Gálatas 2
MIGNT vs ARC
1 Yúan‑na te onde̱ nuu̱ uxí kuu̱n kuiá, te ni̱ ja'a̱n tuku‑ri̱ ñuu̱ Jerusalén jíín Bernabé, te suni ni̱ jaka‑ri̱ Tito ni̱ ja'a̱n jíín‑rí.
1 Depois, passados catorze anos, subi outra vez a Jerusalém com Barnabé, levando também comigo Tito.
2 Te ni̱ ja'a̱n‑ri̱, chi̱ súan ni̱ tá'ú ndijín‑ya̱ tíñu nuu̱‑rí. Te nuu̱ cháa ñá'nu ni̱ kastu̱'ún sá'í‑ri̱ na̱ún tu̱'un jáni‑ri̱ nuu̱ ñáyɨvɨ sɨ́ɨn nación, chi̱ sanaa ní jika kuu sáni‑ri̱, xí káka kuu sáni‑ga̱‑ri̱ jáni ini̱‑ri̱.
2 E subi por uma revelação e lhes expus o evangelho que prego entre os gentios e particularmente aos que estavam em estima, para que de maneira alguma não corresse ou não tivesse corrido em vão.
3 Ko Tito, ja̱ jíka‑de jíín‑rí, va̱sa cha̱a ñuu̱ Grecia kúu‑de, tú ní kástétuu‑de cha̱a xɨtɨ̱ ndúu̱‑de.
3 Mas nem ainda Tito, que estava comigo, sendo grego, foi constrangido a circuncidar-se.
4 Te ni̱ i̱o ñani̱ kánda̱ñáá, ni̱ kɨ̱vɨ koyo sa̱'í‑de, náva̱'a koto yu'u‑dé ndasa kájika kuu ndicha̱‑na̱‑yo̱ ní sá'a Jesucristo, chi̱ kákuni̱‑de nduu tuku‑yó mozo.
4 E isso por causa dos falsos irmãos que se tinham entremetido e secretamente entraram a espiar a nossa liberdade que temos em Cristo Jesus, para nos porem em servidão;
5 Ko ni ɨɨn hora tú ní kájandatu̱‑ri̱ nuu̱ cháa‑ún, chi̱ kuní‑ri̱ ja̱ ná kéndo̱o tu̱'un ndaa̱ tu̱'un va̱'a jíín‑ró jíná'an‑ró.
5 aos quais, nem ainda por uma hora, cedemos com sujeição, para que a verdade do evangelho permanecesse entre vós.
6 Te cha̱a ja̱ káka'a̱n‑i ja̱ kúñá'nu‑de, ko tú ní sá'a‑ri̱ cuenta ndasa káa‑de, chi̱ Dios, tú ncháá nuu̱‑yá ña̱yɨvɨ. Tuká na̱ún ní stá'a̱n cha̱a ñá'nu‑ún nuu̱‑rí.
6 E, quanto àqueles que pareciam ser alguma coisa (quais tenham sido noutro tempo, não se me dá; Deus não aceita a aparência do homem), esses, digo, que pareciam ser alguma coisa, nada me comunicaram;
7 Chi̱ sasua ni̱ kajini̱‑de ja̱ ndíso‑ri̱ tiñu ja̱ jáni‑ri̱ tu̱'un va̱'a nuu̱ ñáyɨvɨ sɨ́ɨn nación, nátu̱'un Pedro jíín ñáyɨvɨ judío,
7 antes, pelo contrário, quando viram que o evangelho da incircuncisão me estava confiado, como a Pedro o da circuncisão
8 chi̱ I'a̱ sátiñu jíín Pedro ja̱ jáni‑de tu̱'un nuu̱ ñáyɨvɨ judío, suni I'a̱‑ún sátiñu jíín‑rí jíín ñáyɨvɨ sɨ́ɨn nación.
8 (porque aquele que operou eficazmente em Pedro para o apostolado da circuncisão, esse operou também em mim com eficácia para com os gentios),
9 Te káka'a̱n‑i ja̱ Jacobo jíín Cefas jíín Juan kákuu cha̱a kándi̱tuu tɨku'ni̱. Te nuu̱ ní kajini̱‑de ndasa ku̱'a ni̱ ja̱'a‑ya̱ tú'un luu máá‑yá ini̱‑ri̱, yúan‑na te ni̱ ka̱ka'a̱n mani̱‑dé jíín‑rí jíín Bernabé. Te ni̱ ka̱sándaa̱‑ri̱ ja̱ kíngoyo máá‑rí nuu̱ ñáyɨvɨ sɨ́ɨn nación. Te ki̱ngoyo máá‑de nuu̱ ñáyɨvɨ judío.
9 e conhecendo Tiago, Cefas e João, que eram considerados como as colunas, a graça que se me havia dado, deram-nos as destras, em comunhão comigo e com Barnabé, para que nós fôssemos aos gentios e eles, à circuncisão;
10 Máni kákuni̱‑de ja̱ ná núku̱'un ini̱‑ri̱ koto‑ri̱ ña̱yɨvɨ káta'a̱n ndá'ú, ko suni yu̱án ñúkuu ini̱ máá‑rí sá'a‑ri̱ núú.
10 recomendando-nos somente que nos lembrássemos dos pobres, o que também procurei fazer com diligência.
11 Ko nuu̱ ní jaa̱ Pedro ñuu̱ Antioquía, te ni̱ kana jíín‑rí nuu̱‑dé, chi kua̱chi ni̱ sá'a‑de.
11 E, chegando Pedro à Antioquia, lhe resisti na cara, porque era repreensível.
12 Chi̱ onde̱ ná té cha̱koyo‑ga̱ yaku̱ cha̱a ni̱ tájí Jacobo, te ni̱ yee Pedro staa̱ jíín ñáyɨvɨ sɨ́ɨn nación. Yúan‑na te ni̱ cha̱koyo cha̱a‑ún, te ni̱ kuxio‑ni‑de ni̱ sásɨ́ɨn‑de máá‑de, chi ni̱ yu̱'ú‑de ni̱ jito‑de cha̱a judío.
12 Porque, antes que alguns tivessem chegado da parte de Tiago, comia com os gentios; mas, depois que chegaram, se foi retirando e se apartou deles, temendo os que eram da circuncisão.
13 Te sava judío kákandíja, ni̱ ka̱sá'a uu̱ xini̱ jíín‑de. Te jíín úu̱ xini̱‑dé ni̱ ka̱xndá'ú‑de onde̱ máá Bernabé.
13 E os outros judeus também dissimulavam com ele, de maneira que até Barnabé se deixou levar pela sua dissimulação.
14 Yúan‑na te ni̱ jini̱‑ri̱ ja̱ tú kájika ndóó‑de nátu̱'un ká'a̱n ndaa̱ máá tú'un va̱'a, te ni̱ kachi̱‑ri̱ jíín Pedro jíto nuu̱ táká‑de: Róó kúu‑ró cháa judío, te sá'a‑ró nátu̱'un sá'a ña̱yɨvɨ sɨ́ɨn nación, te tú sá'a‑ró nátu̱'un sá'a ña̱yɨvɨ judío, te naja̱ stétuu‑ró ñáyɨvɨ sɨ́ɨn nación nduu‑i ña̱yɨvɨ judío núsáá.
14 Mas, quando vi que não andavam bem e direitamente conforme a verdade do evangelho, disse a Pedro na presença de todos: Se tu, sendo judeu, vives como os gentios e não como judeu, por que obrigas os gentios a viverem como judeus?
15 Chi̱ yóó, cha̱a ni̱ ka̱kaku ñuu̱ judío kákuu‑yó, nasu̱ ñáyɨvɨ sɨ́ɨn nación kándi̱so kua̱chi kákuu‑yó.
15 Nós somos judeus por natureza e não pecadores dentre os gentios.
16 Chi̱ a kájini̱‑yo̱ já tú ni ɨɨn ña̱yɨvɨ kéndo̱o ndaa̱‑i jíín tíñu skíkuu‑i ja̱ tá'ú ley, chi̱ onde̱ nú kándíja‑yó Jesucristo. Te máá‑yó, a kákandíja‑yó Jesucristo, náva̱'a kendo̱o ndaa̱‑yo̱ jíín tú'un kándíja‑yó Cristo, chi̱ jíín tíñu tá'ú ley, ni ɨɨn ña̱yɨvɨ ma̱ kéndo̱o ndaa̱ kutɨ‑í.
16 Sabendo que o homem não é justificado pelas obras da lei, mas pela fé em Jesus Cristo, temos também crido em Jesus Cristo, para sermos justificados pela fé de Cristo e não pelas obras da lei, porquanto pelas obras da lei nenhuma carne será justificada.
17 Te nini kuní‑yo̱ kéndo̱o ndaa̱‑yo̱ jíín tú'un Cristo, te ni̱ kajini̱‑yo̱ já íó kua̱chi‑yó, Núsáá te Cristo sá'a‑ya̱ kuáchi náún. Túu̱.
17 Pois, se nós, que procuramos ser justificados em Cristo, nós mesmos também somos achados pecadores, é, porventura, Cristo ministro do pecado? De maneira nenhuma.
18 Chi̱ nú naki'in tuku‑ri̱ ja̱ ní skána‑ri̱‑ún, te kua̱chi sá'a‑ri̱ núsáá.
18 Porque, se torno a edificar aquilo que destruí, constituo-me a mim mesmo transgressor.
19 Chi̱ ruu̱, a ni̱ kenda‑ri̱ chi̱i ley, chi ni̱ ji'i̱‑ri̱ ni̱ sá'a máá ley. Te vina, a chakú‑ri̱ nuu̱ Dios.
19 Porque eu, pela lei, estou morto para a lei, para viver para Deus.
20 Ni̱ ji'i̱‑ri̱ jika̱ cruz jíín Cristo, te chakú‑ri̱. Ko nasu̱ rúu̱ kúu ja̱ chakú, chi̱ Cristo kúu I'a̱ chakú ini̱ añú‑ri̱. Te modo ja̱ chakú‑ri̱ ini̱ ñu̱yɨ́vɨ yá'a vina, kúu ja̱ kándíja‑ri̱ nuu̱ Sé'e Dios, chi ni̱ kundá'ú ini̱‑ya̱ rúu̱, te ni̱ soko̱‑yá máá‑yá ja̱ rúu̱.
20 Já estou crucificado com Cristo; e vivo, não mais eu, mas Cristo vive em mim; e a vida que agora vivo na carne vivo-a na fé do Filho de Deus, o qual me amou e se entregou a si mesmo por mim.
21 Nasu̱ jasú‑ri̱ nuu̱ tú'un luu íó ini̱ Dios, chi̱ nú kéndo̱o ndaa̱ ña̱yɨvɨ jíín tú'un tá'ú ley, yúan‑na te ni̱ ji'i̱ sáni‑ni Cristo núú.
21 Não aniquilo a graça de Deus; porque, se a justiça provém da lei, segue-se que Cristo morreu debalde.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?