Mateus 9

MIGNT vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Yúan‑na te ni̱ kɨ̱vɨ‑ya̱ iní ɨɨn barco. Te ni̱ naja̱'a‑ya̱ kuá'a̱n‑ya̱ ɨngá lado mar. Te ni̱ najaa̱‑ya̱ ñúu̱‑ya̱.
1 E, entrando no barco, passou para a outra margem, e chegou à sua cidade. E eis que lhe trouxeram um paralítico deitado numa cama.
2 Te nuu̱‑yá yúan ni̱ ka̱kinchaka‑i ɨɨn cha̱a ni̱ kuyúnú kátúu‑dé nuu̱ ɨ́ɨn ji̱to. Te ni̱ jini̱ Jesús ja̱ kákandíja‑de. Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín cháa ni̱ kuyúnú‑ún: 'ijo, sándéé iní‑ro̱. A íó tu̱ká'nu ini̱ nuu̱ táká kua̱chi‑ró, áchí‑ya̱.
2 E Jesus, vendo a fé deles, disse ao paralítico: Filho, tem bom ânimo; perdoados te são os teus pecados.
3 Te yaku̱ cha̱a káchaa tutu̱, ni̱ ka̱jani ini̱‑de: Cha̱a yá'a ká'a̱n ndɨva̱'a‑de.
3 E eis que alguns dos escribas diziam entre si: Ele blasfema.
4 Te ni̱ jini̱ Jesús ja̱ súan kájani ini̱‑de. Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de: Naja̱ kájani ñáá ini̱‑ro̱.
4 Mas Jesus, conhecendo os seus pensamentos, disse: Por que pensais mal em vosso coração?
5 Te ja̱ úu̱ tu̱'un yá'a, ndéja̱ yíí‑ga̱ káa. Á ka'a̱n‑ri̱: A íó tu̱ká'nu ini̱ nuu̱ táká kua̱chi‑ró. Xí ká'a̱n‑ri̱: Nduko̱o, te kaka‑ró.
5 Pois o que é mais fácil? Dizer ao paralítico: Perdoados te são os
6 Ko náva̱'a ná kuní‑ro̱ já máá Sé'e cha̱a ndíso‑ya̱ tíñu nuu̱ ñúyɨ́vɨ yá'a ja̱ sá'a‑ya̱ túká'nu ini̱ nuu̱ kuáchi, te ná ká'a̱n‑ri̱ ɨnga̱ tu̱'un jíín cháa ni̱ kuyúnú yá'a núsáá: Nduko̱o, te naki'in‑ró jíto yuu‑ro, te no'o̱n‑ro̱ vé'e‑ró, áchí‑ya̱ jíín‑de.
6 Ora, para que saibais que o Filho do Homem tem na terra autoridade para perdoar pecados — disse então ao paralítico: Levanta-te, toma a tua cama e vai para tua casa.
7 Yúan‑na te máá cháa‑ún, ni̱ nduko̱o‑ni‑de. Te kua̱no'on‑dé ve'e‑de.
7 E, levantando-se, foi para sua casa.
8 Te kua'a̱ ñáyɨvɨ ká'i̱in‑ún, ni̱ kajini̱‑i ja̱ súan ni̱ sá'a‑ya̱. Te ni̱ kayu̱'ú‑i. Te ni̱ ka̱nakana jaa‑i Dios ja̱ súan ni̱ ja̱'a‑ya̱ fuerza nuu̱ ñáyɨvɨ.
8 E a multidão, vendo isso, maravilhou-se e glorificou a Deus, que dera tal poder aos homens.
9 Te Jesús, ni̱ ja̱'a‑ya̱ kuá'a̱n‑ya̱ yúan. Te ni̱ jini̱‑ya̱ núu̱ ɨ́ɨn cha̱a nání Mateo kánchaa̱‑de nuu̱ kútútú xú'ún ñúu̱. Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de: Kundiki̱n‑ro̱ rúu̱. Te ni̱ ndukuiñi̱‑de, te ni̱ ndiki̱n‑de‑ya̱.
9 E Jesus, passando adiante dali, viu assentado na alfândega um homem chamado Mateus e disse-lhe: Segue-me. E ele, levantando-se, o seguiu.
10 Yúan‑na te ni̱ yee‑yá staa̱ iní ve̱'e‑de. Te suni kua'a̱ cháa xíní jíín cháa ká'i̱o kua̱chi, ni̱ ja̱koyo‑de. Te ni̱ ka̱yee‑dé staa̱ jíín Jesús jíín cháa káskuá'a jíín‑yá.
10 E aconteceu que, estando ele em casa sentado à mesa, chegaram muitos publicanos e pecadores e sentaram-se juntamente com Jesus e seus discípulos.
11 Te ni̱ kajini̱ cha̱a fariseo. Te ni̱ kaka'a̱n‑de jíín cháa káskuá'a jíín‑yá: Naja̱ yée Maestro máá‑ró jíín cháa xíní jíín cháa ká'i̱o kua̱chi, áchí.
11 E os fariseus, vendo isso, disseram aos seus discípulos: Por que come o vosso Mestre com os publicanos e pecadores?
12 Yúan‑na te ni̱ jini so̱'o Jesús. Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱: Cha̱a ká'i̱o ndáján, tú kánandɨ'ɨ‑de cha̱a táná, chi cha̱a káku'u̱ kúu ja̱ kájinu ñú'ún yúán.
12 Jesus, porém, ouvindo, disse-lhes: Não necessitam de médico os sãos, mas sim, os doentes.
13 Kuá'án jíná'an‑ró núsáá. Te skuá'a‑ró na̱ún tu̱'un kúu: Ná kúndá'ú ini̱ tá'an‑i kuní‑ri̱. Nasu̱ já sokó‑í nuu̱‑rí, áchí onde̱ sáá. Chi̱ tú va̱i‑ri̱ kana‑ri̱ xini̱ cháa ndaa̱, chi cha̱a ká'i̱o kua̱chi kána‑ri̱ xini̱ já ná nákani ini̱‑de. Achí‑ya̱.
13 Ide, porém, e aprendei o que significa: Misericórdia quero e não sacrifício. Porque eu não vim para chamar os justos, mas os pecadores, ao arrependimento.
14 Yúan‑na te nuu̱‑yá ni̱ ja̱koyo cha̱a káskuá'a jíín Juan. Te ni̱ kaka'a̱n‑de: Náá jíín cháa fariseo, ká'i̱o ndicha̱ ini̱‑ná. Te cha̱a káskuá'a jíín‑ní, naja̱ tú ká'i̱o ndicha̱ ini̱‑de, áchí‑de.
14 Então, chegaram ao pé dele os discípulos de João, dizendo: Por que jejuamos nós, e os fariseus, muitas vezes, e os teus discípulos não jejuam?
15 Te ni̱ ka'a̱n Jesús jíín‑de: Á kuu kondicha̱ ini̱ ña̱yɨvɨ ká'i̱in viko tánda'a, te nú nini kánchaa̱ yii jíín‑i. Ko chaa̱ ɨɨn kɨvɨ̱ já kúxio yii‑ún nuu̱‑í. Yúan‑na te kuu koo ndicha̱ ini̱‑i.
15 E disse-lhes Jesus: Podem, andar tristes os filhos das bodas, enquanto o esposo está com eles? Dias, porém, virão em que lhes será tirado o esposo, e então jejuarão.
16 Tú ni ɨɨn nachu'un sa'ma jáá núu̱ sú'nu̱ tu̱'ú. Chi ja̱ ní nuku̱'un jáá‑ún ka'ncha̱‑ga̱ ja̱ tu̱'ú‑ún. Te ja̱ te̱'ndé‑ún, ví'í‑gá te'nde̱.
16 Ninguém deita remendo de pano novo em veste velha, porque semelhante remendo rompe a veste, e faz-se maior a rotura.
17 Te tú káchu'un ña̱yɨvɨ vino jáá iní ñii tú'ú. Chi̱ nú súan, te ndata̱ ñíi‑ún, te katɨ vino, te naa ñíi‑ún. Ko káchu'un‑i vino jáá iní ñii jáá. Yúan‑na te kendo̱o va̱'a ndendúú. Achí‑ya̱.
17 Nem se deita vinho novo em odres velhos; aliás, rompem-se os odres, e entorna-se o vinho, e os odres estragam-se; mas deita-se vinho novo em odres novos, e assim ambos se conservam.
18 Te nini ká'a̱n‑ya̱ tú'un yá'a jíín‑de, te ɨɨn cha̱a kúñá'nu ni̱ jaa̱‑de nuu̱‑yá. Te ni̱ chiñú'ún‑de‑ya̱. Te ni̱ ka'a̱n‑de: Se̱sɨ́'ɨ́‑ná, sáá ní ji'i̱‑i. Ko ki'o̱n te xndée‑ní nda'a‑ní sɨkɨ̱‑í, te ná náchaku̱‑i. Achí‑de.
18 Dizendo-lhes ele essas coisas, eis que chegou um chefe e o adorou, dizendo: Minha filha faleceu agora mesmo; mas vem, impõe-lhe a tua mão, e ela viverá.
19 Te ni̱ ndukuiñi̱ Jesús. Te ni̱ ndiki̱n‑ya̱‑dé, jíín cháa káskuá'a jíín‑yá kája'a̱n‑de jíín‑yá.
19 E Jesus, levantando-se, seguiu- o, e os seus discípulos também.
20 Te yúan ni̱ kenda ɨɨn ña'an kú'u̱‑ña já ní kuu uxi̱ uu̱ kuia̱ játɨ nɨñi̱‑ñá. Ni̱ jaa̱‑ña íchi yatá‑yá. Te ni̱ ké'é‑ña yúsá'ma‑yá.
20 E eis que uma mulher que havia já doze anos padecia de um fluxo de sangue, chegando por detrás dele, tocou a orla da sua veste,
21 Chi ni̱ ka'a̱n máá‑ña: Nú ná ké'é‑rí va̱sté sá'ma‑yá, te ka̱ku‑ri̱, áchí‑ña.
21 porque dizia consigo: Se eu tão somente tocar a sua veste, ficarei sã.
22 Te ni̱ xíó káva Jesús. Te ni̱ jini̱‑ya̱ núu̱‑ñá. Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱: Sándéé iní‑ro̱, 'ija. Ni̱ kandíja‑ró te yu̱án ní ka̱ku‑ró. Achí‑ya̱. Te máá ñá'an‑ún, ni̱ nduva̱'a‑ni‑ña hora‑ún.
22 E Jesus, voltando-se e vendo-a, disse: Tem ânimo, filha, a tua fé te salvou. E imediatamente a mulher ficou sã.
23 Te ni̱ jaa̱ Jesús ve'e cha̱a kúñá'nu‑ún. Te ni̱ jini̱‑ya̱ núu̱ cháa kátɨvɨ̱ xkuili jíín ñáyɨvɨ kuá'a̱ kákuvaa̱‑i.
23 E Jesus, chegando à casa daquele chefe, e vendo os instrumentistas e o povo em alvoroço,
24 Te ni̱ kachi̱‑ya̱ jíín‑i: Kuxio jíná'an‑ró, chi su̱chí sɨ́'ɨ́ yá'a tú ní jí'i̱‑i, chi̱ kixí‑ni‑i, áchí‑ya̱. Te ni̱ ka̱sákátá‑i nuu̱‑yá.
24 disse-lhes: Retirai-vos, que a menina não está morta, mas dorme. E riram-se dele.
25 Te ni̱ kiñi'in‑ya̱ ñáyɨvɨ kuá'a̱‑ún kua'a̱n‑i. Te ni̱ kɨ̱vɨ‑ya̱ iní ve̱'e. Te ni̱ tɨɨn‑ya̱ ndá'a súchí sɨ́'ɨ́‑ún. Te ni̱ nduko̱o‑ni‑i.
25 E, logo que o povo foi posto fora, entrou Jesus e pegou-lhe na mão, e a menina levantou-se.
26 Te ni̱ jicha̱ tu̱'un‑ún kua'a̱n nɨ́ɨ́ ñúu̱ yúan.
26 E espalhou-se aquela notícia por todo aquele país.
27 Te ni̱ ja̱'a Jesús yúan, kua'a̱n‑ya̱. Te uu̱ tá'a̱n cha̱a kuáá, ni̱ ka̱ndiki̱n‑de‑ya̱, kákana kó'ó‑de xini̱‑yá: Se̱'e David, kundá'ú ini̱‑ní náá vii, áchí‑de.
27 E, partindo Jesus dali, seguiram-no dois cegos, clamando e dizendo: Tem compaixão de nós, Filho de Davi.
28 Te ni̱ najaa̱‑ya̱ vé'e. Te ni̱ cha̱koyo cha̱a kuáá‑ún nuu̱‑yá. Te ni̱ ka'a̱n Jesús jíín‑de: Á kákandíja‑ró já kúu sá'a‑ri̱, áchí‑ya̱. Kuu Táta̱, áchí‑de.
28 E, quando chegou à casa, os cegos se aproximaram dele; e Jesus disse-lhes: Credes vós que eu possa fazer isto? Disseram-lhe eles: Sim, Senhor.
29 Yúan‑na te ni̱ xndée‑ya̱ ndá'a‑yá sɨkɨ̱ ndúchi‑dé. Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱: Nátu̱'un ni̱ ka̱kandíja‑ró, súan ná kúu núsáá, áchí‑ya̱.
29 Tocou, então, os olhos deles, dizendo: Seja-vos feito segundo a vossa fé.
30 Te nduchi‑dé, ni̱ ka̱nanuña‑ni. Te Jesús, ni̱ ka'a̱n ni̱'in‑ya̱ jíín‑de: Nde̱'é vá'a‑ró já tú ni ɨɨn kuni tu̱'un, áchí‑ya̱.
30 E os olhos se lhes abriram. E Jesus ameaçou-os, dizendo: Olhai que ninguém
31 Ko máá‑de, ni̱ ka̱kenda‑de kája'a̱n‑de. Te ni̱ kajacha̱ xaa̱n‑dé tu̱'un‑ya̱ nɨ́ɨ́ ñúu̱ yúan.
31 Mas, tendo ele saído, divulgaram a sua fama por toda aquela terra.
32 Te nuu̱ ní kenda‑de kája'a̱n‑de, te ni̱ cha̱koyo ña̱yɨvɨ jíín ɨ́ɨn cha̱a ñí'ín tá'a̱n‑de tachi̱ kíni.
32 E, havendo-se eles retirado, trouxeram-lhe um homem mudo e endemoninhado.
33 Te ni̱ kiñi'in‑ya̱ tachí kíni‑ún kua'a̱n. Te cha̱a ñí'ín‑ún, ni̱ naka'a̱n‑de. Te ña̱yɨvɨ kuá'a̱‑ún, ni̱ ka̱kee nuu̱‑í kánde̱'é‑i. Te ni̱ kaka'a̱n‑i: Ni tú kájini̱ kutɨ‑yo súan ini̱ ñuu̱ Israel, áchí‑i.
33 E, expulso o demônio, falou o mudo; e a multidão se maravilhou, dizendo: Nunca tal se viu em Israel.
34 Ko cha̱a fariseo, ni̱ kaka'a̱n‑de: Jíín tachí kíni ñá'nu kiñi'in‑de tachi̱ kíni kája'a̱n, áchí‑de.
34 Mas os fariseus diziam: Ele expulsa os demônios pelo príncipe dos demônios.
35 Te ni̱ jika kuu Jesús ta̱ká ñuu̱ jíín táká rancho. Te suni ini̱ ve̱'e sinagoga ni̱ stá'a̱n‑ya̱ tú'un nuu̱‑í. Te ni̱ jani‑ya̱ tú'un va̱'a ndasa koo ñuu̱ nuu̱ tá'ú Dios tiñu. Te ni̱ nasáva̱'a‑ya̱ ñáyɨvɨ káku'u̱ na̱ni kue'e̱.
35 E percorria Jesus todas as cidades e aldeias, ensinando nas sinagogas deles, e pregando o evangelho do Reino, e curando todas as enfermidades e moléstias entre o povo.
36 Te ni̱ jini̱‑ya̱ núu̱ ñáyɨvɨ‑ún. Te ni̱ kundá'ú ini̱‑ya̱‑í. Chi ni̱ kajicha̱ nu̱u‑i, te kákuxíí iní‑i nátu̱'un rɨɨ̱, kɨtɨ tú jito'o̱‑tɨ̱.
36 E, vendo a multidão, teve grande compaixão deles, porque andavam desgarrados e errantes como ovelhas que não têm pastor.
37 Yúan‑na te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín cháa káskuá'a jíín‑yá: Trigo ta'nu̱, ja̱ndáa̱ kúu ja̱ kuá'a̱ íó, ko cha̱a ka'nu̱, yaku̱‑ni‑de íó.
37 Então, disse aos seus discípulos: A
38 Kaka̱n ta'u̱‑ro̱ núu̱ máá Tatá, I'a̱ xíin trigo núsáá, náva̱'a ná tájí‑yá cha̱a ka'nu̱ kikoyo‑de nuu̱ trigo‑ya̱. Achí Jesús.
38 Rogai, pois, ao Senhor da seara que mande ceifeiros para a sua

Ler em outra tradução

Comparar com outra