2 Tessalonicenses 3
MITNT vs ARIB
1 Ñà‑yòhó cachí guè xì‑nsiá, ñánì. Sacúndáhvîˋ nùù‑nsiá ñà‑nì cácàn tàhvì‑nsiá nùù Dios sàhà‑nsí ñà‑vàtùnì nìhì‑nsí dacuítià‑nsì palabra ìì xí Stoho‑ndà Señor nsidanicuú xaan. Te càcàn tàhvì stná‑nsià sàhà‑ñá ni coó tnùñuhu xí nèhivì sàhà palabra mà nacua nì quida mii‑nsiá.
1 Finalmente, irmãos, orai por nós, para que a palavra do Senhor se propague e seja glorificada. como também o é entre vós,
2 Daaní, càcàn tàhvì stná‑nsià sàhà‑ñá vàtùni càcu‑nsi nùù nèhivì malu, vàchi màdì nsidaa nèhivì nduú nèhivì xiníndísâ.
2 e para que sejamos livres de homens perversos e maus; porque a fé não é de todos.
3 Te vàtùni cahvi‑nda xi‑yá, vàchi icúmí‑yâ nacuàhandee ini‑yà anima‑ndà, te nacuidahan‑yándô nùù ñà‑malu.
3 Mas fiel é o Senhor, o qual vos confirmará e guardará do maligno.
4 Ñàyùcàndùá, cahví‑nsí xì‑yá sàhà‑nsiá; ináhá‑nsî ñà‑iin‑ni icúmí‑nsiâ quida‑nsia cumplir ñà‑ndùá nì chinaha‑nsì mii‑nsiá, divi nacua sàquìdá‑nsiá vichi.
4 E, quanto a vós, confiamos no Senhor que não só fazeis, mas fareis o que vos mandamos.
5 Doco xícàn tàhvì‑nsí nùù Stoho‑ndà Jesucristu ñà‑chicá ni nsínúú inì‑nsia ñà‑cuàhà guá cuú ini‑yà sàhà‑ndà, te chicá ni sáà‑nsià quidandee stná ini‑nsià nacua nì quida mii‑yá.
5 Ora, o Senhor encaminhe os vossos corações no amor de Deus e na constância de Cristo.
6 Nú iá iin compañeru‑nsià tùha cacanuu xixín, te có‑cùní‑nè cunchicùn‑nè ñà‑ndùá nì chinaha‑nsì mii‑nsiá, dandu màsà cútnáhâ gá‑nsià xì‑né. Nsiùhù ndácùcahan‑nsí quìvì Stoho‑ndà Jesucristu, te cachí‑nsì xì‑nsiá ñà‑nacoo‑nsianè, ñánì.
6 mandamo-vos, irmãos, em nome do Senhor Jesus Cristo, que vos aparteis de todo irmão que anda desordenadamente, e não segundo a tradição que de nós recebestes.
7 Vàchi ináhá‑nsiâ nansa ndiá ìcà‑nsiá quida‑nsia, divi nacua nìsa quida stná nsiùhù na ní sandoo‑nsi xì‑nsiá, cónì sácúdúsán‑nsî.
7 Porque vós mesmos sabeis como deveis imitar-nos, pois que não nos portamos desordenadamente entre vós,
8 Màdì uun‑ni ni níhì‑nsí ñà‑ndùá nì saxixi‑nsi; còó. Ndui te ñuú nìsa quidachuún‑nsí, ndè nìsa xàví tehe‑nsí sàhà‑ñá màsà cuáhachuún‑nsí mii‑nsiá,
8 nem comemos de graça o pão de ninguém, antes com labor e fadiga trabalhávamos noite e dia para não sermos pesados a nenhum de vós.
9 mate icúmí‑nsî derechu càcàn‑nsì ñà‑chindee‑nsiá nsiùhù, doco còó. Nì quidachuún‑nsí sàhà‑ñá cundaà ini‑nsià ducán xiñuhu quida stná mii‑nsiá.
9 Não porque não tivéssemos direito, mas para vos dar nós mesmos exemplo, para nos imitardes.
10 Vàchi ñà‑yòhó nduú ley nì sàha‑nsi mii‑nsiá na ní sandoo‑nsi xì‑nsiá: nú có‑cùní nèhivì quidachuún‑né, còò derechu icúmí‑nê (càcàn‑nè) ñà‑cuxi‑ne.
10 Porque, quando ainda estávamos convosco, isto vos mandamos: se alguém não quer trabalhar, também não coma.
11 Vàchi sànì xinitnùhu‑nsi ndoó dava compañeru‑nsià xicánúú xixín, có‑quìdáchúûn‑né, cuisì daquíhi yuhù‑né nùù chuun xi dava ga nèhivì.
11 Porquanto ouvimos que alguns entre vós andam desordenadamente, não trabalhando, antes intrometendo-se na vida alheia;
12 Ñàyùcàndùá, nsidaa mii‑nsiá nècuàchì quidá ducán, ni cúníní‑nsiá, vàchi cuenta xi Stoho‑ndà Jesucristu cáhìn, te cachíˋ xiñuhu quidachuún‑nsiá, te cundehè‑nsiá chuun xi mii‑nsiá, dandu cuenta xi mii‑nsiá cutiacu‑nsià. Ñà‑jaàn nduá dandacuí nùù‑nsiá.
12 a esses tais, porém, ordenamos e exortamos por nosso Senhor Jesus Cristo que, trabalhando sossegadamente, comam o seu próprio pão.
13 (Vichi cáhìn xì nsidaa‑nsiá), ñánì: iin‑ni ni cúnchícùn‑nsià quida‑nsia nsidanicuú chuun viì, te màsà cúñáñá‑nsiâ quida‑nsia ducán.
13 Vós, porém, irmãos, não vos canseis de fazer o bem.
14 Doco nú iá iin compañeru‑nsià có‑ndùlócô sàhà ñà‑ndùá cachí‑nsì nùù tutu yohó, dandu cundehè‑nsiá ana nduú‑né, te màsà cútnáhâ gá‑nsià xì‑né. Nacoo‑nsianè áma sáà‑nè cucahan núù‑né.
14 Mas, se alguém não obedecer à nossa palavra por esta carta, notai-o e não tenhais relações com ele, para que se envergonhe;
15 Doco màsà cúndéhe úhì‑nsiànè; còó. Cuàha‑nsianè ichì váha na ian cáhàn‑ndà xì iin ñani‑ndà.
15 todavia não o considereis como inimigo, mas admoestai-o como irmão.
16 Pues vichi xícàn tàhvì‑nsí nùù Stoho‑ndà Señor ñà‑iin‑ni ni cúndóó‑nsiá contentu nsidanicuú quìvì, ndéni nì cui ni cúndóó‑nsiá, vàchi mii‑yá, (cudíì inì‑yà) chindee‑yándô cundoo‑nda contentu ducán. Pues vichi ni ndóo nsidaa‑nsiá xì‑yá nicanicuahàn, (ñánì).
16 Ora, o próprio Senhor da paz vos dê paz sempre e de toda maneira. O Senhor seja com todos vós.
17 Yùhù nduí Pablo, te cásàhúì xì nsidaa‑nsiá. Ndahà mií tiaí saludu yohó, vàchi divi nduú seña tiaí nùù nsidaa carta xi; ducán nduú modo tiaí (firma xi).
17 Esta saudação é de próprio punho, de Paulo, o que é o sinal em cada epístola; assim escrevo.
18 Ni cúcúmí nsidaa‑nsiá cuàhà gracia xi Stoho‑ndà Jesucristu. Sà‑ìá.
18 A graça de nosso Senhor Jesus Cristo seja com todos vós.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?