Marcos 12

MIGNT vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Te ni̱ kejá'á‑yá ni̱ ka'a̱n‑ya̱ tú'un yátá jíín‑de jíná'an‑de: Ɨɨn cha̱a, ni̱ nachu'un‑de ɨɨn itu̱ uva. Te ni̱ jasu̱‑de ja̱kú. Te ni̱ jacha‑de ɨɨn yau̱ nuu̱ kaxín‑de. Te ni̱ ndukani‑de ɨɨn torre. Te ni̱ xndóo‑de nuu̱ cháa kásátiñu jíín. Te ni̱ kee‑de kua'a̱n jíká‑de.
1 Então começou Jesus a falar-lhes por parábolas. Um homem plantou uma vinha, cercou-a com uma sebe, cavou um lagar, e edificou uma torre; depois arrendou-a a uns lavradores e ausentou-se do país.
2 Te ɨɨn kɨvɨ̱ te ni̱ tájí‑de ɨɨn mozo‑de va̱i nuu̱ já kásátiñu jíín uva‑ún, ja̱ vái naki'in‑de nde'e̱ itú uva nuu̱ já ní ka̱sátiñu‑ún.
2 No tempo próprio, enviou um servo aos lavradores para que deles recebesse do fruto da vinha.
3 Ko máá‑ún, ni̱ ka̱katɨɨn‑ún mozo‑de. Te ni̱ ka̱stují‑dé. Te ni̱ ka̱kiñi'in‑ún‑de. kua̱no'on sáni‑ni‑de.
3 Mas estes, apoderando-se dele, o espancaram e o mandaram embora de mãos vazias.
4 Te máá jíto'o̱, ni̱ na̱tájí tuku‑de ɨnga̱ mozo‑de va̱i nuu̱ já kásátiñu‑ún. Te ni̱ ka̱stují‑ún xiní mozo‑de. Te ni̱ ka̱sákátá nuu̱‑dé. Te ni̱ ka̱kiñi'in‑ún‑de kua̱no'on‑dé.
4 E tornou a enviar-lhes outro servo; e a este feriram na cabeça e o ultrajaram.
5 Te máá jíto'o̱ uva, ni̱ na̱tájí tuku‑de ɨnga̱ cha̱a va̱i. Te ni̱ ka̱ja'ni‑ún‑de jíín kuá'a̱‑gá‑de. Te sava‑de ni̱ ka̱stují. Te sava‑de ni̱ ka̱ja'ni.
5 Então enviou ainda outro, e a este mataram; e a outros muitos, dos quais a uns espancaram e a outros mataram.
6 Ko máá jíto'o̱, íó ɨɨn se̱'e‑de ja̱ kúndá'ú ini̱‑de. Te onde̱ sandɨ̱'ɨ́‑na̱ ni̱ tájí‑de se̱'e‑de va̱i nuu̱ cháa kásátiñu. Te ni̱ ka'a̱n‑de: Ná kóo jíñú'ún yúán núu̱ sé'e‑ri̱, áchí‑de.
6 Ora, tinha ele ainda um, o seu filho amado; a este lhes enviou por último, dizendo: A meu filho terão respeito.
7 Ko máá já kásátiñu‑ún, ni̱ kanda̱tu̱'ún: Cha̱a yá'a xíin tá'u̱. Ná chó'o̱, ná ká'ni‑yo‑dé, te ná ndóo ta'u̱‑dé kuu‑yó, áchí.
7 Mas aqueles lavradores disseram entre si: Este é o herdeiro; vinde, matemo-lo, e a herança será nossa.
8 Te ni̱ ka̱katɨɨn‑ún sé'e‑de. Te ni̱ ka̱ja'ni‑ún‑i. Te ni̱ ka̱skána ndɨ̱yi‑ún yatá itú uva.
8 E, agarrando-o, o mataram, e o lançaram fora da vinha.
9 Ndasa sá'a jito'o̱ itu̱ uva‑ún núsáá. Chaa̱‑de, te xnáa‑dé ja̱ ní ka̱sátiñu‑ún. Te kua̱'a‑de itu̱ uva‑ún nuu̱ sáva‑ga̱ cha̱a, áchí‑ya̱.
9 Que fará, pois, o senhor da vinha? Virá e destruirá os lavradores, e dará a vinha a outros.
10 Ni tutu̱ ii̱ yá'a té ka'u‑ga̱‑ro̱ náún. Yuu̱ já ní ka̱ské'ichi̱ cha̱a káchutá'an, ya̱'á kúu máá yúu̱ ndíso fuerza jiki̱.
10 Nunca lestes esta escritura: A pedra que os edificadores rejeitaram, essa foi posta como pedra angular;
11 Máá Tatá Dios, ni̱ sá'a‑ya̱ súan. Te kánaa iní‑yo̱ ndé'é‑yó tíñu yá'a, áchí‑ya̱ jíín‑de.
11 pelo Senhor foi feito isso, e é maravilhoso aos nossos olhos?
12 Te kándúkú‑de modo tɨɨn‑de‑ya̱. Chi ni̱ kaju̱ku̱'un ini̱‑de ja̱ sɨkɨ́ máá‑de kúu tu̱'un yátá ní ka'a̱n‑ya̱‑ún. Ko ni̱ kayu̱'ú‑de ni̱ ka̱jito‑de ña̱yɨvɨ. Te ni̱ ka̱xndóo‑de‑ya̱, te kája'a̱n‑de.
12 Procuravam então prendê-lo, mas temeram a multidão, pois perceberam que contra eles proferira essa parábola; e, deixando-o, se retiraram.
13 Te ni̱ ka̱tájí‑de sava cha̱a fariseo jíín cha̱a herodiano kája'a̱n‑de nuu̱‑yá, náva̱'a tɨɨn yátá‑de‑ya̱ jíín yakú tu̱'un.
13 Enviaram-lhe então alguns dos fariseus e dos herodianos, para que o apanhassem em alguma palavra.
14 Te ni̱ cha̱koyo‑de. Te ni̱ kaka'a̱n‑de jíín‑yá: Maestro, kájini̱‑ná ja̱ ká'a̱n ndaa̱‑ní. Te tú yú'ú‑ní jito‑ní ni ɨɨn cha̱a, chi̱ tú ndé'é‑ní ndasa jíto ta̱ká cha̱a, chi̱ sua stá'a̱n ndaa̱‑ní ichi Dios. Á kuu kua̱'a‑yó xú'ún yóo̱ nuu̱ César, xí túu. Á kua̱'a‑yó, xí ma̱ kuá'a‑yó, áchí‑de jíín‑yá.
14 Aproximando-se, pois, disseram-lhe: Mestre, sabemos que és verdadeiro, e de ninguém se te dá; porque não olhas à aparência dos homens, mas ensinas segundo a verdade o caminho de Deus; é lícito dar tributo a César, ou não? Daremos, ou não daremos?
15 Yúan‑na te máá‑yá, a ni̱ juku̱'un ini̱‑ya̱ já xndá'ú‑de‑ya̱ kákuni̱‑de. Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de: Naja̱ kájito nchaa̱‑ro̱ rúu̱. Kua̱'a xu̱'ún jián ná kíi nde̱'é‑rí, áchí‑ya̱.
15 Mas Jesus, percebendo a hipocrisia deles, respondeu-lhes: Por que me experimentais? trazei-me um denário para que eu o veja.
16 Te máá‑de, ni̱ kaja̱'a‑de xu̱'ún‑ún nuu̱‑yá. Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de: Ndé cha̱a kúu cha̱a ncháá nuu̱ yá'a, jíín tú'un yóso yá'a, áchí‑ya̱. Te ni̱ kaka'a̱n‑de jíín‑yá: César kúu, áchí‑de.
16 E eles lho trouxeram. Perguntou-lhes Jesus: De quem é esta imagem e inscrição? Responderam-lhe: De César.
17 Te Jesús, ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de: Kua̱'a ja̱ xíin César nuu̱ César, te ja̱ xíin Dios nuu̱ Dios, áchí‑ya̱. Te ni̱ ka̱naa xáa̱n iní‑de ni̱ ka̱jini so̱'o‑de tu̱'un ni̱ ka'a̱n‑ya̱.
17 Disse-lhes Jesus: Dai, pois, a César o que é de César, e a Deus o que é de Deus. E admiravam-se dele.
18 Yúan‑na te ni̱ cha̱koyo cha̱a saduceo nuu̱‑yá. Te cha̱a‑ún, káka'a̱n‑de ja̱ tú nachaku̱ kutɨ ndɨ́yi. Te ni̱ kajika̱ tu̱'ún‑de‑ya̱:
18 Então se aproximaram dele alguns dos saduceus, que dizem não haver ressurreição, e lhe perguntaram, dizendo:
19 Maestro. Moisés, ni̱ chaa‑de tutu̱ ni̱ ndo̱o jíín‑yó, nú ñani̱ ɨɨn cha̱a kuu̱‑de, te ndo̱o ñasɨ́'ɨ́‑de, te nú tú se̱'e‑de ní íó, te ñani̱‑de naki'in ñasɨ́'ɨ́‑de, te nandaki̱n‑de tata̱ ñani̱‑de, áchí tutu̱‑ún.
19 Mestre, Moisés nos deixou escrito que se morrer alguém, deixando mulher sem deixar filhos, o irmão dele case com a mulher, e suscite descendência ao irmão.
20 Te ni̱ ka'i̱o usia̱ ñani̱. Te cha̱a núú, ni̱ ta̱nda'a‑dé. Yúan‑na te ni̱ ji'i̱‑de. Te tú ní xndóo‑de tata̱‑de.
20 Ora, havia sete irmãos; o primeiro casou-se e morreu sem deixar descendência;
21 Te cha̱a uu̱, ni̱ naki'in‑de‑ña. Te ni̱ ji'i̱‑de. Te ni cha̱a‑ún, tú ní xndóo‑de tata̱‑de. Te cha̱a uni̱, suni súan.
21 o segundo casou-se com a viúva, e morreu, não deixando descendência; e da mesma forma, o terceiro; e assim os sete, e não deixaram descendência.
22 Te ndɨ́'usiá‑de, ni̱ kancha̱ka‑de‑ña. Te tú ni ɨɨn‑de ní xndóo‑de tata̱. Te onde̱ sandɨ̱'ɨ́‑na̱ te ni̱ ji'i̱ máá ñá'an‑ún.
22 Depois de todos, morreu também a mulher.
23 Núsáá te kɨvɨ̱ náchaku̱ ta̱ká ndɨ̱yi, ja̱ náchaku̱ máá ñaní jíná'an‑de, te ndé ɨɨn‑de kuu‑ña ñásɨ́'ɨ́‑de, chi̱ ndɨ́'usiá‑de, ni̱ kancha̱ka‑de‑ña, áchí‑de jíín‑yá.
23 Na ressurreição, de qual deles será ela esposa, pois os sete por esposa a tiveram?
24 Yúan‑na te Jesús, ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de: Tú kájuku̱'un ini̱‑ro̱ jíín tutú ii̱, ni jíín fuerza Dios. Yu̱án ní ka̱stɨ́vɨ́‑ró tú'un.
24 Respondeu-lhes Jesus: Porventura não errais vós em razão de não compreenderdes as Escrituras nem o poder de Deus?
25 Chi̱ kɨvɨ̱ náchaku̱‑de ma̱'ñú ndɨ́yi, ni tuká ta̱nda'a kútɨ‑dé, ni ma̱ náta̱nda'a máá‑ña. Chi̱ nduu‑de nátu̱'un ndajá'a̱ ká'i̱o andɨ́vɨ́.
25 Porquanto, ao ressuscitarem dos mortos, nem se casam, nem se dão em casamento; pelo contrário, são como os anjos nos céus.
26 Te sɨkɨ̱ ndɨ́yi ja̱ náchaku̱, á té ka'u‑ga̱‑ro̱ tutú Moisés, ndasa ni̱ ka'a̱n Dios jíín‑de ma̱'ñú yukú: Máá‑rí kúu Dios Abraham, Dios Isaac, Dios Jacob, áchí‑ya̱ jíín Moisés.
26 Quanto aos mortos, porém, serem ressuscitados, não lestes no livro de Moisés, onde se fala da sarça, como Deus lhe disse: Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó?
27 Ko nasu̱ Dios cha̱a ni̱ kaji'i̱ kúu‑ya̱, chi̱ sua Dios cha̱a káichaku̱ kúu‑ya̱. Xaa̱n kástɨ́vɨ́‑ró tú'un núsáá, áchí‑ya̱ jíín‑de.
27 Ora, ele não é Deus de mortos, mas de vivos. Estais em grande erro.
28 Te ɨɨn cha̱a cháa tutu̱ ni̱ jini so̱'o‑de kástátá'an‑de, ni̱ jaa̱‑de. Te ni̱ jini̱‑de ja̱ vá'a ni̱ nachísó‑yá tu̱'un nuu̱‑dé. Te ni̱ jika̱ tu̱'ún‑de‑ya̱: Ndé tu̱'un kánúú xáa̱n‑gá nuu̱ táká tu̱'un ni̱ tá'ú‑yá tiñu sáá, áchí‑de.
28 Aproximou-se dele um dos escribas que os ouvira discutir e, percebendo que lhes havia respondido bem, perguntou-lhe: Qual é o primeiro de todos os mandamentos?
29 Te ni̱ ka'a̱n Jesús jíín‑de: Ya̱'á kúu tu̱'un kánúú xáa̱n‑gá nuu̱ táká‑ga̱: Kuni so̱'o Israel, máá Tatá‑yo̱ Dios, máá ɨ́ɨn‑ni‑ya̱ íó.
29 Respondeu Jesus: O primeiro é: Ouve, Israel, o Senhor nosso Deus é o único Senhor.
30 Núsáá te kumani̱‑ro̱ jíín máá Tatá‑ro̱ Dios onde̱ jíín iní jíín añú‑ro̱, jíín nɨ́ɨ́ núu̱ jiní tuní‑ro̱, jíín nɨ́ɨ́ fuerza‑ro̱. Ya̱'á kúu tu̱'un tá'ú tíñu kánúú xáa̱n‑gá.
30 Amarás, pois, ao Senhor teu Deus de todo o teu coração, de toda a tua alma, de todo o teu entendimento e de todas as tuas forças.
31 Te tu̱'un uu̱ kúu suni nátu̱'un ɨnga̱‑ún: Kundá'ú ini̱‑ro̱ tá'an‑ró nátu̱'un kúndá'ú ini̱‑ro̱ máá‑ró. Tuká ɨnga̱ tu̱'un tá'ú tíñu kánúú‑ga̱ íó, chi ya̱'á‑na̱, áchí‑ya̱ jíín‑de.
31 E o segundo é este: Amarás ao teu próximo como a ti mesmo. Não há outro mandamento maior do que esses.
32 Yúan‑na te cha̱a cháa tutu̱, ni̱ ka'a̱n‑de jíín‑yá: Ja̱ndáa̱ Maestro, va̱'a ká'a̱n‑ní, chi̱ Dios ɨɨn‑ni‑ya̱ íó, te tuká ɨnga̱ Dios íó.
32 Ao que lhe disse o escriba: Muito bem, Mestre; com verdade disseste que ele é um, e fora dele não há outro;
33 Te kumani̱‑yo̱ jíín‑yá onde̱ jíín iní jíín añú‑yo̱, jíín nɨ́ɨ́ núu̱ jiní tuní‑yo̱, jíín nɨ́ɨ́ fuerza‑yo̱, te kundá'ú ini̱‑yo̱ tá'an‑yó nátu̱'un kúndá'ú ini̱‑yo̱ máá‑yó, kánúú xáa̱n‑gá ya̱'á vásá já ká'mu‑yó kɨ́tɨ jíín táká kɨtɨ ká'ni‑yo núu̱‑yá, áchí‑de jíín‑yá.
33 e que amá-lo de todo o coração, de todo o entendimento e de todas as forças, e amar o próximo como a si mesmo, é mais do que todos os holocaustos e sacrifícios.
34 Yúan‑na te ni̱ jini̱ Jesús ja̱ vá'a xaa̱n ní xndíó káni‑de tu̱'un. Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de: A yani kuu kɨ̱vɨ‑ró ñúu̱ nuu̱ tá'ú Dios tiñu, áchí‑ya̱. Te ni ɨɨn‑de, tuká ní chúndéé iní‑de kaka̱ tu̱'ún‑de‑ya̱:
34 E Jesus, vendo que havia respondido sabiamente, disse-lhe: Não estás longe do reino de Deus. E ninguém ousava mais interrogá-lo.
35 Te ni̱ stá'a̱n Jesús ini̱ ve̱'e ii̱. Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱: Naja̱ káka'a̱n cha̱a káchaa tutu̱ ja̱ Cristo kúu Se̱'e David.
35 Por sua vez, Jesus, enquanto ensinava no templo, perguntou: Como é que os escribas dizem que o Cristo é filho de Davi?
36 Chi̱ suni máá David, ni̱ ka'a̱n‑de ni̱ sá'a Espíritu Santo jíín‑de: Máá Tatá Dios ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín Jíto'o̱‑ri̱: Nungo̱o‑ró íchi ndává'a‑ri̱, te ná chúkú‑rí cha̱a kájito u'u̱ róó, kuu‑de teyu̱ kuxndíi ja'a̱‑ro̱, áchí Dios. Achí David.
36 O próprio Davi falou, movido pelo Espírito Santo: Disse o Senhor ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita, até que eu ponha os teus inimigos debaixo dos teus pés.
37 Chi̱ suni máá David, Jito'o̱, ni̱ ka'a̱n‑de jíín‑yá. Te ndasa kuu máá‑yá se̱'e‑de núsáá, áchí‑ya̱. Te ta̱ká ña̱yɨvɨ ndá'ú, ni̱ ka'i̱o ini̱ ni̱ ka'i̱o añú‑i ni̱ ka̱jini ná'ín‑i ja̱ ká'a̱n‑ya̱.
37 Davi mesmo lhe chama Senhor; como é ele seu filho? E a grande multidão o ouvia com prazer.
38 Te ni̱ stá'a̱n‑ya̱ tú'un. Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑i: Koto‑ró máá‑ró núu̱ cháa káchaa tutu̱. Chi̱ kákuni̱‑de kaka‑de jíín sú'nu̱ káni. Te kákuni̱‑de ja̱ ká'a̱n sa̱'án‑yo̱ jíín‑de nu̱yá'u.
38 E prosseguindo ele no seu ensino, disse: Guardai-vos dos escribas, que gostam de andar com vestes compridas, e das saudações nas praças,
39 Te silla onde̱ xini̱ mesa ini̱ ve̱'e sinagoga, jíín silla xini̱ mesa nuu̱ íó xíni kákuni̱‑de.
39 e dos primeiros assentos nas sinagogas, e dos primeiros lugares nos banquetes,
40 Te cha̱a yá'a kákókó‑de ve'e ña'an kéndo̱o ndá'ú, te kásá'a‑de ja̱ túu kua̱chi‑de, yu̱án kájika̱n ta'u̱ ná'án‑de. Cha̱a yá'a ví'í‑gá ta'nu̱ ndatu̱‑de, áchí‑ya̱.
40 que devoram as casas das viúvas, e por pretexto fazem longas orações; estes hão de receber muito maior condenação.
41 Te kánchaa̱ Jesús ichi núu̱ janú nuu̱ kásoko̱‑í xu̱'ún. Te ndé'é‑yá ndasa káchu'un kua'a̱ ñáyɨvɨ xú'ún iní janu̱‑ún. Te kua'a̱ cháa kúká, ni̱ ka̱chu'un téyíí‑de.
41 E sentando-se Jesus defronte do cofre das ofertas, observava como a multidão lançava dinheiro no cofre; e muitos ricos deitavam muito.
42 Te ni̱ chaa̱ ɨɨn ña'an ní kendo̱o ndá'ú. Te ni̱ chindee‑ña úu̱ xu̱'ún yɨ́kɨ́ náa, ja̱ kúu ɨɨn centavo.
42 Vindo, porém, uma pobre viúva, lançou dois leptos, que valiam um quadrante.
43 Yúan‑na te ni̱ kana‑ya̱ xiní cháa káskuá'a jíín‑yá. Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de: Ja̱ndáa̱ ká'a̱n‑ri̱ jíín‑ró, ja̱ ñá'an ní kendo̱o ndá'ú yá'a, ni̱ chu'un‑ga̱‑ña vásá táká ña̱yɨvɨ ní ka̱chu'un ini̱ janu̱‑ún.
43 E chamando ele os seus discípulos, disse-lhes: Em verdade vos digo que esta pobre viúva deu mais do que todos os que deitavam ofertas no cofre;
44 Chi ta̱ká‑i, ni̱ ka̱chu'un‑i ja̱ ní ndendoso sɨkɨ́‑í. Ko ña'an yá'a, va̱sa kúndá'ú‑ña, ko ni̱ chu'un ndɨ'ɨ‑ña já ñáva̱'a‑ña, onde̱ jíín táká ja̱ kúchaku̱‑ña, áchí‑ya̱ jíín‑de.
44 porque todos deram daquilo que lhes sobrava; mas esta, da sua pobreza, deu tudo o que tinha, mesmo todo o seu sustento.

Ler em outra tradução

Comparar com outra