João 7
MITNT vs ARIB
1 Daaní, después, cuisì ladu Galilea nì quesaha xicánúú Jesús. Có‑cùní gà‑yà cacanuu‑ya ladu Judea, vàchi nècuàchì raza‑yà ndoó ladu mà, cuní‑nè cahnì‑néyà.
1 Depois disto andava Jesus pela Galiléia; pois não queria andar pela Judéia, porque os judeus procuravam matá-lo.
2 Doco vichi sà‑ìtúú iin vicò nsidácáhnû‑né ladu Judea, divi vicò ndoó‑né siahva.
2 Ora, estava próxima a festa dos judeus, a dos tabernáculos.
3 Ñàyùcàndùá, nì càhàn ñani Jesús xì‑yá, cachí‑nè:
3 Disseram-lhe, então, seus irmãos: Retira-te daqui e vai para a Judéia, para que também os teus discípulos vejam as obras que fazes.
4 Vàchi nú cuní‑ndà cuìtià fama xi‑nda nùù nèhivì, dandu mà quídá dèhé‑ndà ñà‑ndùá quida‑nda. Ñàyùcàndùá, nú cuàhà guá ñà‑ndùá quida‑ní, dandu quida vate‑níà cundehè nsidaa nèhivì ―nì cachi‑nè xì‑yá,
4 Porque ninguém faz coisa alguma em oculto, quando procura ser conhecido. Já que fazes estas coisas, manifesta-te ao mundo.
5 vàchi cunaha‑nsiá, ni ñani‑yà có‑xìníndísá‑xí‑yâ.
5 Pois nem seus irmãos criam nele.
6 Ñàyùcàndùá, nì cachi Jesús xì‑né:
6 Disse-lhes, então, Jesus: Ainda não é chegado o meu tempo; mas o vosso tempo sempre está presente.
7 Te mà cúní ùhì nèhivì ñuhìví mii‑nsiá. Doco yùhù, xiní ùhì‑nè yùhù, vàchi cachíˋ xì‑né chuun quini nduá quidá‑né.
7 O mundo não vos pode odiar; mas ele me odeia a mim, porquanto dele testifico que as suas obras são más.
8 Cuahán‑nsià vicò mà; vàchi yùhù, tàñáha ga cùhìn, vàchi tàsáà quìvì xí.
8 Subi vós à festa; eu não subo ainda a esta festa, porque ainda não é chegado o meu tempo.
9 Ñà‑jaàn nduá nì cachi‑yà xì‑né, te nì ndòo iì‑yá ladu Galilea yucán.
9 E, havendo-lhes dito isto, ficou na Galiléia.
10 Daaní, nì nsihi nì caquihin ñani‑yà ichì, dandu nì quihin stná‑yà ichì cuàhàn‑yà vicò mà. Doco cuàhàn dèhé‑yà, mà cuáhàn vate‑yá.
10 Mas quando seus irmãos já tinham subido à festa, então subiu ele também, não publicamente, mas como em secreto.
11 Te yucán ndé iá vicò mà nì nanducu nècuàchì ladu Judea mii‑yá, cachí‑nè:
11 Ora, os judeus o procuravam na festa, e perguntavam: Onde está ele?
12 Te cuàhà gá nì ndatnuhu stná‑nè sàhà‑yá. Vàha ga‑yà, cachí dava‑ne, doco dava ga‑nè, còó, mà váha‑ya, vàchi dandahví uun‑ya nèhivì, cachí‑nè.
12 E era grande a murmuração a respeito dele entre as multidões. Diziam alguns: Ele é bom. Mas outros diziam: não, antes engana o povo.
13 Doco ni‑iin nèhivì, cónì cáhàn vate‑né sàhà‑yá, vàchi yúhî‑nè nècuàchì ladu Judea mà.
13 Todavia ninguém falava dele abertamente, por medo dos judeus.
14 Daaní, sànì cudava vicò, dandu nì sàà‑yà yehè veheñùhu cahnú, te nì quesaha‑yá dacuahá‑yá nèhivì ndoó yucán.
14 Estando, pois, a festa já em meio, subiu Jesus ao templo e começou a ensinar.
15 Ñàyùcàndùá, nì ndulocó nècuàchì ñuu mà, cachí‑nè:
15 Então os judeus se admiravam, dizendo: Como sabe este letras, sem ter estudado?
16 Dandu nì cachi Jesús xì‑né:
16 Respondeu-lhes Jesus: A minha doutrina não é minha, mas daquele que me enviou.
17 Te ndéni nèhivì nì cui, nú iá voluntad xi‑ne quida ndisa‑ne ñà‑ndùá cuní Dios, vàtùni sàà‑nè cundaà ini‑nè sàhà palabra chináhì, a divi dìnì mií queá, te ò Dios chindéé xî.
17 Se alguém quiser fazer a vontade de Deus, há de saber se a doutrina é dele, ou se eu falo por mim mesmo.
18 Vàchi nú inì‑ni mii‑nda chítnùní ini‑ndà índù palabra chinaha‑ndà, dandu náhà claru cuisì cuní‑ndà tavà‑ndà tnùñuhu xí mii‑nda. Doco nú nandúcú‑ndá nansa quee tnùñuhu xí ana nì techuun‑xi‑nda vàxi, dandu vàtùni cundaà inì‑xi, ñà‑ndáà nduá cachí‑ndà, màdìá dandahví‑ndà nèhivì nduá.
18 Quem fala por si mesmo busca a sua própria glória; mas o que busca a glória daquele que o enviou, esse é verdadeiro, e não há nele injustiça.
19 ’Moisés nì sàha xi‑nsiá ley sànaha. Doco ni‑iin‑nsia có‑quìdá ndisa‑nsia ñà‑ndùá cachí ley mà. ¿Índù chuun cuní‑nsià cahnì‑nsiá yùhù?
19 Não vos deu Moisés a lei? no entanto nenhum de vós cumpre a lei. Por que procurais matar-me?
20 Dandu nì cachi nèhivì cuáhà yucán:
20 Respondeu a multidão: Tens demônio; quem procura matar-te?
21 Dandu nì cachi Jesús xì‑né:
21 Replicou-lhes Jesus: Uma só obra fiz, e todos vós admirais por causa disto.
22 (Ináhá‑ndá), sànaha nì saquin Moisés iin ley ñà‑màcòo seña xi Dios ìcà‑ndà. Doco màdì mii Moisés nduú ana nì chitnùní inì‑xi ñà‑coo estilu mà, vàchi xìì‑ndà chicá antes nduú ana nì dàquésáhá xân. Ñàyùcàndùá, ducan quida‑nda vichi, mate iin quìvì descansu nduá, doco fuerza màcòo seña mà ìcà iin méè.
22 Moisés vos ordenou a circuncisão {não que fosse de Moisés, mas dos pais}, e no sábado circuncidais um homem.
23 Cundehè‑nsiá, dècuèndè stná iin quìvì descansu saquín stná‑nsià seña mà ìcà‑vé, (danácuèhè‑nsiàvè) sàhà ñà‑cùní‑nsià chivàha viì‑nsiá ley mà. Te yùhù, divi stná quìvì descansu mà nì sandua na ní dàndúvàhi iin tiàa, te nì ndòo vàha‑ne; doco sàhájàn xídà inì‑nsia. ¿Nansa nduájàn?
23 Ora, se um homem recebe a circuncisão no sábado, para que a lei de Moisés não seja violada, como vos indignais contra mim, porque no sábado tornei um homem inteiramente são?
24 (Yùhù cachíˋ xì‑nsiá), màsà cuítnùhu ndevàha‑nsia nacua tuxí uun ini‑nsià. Nú cuàhàn‑nsià càhàn tnùhù‑nsiá sàhà iin nèhivì, dandu ñà‑ndácuisì xiñuhu cundua cachi‑nsià ―nì cachi‑yà.
24 Não julgueis pela aparência mas julgai segundo o reto juízo.
25 Ñàyùcàndùá, dava nècuàchì ñuu Jerusalén yucán, nì cachi‑nè iin‑ne xì inga‑nè:
25 Diziam então alguns dos de Jerusalém: Não é este o que procuram matar?
26 Doco cundehè‑nsiá, jaàn iín‑né mahì nèhivì, chináhá‑nè, te còá cachí nècuàchì cuní dandáñúhú xí‑nê. ¿A vihi‑ni sànì nacuni tè‑xídandacú nùù‑ndà ñà‑divi Cristu (nì quixi nùù Dios) nduú‑né?
26 E eis que ele está falando abertamente, e nada lhe dizem. Será que as autoridades realmente o reconhecem como o Cristo?
27 Doco nsiùhù, còó, vàchi sà‑ìnáhá‑nsî índù nì quixi nècuàchì jaàn. Vàchi na quívì quixi mii‑yá ana nduú ndisa Cristu, mà cúndáà inì‑xi índù nì quixi‑ya ―nì cachi‑nè.
27 Entretanto sabemos donde este é; mas, quando vier o Cristo, ninguém saberá donde ele é.
28 Ñàyùcàndùá, ndee ní càhàn Jesús xì nèhivì dacuahá‑yá yehè veheñùhu, cachí‑yà:
28 Jesus, pois, levantou a voz no templo e ensinava, dizendo: Sim, vós me conheceis, e sabeis donde sou; contudo eu não vim de mim mesmo, mas aquele que me enviou é verdadeiro, o qual vós não conheceis.
29 Yùhù, ndisa, ináhî mii‑yá, vàchi divi‑ya nduú ana nì techuun‑xí, te ñàyùcàndùá nùù mii‑yá nì quixi ―nì cachi Jesús.
29 Mas eu o conheço, porque dele venho, e ele me enviou.
30 Ñàyùcàndùá, nì nanducu nècuàchìmà nansa tnii‑neyà, doco cónì níhì‑né quida‑neà, vàchi tàñáha ga sàà quìvì cuu xi‑yá ducán.
30 Procuravam, pois, prendê-lo; mas ninguém lhe deitou as mãos, porque ainda não era chegada a sua hora.
31 Doco cunaha‑nsiá, cuàhà gá nèhivì itá yucán nì xinindisá stná‑nè mii‑yá, te nì cachi‑nè:
31 Contudo muitos da multidão creram nele, e diziam: Será que o Cristo, quando vier, fará mais sinais do que este tem feito?
32 Dandu nì caxinitnùhu nècuàchì fariseu ñà‑ndùá cachí nèhivì sàhà‑yá. Ñàyùcàndùá, mii‑né xì dùtù xícusahnú, nì càhàn‑nè xì policía ñà‑cùhùn‑te catnii‑tèyá.
32 Os fariseus ouviram a multidão murmurar estas coisas a respeito dele; e os principais sacerdotes e os fariseus mandaram guardas para o prenderem.
33 Dandu nì càhàn‑yà xì nèhivì inga xichi, cachí‑yà:
33 Disse, pois, Jesus: Ainda um pouco de tempo estou convosco, e depois vou para aquele que me enviou.
34 Te mate ni nándúcú‑nsiâ yùhù, doco mà ndácùhun‑nsia yùhù, vàchi ndé cùhìn, mà cúí sàà‑nsià.
34 Vós me buscareis, e não me achareis; e onde eu estou, vós não podeis vir.
35 Dandu nècuàchì raza‑yà Judea yucán, nì ndatnuhu‑né entre mii‑né, cachí‑nè:
35 Disseram, pois, os judeus uns aos outros: Para onde irá ele, que não o acharemos? Irá, porventura, à Dispersão entre os gregos, e ensinará os gregos?
36 Có‑sânìhì ini‑ndà ñà‑càchí‑nè ñà‑mà cúí ndacùhun‑ndané, mate ni nándúcú‑ndánê, te mà cúí sàà stná‑ndà lugar ndé cùhùn‑nè ―nì cachi nèhivì mà.
36 Que palavra é esta que disse: Buscar-me-eis, e não me achareis; e, Onde eu estou, vós não podeis vir?
37 Daaní, nì sàà quìvì nì xìnu vicò mà, divi quìvì chicá nducáhnû. Dandu nì ndacuiin Jesús mahì nèhivì, te nì càhàn ndee‑yá, cachí‑yà xì‑né:
37 Ora, no seu último dia, o grande dia da festa, Jesus pôs-se em pé e clamou, dizendo: Se alguém tem sede, venha a mim e beba.
38 Vàchi nú xiníndísâ iin nèhivì xìˊ, ducán queá nùù‑né na ian caná fuerte tècuìí ini anima‑nè, te xítià‑te, nduú‑te nahi tècuìí coho‑nda cutiacu‑ndà nicanicuahàn, divi nacua cachítnùhu nùù tutu ìì ―nì cachi‑yà.
38 Quem crê em mim, como diz a Escritura, do seu interior correrão rios de água viva.
39 Doco tècuìí nì cachi‑yà mà nduú (ejemplu, vàchi cunaha‑nsiá), Espíritu Ìì nduú tècuìí mà, te nsidaa ana xiníndísá‑xí‑yá, icúmí‑nê nìhìtáhvì‑né Espíritu Ìì mà. Doco tàñáha ga cuàhatahvì Dios Yà‑ìì mà, vàchi tàñáha ga nanihì Jesús tnùñuhu ndiaha xí‑yá.
39 Ora, isto ele disse a respeito do Espírito que haviam de receber os que nele cressem; pois o Espírito ainda não fora dado, porque Jesus ainda não tinha sido glorificado.
40 Daaní, na ní inini dava nècuàchì itá yucán ñà‑ndùá nì cachi‑yà, dandu nì cachi‑nè:
40 Então alguns dentre o povo, ouvindo essas palavras, diziam: Verdadeiramente este é o profeta.
41 Te dava ga‑nè, cachí‑nè:
41 Outros diziam: Este é o Cristo; mas outros replicavam: Vem, pois, o Cristo da Galiléia?
42 Amádi cachítnùhu tutu ìì sàhà rey mà ñà‑divi yohòtéhè‑yá nduú David, te ñuu nècuàchìmà nani Belén cunduu ñuu‑yà, cacháˋ.
42 Não diz a Escritura que o Cristo vem da descendência de Davi, e de Belém, a aldeia donde era Davi?
43 Ñàyùcàndùá, nì tàhndè dava nèhivì sàhà‑yá.
43 Assim houve uma dissensão entre o povo por causa dele.
44 Te mate cuní dava‑ne tnii‑neyà, doco ni‑iin‑ne có‑sâhandee ini‑nè quida‑neà.
44 Alguns deles queriam prendê-lo; mas ninguém lhe pôs as mãos.
45 Daaní, na sámànuhù tè‑xínduu policía ndé ndoó dùtù xícusahnú xì nècuàchì fariseu, te nì cachi nècuàchìmà xì‑té:
45 Os guardas, pois, foram ter com os principais dos sacerdotes e fariseus, e estes lhes perguntaram: Por que não o trouxestes?
46 Te nì naxiconihí policía, cachí‑te:
46 Responderam os guardas: Nunca homem algum falou assim como este homem.
47 Dandu nì cachi nècuàchì fariseu mà:
47 Replicaram-lhes, pois, os fariseus: Também vós fostes enganados?
48 Cundehè‑nsiá nsiùhù tè‑xídandacú, ¿a sánì xinindisá‑nsí? Còó, ni‑iin‑nsi. Te ¿ò dává gá nècuàchì fariseu? Còó. Ni‑iin‑ne, có‑xìníndísâ‑né.
48 Creu nele porventura alguma das autoridades, ou alguém dentre os fariseus?
49 Doco dava ga nèhivì ndahví yucán, ni có‑ìnáhá‑nê nansa cachí ley ìì, sàháyùcàndùá icúmí‑nê nìhì‑né castigu xi‑ne ―nì cachi nècuàchìmà.
49 Mas esta multidão, que não sabe a lei, é maldita.
50 Cunaha‑nsiá, yucán iá stná Nicodemo, divi nècuàchì nì sàhàn nùù Jesús daa, vàchi iin nècuàchì xídandacú nduú stná‑nè. Te vichi nì càhàn stná‑nè xì nsidaa compañeru‑nèmà, cachí‑nè:
50 Nicodemos, um deles, que antes fora ter com Jesus, perguntou-lhes:
51 ―(Ñánì), ndéni nèhivì ní cui, nú cuní‑ndà nsidandaà‑ndà sàhà‑né, dihna icúmí‑ndá cunini‑nda nansa cachí mii‑né, dandísá, vàtùni cundaà ini‑ndà sàhà chuun xi‑ne. Amádi ñà‑jaàn nduú stná ley xi‑nda.
51 A nossa lei, porventura, julga um homem sem primeiro ouvi-lo e ter conhecimento do que ele faz?
52 Doco nì naxiconihí compañeru‑nèmà cachí‑nè:
52 Responderam-lhe eles: És tu também da Galiléia? Examina e vê que da Galiléia não surge profeta.
53 Dandu nsidaa‑né nì nacuitià‑nè mànuhù‑né vehe‑ne.
53 {E cada um foi para sua casa.}
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?