Lucas 2
MITNT vs ARC
1 Daaní, quìvì yucán nì dàndàcú tè‑cùsáhnû César Augusto ñà‑ìcúmí nandiahvi nsidaa nèhivì cusáhnû‑te nùù‑xí.
1 E aconteceu, naqueles dias, que saiu um decreto da parte de César Augusto, para que todo o mundo se alistasse.
2 Ñà‑yùcán nì sanduu censu primeru nì quida‑tè na tiempu dandacú Cirenio nùù ladu Siria.
2 (Este primeiro alistamento foi feito sendo Cirênio governador da Síria.)
3 Ñàyùcàndùá, nsidanicuú nèhivì, mànuhù‑né ñuu‑nè ñà‑nayàha‑ne nùù lista,
3 E todos iam alistar-se, cada um à sua própria cidade.
4 xì stná José, nì quee stná‑nè ñuu Nazaret iá ladu Galilea mànuhù‑né ladu Judea ndé nduú ñuu‑nè nani Belén, vàchi descendencia xi David nduú stná‑nè, ñàyùcàndùá, mànuhù‑né ñuu tii ma ndé nìsa ìa David sànaha,
4 E subiu da Galileia também José, da cidade de Nazaré, à Judeia, à cidade de Davi chamada Belém (porque era da casa e família de Davi),
5 cuàhàn‑nè dayáha‑ne quìvì‑né nùù lista mà. Te cutnáhâ stná‑nè xì María nècuàchì cuàhàn nandàhà xì‑né, te ñuhú méè xi nècuàchìmà.
5 a fim de alistar-se com Maria, sua mulher, que estava grávida.
6 Daaní, ndoó íì‑né ñuu yucán, te nì sàà quìvì tùinuù méè mà.
6 E aconteceu que, estando eles ali, se cumpriram os dias em que ela havia de dar à luz.
7 Ñàyùcàndùá, yucán nì quesaa‑vè ñuhìví; méè nuu xí‑né nduú‑vé, te nì chidùcún‑névè sìcoto ndahví, te nì chinduhù‑névè ini iin canoa, vàchi có‑sâà gà vehe ndé quídì nècuàchì xicá ichì.
7 E deu à luz o seu filho primogênito, e envolveu-o em panos, e deitou-o numa manjedoura, porque não havia lugar para eles na estalagem.
8 Cunaha‑ní, yatni ñuu yucán ndoó stná nèhivì quídì ndiaá xì riì xí.
8 Ora, havia, naquela mesma comarca, pastores que estavam no campo e guardavam durante as vigílias da noite o seu rebanho.
9 Te na íín cachí nì ndecunu iin ángel xi Stoho‑ndà Señor, nì sàcuììn‑nè nùù nècuàchìmà, te ndiaha gá nì natnuù inicutu ndé ndoó‑né nì quida Stoho‑ndà Señor. Ñàyùcàndùá, nì cayùhí cuaá‑nè.
9 E eis que um anjo do Senhor veio sobre eles, e a glória do Senhor os cercou de resplendor, e tiveram grande temor.
10 Dandu nì cachi ángel mà xì‑né:
10 E o anjo lhes disse: Não temais, porque eis aqui vos trago novas de grande alegria, que será para todo o povo,
11 Vàchi vichi ndè ñuu xìì‑nsiá David sànì tùinuù iin ana dacácu xi‑nsiá, divi Stoho‑ndà Cristu.
11 pois, na cidade de Davi, vos nasceu hoje o Salvador, que é Cristo, o Senhor.
12 Te na sáà‑nsià yucán, icúmí‑nsiâ cuni‑nsiàyà, idáducún‑yá sìcoto, indúhu‑yá ini iin canoa. Ñà‑jaàn cunduu seña cundaà vàha ini‑nsià divi ñà‑ndáà nduá cachíˋ xì‑nsiá ―nì cachi ángel.
12 E isto vos será por sinal: achareis o menino envolto em panos e deitado numa manjedoura.
13 Daaní, na íín cachí nì ndecoyo cuàhà gá ángel nì caquixi ansivi, cutnáhâ‑né xì ángel nì quesaa primeru mà. Te ndeníhí vàha nsidaa‑né Dios, cachí‑nè:
13 E, no mesmo instante, apareceu com o anjo uma multidão dos exércitos celestiais, louvando a Deus e dizendo:
14 Dìquì‑xí ansivi ni queé cuàhà tnùñuhu xí Yua‑nda Dios, te ñuhìví yohó ni cúndóó víi nsidaa nèhivì cudíì ini‑yà sàhà‑xí.
14 Glória a Deus nas alturas, paz na terra, boa vontade para com os homens!
15 Daaní, nì ndanchito nsidaa ángel mà mànuhù‑né gloria. Dandu nì cachi nècuàchì xíndiaa xì riì mà:
15 E aconteceu que, ausentando-se deles os anjos para o céu, disseram os pastores uns aos outros: Vamos, pois, até Belém e vejamos isso que aconteceu e que o Senhor nos fez saber.
16 Ñàyùcàndùá, ndee ní quihin‑ne ichì cuàhàn‑nè, te nì casaà‑nè yucán, nì xini‑nè yucán iá María xì José xì stná méè, indúhu‑vé ini canoa.
16 E foram apressadamente e acharam Maria, e José, e o menino deitado na manjedoura.
17 Dandu nì nsihi nì xini‑nè méè mà, dandu nì cachitnùhu‑ne xì nèhivì ñà‑ndùá nì cachi ángel xì‑né sàhà‑vé.
17 E, vendo- o, divulgaram a palavra que acerca do menino lhes fora dita.
18 Te nsidaa nèhivì nì inini xi ñà‑ndùá nacání pastor mà, nì ndulocó‑nè.
18 E todos os que a ouviram se maravilharam do que os pastores lhes diziam.
19 Te María, cónì nándòdó stná‑nè ñà‑ndùá nì cachi ángel xì‑né, iin‑ni nacání ini‑nè sàhámà.
19 Mas Maria guardava todas essas coisas, conferindo- as em seu coração.
20 Daaní, nì caquihin pastor mà ichì mànuhù‑né, ndeníhí vàha‑ne Dios, naquímánì cuáhà‑né mii‑yá sàhà nsidaa ñá‑ndùá nì xinitnùhu‑ne, xì ñà‑ndùá nì xini‑nè, vàchi nacua nì cachitnùhu ángel mà xì‑né, divi ducán nì cuu.
20 E voltaram os pastores glorificando e louvando a Deus por tudo o que tinham ouvido e visto, como lhes havia sido dito.
21 Na ní yàha ùnà quìvì, dandu nì sàcùtuu seña xi Dios ìcà méè Jesús mà, te nì nìhì stná‑yà quìvì‑yá; nì sàcùnani‑yá Jesús, vàchi ñà‑jaàn cunduu quìvì‑yá nì cachi ángel na táñâha ga nacùhun ndiaha‑yá tìxi dihi‑yá.
21 E, quando os oito dias foram cumpridos para circuncidar o menino, foi-lhe dado o nome de Jesus, que pelo anjo lhe fora posto antes de ser concebido.
22 Daaní, nì yàha quìvì cuhí quihmi María, vàchi nì quida‑ne cumplir nacua iá ley xi Moisés sàhà nadaa quìvì coo quihmi‑né. Dandu mii‑né xì José, nihí‑névè cuàhàn ñuu Jerusalén ñà‑chitanini‑nevè nùù Yua‑nda Dios,
22 E, cumprindo-se os dias da purificação, segundo a lei de Moisés, o levaram a Jerusalém, para o apresentarem ao Senhor
23 vàchi dohó cachí tutu ìì nduú ley xi Dios: “Tiàa primeru quesaa ñuhìví, nsidaa‑vé cunduu‑ve méè ndiaha xí Dios”.
23 (segundo o que está escrito na lei do Senhor: Todo macho primogênito será consagrado ao Senhor)
24 Te cachí stná ley mà ñà‑ìcúmí‑nê cuàha‑ne ùì lungu, te nú coó, ùì loma cuachi. Ñàyùcàndùá, nì sàhàn‑nè nì sàha stná‑nè quisì mà ñà‑cuì‑si cunduu‑sì promesa nùù Dios.
24 e para darem a oferta segundo o disposto na lei do Senhor: um par de rolas ou dois pombinhos.
25 Cunaha‑ní, ñuu Jerusalén yucán nìsa ìa iin tiàa nani Simeón. Nècuàchì nihnú ndàcuisì ini xì Dios nduú stná‑nè, vàchi cahvi víi‑néyà, te nihnú vàha ini‑nè ñà‑quixi ana cuàhàn chindee xi raza‑nè Israel, te icúmí stná‑nè Espíritu Ìì xí‑yá.
25 Havia em Jerusalém um homem cujo nome era Simeão; e este homem era justo e temente a Deus, esperando a consolação de Israel; e o Espírito Santo estava sobre ele.
26 Te divi Espíritu Ìì mà sànì cachitnùhu‑ya xì‑né antes ñà‑mà cúí‑nè dècuèndè cachi cuninùù‑né ana nduú Cristu nì quixi nùù Stoho‑ndà Señor.
26 E fora-lhe revelado pelo Espírito Santo que ele não morreria antes de ter visto o Cristo do Senhor.
27 Ñàyùcàndùá, quìvì yucán nì càhàn Espíritu Ìì xì‑né, te nì sàà‑nè veheñùhu cahnú na meru quíhvi stná yuadíhí‑vê nihí‑névè vàxi quida‑ne nacua cachí ley ìì.
27 E, pelo Espírito, foi ao templo e, quando os pais trouxeram o menino Jesus, para com ele procederem segundo o uso da lei,
28 Dandu nècuàchì sàhnù‑mà, nì sàcùnìndiaa‑nèvè, te nì naquimanì‑né Dios, cachí‑nè:
28 ele, então, o tomou em seus braços, e louvou a Deus, e disse:
29 — ausente —
29 Agora, Senhor, podes despedir em paz o teu servo, segundo a tua palavra,
30 — ausente —
30 pois já os meus olhos viram a tua salvação,
31 Mii‑ní, nì chitnùní inì‑ní quesaa‑yà, dandu nìhì nèhivì nsidanicuú ñuu cundaà ini‑nè nansa cui càcu anima‑nè quida‑ya.
31 a qual tu preparaste perante a face de todos os povos,
32 Vàchi icúmí‑yâ datnúù‑yà sàxìnítnùní nsidaa nèhivì mà; te divi ducání stná nècuàchì raza‑nsì Israel, cuàhà gá tnùñúhú ndiaha icúmí‑nsî nìhì‑nsí sàhà‑yá, nì cachi Simeón.
32 luz para alumiar as nações e para glória de teu povo Israel.
33 Ñàyùcàndùá, cuàhà gá nì ndulocó José xì María sàhà ñà‑ndùá nì cachi nècuàchìmà sàhà méè mà.
33 José e Maria se maravilharam das coisas que dele se diziam.
34 Dandu nì xìcàn tàhvì Simeón gracia xi Dios sàhà yuadíhí‑vê, te nì cachi stná‑nè xì dihi‑vé:
34 E Simeão os abençoou e disse à Maria, sua mãe: Eis que este é posto para queda e elevação de muitos em Israel e para sinal que é contraditado
35 Te sàhámà icúmí cundaà inì‑xi ñà‑ndùá nihnú ini‑nè ini anima‑nè. Daaní, mii‑ní, icúmí stná‑ní (cunì‑ní tnùndoho), na ian xída iin càa anima‑ní ―nì cachi Simeón.
35 (e uma espada traspassará também a tua própria alma), para que se manifestem os pensamentos de muitos corações.
36 — ausente —
36 E estava ali a profetisa Ana, filha de Fanuel, da tribo de Aser. Esta era já avançada em idade, e tinha vivido com o marido sete anos, desde a sua virgindade,
37 — ausente —
37 e era viúva, de quase oitenta e quatro anos, e não se afastava do templo, servindo a Deus em jejuns e orações, de noite e de dia.
38 Ñàyùcàndùá, divi momentu mà nì tnàtuu nècuàchìmà (ndé iín María xì José), te nì naquimanì stná‑nè Dios (sàhà méè Jesús), dandu nì quesaha‑né nì càhàn‑nè xì nèhivì ñuu Jerusalén sàhà‑vé, nì cachitnùhu‑ne xì nèhivì xíndiatu ñà‑quesaa mii‑yá quida‑xi obra, te càcu‑nda.
38 E, sobrevindo na mesma hora, ela dava graças a Deus e falava dele a todos os que esperavam a redenção em Jerusalém.
39 Daaní, José xì María, nì nsihi nì quida‑ne nsidaa ñà‑ndùá dandacú ley xi Dios, dandu nì naquihin‑ne ichì mànuhù‑né ladu Galilea, nì nasaa‑nè ñuu‑nè Nazaret ndé ndoó‑né.
39 E, quando acabaram de cumprir tudo segundo a lei do Senhor, voltaram à Galileia, para a sua cidade de Nazaré.
40 Te méè nduú mii‑yá, nì sahnu‑ya, nì cufuerté anima‑yà, te chicá nì cunchichí‑yà, cuàhà gá gracia xi Dios icúmí‑yâ.
40 E o menino crescia e se fortalecia em espírito, cheio de sabedoria; e a graça de Deus estava sobre ele.
41 Cunaha‑ní, cuìà cuìà nì sasahàn yuadíhí‑yâ ñuu Jerusalén quìvì nacává vicò pascua.
41 Ora, todos os anos, iam seus pais a Jerusalém, à Festa da Páscoa.
42 (Te nì cuu iin xichi) na sáxìcá‑yá ùxìn ùì cuìà, dandu cuàhàn tu‑ya xì‑né vicò ñuu mà, vàchi ñà‑jaàn nì sanduu estilu xi‑ne.
42 E, tendo ele já doze anos, subiram a Jerusalém, segundo o costume do dia da festa.
43 Daaní, nì nsihi vicò mà, te nì naquihin‑ne ichì mànuhù‑né; doco nì ndòo Jesús ñuu Jerusalén mà, te cónì xìní José xì María,
43 E, regressando eles, terminados aqueles dias, ficou o menino Jesus em Jerusalém, e não o souberam seus pais.
44 vàchi ádi váxi‑ya cutnáhâ‑yá xì nèhivì dava ga càhàn‑né. Ñàyùcàndùá, iin quìvì sàxìcá‑né mànuhù‑né, dandu nì quesaha‑né xicánúú‑né nandúcú‑nêyà, ndácàtnùhù‑né nùù tnaha‑ne xì stná amigo xi‑ne.
44 Pensando, porém, eles que viria de companhia pelo caminho, andaram caminho de um dia e procuravam-no entre os parentes e conhecidos.
45 — ausente —
45 E, como o não encontrassem, voltaram a Jerusalém em busca dele.
46 — ausente —
46 E aconteceu que, passados três dias, o acharam no templo, assentado no meio dos doutores, ouvindo-os e interrogando-os.
47 Te nsidaa ana iníní má, nì ndulocó‑nè ñà‑nchìchí guâ‑yà, te naxícóníhî nchichí‑yà nùù‑né.
47 E todos os que o ouviam admiravam a sua inteligência e respostas.
48 Te na ní xini José xì María iá‑yà yucán, dandu nì ndulocó‑nè, te nì cachi dihi‑yá:
48 E, quando o viram, maravilharam-se, e disse-lhe sua mãe: Filho, por que fizeste assim para conosco? Eis que teu pai e eu, ansiosos, te procurávamos.
49 Dandu nì cachi‑yà xì‑né:
49 E ele lhes disse: Por que é que me procuráveis? Não sabeis que me convém tratar dos negócios de meu Pai?
50 Doco José xì María, cónì sánìhì ini‑nè ñà‑ndùá nì cachi‑yà xì‑né.
50 E eles não compreenderam as palavras que lhes dizia.
51 — ausente —
51 E desceu com eles, e foi para Nazaré, e era-lhes sujeito. E sua mãe guardava no coração todas essas coisas.
52 — ausente —
52 E crescia Jesus em sabedoria, e em estatura, e em graça para com Deus e os homens.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?