Lucas 2
MIGNT vs ARIB
1 Te ni̱ kuu yaku̱ kɨvɨ̱. Te Augusto César, ni̱ jacha̱‑de tu̱'un ja̱ táká ña̱yɨvɨ ndútútú xiní‑í jíná'an‑i.
1 Naqueles dias saiu um decreto da parte de César Augusto, para que todo o mundo fosse recenseado.
2 Ya̱'á kúu ja̱ ní ndutútú núú xiní‑í. Te Cirenio ni̱ kuu‑de gobernador ñuu̱ Siria.
2 Este primeiro recenseamento foi feito quando Quirínio era governador da Síria.
3 Te ta̱ká ña̱yɨvɨ‑ún, kája'a̱n‑i ndɨta'a̱n ñuu̱‑i ja̱ nákua̱'a‑i xini̱‑í.
3 E todos iam alistar-se, cada um à sua própria cidade.
4 Te ja̱ yúán ní kenda José ini̱ ñuu̱ Nazaret, ndañúu̱ Galilea. Te ni̱ kaa‑de kua'a̱n‑de ñuu̱ Judea. Te ni̱ kɨ̱vɨ‑de ñuu̱ David ja̱ nání Belén. Chi̱ tá'an ini̱ ve̱'e David kúu‑de.
4 Subiu também José, da Galiléia, da cidade de Nazaré, à cidade de Davi, chamada Belém, porque era da casa e família de Davi,
5 Náva̱'a nakua̱'a‑de xini̱‑dé jíín ñásɨ́'ɨ́‑de María, chi̱ a yani ta̱nda'a‑ñá jíín‑de, te ñú'un se̱'e‑ña.
5 a fim de alistar-se com Maria, sua esposa, que estava grávida.
6 Te nini ká'i̱in‑de yúan, te ni̱ ji̱nu kɨvɨ̱ skáku‑ña‑í.
6 Enquanto estavam ali, chegou o tempo em que ela havia de dar à luz,
7 Te ni̱ skáku‑ña sé'e yíí núú‑ña. Te ni̱ chisúkun‑ñá‑i, te ni̱ jaki̱n‑ña‑í ini̱ nu̱ndóó kɨ́tɨ, chi̱ tuká núña mesón.
7 e teve a seu filho primogênito; envolveu-o em faixas e o deitou em uma manjedoura, porque não havia lugar para eles na estalagem.
8 Te suni ñuu̱ yúan íó cha̱a kándi̱to ñúú‑de rɨɨ̱‑de.
8 Ora, havia naquela mesma região pastores que estavam no campo, e guardavam durante as vigílias da noite o seu rebanho.
9 Te yúan ni̱ kii ɨɨn ndajá'a̱ máá Tatá Dios nuu̱‑dé. Te káyu̱'ú xaa̱n‑dé.
9 E um anjo do Senhor apareceu-lhes, e a glória do Senhor os cercou de resplendor; pelo que se encheram de grande temor.
10 Te ni̱ ka'a̱n máá ndájá'a̱‑yá jíín‑de: Ma̱ yú'ú‑ro̱ jíná'an‑ró, chi va̱i‑ri̱ kástu̱'ún‑rí ɨɨn tu̱'un va̱'a nuu̱‑ro̱, te kusɨɨ̱ iní ta̱ká ña̱yɨvɨ sá'a.
10 O anjo, porém, lhes disse: Não temais, porquanto vos trago novas de grande alegria que o será para todo o povo:
11 Chi̱ vina onde̱ ini̱ ñuu̱ David ni̱ kaku ɨɨn I'a̱ nama róó. Cristo máá Jito'o̱‑yo̱ kúu‑ya̱.
11 É que vos nasceu hoje, na cidade de Davi, o Salvador, que é Cristo, o Senhor.
12 Te kuni̱‑ro̱ já súan íó, chi̱ nani'i̱n‑ro̱ súchí yɨ́kɨ́n‑ún yísúkun‑í sa'ma te kátúu‑í ini̱ ɨɨn nu̱ndóó kɨ́tɨ. Achí‑ya̱.
12 E isto vos será por sinal: Achareis um menino envolto em faixas, e deitado em uma manjedoura.
13 Te sanaa‑ní te ni̱ kenda ɨɨn tɨku'ni̱ andɨ́vɨ́, ká'i̱in kua'a̱‑yá jíín ndájá'a̱‑yá‑ún, kánakana jaa‑ya̱ Dios, te káka'a̱n‑ya̱:
13 Então, de repente, apareceu junto ao anjo grande multidão da milícia celestial, louvando a Deus e dizendo:
14 Ná nákana jaa‑yó Dios onde̱ andɨ́vɨ́. Te ná ndúndéé iní ta̱ká ña̱yɨvɨ iní ñu̱yɨ́vɨ yá'a, sá'a Dios ja̱ kúsɨɨ̱ iní‑ya̱ jíín‑i, áchí.
14 Glória a Deus nas maiores alturas, e paz na terra entre os homens de boa vontade.
15 Yúan‑na te ndajá'a̱‑yá‑ún, ni̱ xndóo‑ya̱‑dé te káno'o̱n‑ya̱ ándɨ́vɨ́. Te máá cháa ndíto‑tɨ̱, káka'a̱n‑de: Ná kí'o̱n ondé Belén te kuni̱‑yo̱ na̱ún ní kuu. Chi̱ súan ni̱ kastu̱'ún máá Tatá Dios nuu̱‑yo̱. Achí‑de.
15 E logo que os anjos se retiraram deles para o céu, diziam os pastores uns aos outros: Vamos já até Belém, e vejamos isso que aconteceu e que o Senhor nos deu a conhecer.
16 Te yachi̱ kája'a̱n‑de. Te ni̱ kajini̱‑de nuu̱ María jíín José, jíín núu̱ súchí yɨ́kɨ́n‑ún kátúu‑í ini̱ nu̱ndóó kɨ́tɨ.
16 Foram, pois, a toda a pressa, e acharam Maria e José, e o menino deitado na manjedoura;
17 Te súan ni̱ kajini̱‑de nuu̱‑í. Te ni̱ kajacha̱‑de tu̱'un ndasa ni̱ kajini̱‑de sɨkɨ̱ súchí yɨ́kɨ́n‑ún.
17 e, vendo-o, divulgaram a palavra que acerca do menino lhes fora dita;
18 Te ni̱ ka̱naa iní ta̱ká ña̱yɨvɨ ní ka̱jini so̱'o‑i tu̱'un káka'a̱n cha̱a kándi̱to rɨɨ̱.
18 e todos os que a ouviram se admiravam do que os pastores lhes diziam.
19 Ko María ni̱ chiva̱'a‑ña táká tu̱'un yá'a. Te náxndáa̱‑ña tú'un‑ún ini̱ añú‑ña.
19 Maria, porém, guardava todas estas coisas, meditando-as em seu coração.
20 Te ni̱ ka̱naxíó káva cha̱a kándi̱to rɨɨ̱, káno'o̱n‑de, kánakana jaa‑de Dios. Chi̱ ni̱ ka̱jini̱‑de ja̱ íó ndaa̱ ta̱ká tu̱'un ni̱ ka̱jini so̱'o‑de, nátu̱'un ni̱ ka'a̱n ndajá'a̱‑yá jíín‑de.
20 E voltaram os pastores, glorificando e louvando a Deus por tudo o que tinham ouvido e visto, como lhes fora dito.
21 Te ni̱ kuu una̱ kɨvɨ̱. Te ni̱ xɨtɨ̱ ndúu̱ su̱chí yɨ́kɨ́n‑ún. Te ni̱ ka̱skúnání‑de‑i Jesús, chi̱ sɨ́'vɨ́‑ún ni̱ ka'a̱n ndajá'a̱‑yá ná té júku̱'un‑ga̱‑i núú.
21 Quando se completaram os oito dias para ser circuncidado o menino, foi-lhe dado o nome de Jesus, que pelo anjo lhe fora posto antes de ser concebido.
22 Yúan‑na te ni̱ ji̱nu kɨvɨ̱ ndúndoo‑ña, nátu̱'un ká'a̱n ley Moisés. Te ni̱ kaja̱ncha̱ka‑de‑i ñuu̱ Jerusalén náva̱'a stá'a̱n‑de‑i nuu̱ máá Tatá Dios.
22 Terminados os dias da purificação, segundo a lei de Moisés, levaram-no a Jerusalém, para apresentá-lo ao Senhor
23 Chi̱ yóso núu̱ tutú máá Tatá Dios: Ta̱ká su̱chí yíí káku núú, su̱chí‑ún, ná kúña ii̱‑í nuu̱ máá Tatá Dios, áchí.
23 {conforme está escrito na lei do Senhor: Todo primogênito será consagrado ao Senhor},
24 Te suni soko̱‑dé uu̱ lɨ́'vɨ, xí úu̱ paloma, nátu̱'un ká'a̱n ley máá Tatá Dios.
24 e para oferecerem um sacrifício segundo o disposto na lei do Senhor: um par de rolas, ou dois pombinhos.
25 Te yúan íó ɨɨn cha̱a ñuu̱ Jerusalén, nání‑de Simeón. Te cha̱a ndaa̱, cha̱a ndoo kúu‑de, te ñúkuu ini̱‑de chaa̱ I'a̱ ka'a̱n tu̱'un ndéé jíín ñáyɨvɨ Israel. Te Espíritu Santo jíka‑ya̱ jíín‑de.
25 Ora, havia em Jerusalém um homem cujo nome era Simeão; e este homem, justo e temente a Deus, esperava a consolação de Israel; e o Espírito Santo estava sobre ele.
26 Chi̱ a ni̱ kastu̱'ún Espíritu Santo nuu̱‑dé ja̱ má kúu̱ kutɨ‑dé te nú tú kuni̱‑de nuu̱ Cristo máá Tatá Dios xna'a̱n‑ga̱.
26 E lhe fora revelado pelo Espírito Santo que ele não morreria antes de ver o Cristo do Senhor.
27 Te ni̱ chaa̱‑de ini̱ ve̱'e ii̱, ni̱ sá'a Espíritu Santo. Yúan‑na te táa̱ su̱chí lúlí Jesús, ni̱ ka̱skɨ́vɨ‑de‑i ini̱ ve̱'e ii̱, ja̱ sá'a‑de jíín‑i nátu̱'un ká'a̱n ley.
27 Assim pelo Espírito foi ao templo; e quando os pais trouxeram o menino Jesus, para fazerem por ele segundo o costume da lei,
28 Te Simeón, ni̱ junu nchaa̱‑de‑i. Te ni̱ nakana jaa‑de Dios. Te ni̱ ka'a̱n‑de:
28 Simeão o tomou em seus braços, e louvou a Deus, e disse:
29 Ai̱ Táta̱, sía̱‑ní mozo‑ní ná kí'i̱n‑de, nátu̱'un ni̱ ka'a̱n‑ní, chi̱ ni̱ kuva̱'a ini̱‑ná vina.
29 Agora, Senhor, despedes em paz o teu servo, segundo a tua palavra;
30 Chi ni̱ jini̱ jíín núu̱‑ná ja̱ náma‑ní yóó.
30 pois os meus olhos já viram a tua salvação,
31 Chi yu̱án ní sátu̱'a‑ní jíto nuu̱ táká ña̱yɨvɨ,
31 a qual tu preparaste ante a face de todos os povos;
32 náva̱'a ná kúndiji̱n nuu̱ ñáyɨvɨ sɨ́ɨn nación, te nduñá'nu ña̱yɨvɨ máá‑ní Israel, sá'a‑ní. Achí‑de.
32 luz para revelação aos gentios, e para glória do teu povo Israel.
33 Te José jíín náa̱‑i, kánaa iní‑de kájini so̱'o‑de tu̱'un‑i ndasa ká'a̱n cha̱a‑ún.
33 Enquanto isso, seu pai e sua mãe se admiravam das coisas que deles se diziam.
34 Te ni̱ jika̱n ta'u̱ Simeón ja'a̱‑dé jíná'an‑de. Te ni̱ ka'a̱n‑de jíín náa̱‑i María: Su̱chí yá'a va̱i‑i ja̱ nduá te ndonda kua'a̱ ñáyɨvɨ Israel sá'a‑i. Te státá'an ña̱yɨvɨ já sɨkɨ́‑í.
34 E Simeão os abençoou, e disse a Maria, mãe do menino: Eis que este é posto para queda e para levantamento de muitos em Israel, e para ser alvo de contradição,
35 Náva̱'a ná kénda ndiji̱n ndasa kájani ini̱ kua'a̱ ñáyɨvɨ. Te ɨɨn yuchi̱ kui̱so ini̱ añú‑ro̱. Achí‑de.
35 sim, e uma espada traspassará a tua própria alma, para que se manifestem os pensamentos de muitos corações.
36 Te suni kándee Ana yúan, ña'an jáni tu̱'un Dios kúu‑ña, se̱'e Fanuel tata̱ Aser kúu‑ña. Te a ni̱ yii‑ña chi̱ onde̱ ná jáá‑ña te ni̱ kanchaa̱‑ña jíín yíi‑ñá usia̱ kuia̱.
36 Havia também uma profetisa, Ana, filha de Fanuel, da tribo de Aser. Era já avançada em idade, tendo vivido com o marido sete anos desde a sua virgindade;
37 Te ni̱ kendo̱o ndá'ú‑ña ondé ni̱ ji̱nu‑ña kúu̱n xíko kuu̱n kuiá‑ña. Te tú kúxio‑ña iní ve̱'e ii̱, chi̱ sua játíñu‑ña ndúú ñúú. Te ndicha̱ ini̱‑ña. Te jikán ta'u̱‑ñá.
37 e era viúva, de quase oitenta e quatro anos. Não se afastava do templo, servindo a Deus noite e dia em jejuns e orações.
38 Te suni hora‑ún ni̱ chaa̱‑ña, ni̱ nakana jaa‑ña Dios. Te ni̱ ka'a̱n‑ña tú'un su̱chí yɨ́kɨ́n‑ún nuu̱ táká ña̱yɨvɨ káñukuu ini̱‑i kenda ɨɨn cha̱a nama‑de ñuu̱ Jerusalén.
38 Chegando ela na mesma hora, deu graças a Deus, e falou a respeito do menino a todos os que esperavam a redenção de Jerusalém.
39 Te ni̱ kuu ni̱ skíkuu‑de ta̱ká tiñu ká'a̱n ley máá Tatá Dios. Te káno'o̱n‑de ñuu̱‑de Nazaret ndañúu̱ Galilea.
39 Assim que cumpriram tudo segundo a lei do Senhor, voltaram à Galiléia, para sua cidade de Nazaré.
40 Te su̱chí lúlí‑ún, ni̱ ja'nu ndéé‑i, te ni̱ yija‑i, te ni̱ kundíchí xáa̱n‑í, te ni̱ kusɨɨ̱ iní Dios jíín‑i.
40 E o menino ia crescendo e fortalecendo-se, ficando cheio de sabedoria; e a graça de Deus estava sobre ele.
41 Te ndɨta'a̱n kuia̱ kája'a̱n táa̱‑i ñuu̱ Jerusalén, ja̱ ndé'é‑de viko Pascua yúan.
41 Ora, seus pais iam todos os anos a Jerusalém, à festa da páscoa.
42 Te nuu̱ ní kuu uxi̱ uu̱ kuia̱‑i, te ni̱ ka̱kaa táa̱‑i kája'a̱n‑de ñuu̱ Jerusalén, nátu̱'un kásá'a máá‑de kɨvɨ̱ víko‑ún.
42 Quando Jesus completou doze anos, subiram eles segundo o costume da festa;
43 Te ni̱ ji̱nu kɨvɨ̱ víko‑ún, te káno'o̱n‑de. Te su̱chí lúlí Jesús ni̱ kendo̱o‑i ini̱ ñuu̱ Jerusalén, ni tú ní kájini̱ táa̱‑i náa̱‑i.
43 e, terminados aqueles dias, ao regressarem, ficou o menino Jesus em Jerusalém sem o saberem seus pais;
44 Te kájani ini̱‑de ja̱ ndé kándee nduu̱‑i ma̱'ñú ñáyɨvɨ káno'o̱n ichi‑ún. Te ni̱ ka̱jika‑de ɨɨn kɨvɨ̱ ncháka, te vásá ní ka̱nandúkú‑de‑i ma̱'ñú táká tá'an‑de.
44 julgando, porém, que estivesse entre os companheiros de viagem, andaram caminho de um dia, e o procuravam entre os parentes e conhecidos;
45 Ko tú ní kánani'i̱n‑dé‑i, te ni̱ ka̱naxíó káva‑de káno'o̱n‑de ñuu̱ Jerusalén, kua̱nandúkú‑de‑i.
45 e não o achando, voltaram a Jerusalém em busca dele.
46 Te onde̱ nuu̱ uní kɨvɨ̱ te vásá ní ka̱nani'i̱n‑dé‑i ini̱ ve̱'e ii̱, kánchaa̱‑i ma̱'ñú cháa kákuu maestro, jíni ná'ín‑i, te xndichí‑i‑de.
46 E aconteceu que, passados três dias, o acharam no templo, sentado no meio dos doutores, ouvindo-os, e interrogando-os.
47 Te ta̱ká ja̱ kájini so̱'o tu̱'un ká'a̱n‑i‑ún, ni̱ ka̱naa iní kánde̱'é núu̱‑í ja̱ bueno ndito xini̱‑í, te va̱'a xndíó káni‑i tu̱'un.
47 E todos os que o ouviam se admiravam da sua inteligência e das suas respostas.
48 Te nuu̱ ní kajini̱‑de nuu̱‑í, te ni̱ ka̱naa iní‑de kánde̱'é‑de. Te ni̱ ka'a̱n náa̱‑i jíín‑i: Hijo, naja̱ sá'a‑ró súan jíín‑rí, chi̱ táa̱‑ro̱ jíín rúu̱, kánandúkú xáa̱n‑rí róó te kándukuí'a̱ ini̱‑ri̱, áchí‑ña.
48 Quando o viram, ficaram maravilhados, e disse-lhe sua mãe: Filho, por que procedeste assim para conosco? Eis que teu pai e eu ansiosos te procurávamos.
49 Yúan‑na te ni̱ kachi̱‑i jíín‑ña: Na̱ún ní kuu, náa̱. Naja̱ kánandúkú‑ní náá. Tú kájini̱‑ní ja̱ jínu ñú'ún kúkuu‑ná jíín tíñu Táa̱‑ná náún. Achí‑i.
49 Respondeu-lhes ele: Por que me procuráveis? Não sabíeis que eu devia estar na casa de meu Pai?
50 Ko máá‑ña, tú ní kájuku̱'un ini̱‑ña tú'un ni̱ ka'a̱n‑i jíín‑ña.
50 Eles, porém, não entenderam as palavras que lhes dissera.
51 Te ni̱ nuu‑i kua̱no'on‑í jíín‑de jíná'an‑de. Te ni̱ najaa̱‑i ñuu̱ Nazaret, jándatu̱‑i nuu̱‑dé. Te náa̱‑i ni̱ chiva̱'a va̱'a‑ña táká tu̱'un yá'a ini̱ añú‑ña.
51 Então, descendo com eles, foi para Nazaré, e era-lhes sujeito. E sua mãe guardava todas estas coisas em seu coração.
52 Te Jesús, ni̱ ja'nu‑ga̱‑i, te ni̱ kundíchí‑ga̱‑i. Te Dios jíín táká ña̱yɨvɨ, ni̱ ka̱kusɨɨ̱‑gá ini̱ jíín‑i.
52 E crescia Jesus em sabedoria, em estatura e em graça diante de Deus e dos homens.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?