1 Tessalonicenses 3
MITNT vs ARIB
1 — ausente —
1 Pelo que, não podendo mais suportar o cuidado por vós, achamos por bem ficar sozinhos em Atenas,
2 — ausente —
2 e enviamos Timóteo, nosso irmão, e ministro de Deus no evangelho de Cristo, para vos fortalecer e vos exortar acerca da vossa fé;
3 te màdí ndulocó‑nsià na quidá quini nèhivì xì‑nsiá; vàchi seguru icúmí‑ndá yàha‑nda ducán, ináhá‑nsiâ.
3 para que ninguém seja abalado por estas tribulações; porque vós mesmo sabeis que para isto fomos destinados;
4 Vàchi na ndoó vá‑nsí ndé ndoó‑nsiá, nì cachi‑nsì xì‑nsiá ñà‑ìcúmí‑ndá yàha‑nda vida quida nèhivì. Te divi ducán nì cuu xi‑nsiá sànì xini‑nsià.
4 pois, quando estávamos ainda convosco, de antemão vos declarávamos que havíamos de padecer tribulações, como sucedeu, e vós o sabeis.
5 Ñàyùcàndùá, yùhù, ñà‑nàcání guâ inì sàhà‑nsiá, nì techuín Timoteo nùhù‑nè (nàcòtò‑nè mii‑nsiá, dandu) nacachitnùhu‑ne xìˊ nansa yáha‑nsia, a íín‑ní nihnú vàha inì‑nsia mii‑yá, á coó, vàchi yúhî‑nsì dacà ñà‑malu dìnì‑nsiá, te uun‑ni ndòo chuun nì quida‑nsi xì‑nsiá.
5 Por isso também, não podendo eu esperar mais, mandei saber da vossa fé, receando que o tentador vos tivesse tentado, e o nosso trabalho se houvesse tornado inútil.
6 Doco còó, vichi sànì nsiaa tu‑ne ñà‑nì nùhù‑nè nì nàcòtò‑nènsià, te iin razón vàha nduá sànì nacachitnùhu‑ne xì‑nsí, vàchi iin‑ni nihnú vàha ndisa ini‑nsiàyà, te cuú stnahá inì‑nsia sàhà‑nsiá. Te nsinúú stná inì‑nsia nsiùhù, cachí‑nè, vàchi nacua yáha ga cuní nsiùhù sàà‑nsì nàcòtò‑nsì mii‑nsiá, divi ducán ndohó stná mii‑nsiá sàhà nsiùhù.
6 Mas agora que Timóteo acaba de regressar do vosso meio, trazendo-nos boas notícias da vossa fé e do vosso amor, dizendo que sempre nos tendes em afetuosa lembrança, anelando ver-nos assim como nós também a vós;
7 Ñàyùcàndùá, mate ndohó‑nsí yohó, te yáha‑nsi cuàhà vida, doco ndiaha gá sànì ndòo vàha ini‑nsì, ñánì, vàchi sànì cundaà ini‑nsì iin‑ni nihnú vàha ini‑nsià mii‑yá.
7 por isso, irmãos, em toda a nossa necessidade e tribulação, ficamos consolados acerca de vós, pela vossa fé,
8 Cunaha‑nsiá, dohó nduámà na ian natiácú‑nsì (na nacúnítnùhu‑nsi) iin‑ni nchícùn viì‑nsiá ichì Stoho‑ndà Señor.
8 porque agora vivemos, se estais firmes no Senhor.
9 Te vichi ¡na cuahà guá naquímánì‑nsí Dios sàhà‑nsiá! Te ináhá‑yâ yáha ga cudíì ini‑nsì sàhà‑nsiá.
9 Pois, que ação de graças podemos render a Deus por vós, por todo o gozo com que nos regozijamos por vossa causa diante do nosso Deus,
10 Ndui te ñuú xícàn tàhvì cuáhà‑nsí nùù‑yá áma níhìtáhvì‑nsí nàcòtò gà‑nsì mii‑nsiá, te ducán cui chindee gá‑nsì mii‑nsiá ñà‑cunindisá vàha ga‑nsià.
10 rogando incessantemente, de noite e de dia, para que possamos ver o vosso rosto e suprir o que falta à vossa fé?
11 Te vichi, xícàn tàhvì stná‑nsì nùù Yua‑nda Dios xì nùù Stoho‑ndà Jesucristu ñà‑nì dácûndéhe‑yá nsiùhù ichì sàà tu‑nsi visita ndé ndoó‑nsiá.
11 Ora, o próprio Deus e Pai nosso e o nosso Senhor Jesus nos abram o caminho até vós,
12 Daaní, xícàn tàhvì stná‑nsì nùù‑yá ñà‑chicá ni cúcúú stnahá ini‑nsià sàhà‑nsiá xì sàhà nsidaa gá stná nèhivì nacua cuú stná ini nsiùhù sàhà mii‑nsiá.
12 e o Senhor vos faça crescer e abundar em amor uns para com os outros e para com todos, como também nós abundamos para convosco;
13 Vàchi nú ducán, dandu ñà‑sànì nàcùnihnu ìì ndisa inì‑nsia cundua, te mà cóó gá falta xi‑nsia nùù Yua‑nda Dios na quívì naxicocuíìn Stoho‑ndà Jesucristu, te cutnahá‑yá xì nsidaa nèhivì xí‑yá.
13 para vos confirmar os corações, de sorte que sejam irrepreensíveis em santidade diante de nosso Deus e Pai, na vinda de nosso Senhor Jesus com todos os seus santos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?