Marcos 5

MIGNT vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Te ni̱ ja̱koyo‑ya̱ ɨngá lado mar ndañúu̱ Gadara.
1 E chegaram à outra margem do mar, à província dos gadarenos.
2 Te ni̱ kenda‑ya̱ iní barco‑ún. Te onde̱ ve'e añú ni̱ kenda ɨɨn cha̱a tá'a̱n tachi̱ kíni, te ni̱ ketá'an‑ni‑de jíín‑yá.
2 E, saindo ele do barco, lhe saiu logo ao seu encontro, dos sepulcros, um homem com espírito imundo,
3 Te ncháá‑de ma̱'ñú vé'e añú. Te tú ni ɨɨn kúndéé kú'ni̱‑de jíín cadena.
3 o qual tinha a sua morada nos sepulcros, e nem ainda com cadeias o podia alguém prender.
4 Chi̱ kua'a̱ xáa̱n jínu ni̱ nu'ni̱‑de jíín manea jíín cadena. Ko cadena‑ún, ndɨ'ɨ‑ni ni̱ ja'nu̱ sava‑de. Te manea‑ún, ndɨ'ɨ‑ni ni̱ kukuáchí ní sá'a‑de. Te tú ni ɨɨn kúndéé jíín‑de ka'nu̱‑de.
4 Porque, tendo sido muitas vezes preso com grilhões e cadeias, as cadeias foram por ele feitas em pedaços, e os grilhões, em migalhas, e ninguém o podia amansar.
5 Te ta̱ká kɨvɨ̱ ndúú ñúú‑ni jíka‑de yuku jíín má'ñú vé'e añú. Te kána jíín‑de, te stují‑dé máá‑de jíín yúu̱.
5 E andava sempre, de dia e de noite, clamando pelos montes e pelos sepulcros e ferindo-se com pedras.
6 Te ni̱ jini̱‑de ja̱ á jíká‑ga̱ va̱i Jesús. Te ni̱ chaa‑de corre kua'a̱n‑de nuu̱‑yá. Te ni̱ jukuiñi̱ jítɨ́‑de nuu̱‑yá.
6 E, quando viu Jesus ao longe, correu e adorou-o.
7 Te ni̱ kana kó'ó‑de: Na̱ún sá'a‑ní jíín‑ná Jesús, Se̱'e Dios, I'a̱ kúñá'nu xaa̱n. Ká'a̱n nda̱'ú‑ná jíín‑ní onde̱ jíín Dios, ma̱ xndó'o‑ní náá, áchí‑de.
7 E, clamando com grande voz, disse: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Conjuro-te por Deus que não me atormentes.
8 Chi ni̱ ka'a̱n‑ya̱: Tachi̱ kíni, kenda ki'i̱n‑ro̱ iní cha̱a yá'a, áchí‑ya̱.
8 (Porque lhe dizia: Sai deste homem, espírito imundo. )
9 Te ni̱ jika̱ tu̱'ún‑yá‑de: Na̱ún nání‑ró. Te máá‑de, ni̱ ka'a̱n‑de: Cha̱a kua'a̱ xáa̱n nání‑ná, chi̱ kua'a̱‑ná íó, áchí‑de.
9 E perguntou-lhe: Qual é o teu nome? E lhe respondeu, dizendo: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Te ni̱ ka'a̱n nda̱'ú‑de jíín‑yá ja̱ má kíñi'in‑ya̱‑dé ñuu̱‑ún ki'i̱n‑de.
10 E rogava-lhe muito que os não enviasse para fora daquela província.
11 Te yani yuku yúan íó ɨɨn tɨku'ni̱ ká'nu kɨnɨ̱ kájitu‑tɨ̱.
11 E andava ali pastando no monte uma grande manada de porcos.
12 Te tachi̱ kíni‑ún, ni̱ kaka'a̱n nda̱'ú jíín‑yá: Tájí‑ní náá ná kíngoyo‑ná kɨ̱vɨ‑ná ini̱ kɨnɨ̱ yúan, áchí.
12 E todos aqueles demônios lhe rogaram, dizendo: Manda-nos para aqueles porcos, para que entremos neles.
13 Te Jesús, ni̱ ja̱'a‑ya̱ tú'un. Te ni̱ kenda tachi̱ kíni‑ún kája'a̱n. Te ni̱ kɨ̱vɨ koyo ini̱ kɨnɨ̱. Te tɨku'ni̱ kɨnɨ̱‑ún, ni̱ ka̱jungoyo‑tɨ̱ ɨ́ɨn yukáva onde̱ ini̱ mar. Te kɨnɨ̱‑ún íó nátu̱'un uu̱ mil‑tɨ̱. Te nuu̱ mar ni̱ kaji'i̱‑tɨ̱.
13 E Jesus logo lho permitiu. E, saindo aqueles espíritos imundos, entraram nos porcos; e a manada se precipitou por um despenhadeiro no mar (eram quase dois mil) e afogou-se no mar.
14 Te cha̱a kándi̱to‑tɨ̱ yúan, ni̱ ka̱jinu‑de. Te ni̱ kaka̱stu̱'ún‑de nuu̱ ñúu̱ jíín núu̱ rancho. Te ni̱ cha̱koyo ña̱yɨvɨ‑ún kánde̱'é‑i na̱ún ní kuu.
14 E os que apascentavam os porcos fugiram e o anunciaram na cidade e nos campos; e saíram muitos a ver o que era aquilo que tinha acontecido.
15 Te ni̱ cha̱koyo‑i nuu̱ Jesús. Te ni̱ kajini̱‑i nuu̱ cháa ni̱ ndo'o jíín tachí kíni‑ún. Te kánchaa̱‑de, ñú'un‑de sa'ma, te a ni̱ nduva̱'a xini̱‑dé. Te ni̱ kayu̱'ú‑i.
15 E foram ter com Jesus, e viram o endemoninhado, o que tivera a legião, assentado, vestido e em perfeito juízo, e temeram.
16 Te cha̱a ni̱ kajini̱‑ún, ni̱ kaka̱stu̱'ún‑de nuu̱ ñáyɨvɨ vái koyo ndasa ni̱ ta'a̱n cha̱a ni̱ yi̱'i tachi̱ kíni‑ún, te ndasa ni̱ kuu jíín kɨnɨ́‑ún.
16 E os que aquilo tinham visto contaram-lhes o que acontecera ao endemoninhado e acerca dos porcos.
17 Te ni̱ ka̱kejá'á‑de ni̱ kaka'a̱n‑de jíín‑yá ja̱ ná kénda‑ya̱ ñúu̱‑de ki'i̱n‑ya̱.
17 E começaram a rogar-lhe que saísse do seu território.
18 Te ni̱ kɨ̱vɨ‑ya̱ iní barco. Te cha̱a ni̱ ta'a̱n tachi̱ kíni‑ún ká'a̱n nda̱'ú‑de jíín‑yá, ja̱ kúndee‑de jíín‑yá kuní‑de.
18 E, entrando ele no barco, rogava-lhe o que fora endemoninhado que o deixasse estar com ele.
19 Ko Jesús, tú ní já'a‑ya̱ tú'un, chi ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de: Kuáno'on vé'e‑ró núu̱ tá'an‑ró. Te kani‑ró tú'un ná ñá'nu xaa̱n tíñu ni̱ sá'a máá Jíto'o̱‑ro̱ jíín‑ró, te ndasa ni̱ kundá'ú ini̱‑ya̱ róó, áchí‑ya̱.
19 Jesus, porém, não lho permitiu, mas disse-lhe: Vai para tua casa, para os teus, e anuncia-lhes quão grandes
20 Te ni̱ kee‑de kua'a̱n‑de. Te ni̱ kejá'á‑de ni̱ jacha̱‑de tu̱'un ini̱ ñuu̱ Decápolis ná ñá'nu xaa̱n tíñu ni̱ sá'a Jesús jíín‑de. Te ndivii ñáyɨvɨ yúan, ni̱ ka̱naa iní‑i kájini tu̱'un‑i.
20 E ele foi e começou a anunciar em Decápolis quão grandes coisas Jesus lhe fizera; e todos se maravilhavam.
21 Te ni̱ ja̱'a tuku Jesús kua'a̱n‑ya̱ jíín barco ɨnga̱ lado. Te ni̱ ka̱ndutútú kuá'a̱ xáa̱n ñáyɨvɨ núu̱‑yá. Te máá‑yá, kándii̱‑ya̱ yú'u mar.
21 E, passando Jesus outra vez num barco para o outro lado, ajuntou-se a ele uma grande multidão; e ele estava junto do mar.
22 Te ni̱ chaa̱ ɨɨn cha̱a nání‑de Jairo kúñá'nu‑de ini̱ ve̱'e sinagoga. Te ni̱ jini̱‑de nuu̱‑yá. Te ni̱ jukuiñi̱ jítɨ́‑de nuu̱‑yá.
22 E eis que chegou um dos principais da sinagoga, por nome Jairo, e, vendo-o, prostrou-se aos seus pés
23 Te ni̱ ka'a̱n nda̱'ú téyíí‑de jíín‑yá: Se̱sɨ́'ɨ́‑ná a yani kuu̱‑i. Ki'i̱n‑yo̱ te xndée‑ní nda'a‑ní sɨkɨ̱‑í náva̱'a ná káku‑i, te nachaku̱‑i, áchí‑de.
23 e rogava-lhe muito, dizendo: Minha filha está moribunda; rogo-te que venhas e lhe imponhas as mãos para que sare e viva.
24 Te ni̱ kee‑ya̱ kuá'a̱n‑ya̱ jíín‑de. Te ni̱ kandiki̱n kua'a̱ ñáyɨvɨ kája'a̱n‑i jíín‑yá. Te ni̱ kajaxi̱n‑i‑ya̱.
24 E foi com ele, e seguia-o uma grande multidão, que o apertava.
25 Te yúan íó ɨɨn ña'an ní kuu uxi̱ uu̱ kuia̱ ndó'o‑ña kué'e̱ játɨ nɨñi̱‑ñá.
25 E certa mulher, que havia doze anos tinha um fluxo de sangue,
26 Te xaa̱n ní ndo'o‑ña jíín ñáta̱ná. Te ni̱ janu̱‑ña táká ja̱ ñáva̱'a‑ña jíín. Te tú kutɨ ní kúu tana̱, chi̱ sasua ví'í‑gá ni̱ sá'a.
26 e que havia padecido muito com muitos médicos, e despendido tudo quanto tinha, nada lhe aproveitando isso, antes indo a pior,
27 Te ni̱ jini tu̱'un‑ña tú'un Jesús. Te ni̱ jaa̱‑ña íchi yatá‑yá ma̱'ñú ñáyɨvɨ kuá'a̱‑ún. Te ni̱ ké'é‑ña sá'ma‑yá.
27 ouvindo falar de Jesus, veio por detrás, entre a multidão, e tocou na sua vestimenta.
28 Chi ni̱ ka'a̱n‑ña: Nú ná ké'é‑rí va̱sté sá'ma‑yá, te ka̱ku‑ri̱. Achí‑ña.
28 Porque dizia: Se tão somente tocar nas suas vestes, sararei.
29 Te onde̱ nuu̱ kána nɨñi̱‑ñá‑ún, ni̱ ichi̱‑ni. Te ni̱ jini̱‑ña já ondé ini̱ yikɨ kúñu‑ña ní nduva̱'a tu̱ndó'o tá'a̱n‑ña‑ún.
29 E logo se lhe secou a fonte do seu sangue, e sentiu no seu corpo estar já curada daquele mal.
30 Te Jesús, ni̱ jini̱‑ni ini̱ máá‑yá ja̱ ní kenda fuerza‑ya̱ kuá'a̱n. Te ni̱ jíó káva‑ya̱ núu̱ ñáyɨvɨ kuá'a̱. Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱: Ndéja̱ ní ké'é sá'ma‑rí, áchí‑ya̱.
30 E logo Jesus, conhecendo que a virtude de si mesmo saíra, voltou-se para a multidão e disse: Quem tocou nas minhas vestes?
31 Te cha̱a káskuá'a jíín‑yá, ni̱ kaka'a̱n‑de: Ndé'é‑ní ja̱ ñáyɨvɨ kuá'a̱ yá'a kájaxi̱n‑i níí, te áchí‑ní: Ndéja̱ ní ké'é rúu̱, áchí‑de.
31 E disseram-lhe os seus discípulos: Vês que a multidão te aperta, e dizes: Quem me tocou?
32 Te máá‑yá, yá'a yúan ndé'é‑yá náva̱'a kuni̱‑ya̱ ndéja̱ ní sá'a.
32 E ele olhava em redor, para ver a que isso fizera.
33 Yúan‑na te ña'an‑ún, yú'ú‑ña te kɨ́sɨ‑i‑ña, chi̱ a jiní‑ña ndasa ni̱ ta'a̱n‑ña. Te ni̱ chaa̱‑ña. Te ni̱ jukuiñi̱ jítɨ́‑ña núu̱‑yá. Te ni̱ kachi̱ ndaa̱‑ña táká tu̱'un.
33 Então, a mulher, que sabia o que lhe tinha acontecido, temendo e tremendo, aproximou-se, e prostrou-se diante dele, e disse-lhe toda a verdade.
34 Te máá‑yá, ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑ña: Hija, ni̱ kandíja‑ró te yu̱án ní ka̱ku‑ró. Ma̱ yú'ú‑ro̱, chi ni̱ nduva̱'a‑ró túndó'o tá'a̱n‑ro̱, áchí‑ya̱.
34 E ele lhe disse: Filha, a tua fé te salvou; vai em paz e sê curada deste teu mal.
35 Te sá súan ká'a̱n‑ya̱, te ni̱ cha̱koyo ña̱yɨvɨ ká'i̱in ve'e cha̱a kúñá'nu ini̱ ve̱'e sinagoga, te ni̱ kaka'a̱n‑i jíín‑de: A ni̱ ji'i̱ se̱sɨ́'ɨ́‑ní. Naja̱ stá'a̱n‑ga̱‑ní Maestro, áchí‑i.
35 Estando ele ainda falando, chegaram alguns do principal da sinagoga, a quem disseram: A tua filha está morta; para que enfadas mais o Mestre?
36 Te Jesús, ni̱ jini so̱'o‑ya̱ tú'un yá'a ja̱ súan ni̱ kaka'a̱n‑i jíín cháa kúñá'nu ini̱ ve̱'e sinagoga. Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de: Ma̱ yú'ú‑ro̱. Kandíja te ni̱ kuu‑ni, áchí‑ya̱.
36 E Jesus, tendo ouvido essas palavras, disse ao principal da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 Te tú ní já'a‑ya̱ tú'un kundiki̱n ni ɨɨn yata̱‑yá, chi̱ máá‑ni Pedro jíín Jacobo jíín ñaní‑de Juan.
37 E não permitiu que alguém o seguisse, a não ser Pedro, e Tiago, e João, irmão de Tiago.
38 Te ni̱ cha̱koyo‑ya̱ vé'e cha̱a kúñá'nu ini̱ ve̱'e sinagoga. Te ni̱ jini̱‑ya̱ já kúvaa̱, kánde'e̱, kákana jíkó'ó xáa̱n kákuu.
38 E, tendo chegado à casa do principal da sinagoga, viu o alvoroço e os que choravam muito e pranteavam.
39 Te ni̱ kɨ̱vɨ‑ya̱. Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱: Naja̱ kákuvaa̱‑ro̱ kánde'e̱‑ro̱. Te su̱chí sɨ́'ɨ́ yá'a, tú ní jí'i̱‑i, chi̱ kixí‑ni‑i, áchí‑ya̱.
39 E, entrando, disse-lhes: Por que vos alvoroçais e chorais? A menina não está morta, mas dorme.
40 Te ni̱ ka̱sákátá ñáyɨvɨ‑ún nuu̱‑yá. Ko máá‑yá, ni̱ kiñi'in ndɨ'ɨ‑ya̱‑í kája'a̱n‑i yata̱ ké'e. Te ni̱ ki'in‑ya̱ máá‑ni táa̱ náa̱ su̱chí sɨ́'ɨ́‑ún, jíín cháa ká'i̱in jíín‑yá, te ni̱ kɨ̱vɨ‑ya̱ núu̱ kátúu súchí sɨ́'ɨ́‑ún kua'a̱n‑ya̱.
40 E riam-se dele; porém ele, tendo-os feito sair, tomou consigo o pai e a mãe da menina e os que com ele estavam e entrou onde a menina estava deitada.
41 Te ni̱ tɨɨn‑ya̱ ndá'a súchí sɨ́'ɨ́‑ún. Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑i: Talita cumi, ja̱ kuní ka'a̱n: Súchi̱, jíín‑ró ká'a̱n‑ri̱, nduko̱o, áchí‑ya̱.
41 E, tomando a mão da menina, disse-lhe: Talitá cumi, que, traduzido, é: Menina, a ti te digo: levanta-te.
42 Te ni̱ nduko̱o‑ni su̱chí sɨ́'ɨ́‑ún. Te ni̱ jika‑i, chi̱ a íó‑i uxi̱ uu̱ kuia̱. Te ni̱ ka̱naa iní‑de kánde̱'é‑de, te xaa̱n káyu̱'ú‑de.
42 E logo a menina se levantou e andava, pois já tinha doze anos; e assombraram-se com grande espanto.
43 Te Jesús, ni̱ ka'a̱n xaa̱n‑yá jíín‑de ja̱ tú ni ɨɨn kuni tu̱'un. Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de ja̱ ná kuá'a‑de ja̱ kée‑í.
43 E mandou-lhes expressamente que ninguém o soubesse; e disse que lhe dessem de comer.

Ler em outra tradução

Comparar com outra