì‑nsia ñà‑sànì cuyatni tiempu naxicocuíìn nduá; sà‑ìtúú nihni.
29 Assim também vós, quando virdes sucederem essas coisas, sabei que ele está próximo, mesmo às portas.
30 Te mà sáà cui nsihi nèhivì itiácú vichi dècuèndè cachi sànì cuu ndisa nsidaa ñà‑ndùá sànì cachì xì‑nsiá vichi.
30 Em verdade vos digo que não passará esta geração, até que todas essas coisas aconteçam.
31 Cunaha‑nsiá, icúmí sàà ansivi xì ñuhìví ndañuhá, doco palabra xi, còó, mà nunca sàà ndañuhá.
31 Passará o céu e a terra, mas as minhas palavras não passarão.
32 ’Doco ni quìvì, te ni hora naxicocuíìn, ni‑iin nèhivì có‑ìnáhá‑nê, ni ángel ndoó ansivi, có‑ìnáhá stnâ‑nè. Ni stná yùhù ana nduú Dèhemanì Dios, có‑ìnáhá stnâì; cuisì Yuamánìˊ nduú ana ináhá.
32 Quanto, porém, ao dia e à hora, ninguém sabe, nem os anjos no céu nem o Filho, senão o Pai.
33 ’Ñàyùcàndùá, cundoo tùha‑nsia, te cunihnu vàha ini‑nsià, vàchi có‑ìnáhá‑nsiâ índù hora divi cuu nsidaájàn.
33 Olhai! vigiai! porque não sabeis quando chegará o tempo.
34 Ducán iá na ian quidá iin lamú na cuyúcún‑nè cùhùn xìcà‑né, dandacú‑né nùù mozo xi‑ne sàhà biene xi‑ne. Iin iin mozo mà, nihí‑te chuun quida‑tè. Te mozo ndiaá yehè, ndacú núù stná‑te ñà‑cundiaa tùha‑tè yucán.
34 É como se um homem, devendo viajar, ao deixar a sua casa, desse autoridade aos seus servos, a cada um o seu trabalho, e ordenasse também ao porteiro que vigiasse.
35 Pues divi ducán stná mii‑nsiá, xiñuhu cundoo tùha‑nsia, vàchi có‑ìnáhá‑nsiâ índù hora divi naxicocuíìn yùhù ana nduú Lamú xi‑nsia, sea cuñaà, ò dava ñùu, ò sinduhá cundua, te ò naha.
35 Vigiai, pois; porque não sabeis quando virá o senhor da casa; se à tarde, se à meia-noite, se ao cantar do galo, se pela manhã;
36 Vàchi nanàá icúmî naxicocuíìn, ñàyùcàndùá còtó (nandòdó‑nsiá ñà‑jaàn), te na ian quídì‑nsià cundua.
36 para que, vindo de improviso, não vos ache dormindo.
37 Ñàyùcàndùá, yùhù cachíˋ xì‑nsiá nacua cachíˋ xì nsidaa nèhivì xí, ni cúndóó tùha‑nsia ―nì cachi Jesús.
37 O que vos digo a vós, a todos o digo: Vigiai.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?