Marcos 2
MIGNT vs ARC
1 Te ni̱ kuu yaku̱ kɨvɨ̱. Te ni̱ kɨ̱vɨ tuku‑ya̱ ñúu̱ Capernaum. Te ni̱ kenda tu̱'un ja̱ vé'e kánchaa̱‑ya̱.
1 E, alguns dias depois, entrou outra vez em Cafarnaum, e soube-se que estava em casa.
2 Te ni̱ ka̱kutútú kuá'a̱ xáa̱n ñáyɨvɨ núu̱‑yá. Te tuká ní kánda kutɨ yúxé'é kuíñi‑i. Te ni̱ jani‑ya̱ tú'un nuu̱‑í.
2 E logo se ajuntaram tantos, que nem ainda nos lugares junto à porta eles cabiam; e anunciava-lhes a palavra.
3 Yúan‑na te ni̱ chaa̱ yaku̱ cha̱a nuu̱‑yá jíín ɨ́ɨn cha̱a ni̱ kuyúnú, ja̱ kúu̱n tá'a̱n‑de kándi̱so‑de cha̱a‑ún.
3 E vieram ter com ele, conduzindo um paralítico, trazido por quatro.
4 Te ja̱ kuá'a̱ ñáyɨvɨ‑ún, te tú ní kúu kɨ̱vɨ‑de nuu̱‑yá jíín cháa‑ún. Te ni̱ ka̱juña‑de xini̱ vé'e nuu̱ kándee‑ya̱‑ún. Te nuu̱ ní kakaa̱n‑de yau̱‑ún, ni̱ ka̱skúun‑de ji̱to yuu núu̱ kátúu cháa ni̱ kuyúnú‑ún.
4 E, não podendo aproximar-se dele, por causa da multidão, descobriram o telhado onde estava e, fazendo um buraco, baixaram o leito em que jazia o paralítico.
5 Te ni̱ jini̱ Jesús ja̱ kákandíja máá‑de. Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín cháa ni̱ kuyúnú‑ún: Hijo, a íó tu̱ká'nu ini̱ nuu̱ táká kua̱chi‑ró, áchí‑ya̱.
5 E Jesus, vendo-lhes a fé, disse ao paralítico: Filho, perdoados estão os teus pecados.
6 Te yúan káxiu̱kú yakú cha̱a káchaa tutu̱. Te yu̱án, ni̱ ka̱jani ini̱:
6 E estavam ali assentados alguns dos escribas, que arrazoavam em seu coração, dizendo:
7 Naja̱ ká'a̱n cha̱a yá'a súan. Núsáá te tu̱'un ndɨva̱'a ká'a̱n‑de. Ndéja̱ kúu sá'a tu̱ká'nu ini̱ nuu̱ kuáchi, chi̱ ɨɨn‑ni máá Dios, áchí.
7 Por que diz este assim blasfêmias? Quem pode perdoar pecados, senão Deus?
8 Te ni̱ juku̱'un‑ni ini̱ Jesús ja̱ súan kájani ini̱. Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín: Naja̱ kájani ini̱‑ro̱ súan.
8 E Jesus, conhecendo logo em seu espírito que assim arrazoavam entre si, lhes disse: Por que arrazoais sobre estas
9 Te ja̱ úu̱ tu̱'un yá'a, ndéja̱ yíí‑ga̱ káa. Á ka'a̱n‑ri̱ jíín cháa ni̱ kuyúnú yá'a: A íó tu̱ká'nu ini̱ nuu̱ táká kua̱chi‑ró; xí ká'a̱n‑ri̱ jíín‑de: Nduko̱o, te naki'in‑ró jíto yuu‑ro, te ki'i̱n‑ro̱ jíín, achi̱‑ri̱ náún.
9 Qual é mais fácil? Dizer ao paralítico: Estão perdoados os
10 Ko náva̱'a ná kuní‑ro̱ já máá Sé'e cha̱a, ndíso‑ya̱ tíñu ini̱ ñu̱yɨ́vɨ yá'a ja̱ sá'a‑ya̱ túká'nu ini̱ nuu̱ kuáchi, te ná ká'a̱n‑ri̱ ɨnga̱ tu̱'un jíín cháa ni̱ kuyúnú yá'a núsáá:
10 Ora, para que saibais que o Filho do Homem tem na terra poder para perdoar pecados (disse ao paralítico),
11 Jíín‑ró ká'a̱n‑ri̱: Nduko̱o, te naki'in‑ró jíto yuu‑ro, te no'o̱n‑ro̱ vé'e‑ró, áchí‑ya̱ jíín‑de.
11 a ti te digo: Levanta-te, e toma o teu leito, e vai para tua casa.
12 Te máá cháa‑ún, ni̱ nduko̱o‑ni‑de. Te ni̱ naki'in‑de ji̱to yuu‑dé. Te ni̱ ndenda‑de kua'a̱n‑de nuu̱ ñáyɨvɨ kuá'a̱‑ún. Te ndivii‑í, ni̱ ka̱kee nuu̱‑í kánde̱'é‑i. Te ni̱ ka̱nakana jaa‑i Dios: Na̱ tú kájini̱ kutɨ‑yo súan nátu̱'un ya̱'á, áchí‑i.
12 E levantou-se e, tomando logo o leito, saiu em presença de todos, de sorte que todos se admiraram e glorificaram a Deus, dizendo: Nunca tal vimos.
13 Te ni̱ kenda tuku Jesús kua'a̱n‑ya̱ ondé yu'u mar. Te ta̱ká ña̱yɨvɨ, ni̱ ja̱koyo‑i nuu̱‑yá. Te ni̱ stá'a̱n‑ya̱ tú'un nuu̱‑í.
13 E tornou a sair para o mar, e toda a multidão ia ter com ele, e ele os ensinava.
14 Te ni̱ ja̱'a‑ya̱ kuá'a̱n‑ya̱. Te ni̱ jini̱‑ya̱ núu̱ Leví, se̱'e Alfeo, kánchaa̱‑de nuu̱ kútútú xú'ún ñúu̱. Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de: Kundiki̱n‑ro̱ rúu̱, áchí‑ya̱. Te ni̱ ndukuiñi̱‑de. Te ni̱ ndiki̱n‑de‑ya̱.
14 E, passando, viu Levi, filho de Alfeu, sentado na alfândega e disse-lhe: Segue-me. E, levantando-se, o seguiu.
15 Te Jesús, ni̱ yee‑yá staa̱ iní ve̱'e‑de. Te suni kua'a̱ cháa xíní jíín cháa ká'i̱o kua̱chi, káyee‑dé staa̱ jíín Jesús jíín cháa káskuá'a jíín‑yá, chi̱ íó kua'a̱‑dé kándiki̱n‑de‑ya̱.
15 E aconteceu que, estando sentado à mesa em casa deste, também estavam sentados à mesa com Jesus e com seus discípulos muitos publicanos e pecadores, porque eram muitos e o tinham seguido.
16 Te cha̱a káchaa tutu̱, jíín cháa fariseo, kánde̱'é‑de ja̱ yée‑yá staa̱ jíín cháa xíní jíín cháa ká'i̱o kua̱chi. Te ni̱ kaka'a̱n‑de jíín cháa káskuá'a jíín‑yá: Naja̱ yée‑yá jí'i‑ya̱ jíín cháa xíní jíín cháa ká'i̱o kua̱chi, áchí‑de.
16 E os escribas e fariseus, vendo-o comer com os publicanos e pecadores, disseram aos seus discípulos: Por que come e bebe ele com os publicanos e pecadores?
17 Yúan‑na te ni̱ jini so̱'o Jesús. Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de: Cha̱a ká'i̱o ndáján, tú kánandɨ'ɨ‑de cha̱a táná, chi cha̱a káku'u̱ kúu ja̱ kájinu ñú'ún. Na̱ tú va̱i‑ri̱ kana‑ri̱ xini̱ cháa ndaa̱, chi cha̱a ká'i̱o kua̱chi kána‑ri̱ xini̱, áchí‑ya̱.
17 E Jesus, tendo ouvido isso, disse-lhes: Os sãos não necessitam de médico, mas sim os que estão doentes; eu não vim chamar os justos, mas sim os pecadores.
18 Te cha̱a káskuá'a jíín Juan, jíín já káskuá'a jíín cháa fariseo, ká'i̱o ndicha̱ ini̱‑de. Te ni̱ cha̱koyo cha̱a‑ún. Te ni̱ kaka'a̱n‑de jíín‑yá: Cha̱a káskuá'a jíín Juan jíín já káskuá'a jíín cháa fariseo, naja̱ ká'i̱o ndicha̱ ini̱‑de, te cha̱a káskuá'a jíín‑ní, tú ká'i̱o ndicha̱ ini̱‑de, áchí‑de.
18 Ora, os discípulos de João e os fariseus jejuavam; e foram e disseram-lhe: Por que jejuam os discípulos de João e os dos fariseus, e não jejuam os teus discípulos?
19 Te Jesús, ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de: Á kuu kondicha̱ ini̱ ña̱yɨvɨ ká'i̱in viko tánda'a, te nú kánchaa̱ yii jíín‑i. Chi̱ nú nini kánchaa̱ yii jíín‑i, ma̱ kúu kondicha̱ ini̱‑i.
19 E Jesus disse-lhes: Podem, das bodas jejuar, enquanto está com eles o esposo? Enquanto têm consigo o esposo, não podem jejuar.
20 Ko chaa̱ ɨɨn kɨvɨ̱ já yíi‑ún, kuxio‑de nuu̱‑í. Te kɨvɨ̱‑ún, kuu kondicha̱ ini̱‑i.
20 Mas dias virão em que lhes será tirado o esposo, e então jejuarão naqueles dias.
21 Tú ni ɨɨn nachu'un sa'ma jáá núu̱ sú'nu̱ tu̱'ú. Chi̱ nú súan, te suni máá já ní nuku̱'un jáá‑ún ka'ncha̱‑ga̱ ja̱ tu̱'ú‑ún, te ja̱ te̱'ndé‑ún ví'í‑gá te'nde̱.
21 Ninguém costura remendo de pano novo em veste velha; porque o mesmo remendo novo rompe o velho, e a rotura fica maior.
22 Te tú ni ɨɨn chu'un vino jáá iní ñii tú'ú. Chi̱ nú súan, te máá vino jáá‑ún ndátá ñíi‑ún, te katɨ vino‑ún, te ñii‑ún naa‑ní. Ko ñii jáá jíín vino jáá, kúu ja̱ kúu ku'un, áchí‑ya̱.
22 E ninguém põe vinho novo em odres velhos; do contrário, o vinho novo rompe os odres, e entorna-se o vinho, e os odres estragam-se; o vinho novo deve ser posto em odres novos.
23 Te ɨɨn kɨvɨ̱ ndéta̱tú ni̱ ja̱'a Jesús kua'a̱n‑ya̱ ɨ́ɨn nuu̱ káa trigo. Te cha̱a káskuá'a jíín‑yá, kájika‑de kua'a̱n‑de. Te kákachi‑de yoko.
23 E aconteceu que, passando ele n um sábado pelas searas, os seus discípulos, caminhando, começaram a colher espigas.
24 Yúan‑na te cha̱a fariseo, ni̱ kaka'a̱n‑de jíín‑yá: Na̱ún kúu jia̱n. Naja̱ kásá'a‑de súan kɨvɨ̱ ndéta̱tú, chi̱ tú íó ley. Achí‑de.
24 E os fariseus lhe disseram: Vês? Por que fazem no sábado o que não é lícito?
25 Te máá‑yá, ni̱ ka'a̱n‑yá jíín‑de: Á tú ní káka'u kutɨ‑ro tutú na̱ún ní sá'a David, kɨvɨ̱ ní kii tu̱ndó'o nuu̱‑dé. Te ni̱ ji'i̱‑de so̱ko, onde̱ jíín cháa ni̱ kaxiu̱kú jíín‑de.
25 Mas ele disse-lhes: Nunca lestes o que fez Davi, quando estava em necessidade e teve fome, ele e os que com ele
26 Te ni̱ kɨ̱vɨ‑de ini̱ ve̱'e Dios. Te Abiatar ni̱ kuu máá sutú ñá'nu‑ga̱. Te ni̱ yee‑dé sta̱tilá ii̱ káxiu̱kú ndijín, ja̱ tú íó ley kee ní ɨɨn cha̱a, chi̱ máni sutu̱ káyee núú. Te suni ni̱ ja̱'a‑de nuu̱ cháa káxiu̱kú jíín‑de, áchí‑ya̱.
26 Como entrou na Casa de Deus, no tempo de Abiatar, sumo sacerdote, e comeu os pães da proposição, dos quais não era lícito comer senão aos sacerdotes, dando também aos que com ele estavam?
27 Te suni ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de: Kɨvɨ̱ ndéta̱tú ni̱ jungo̱o ja̱ sɨkɨ́ cháa; nasu̱ cháa ja̱ sɨkɨ́ kɨvɨ́ ndéta̱tú.
27 E disse-lhes: O sábado foi feito por causa do homem,
28 Núsáá te máá Sé'e cha̱a, suni Jito'o̱ kɨvɨ̱ ndéta̱tú kúu‑ya̱, áchí‑ya̱.
28 Assim, o Filho do Homem até do sábado é senhor.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?