Marcos 10
New Testament in Mixtec, Southern Puebla (MX:mit:Mixtec, Southern Puebla) (MIT_NTW) vs NVI
1 Dandu nì quee Jesús ñuu yucán, cuàhàn‑yà ladu Judea, divi iin ladu Judea iá ndè inga ladu yùte Jordán. Te yucán nì nataca tu cuàhà gá nèhivì nùù‑yá. Te nì quesaha‑yá dacuahá‑yánè nacua quidá‑yá siempre.
1 Então Jesus saiu dali e foi para a região da Judéia e para o outro lado do Jordão. Novamente uma multidão veio a ele e, segundo o seu costume, ele a ensinava.
2 Te yucán nì casaà stná nècuàchì fariseu, te nì càhàn‑nè xì‑yá áma níhìndèè‑né coo nansa daquée cuàchi‑ne dìquì‑yá. Te dohó nì cachi‑nè xì‑yá: ―¿A vátùni iá ñà‑cate stnàhà‑ndà xì ñahàdìhí‑ndà?
2 Alguns fariseus aproximaram-se dele para pô-lo à prova, perguntando: "É permitido ao homem divorciar-se de sua mulher? "
3 Dandu nì cachi‑yà xì‑né: ―¿Ndíà ndùá nì dàndàcú Moisés quida‑nsia?
3 "O que Moisés lhes ordenou? ", perguntou ele.
4 Te nì cacachi nècuàchì yucán: ―Nì sàha Moisés lugar ñà‑cuyucun iin tutu nùù juez, dandu vàtùni cate stnàhà‑ndà.
4 Eles disseram: "Moisés permitiu que o homem desse uma certidão de divórcio e a mandasse embora".
5 Dandu nì cachi‑yà xì‑né: ―Cunaha‑nsiá, cuisì sàhà ñá‑cô‑cùní‑nsià cunini viì‑nsiá, ñàyùcàndùá nì tiaa Moisés ley jaàn.
5 Respondeu Jesus: "Moisés escreveu essa lei por causa da dureza de coração de vocês.
6 Doco na ní sàcòo ñuhìví, còó. Vàchi na ní quidayucun Dios ñuhìví, dandu nì quidayucun stná‑yà nèhivì, iin‑ne nì sàcùnduu tiàa, te inga‑nè ñahà.
6 Mas no princípio da criação Deus ‘os fez homem e mulher’.
7 Ñà‑jaàn nduá dìsáhà‑xí nándàhà iin nècuàchì tiàa xi iin nècuàchì ñahà, te quecuáân‑né nùù yuadíhí‑nê.
7 ‘Por esta razão, o homem deixará pai e mãe e se unirá à sua mulher,
8 Ñàyùcàndùá, mate diín diín nì sanduu‑ne antes, doco na imindaa nèhivì sànì nanduu‑ne vitni. Te sàhámà, có‑ndùú gá‑nè diín diín nèhivì; quida‑nda cuenta na ian iin‑ni nèhivì nduú‑né.
8 e os dois se tornarão uma só carne’. Assim, eles já não são dois, mas sim uma só carne.
9 Ñàyùcàndùá, nú ducán sànì dàcuàcá stnahá Dios‑nè, dandu ni‑iin nèhivì màsà cáté stnàhá‑né ―nì cachi Jesús.
9 Portanto, o que Deus uniu, ninguém o separe".
10 Daaní, na sánì nansìhvi‑ya ini vehe, dandu nì ndàcàtnùhù gá nècuàchì dacuahá‑yá nùù‑yá sàhà chuun jaàn.
10 Quando estava em casa novamente, os discípulos interrogaram Jesus sobre o mesmo assunto.
11 Te nì cachi‑yà xì‑né: ―Nú ni caté iin tiàa ñahàdìhí‑nè, te coo‑ne xì inga nècuàchì ñahà, dandu cuàchi ndisa nduá nùù Dios, te cuàchi nduú stná nùù ñahàdìhí‑nè primeru.
11 Ele respondeu: "Todo aquele que se divorciar de sua mulher e se casar com outra mulher, estará cometendo adultério contra ela.
12 Stná nècuàchì ñahà, nú ni caté‑nè iì‑né, te nandàhà tú‑né xì inga tiàa, cuàchi nduú stná.
12 E se ela se divorciar de seu marido e se casar com outro homem, estará cometendo adultério".
13 Daaní, ndacá nèhivì ñà‑cuati xí‑né vàxi nùù‑yá ñà‑chitàndòó‑yá ndahà‑yá dìnìá. Doco nècuàchì dacuahá‑yá, nì sadi‑nè nùù nècuàchìmà.
13 Alguns traziam crianças a Jesus para que ele tocasse nelas, mas os discípulos os repreendiam.
14 Te na ní xini‑yà ñà‑ndùá quidá‑né, nì cuduchi ini‑yà, cachí‑yà: ―Nacoo‑nsia ñà‑cuati ni quixá nùí. Màsà cádí‑nsià nùá, vàchi ana nihnú inì‑xi nahi ñà‑cuati, divi cunduu ana sàà ñuhìví ìì xí Dios.
14 Quando Jesus viu isso, ficou indignado e lhes disse: "Deixem vir a mim as crianças, não as impeçam; pois o Reino de Deus pertence aos que são semelhantes a elas.
15 Te yùhù cachíˋ xì‑nsiá, nú màsà cóó (vìtá ini nèhivì) nahi ñà‑cuati, te ducán quìhvi‑ne ichì ñuhìví ìì xí mii‑yá, dandu mà nunca sàà‑nè yucán ―nì cachi‑yà.
15 Digo-lhes a verdade: Quem não receber o Reino de Deus como uma criança, nunca entrará nele".
16 Dandu nì numi nihni‑yañà, nì chitàndòó‑yá ndahà‑yá dìnìá, te nì xìcàn tàhvì‑yá ñà‑ndiaha nùù Dios sàhà‑ñá.
16 Em seguida, tomou as crianças nos braços, impôs-lhes as mãos e as abençoou.
17 Daaní, na lácà nì quihin Jesús ichì cuàhàn‑yà, dandu nì xini‑yà yucán vàxi iin tèchii carrera. Te na ní quesaà‑te nùù‑yá, nì sàcuììn sìsì‑té, cachí‑te: ―Maestro, vàha ndisa‑ní. Cachì‑ní xìˊ ndíà ndùá quide, te nìhìtáhvìˊ vida ndiaha nicanicuahàn.
17 Quando Jesus ia saindo, um homem correu em sua direção, pôs-se de joelhos diante dele e lhe perguntou: "Bom mestre, que farei para herdar a vida eterna? "
18 Dandu nì cachi‑yà xì‑né: ―¿Ndíà nduá dìsáhà‑xí cachí‑nî xìˊ: “Mii‑ní vàha‑ní”? Vàchi còò ni‑iin nèhivì ùún vàha ndisa, cuisì nú nduí Dios, dandu vàha ndise.
18 Respondeu-lhe Jesus: "Por que você me chama bom? Ninguém é bom, a não ser um, que é Deus.
19 Pues vichi, ináhá‑nî nansa nì dàndàcú‑yá quida‑nda: màsà cáhni stnaha‑nda, ni màsà cáhàn‑ndà xí inga ana có‑ndùú nècuàchì vehe‑nda, te màsà quídá cuihna‑nda, ni màsà cáchí‑ndà ni‑iin tnùhu sàhà ñanìtnaha‑nda; te màsà dándáhvî stnàhà‑ndà. Te icúmí stnâ‑ndà quidañuhu‑nda yuadíhí‑ndá.
19 Você conhece os mandamentos: ‘não matarás, não adulterarás, não furtarás, não darás falso testemunho, não enganarás ninguém, honra teu pai e tua mãe’".
20 Dandu nì cachi tu tèmà xì‑yá: ―Maestro, nsidaájàn sànì chivàhià dècuèndè na tií.
20 E ele declarou: "Mestre, a tudo isso tenho obedecido desde a minha adolescência".
21 Dandu mànì mánì nì indehè‑yáte, vàchi cuú ini‑yà sàhà‑té, te nì cachi‑yà: ―Cumánì gá inga iñàha quida‑ní. Dicò nsìhì‑ní ñà‑ndùá icúmí‑nî, te dasàn‑ní dìhùn mà nùù nècuàchì ndahví, dandísá, nìhìtáhvì‑ní sàà‑ní ansivi, te yucán cucumi ndisa‑ní cuàhà ñà‑cuìcà. Dandu quixi stná‑ní, cunchicùn‑ní yùhù; te dispuestu coo‑ní cuì‑ní sàhí, mate ni cuí‑nî nchìca cruz.
21 Jesus olhou para ele e o amou. "Falta-lhe uma coisa", disse ele. "Vá, venda tudo o que você possui e dê o dinheiro aos pobres, e você terá um tesouro no céu. Depois, venha e siga-me".
22 Doco tèchii ma, na ní inini‑tè ñà‑ndùá nì cachi‑yà, nì ndulocó‑te, te nì cuhuun cuahà inì‑te, vàchi yáha ga cuìcà‑té. Ñàyùcàndùá, nì quihin‑tè ichì cuàhàn‑te.
22 Diante disso ele ficou abatido e afastou-se triste, porque tinha muitas riquezas.
23 Dandu Jesús, nì xiconúù‑yá nùù nècuàchì dacuahá‑yá, te nì cachi‑yà xì‑né: ―¡Na ùhì guá sàà iin tècuìcà ndè ñuhìví ìì xí Dios!
23 Jesus olhou ao redor e disse aos seus discípulos: "Como é difícil aos ricos entrar no Reino de Deus! "
24 Doco na ní inini nècuàchìmà, yáha ga nì ndulocó‑nè. Ñàyùcàndùá, inga xichi nì càhàn‑yà xì‑né, cachí‑yà: ―Hijos, na ùhì guá nìhìtáhvì iin nècuàchì càhvì xì ñà‑cuìcà‑xí yàha‑ne ñuhìví ìì xí Dios.
24 Os discípulos ficaram admirados com essas palavras. Mas Jesus repetiu: "Filhos, como é difícil entrar no Reino de Deus!
25 Ñà‑ndáà nduá, ùhì dayáha‑nda iin camellu nùù chìcòhò nduhù iquì; doco chicá ùhì yàha iin tècuìcà ndè ñuhìví ìì xí Dios.
25 É mais fácil passar um camelo pelo fundo de uma agulha do que um rico entrar no Reino de Deus".
26 Na ní inini nècuàchì dacuahá‑yá ñà‑jaàn, dandu yáha ga nì ndulocó‑nè, te nì cachi‑nè iin‑ne xì inga‑nè: ―Pues nú ducán, ¿nansa cui càcu anima iin nèhivì?
26 Os discípulos ficaram perplexos, e perguntavam uns aos outros: "Neste caso, quem pode ser salvo? "
27 Dandu nì indehè váha‑yanè, te nì cachi‑yà: ―Nèhivì ñuhìví, mà cúí quida‑neàmà. Doco Dios, vàtùni, vàchi nsidaa iñàha, mà úhì quida‑yañà.
27 Jesus olhou para eles e respondeu: "Para o homem é impossível, mas para Deus não; todas as coisas são possíveis para Deus".
28 Dandu nì cachi Pedro xì‑yá: ―Nsiùhù, sànì nacoo‑nsi nsidaa ñà‑ìcúmí‑nsî, te vàxi‑nsi nchícùn‑nsì mii‑ní, Stoho‑nsì Senór.
28 Então Pedro começou a dizer-lhe: "Nós deixamos tudo para seguir-te".
29 Dandu nì cachi Jesús xì‑né: ―Yùhù cachíˋ xì‑nsiá, nú sàhà yùhù icúmí iin nèhivì nacoo‑ne iñàha, dandu iin cientu gà tantu icúmí‑nê nìhìtáhvì‑né. Mate icúmí‑nê nacoo‑ne vehe‑ne, ò ñani‑nè, ò cúha‑ne, ò yua‑né, ò dihi‑né, ò ñahàdìhí‑nè, ò déhe‑ne, ò ñuhù xí‑né sàhà yùhù, ò sáhà razón ndiaha, có‑quìdá, vàchi iin cientu gà tantu ñà‑jaàn nìhìtáhvì‑né mientras iá‑nè ñuhìví yohó, mate icúmí‑nê ndoho stná‑nè quida nèhivì ñuhìví. Doco na sáà‑nè inga ñuhìví vàxi xi‑nda, dandu nìhì stná‑nè vida ndiaha nicanicuahàn.
29 Respondeu Jesus: "Digo-lhes a verdade: Ninguém que tenha deixado casa, irmãos, irmãs, mãe, pai, filhos, ou campos, por causa de mim e do evangelho,
30 — ausente —
30 deixará de receber cem vezes mais já no tempo presente casas, irmãos, irmãs, mães, filhos e campos, e com eles perseguição; e, na era futura, a vida eterna.
31 Doco cuàhà nèhivì idónuu vichi, icúmí‑nê sàà‑nè natenchicùn‑nè cahà‑xí quìvì yucán; te cuàhà ana nchícùn cahà‑xí vichi, icúmí‑nê sàà‑nè nàcòdònùù‑né.
31 Contudo, muitos primeiros serão últimos, e os últimos serão primeiros".
32 Daaní, ndacá Jesús nècuàchì dacuahá‑yá cuàhàn‑yà xì‑né ichì mànana ndè ñuu Jerusalén, te idónuu‑yá nùù‑né. Doco mii‑né, yáha ga nacání ini‑nè, te yúhî‑nè. Dandu nì tavà cuàán‑yá nsì‑úxìn ùì‑nè, te nì nacani‑ya xì‑né ñà‑ndùá sà‑ìtúú cuu xi‑yá,
32 Eles estavam subindo para Jerusalém, e Jesus ia à frente. Os discípulos estavam admirados, enquanto os que o seguiam estavam com medo. Novamente ele chamou à parte os Doze e lhes disse o que haveria de lhe acontecer:
33 cachí‑yà xì‑né: ―Cunaha‑nsiá, icúmí‑ndá sàà‑ndà ñuu Jerusalén. Te yùhù ana nduú Tnaha Nèhivì Ñuhìví, icúmî yàhi ndahà dùtù xícusahnú yucán, xì ndahà stná nècuàchì ley xi veheñùhu. Te icúmí nècuàchìmà cachi‑nè ñà‑fuerza icúmî cuì. Dandu dayáha‑ne yùhù ndahà tè‑inga raza.
33 "Estamos subindo para Jerusalém e o Filho do homem será entregue aos chefes dos sacerdotes e aos mestres da lei. Eles o condenarão à morte e o entregarão aos gentios,
34 Te mii‑té, cuàcùndiaà‑te yùhù, te cahnì cuìí‑te yùhù; te sivi dìí‑te nùí, dandu después cahnì‑té yùhù. Doco tìxi ùnì quìvì icúmî natiacuì ―nì cachi‑yà.
34 que zombarão dele, cuspirão nele, o açoitarão e o matarão. Três dias depois ele ressuscitará".
35 Daaní, nì tnàtuu dèhe Zebedeo nani Jacobo xì Juan nùù‑yá, cachí‑nè xì‑yá: ―Maestro, cuní‑nsì quidamanì‑ní xì‑nsí iin favor ñà‑ndùá xícàn‑nsì.
35 Nisso Tiago e João, filhos de Zebedeu, aproximaram-se dele e disseram: "Mestre, queremos que nos faças o que vamos te pedir".
36 Dandu nì cachi‑yà: ―¿Índù iñàha cuní‑nsià quide?
36 "O que vocês querem que eu lhes faça? ", perguntou ele.
37 Te nì cachi‑nè xì‑yá: ―Na sáà tiempu ndiaha na cusáhnú‑nî, cuàha‑ní lugar ñà‑cundoo iin iin‑nsi iin iin ladu‑ní; iin‑nsi coo ladu cuàhá‑nî, te inga‑nsì coo ladu ìtní‑nî.
37 Eles responderam: "Permite que, na tua glória, nos assentemos um à tua direita e o outro à tua esquerda".
38 Dandu nì cachi‑yà xì‑né: ―Mii‑nsiá, có‑sánìhì ini‑nsià ñà‑ndùá xícàn tàhvì‑nsiá nùí. ¿A vátùni cundee ini‑nsià ndoho‑nsia nacua icúmî ndohi, te yàha stná‑nsià tnùndoho nacua icúmî yàhi?
38 Disse-lhes Jesus: "Vocês não sabem o que estão pedindo. Podem vocês beber o cálice que eu estou bebendo ou ser batizados com o batismo com que estou sendo batizado? "
39 ―Jaan ―nì cachi‑nè―, vàtùni stná nsiùhù. Dandu nì cachi‑yà xì‑né: ―Ndisa, icúmí‑nsiâ ndoho‑nsia nahi yùhù; te icúmí stnâ‑nsià yàha‑nsia tnùndoho nahi yùhù.
39 "Podemos", responderam eles. Jesus lhes disse: "Vocês beberão o cálice que estou bebendo e serão batizados com o batismo com que estou sendo batizado;
40 Doco ñà‑daníhìtáhvìˊ mii‑nsiá cundoo iin iin‑nsia iin iin ladúì, mà cúí, vàchi có‑quìdá yùhù tocar quide ñà‑jaàn. Nècuàchì nìhìtáhvì cundoo ladúì, cuisì nèhivì señaladu cunduu‑ne, vàchi divi sàhà mii‑né icúmí lugar mà cuyucàn.
40 mas o assentar-se à minha direita ou à minha esquerda não cabe a mim conceder. Esses lugares pertencem àqueles para quem foram preparados".
41 Daaní, na ní xinitnùhu ùxìn gà nècuàchì dacuahá‑yá, dandu nì cuduchi gá ini‑nè sàhà Jacobo xì Juan mà.
41 Quando os outros dez ouviram essas coisas, ficaram indignados com Tiago e João.
42 Doco Jesús, nì cana‑ya nsidaa‑né ñà‑nì nátácá‑nè nùù‑yá, te nì cachi‑yà xì‑né: ―Ináhá‑nsiâ sàhà tè‑cùsàhnú inga ñuu, xínduu‑tè autoridad cahan néhivì, te fuerte cusáhnû‑te nùù‑né. Vàchi nsidaa tè‑nìhí chuun ñuu yucán, ndee dandacú‑te nùù nèhivì yucán.
42 Jesus os chamou e disse: "Vocês sabem que aqueles que são considerados governantes das nações as dominam, e as pessoas importantes exercem poder sobre elas.
43 Doco mii‑nsiá, màsà quídá‑nsiá ducán. Còó, vàchi nú iá ana cuní cunduu ana dandacú nùù‑nsiá, dandu icúmí‑nê cunduu‑ne ana xinúcuáchí nùù nsidaa‑nsiá.
43 Não será assim entre vocês. Pelo contrário, quem quiser tornar-se importante entre vocês deverá ser servo;
44 Vàchi nècuàchì cuní codònùù nùù‑nsiá, icúmí‑nê cunduu‑ne nahi peón chindéé xí nèhivì dava ga.
44 e quem quiser ser o primeiro deverá ser escravo de todos.
45 Dècuèndè stná yùhù ana nduú Tnaha Nèhivì Ñuhìví, cónì quésáì ñuhìví yohó ñà‑cunucuachi néhivì nùí. Còó, sàhà‑ñá cunucuachi mií nùù‑né nì quesaì, dandu después cuàhi vida xi cuì cuenta xi‑ne, te ducán nàcùndoo cuàhà‑né libre ―nì cachi‑yà.
45 Pois nem mesmo o Filho do homem veio para ser servido, mas para servir e dar a sua vida em resgate por muitos".
46 Daaní, nì sàà‑yà xì compañeru‑yà iin ñuu nani Jericó. Te na xicá‑yá ichì queé‑yá ñuu mà, dandu nchícùn stná cuàhà gá nèhivì. Te yuhù ìchí yucán iá iin nècuàchì cuaá xícàn caridad. Bartimeo nani‑né, vàchi dèhe Timeo nduú‑né.
46 Então chegaram a Jericó. Quando Jesus e seus discípulos, juntamente com uma grande multidão, estavam saindo da cidade, o filho de Timeu, Bartimeu, que era cego, estava sentado à beira do caminho pedindo esmolas.
47 Te nì tiacu‑nè sà‑cùyátní Jesús de Nazaret. Ñàyùcàndùá nì quesaha‑né ndáhì‑nè, cachí‑nè: ―¡Jesús! ¡Mii‑ní descendencia ìì xí David! ¡Cuhi inì‑ní yùhù!
47 Quando ouviu que era Jesus de Nazaré, começou a gritar: "Jesus, Filho de Davi, tem misericórdia de mim! "
48 Doco cuàhà nèhivì cuàhàn yucán, nì canàhá‑nè xì nècuàchìmà: ―Màsà ndáhì gà‑ní ―cachí‑nè. Doco nècuàchì cuaá mà, chicá ndee ní ndàhì‑nè, cachí‑nè: ―¡Jesús! ¡Mii‑ní descendencia ìì xí David! ¡Cuhi inì‑ní yùhù!
48 Muitos o repreendiam para que ficasse quieto, mas ele gritava ainda mais: "Filho de Davi, tem misericórdia de mim! "
49 Dandu nì cucuiìn‑yà, te nì cachi‑yà xì compañeru‑yà: ―Cana‑nsianè ni quixí‑né. Dandu nì cana‑ne nècuàchì cuaá mà, cachí‑nè xì nècuàchìmà: ―Màsà cúhúún inì‑ní; ndacuiìn‑ní, vàchi caná‑yá mii‑ní.
49 Jesus parou e disse: "Chamem-no". E chamaram o cego: "Ânimo! Levante-se! Ele o está chamando".
50 Ñàyùcàndùá, nì tavà‑né dòò‑né, nì dàndiàchì‑né iladú. Te yàchì nì ndacuiin‑nè cuàhàn‑nè ndé iá‑yà.
50 Lançando sua capa para o lado, de um salto, pôs-se de pé e dirigiu-se a Jesus.
51 Dandu nì xìcàn tnùhù‑yá nùù‑né, cachí‑yà: ―¿Ndíà nduá cuní‑nî quide? Te nì cachi‑nè xì‑yá: ―Cuníˋ natùinuí, maestro.
51 "O que você quer que eu lhe faça? ", perguntou-lhe Jesus. O cego respondeu: "Mestre, eu quero ver! "
52 Dandu nì cachi‑yà xì‑né: ―Cuahán cuéyàà‑ní, vàchi sànì nduvàha‑ní ñà‑nì xinindisa‑ní. Dandu luegu nì natùinuù‑né, te nì tenchicùn stná‑nèyà ichì cuàhàn‑yà.
52 "Vá", disse Jesus, "a sua fé o curou". Imediatamente ele recuperou a visão e seguia a Jesus pelo caminho.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.