Atos 2
MIGNT vs ARIB
1 Te máá kɨvɨ́ Pentecostés ni̱ ka'i̱in tútú ɨ́ɨn núú‑ni‑de.
1 Ao cumprir-se o dia de Pentecostes, estavam todos reunidos no mesmo lugar.
2 Te sánaa‑ní te ni̱ chaa̱ ɨɨn ndusu̱ ichi ándɨ́vɨ́ nátu̱'un nɨ́'ɨn ɨɨn tachi̱ xáa̱n, te ni̱ skútú iní ve̱'e nuu̱ káxiu̱kú‑de.
2 De repente veio do céu um ruído, como que de um vento impetuoso, e encheu toda a casa onde estavam sentados.
3 Te ni̱ kajini̱‑de ja̱ ní jicha̱ nátu̱'un yáá ñú'u̱n. Te ni̱ jungo̱o sɨkɨ̱ ná ɨɨn ná ɨɨn‑de.
3 E lhes apareceram umas línguas como que de fogo, que se distribuíam, e sobre cada um deles pousou uma.
4 Te ndɨ'ɨ‑de, ni̱ kukútu jíín Espíritu Santo. Te ni̱ kaka'a̱n‑de sɨ́ɨn sɨ́ɨn yu'u, ndasa ni̱ stá'a̱n máá Espíritu nuu̱‑dé ka'a̱n‑de.
4 E todos ficaram cheios do Espírito Santo, e começaram a falar noutras línguas, conforme o Espírito lhes concedia que falassem.
5 Te ñuu̱ Jerusalén, káxiu̱kú ñáyɨvɨ judío onde̱ ta̱ká ñuu̱ nɨ́ɨ́ ñúyɨ́vɨ. Te káchiñú'ún‑i Dios.
5 Habitavam então em Jerusalém judeus, homens piedosos, de todas as nações que há debaixo do céu.
6 Te ja̱ súan ni̱ nɨ̱'ɨn, te ni̱ kataka̱ ña̱yɨvɨ kuá'a̱. Te ni̱ kuñáá ini̱‑i, chi̱ ná ɨɨn ná ɨɨn‑i, ni̱ ka̱jini so̱'o‑i káka'a̱n‑de yu'u máá‑i.
6 Ouvindo-se, pois, aquele ruído, ajuntou-se a multidão; e estava confusa, porque cada um os ouvia falar na sua própria língua.
7 Te ni̱ ka̱naa iní‑i kánde̱'é‑i. Te ni̱ kaka'a̱n‑i: Nasu̱ cháa ñuu̱ Galilea kákuu ta̱ká cha̱a káka'a̱n yá'a náún.
7 E todos pasmavam e se admiravam, dizendo uns aos outros: Pois quê! não são galileus todos esses que estão falando?
8 Ndasa kúu núsáá. Chi̱ ná ɨɨn ná ɨɨn‑yó, kájini so̱'o‑yó káka'a̱n‑de yu'u ní ka̱kaku‑yó jíín.
8 Como é, pois, que os ouvimos falar cada um na própria língua em que nascemos?
9 Chi cha̱a onde̱ ñuu̱ Parto jíín ñúu̱ Media jíín ñúu̱ Elam kákuu‑yó. Te sava‑yó, va̱i‑yó ondé ñuu̱ Mesopotamia, jíín ñúu̱ Judea, jíín ñúu̱ Capadocia, jíín ñúu̱ Ponto, jíín ñúu̱ Asia.
9 Nós, partos, medos, e elamitas; e os que habitamos a Mesopotâmia, a Judéia e a Capadócia, o Ponto e a Ásia,
10 Suni onde̱ ñuu̱ Frigia jíín ñúu̱ Panfilia, jíín ñúu̱ Egipto jíín ndáñúu̱ África ja̱ kánchaa̱ ɨnga̱ lado ñuu̱ Cirene va̱i koyo‑yó. Te sava‑ga̱‑yo̱ ondé ñuu̱ Roma jíká vái‑yó. Te suni íó sava cha̱a ni̱ naki'in sé'é judío.
10 a Frígia e a Panfília, o Egito e as partes da Líbia próximas a Cirene, e forasteiros romanos, tanto judeus como prosélitos,
11 Suni cha̱a ñuu̱ Creta jíín cháa ñuu̱ Arabia kákuu‑yó. Te kájini so̱'o‑yó já jíín yú'u máá‑yó káka'a̱n‑de ta̱ká tiñu ñá'nu sá'a Dios. Achí‑i.
11 cretenses e árabes-ouvímo-los em nossas línguas, falar das grandezas de Deus.
12 Te ta̱ká‑i, cuenta kánaa íi̱ iní‑i kánde̱'é‑i. Te káka'a̱n‑i jíín tá'an‑i: Na̱ún tu̱'un kúu ya̱'á núsáá, áchí‑i.
12 E todos pasmavam e estavam perplexos, dizendo uns aos outros: Que quer dizer isto?
13 Ko sava‑i káka'a̱n kátá‑i: Kánaji̱ni‑de, áchí‑i.
13 E outros, zombando, diziam: Estão cheios de mosto.
14 Yúan‑na te ni̱ ndukuiñi̱ Pedro jíín uxí ɨɨn‑ga̱‑de. Te ni̱ ka'a̱n jaa‑de jíín‑i: Níí, cha̱a judío, jíín táká níí cha̱a káxiu̱kú iní ñuu̱ Jerusalén, tiñu yá'a ná kuní ndɨ'ɨ‑ní jíná'an‑ní. Te kuni ná'ín‑ní tu̱'un ná ká'a̱n‑ná jíín‑ní.
14 Então Pedro, pondo-se em pé com os onze, levantou a voz e disse-lhes: Varões judeus e todos os que habitais em Jerusalém, seja-vos isto notório, e escutai as minhas palavras.
15 Chi cha̱a yá'a, tú kánaji̱ni‑de nátu̱'un kájani ini̱‑ní, chi̱ sáá ká'ɨɨ̱n ja̱ñá'a̱n kúu.
15 Pois estes homens não estão embriagados, como vós pensais, visto que é apenas a terceira hora do dia.
16 Ko ya̱'á kúu tu̱'un ni̱ ka'a̱n Joel cha̱a ni̱ jani tu̱'un Dios onde̱ sáá:
16 Mas isto é o que foi dito pelo profeta Joel:
17 Achí Dios: Kɨvɨ̱ sándɨ̱'ɨ́‑na̱ te kacha̱ nu̱u‑ri̱ Espíritu‑ri̱ sɨkɨ̱ táká ña̱yɨvɨ. Te se̱'e yíí‑ro̱ jíín sé'e sɨ́'ɨ́‑ro̱, kani‑i tu̱'un‑ri̱. Te cha̱a súchí jíná'an‑de jíín cháa ñá'nu, skóto ja̱ni‑de.
17 E acontecerá nos últimos dias, diz o Senhor, que derramarei do meu Espírito sobre toda a carne; e os vossos filhos e as vossas filhas profetizarão, os vossos mancebos terão visões, os vossos anciãos terão sonhos;
18 Te ja̱ndáa̱ ja̱ kɨvɨ́‑ún te kacha̱ nu̱u‑ri̱ Espíritu‑ri̱ sɨkɨ̱ mozo‑ri̱, kúu cha̱a kúu ña'an. Te kani‑i tu̱'un‑ri̱ jíná'an‑i.
18 e sobre os meus servos e sobre as minhas servas derramarei do meu Espírito naqueles dias, e eles profetizarão.
19 Te sá'a‑ri̱ tiñu ñá'nu onde̱ andɨ́vɨ́. Te sá'a‑ri̱ tuni̱ nuu̱ ñúyɨ́vɨ. Te koo nɨñi̱ jíín ñú'u̱n jíín yokó ñu'ma̱.
19 E mostrarei prodígios em cima no céu; e sinais embaixo na terra, sangue, fogo e vapor de fumaça.
20 Te ndika̱ndii, nduu túún. Te yoo̱, nduu nɨñi̱. Te vásá jáa̱ kɨvɨ̱ máá Jíto'o̱‑yo̱. Kɨvɨ̱ ká'nu, kɨvɨ̱ stá'a̱n ndiji̱n‑ya̱ máá‑yá kuu‑ún.
20 O sol se converterá em trevas, e a lua em sangue, antes que venha o grande e glorioso dia do Senhor.
21 Te ta̱ká ña̱yɨvɨ ká'a̱n nda̱'ú jíín máá Jíto'o̱‑yo̱ ondé jíín sɨ́'vɨ́‑yá, ka̱ku‑i, achí Joel.
21 E acontecerá que todo aquele que invocar o nome do Senhor será salvo.
22 Níí cha̱a ñuu̱ Israel, kuni so̱'o‑ní tu̱'un yá'a jíná'an‑ní: Máá Jesús ñuu̱ Nazaret, I'a̱ va̱'a ni̱ kuu‑ya̱ núu̱ Dios. Te nuu̱ máá‑ní ni̱ sá'a‑ya̱ tíñu ñá'nu jíín kuá'a̱ tuní. Te ni̱ ka̱kee nuu̱‑ní ni̱ ka̱nde̱'é‑ní ja̱ súan ni̱ sá'a‑ya̱ ondé jíín Dios. Te suni súan kájini̱ ta̱ká‑ní.
22 Varões israelitas, escutai estas palavras: A Jesus, o nazareno, varão aprovado por Deus entre vós com milagres, prodígios e sinais, que Deus por ele fez no meio de vós, como vós mesmos bem sabeis;
23 Ko níí, ni̱ ka̱nachi'i‑ní‑ya̱ ndá'a cháa ñáá. Te ni̱ ka̱ja'ni‑dé‑ya̱ jiká cruz. Te jíín tiempo, a ni̱ jini̱ Dios ja̱ súan sá'a‑ní núú, chi̱ súan ni̱ teta'a̱n‑ya̱.
23 a este, que foi entregue pelo determinado conselho e presciência de Deus, vós matastes, crucificando-o pelas mãos de iníquos;
24 Ko ni̱ nachaku̱‑ya̱ ní sá'a Dios. Te ni̱ janchaa̱‑ya̱ fuerza kue'e̱ kuu̱‑yo̱, chi̱ tú ní kúu kendo̱o‑ga̱ Jesús ini̱ nda'a kué'e̱ kuu̱‑yo̱.
24 ao qual Deus ressuscitou, rompendo os grilhões da morte, pois não era possível que fosse retido por ela.
25 Chi̱ David, ni̱ ka'a̱n‑de tu̱'un‑ya̱: Ni̱ jini̱‑ri̱ nuu̱ máá Jíto'o̱‑ri̱, ja̱ nené kánchaa̱‑ya̱ jíín‑rí. Chi̱ kánchaa̱‑ya̱ íchi ndává'a‑ri̱, náva̱'a ma̱ yú'ú‑ri̱.
25 Porque dele fala Davi: Sempre via diante de mim o Senhor, porque está à minha direita, para que eu não seja abalado;
26 Ja̱ yúán ní kusɨɨ̱ iní añú‑ri̱. Te ni̱ nakana jaa‑ri̱‑ya̱. Te suni ndeta̱tú yikɨ kúñu‑ri̱, te kuñukuu ini̱‑ri̱.
26 por isso se alegrou o meu coração, e a minha língua exultou; e além disso a minha carne há de repousar em esperança;
27 Chi ma̱ skéndo̱o‑ní añú‑ná ini̱ lugar ndɨ̱yi, ni ma̱ kuá'a‑ní tu̱'un te'yu̱ Se̱'e‑ní, I'a̱ ii̱.
27 pois não deixarás a minha alma no inferno, nem permitirás que o teu Santo veja a corrupção;
28 Ni̱ stá'a̱n‑ní nuu̱‑ná ndasa ni'i̱n‑ná ichi kúchaku̱‑ná. Te kɨvɨ̱ kúnchaa̱‑ná jíín‑ní te kusɨɨ̱ xáa̱n iní‑ná sá'a. Achí David.
28 fizeste-me conhecer os caminhos da vida; encher-me-ás de alegria na tua presença.
29 Ñáni̱ jíná'an‑ní, ná kachí ka̱jí‑ná nuu̱‑ní tu̱'un David tatá ñúu̱‑yo̱. Chi ni̱ ji'i̱‑de. Te ni̱ yu̱ji‑de. Te ve'e añú‑de kánchaa̱ jíín‑yó ondé vina.
29 Irmãos, seja-me permitido dizer-vos livremente acerca do patriarca Davi, que ele morreu e foi sepultado, e entre nós está até hoje a sua sepultura.
30 Chi cha̱a ni̱ jani tu̱'un Dios ni̱ kuu‑de. Te ni̱ jini̱‑de ja̱ ní ka'a̱n téyíí‑yá jíín‑de ja̱ núu̱‑dé, cuenta chi̱i tata̱‑de, nukuiñi̱ Cristo kunchaa̱‑ya̱ mesa‑de tá'ú‑yá tiñu.
30 Sendo, pois, ele profeta, e sabendo que Deus lhe havia prometido com juramento que faria sentar sobre o seu trono um dos seus descendentes,
31 Te ya̱'á ní jini̱‑de jíín tiempo, ni̱ kastu̱'ún‑de ja̱ náchaku̱ Cristo, chi̱ añú‑ya̱, tú ní kéndo̱o ini̱ lugar ndɨ̱yi. Te ni yikɨ kúñu‑ya̱, tú ní té'yu̱.
31 prevendo isto, Davi falou da ressurreição de Cristo, que a sua alma não foi deixada no inferno, nem a sua carne viu a corrupção.
32 Te Jesús, ni̱ nachaku̱‑ya̱ ní sá'a Dios. Te kájini̱‑yo̱ já chakú‑ya̱.
32 Ora, a este Jesus, Deus ressuscitou, do que todos nós somos testemunhas.
33 Te ni̱ ndaa‑ya̱ kuá'a̱n‑ya̱ íchi ndává'a Dios. Te nátu̱'un ni̱ keyu'u máá Táa̱‑yo̱, te onde̱ nuu̱ máá‑yá, ni̱ ni'i̱n Jesús Espíritu Santo. Te ni̱ jacha̱ nu̱u‑ya̱ nátu̱'un kánde̱'é‑ní te kájini so̱'o‑ní vina.
33 De sorte que, exaltado pela destra de Deus, e tendo recebido do Pai a promessa do Espírito Santo, derramou isto que vós agora vedes e ouvis.
34 Chi̱ David, tú ní ndáa‑de andɨ́vɨ́. Ko ni̱ ka'a̱n‑de: Máá Tatá Dios, ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín Jíto'o̱‑ri̱: Nungo̱o‑ró íchi ndává'a‑ri̱,
34 Porque Davi não subiu aos céus, mas ele próprio declara: Disse o Senhor ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita,
35 te ná chúkú‑rí cha̱a kájito u'u̱ róó, kuu‑de teyu̱ kúxndíi ja'a̱‑ro̱, áchí.
35 até que eu ponha os teus inimigos por escabelo de teus pés.
36 Te ná kuní ndaa̱ ndivii ñáyɨvɨ Israel ja̱ Dios, ni̱ jani‑ya̱ máá Jesús ja̱ ná kúu‑ya̱ Jíto'o̱‑yo̱ va̱sa ni̱ ka̱ja'ni‑ní máá‑yá jika̱ cruz, te suni máá‑yá kúu Cristo. Achí Pedro jíín‑i.
36 Saiba pois com certeza toda a casa de Israel que a esse mesmo Jesus, a quem vós crucificastes, Deus o fez Senhor e Cristo.
37 Te súan ni̱ ka̱jini so̱'o‑i tu̱'un yá'a. Te ni̱ ka̱nata'u'u̱ ini̱ añú‑i. Te ni̱ kaka'a̱n‑i jíín Pedro jíín sáva‑ga̱ apóstol: Ñáni̱ jíná'an‑ní, ndasa sá'a‑ná jíná'an‑ná núsáá, áchí‑i.
37 E, ouvindo eles isto, compungiram-se em seu coração, e perguntaram a Pedro e aos demais apóstolos: Que faremos, irmãos?
38 Te ni̱ kachi̱ Pedro jíín‑i: Nakani ini̱‑ní jíná'an‑ní, te kuanducha‑ní jíín sɨ́'vɨ́ máá Jesucristo náva̱'a koo tu̱ká'nu ini̱ nuu̱ kuáchi‑ní. Te kua̱'a‑ya̱ Espíritu Santo‑ya̱ núu̱‑ní.
38 Pedro então lhes respondeu: Arrependei-vos, e cada um de vós seja batizado em nome de Jesus Cristo, para remissão de vossos pecados; e recebereis o dom do Espírito Santo.
39 Chi̱ nuu̱ máá‑ní jíín núu̱ sé'e‑ní, súan ni̱ keyu'u‑yá. Te suni súan ni̱ ka'a̱n‑ya̱ núu̱ táká ña̱yɨvɨ káxiu̱kú jíká, nuu̱ násaa‑i ja̱ máá Tatá‑yo̱ Dios kana‑ya̱ xiní‑í ná kí'i̱n‑i nuu̱‑yá.
39 Porque a promessa vos pertence a vós, a vossos filhos, e a todos os que estão longe: a quantos o Senhor nosso Deus chamar.
40 Te Pedro, jíín kuá'a̱‑gá tu̱'un súan, ni̱ ka'a̱n ndaa̱‑de. Te ni̱ ka'a̱n ni̱'in‑de jíín‑i: Ná ndúkú ndéé‑ní ka̱ku‑ní ma̱'ñú táká ña̱yɨvɨ ñáá yá'a, áchí‑de.
40 E com muitas outras palavras dava testemunho, e os exortava, dizendo: salvai-vos desta geração perversa.
41 Te ni̱ ka̱jatú'ún sáva‑i tu̱'un ni̱ ka'a̱n‑de. Te ni̱ ka̱janducha‑í. Te kɨvɨ̱‑ún ni̱ ndea̱‑ga̱‑i nátu̱'un uni̱ mil ña̱yɨvɨ.
41 De sorte que foram batizados os que receberam a sua palavra; e naquele dia agregaram-se quase três mil almas;
42 Te ni̱ ka'i̱in ni̱'in‑i sɨkɨ̱ tú'un kástá'a̱n apóstol, ni̱ kanda̱tu̱'ún ɨ́ɨn núú‑de, ni̱ ka̱sákuáchí‑de staa̱. Te ni̱ kajika̱n ta'u̱‑dé.
42 e perseveravam na doutrina dos apóstolos e na comunhão, no partir do pão e nas orações.
43 Te ndɨ'ɨ ña̱yɨvɨ, ni̱ kayu̱'ú‑i. Te cha̱a apóstol, ni̱ ka̱sá'a‑de kua'a̱ tíñu ñá'nu jíín tuní.
43 Em cada alma havia temor, e muitos prodígios e sinais eram feitos pelos apóstolos.
44 Te ta̱ká ña̱yɨvɨ kákandíja, káxiu̱kú tútú‑i. Te káñava̱'a ká'nu‑i ta̱ká ndatíñu‑i.
44 Todos os que criam estavam unidos e tinham tudo em comum.
45 Te ni̱ kaxi̱kó‑i ta̱ká ndatíñu‑i, jíín táká ve'e‑i. Te ni̱ ka̱saka‑í xu̱'ún núu̱ tá'an‑i, ndasa jínu ñú'ún ɨ́ɨn ɨɨn‑i jíná'an‑i.
45 E vendiam suas propriedades e bens e os repartiam por todos, segundo a necessidade de cada um.
46 Te ndɨta'a̱n kɨvɨ̱ kája'a̱n tútú‑i ve'e ii̱. Te kásákuáchí‑i staa̱ ndɨ́ta'a̱n ve'e‑i. Te luu, sɨɨ̱ ní ka'i̱o ini̱ añú‑i káyee‑í staa̱.
46 E, perseverando unânimes todos os dias no templo, e partindo o pão em casa, comiam com alegria e singeleza de coração,
47 Te kánakana jaa‑i Dios. Te sava‑ga̱ ña̱yɨvɨ ñúu̱‑ún, ni̱ kaka'a̱n jíñú'ún jíín‑i. Te ndɨta'a̱n kɨvɨ̱ ní kaka̱ku sava‑ga̱ ña̱yɨvɨ ní sá'a máá Jíto'o̱‑yo̱. Te ni̱ ka̱ndujíín‑i jíín tɨ́ku'ni̱ kándíja‑ún.
47 louvando a Deus, e caindo na graça de todo o povo. E cada dia acrescentava-lhes o Senhor os que iam sendo salvos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?