2 Coríntios 2
MIGNT vs ARIB
1 Ko súan ni̱ chaa ini̱‑ri̱ ja̱ má jáa̱‑ri̱ ɨnga̱ jínu nuu̱‑ro̱ jíín tú'un ndúkuí'a̱ ini̱‑ro̱ sá'a‑ri̱.
1 Mas deliberei isto comigo mesmo: não ir mais ter convosco em tristeza.
2 Chi̱ nú ndúkuí'a̱ ini̱‑ro̱ sá'a‑ri̱, te ndé cha̱a kúu ja̱ násásɨɨ̱ iní ruu̱, chi̱ suni máá cháa ja̱ ndúkuí'a̱ ini̱ sá'a‑ri̱‑ún.
2 Porque, se eu vos entristeço, quem é, pois, o que me alegra, senão aquele que por mim é entristecido?
3 Te suni tu̱'un yá'a ni̱ chaa‑ri̱ nuu̱‑ro̱, náva̱'a nú ni̱ jaa̱‑ri̱, te ma̱ kúkuí'a̱ ini̱‑ri̱ sá'a cha̱a ja̱ násásɨɨ̱ nɨ́nɨ iní ruu̱ jia̱n. Te jáni ndija ini̱‑ri̱ ja̱ nátu̱'un kúsɨɨ̱ iní‑ri̱, suni koo sɨɨ̱ iní ta̱ká‑ro̱.
3 E escrevi isto mesmo, para que, chegando, eu não tenha tristeza da parte dos que deveriam alegrar-me; confiando em vós todos, que a minha alegria é a de todos vós.
4 Chi̱ sɨkɨ̱ já jíto xaa̱n‑rí tu̱ndó'o, te tá'u'u̱ ini̱ añú‑ri̱, te xaa̱n ndé'e̱ nducha núu̱‑rí, kúu ja̱ ní chaa‑ri̱ tutu̱ yá'a nuu̱‑ro̱, náva̱'a ná kuní‑ro̱ já maní xáa̱n‑rí jíín‑ró, nasu̱ já ndúkuí'a̱ ini̱‑ro̱ sá'a‑ri̱.
4 Porque em muita tribulação e angústia de coração vos escrevi, com muitas lágrimas, não para que vos entristecêsseis, mas para que conhecêsseis o amor que abundantemente vos tenho.
5 Ko nú ɨɨn cha̱a sákuí'a̱ ini̱‑de ruu̱, nasu̱ níni ruu̱ sá'a‑de jíín‑rí, chi̱ suni onde̱ sɨkɨ̱ táká‑ro̱ sá'a‑de. Súan ká'a̱n‑ri̱, náva̱'a tú ka'a̱n xaa̱n‑gá‑ri̱ nuu̱‑ro̱.
5 Ora, se alguém tem causado tristeza, não me tem contristado a mim, mas em parte {para não ser por demais severo} a todos vós.
6 Te sava‑ró, ni̱ ka̱kana jíín‑ró núu̱‑dé, te su súan‑ni a ni̱ kuu castigo yá'a sɨkɨ̱ ɨ́ɨn cha̱a súan.
6 Basta a esse tal esta repreensão feita pela maioria.
7 Ja̱ yúán súa ná sá'a‑ró túká'nu ini̱‑ro̱ núu̱‑dé jíná'an‑ró, te ka'a̱n‑ro̱ tú'un ndéé iní jíín‑de, náva̱'a má ndákɨ̱'vɨ tu̱'un kuí'a̱ ini̱‑ún xini̱‑dé.
7 De maneira que, pelo contrário, deveis antes perdoar-lhe e consolá-lo, para que ele não seja devorado por excessiva tristeza.
8 Te ká'a̱n ni̱'in‑ri̱ jíín‑ró, ja̱ ná náka'a̱n mani̱‑ro̱ jíín‑de jíná'an‑ró.
8 Pelo que vos rogo que confirmeis para com ele o vosso amor.
9 Chi̱ suni ja̱ sɨkɨ́ tíñu yá'a kúu ja̱ ní chaa‑ri̱ nuu̱‑ro̱, náva̱'a koto nchaa̱‑ri̱ róó, te kuni̱‑ri̱ nú kájandatu̱ va̱'a‑ró táká tiñu.
9 É pois para isso também que escrevi, para, por esta prova, saber se sois obedientes em tudo.
10 Te nú sá'a‑ró túká'nu ini̱‑ro̱ núu̱ ɨ́ɨn cha̱a, suni ruu̱. Te nú ni̱ sá'a‑ri̱ tu̱ká'nu ini̱‑ri̱ nuu̱ ɨ́ɨn‑de, sɨkɨ̱ já maní‑rí jíín‑ró núu̱ Cristo, yu̱án ní sá'a‑ri̱ tu̱ká'nu ini̱‑ri̱ nuu̱‑dé,
10 E a quem perdoardes alguma coisa, também eu; pois, o que eu também perdoei, se é que alguma coisa tenho perdoado, por causa de vós o fiz na presença de Cristo, para que Satanás não leve vantagem sobre nós;
11 náva̱'a ma̱ kúndéé Satanás xndá'ú yóó, chi̱ a kájini̱ va̱'a‑yó modo tɨ́ɨn yátá‑ún yóó.
11 porque não ignoramos as suas maquinações.
12 Ná ni̱ ja'a̱n‑ri̱ ñuu̱ Troas ja̱ káni‑ri̱ tu̱'un va̱'a Cristo, ni̱ nuña ichi já ká'a̱n‑ri̱ ni̱ sá'a máá Jíto'o̱‑yo̱.
12 Ora, quando cheguei a Trôade para pregar o evangelho de Cristo, e quando se me abriu uma porta no Senhor,
13 Ko tú ní kúsɨɨ̱ iní añú‑ri̱ chi̱ tú ní náni'i̱n‑rí ñani̱‑ri̱ Tito. Yúan‑na te ni̱ nakuatá'ú‑ni‑ri̱ nuu̱ táká cha̱a‑ún, te ni̱ ki'in‑ni‑ri̱ ichi kuá'a̱n‑ri̱ ñuu̱ Macedonia.
13 não tive descanso no meu espírito, porque não achei ali irmão Tito; mas, despedindo-me deles, parti para a Macedônia.
14 Ko ná kúta'u̱‑yo̱ núu̱ Dios, chi̱ bueno kúndéé‑yó skáka‑yó tíñu Cristo sá'a‑ya̱, chi ta̱ká lugar jichá nu̱u tu̱'un‑ya̱ kuá'a̱n kásá'a‑yó, te kájini tu̱'un‑i‑ya̱.
14 Graças, porém, a Deus que em Cristo sempre nos conduz em triunfo, e por meio de nós difunde em todo lugar o cheiro do seu conhecimento;
15 Chi tu̱'un Cristo, bueno skáka‑yó já'a̱n sá'a Dios, te jáa̱ tu̱'un‑ún nuu̱ cháa káka̱ku jíín núu̱ cháa kánaa.
15 porque para Deus somos um aroma de Cristo, nos que se salvam e nos que se perdem.
16 Ɨɨn cha̱a‑ún, va̱sa jíni so̱'o‑de tu̱'un‑ún, ná kúu̱ ii̱‑de. Te ɨnga̱ cha̱a jíni so̱'o va̱'a, ná kúchaku̱‑ni‑de. Te ja̱ sɨkɨ́ táká tu̱'un yá'a, ndé cha̱a kanda jíín.
16 Para uns, na verdade, cheiro de morte para morte; mas para outros cheiro de vida para vida. E para estas coisas quem é idôneo?
17 Chi̱ nasu̱ cháa káxi̱kó tú'un Dios cuenta mercancía kákuu‑ri̱, va̱sa kásá'a sava cha̱a súan, chi̱ sua cha̱a ndaa̱ kákuu‑ri̱. Nátu̱'un cha̱a ni̱ tájí Dios va̱i kákuu‑ri̱, chi̱ Dios, jiní‑ya̱ ndasa káka'a̱n‑ri̱ tu̱'un Cristo.
17 Porque nós não somos falsificadores da palavra de Deus, como tantos outros; mas é com sinceridade, é da parte de Deus e na presença do próprio Deus que, em Cristo, falamos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?