Josué 2
MFO vs ARC
1 Iwa Joshua kw'ode nnwa kwa Nun ọtzọhm nttọ mfa sa mfon Shitim ka ndubhama, oben bi, “Bọng nọhng atza rom ẹkhọma nduma, kpọng-kpọng e, Jeriko.” Mando kwa bẹ afon atza adim k'ọhọhm kw'ọzaza-kwanọng kw'okpen Rahab, awobha mẹ.
1 E enviou Josué, filho de Num, dois homens desde Sitim a espiar secretamente, dizendo: Andai e observai a terra e a Jericó. Foram, pois, e entraram na casa de uma mulher prostituta, cujo nome era Raabe, e dormiram ali.
2 Iwa bẹ atza agbaak ọvaarnọng kwa Jeriko bi, “Kker e, ajinọng bani p'afon Israẹl akk'akwa m'erungiwu nda bi, bẹ akwu arom ẹkhọma nda e.”
2 Então, deu-se notícia ao rei de Jericó, dizendo: Eis que esta noite vieram aqui uns homens dos filhos de Israel para espiar a terra.
3 Mẹ wọ ofon ọvaarnọng kwa Jeriko ọtzọhm ẹkkaabha ochena Rahab, oben bi, “Kọ tzima ajinọng mba p'akwu adim m'ọhọhm kwọ akwu, kkeri, bẹ akwu bi bẹ akwu arom ẹkhọma nda biphyir.”
3 Pelo que enviou o rei de Jericó a Raabe, dizendo: Tira fora os homens que vieram a ti e entraram na tua casa, porque vieram espiar toda a terra.
4 Ode cha kwanọng nwa okk'ajinọng mba afa ọtzọkha odubha. Yina, obhina ọvaarnọng bi, “K'odik-ọkka, ajinọng afa akk'aam akwu akhebha mando e. Yina, kaam ibe sa bẹ afon akwu kinnong e.
4 Porém aquela mulher tomou a ambos aqueles homens, e os escondeu, e disse: É verdade que vieram homens a mim, porém eu não sabia de onde eram.
5 Ira bẹ afon ka nchọhkha-bọhk, yina ira bẹ an-agbakhi ẹbaakhamma ch'obhon e. Kaam ibe sa bẹ areng afona kinnong e. Bọng nọhng ẹbhar-ẹbhar akhubh bẹ k'eden, asi mẹ, bọng ákhebha bẹ okhebha.”
5 E aconteceu que, havendo-se de fechar a porta, sendo já escuro, aqueles homens saíram; não sei para onde aqueles homens se foram; ide após eles depressa, porque vós os alcançareis.
6 (Yina, okk'ajinọng mba afa otzima ovura k'ẹnyọhng, otza odubha k'abọhnga pa ngwugwuma p'ọyaani k'ọhọhm ebir-ebir.)
6 Porém ela os tinha feito subir ao telhado e os tinha escondido entre as canas do linho, que pusera em ordem sobre o telhado.
7 Mando kw'anọng mba akhubhi nttọ nna ka nnam k'eden ch'echin ka Jọrdan. K'ogbe kw'ajinọng p'akhubhi nttọ nna akk'ayina k'iyaan, bẹ abhen ẹbaakhamma ch'obhon.
7 E foram-se aqueles homens após os espias, pelo caminho do Jordão, até aos vaus; e fechou-se a porta, havendo saído os que iam após eles.
8 Yina nttọ nna nttaabha m'erungi nduma, kwanọng nwa ovura k'ẹnyọhng,
8 E, antes que eles dormissem, ela subiu a eles sobre o telhado
9 ọtza oben bẹ bi, “Kaam nnong kẹ bi, Ọvaar Ibinọkpaabyi okk'bọng ẹkhọma nda ọnanga e. Bọng ajor man kpọng-kpọng e. Maman anọng p'ẹkhọma nda mon-orukhi k'ojora f'ideden.
9 e disse aos homens: Bem sei que o Senhor vos deu esta terra, e que o pavor de vós caiu sobre nós, e que todos os moradores da terra estão desmaiados diante de vós.
10 Da mọkk'ọbhaanga odem kw'Ọvaar Ibinọkpaabyi osi asi akka k'Ẹraanga-khora, k'ogbe kwa bọng abin k'Ijip. Mobiro ọbhaanga odem kwa bọng asi ọvaar Sihọn ọmaana ọvaar Og, p'ade avaarnọng p'anọng p'Amọr pa bọng adimi biphyir-phyir, k'okhubha kwa Jọrdan kw'ewuchen em-eyin.
10 Porque temos ouvido que o Senhor secou as águas do mar Vermelho diante de vós, quando saíeis do Egito, e o que fizestes aos dois reis dos amorreus, a Seom e a Ogue, que estavam dalém do Jordão, os quais destruístes.
11 Mada mọbhaang kwẹ, nttem iyọhn man, ẹfa ebire ẹha man okhuri bọng. Ọvaar Ibinọkpaabyi kw'ode Ibinọkpaabyi kwabọng, wọ ọdabhi ẹrọng ọmaana irerek.
11 Ouvindo isso, desmaiou o nosso coração, e em ninguém mais há ânimo algum, por causa da vossa presença; porque o Senhor , vosso Deus, é Deus em cima nos céus e embaixo na terra.
12 “Bọng na chekhi ka che ch'Ọvaar Ibinọkpaabyi bi, bọng asi ejibha osi anang ẹhọhmmọr chaam, okhuri ejibha cha kaam nsi nnang bọng. Bọng nang-m ẹkhọhkha
12 Agora, pois, jurai-me, vos peço, pelo Senhor , pois que vos fiz beneficência, que vós também fareis beneficência à casa de meu pai, e dai-me um sinal certo,
13 cha ndima nkhera bi, bọng atte otte kwaam ọmaana ọkka kwaam, ọmaana vọkka paam p'ijinọng ọmaana p'ipanọng ttara anọng pabẹ biphyir, ọbọhk otte. Tzotzokhaan, bọng kkaana man.”
13 de que dareis a vida a meu pai e a minha mãe, como também a meus irmãos e a minhas irmãs, com tudo o que têm, e de que livrareis as nossas vidas da morte.
14 Mẹ wọ ofon, ajinọng mba aben-ẹ bi, “Idikha bọng ape, tte maman obiro ope ọdọk. Abọng ani anọng odik kw'am-omosi ma agbaakhi, k'odik-ọkka, mosi ejibha osi ọnang-ọ, k'ogbe kw'Ọvaar Ibinọkpaabyi ọnang man ẹkhọma nda e.”
14 Então, aqueles homens responderam-lhe: A nossa vida responderá pela vossa até ao ponto de morrer, se não denunciardes este nosso negócio; e será, pois, que, dando-nos o Senhor esta terra, usaremos contigo de beneficência e de fidelidade.
15 Mando kw'ọnangi ajinọng mba edik, cha bẹ atzim arenga k'ọphaphamma atto k'ọbaakha okhubha, okhuri da iwa ọhọhm kwa Rahab ọkwọhkhi k'echumi ch'ọbaakha kw'obhon.
15 Ela, então, os fez descer por uma corda pela janela, porquanto a sua casa estava sobre o muro da cidade, e ela morava sobre o muro.
16 On-oben ajinọng mba bi, “Bọng nnọbh achina k'okhubha kwa mgbegbeho, ifha anọng p'am-akhubbh bọng, aningi bọng are. Bọng chubha mẹ k'iwu ittaan maa, bẹ akhuna k'obhon yina bọng an-afona o.”
16 E disse-lhes: Ide-vos ao monte, para que, porventura, vos não encontrem os perseguidores; e escondei-vos lá três dias, até que voltem os perseguidores, e, depois, ide pelo vosso caminho.
17 Mẹ wọ ofon, ajinọng mba aben-ẹ bi, “Maman ohok echekhi nda ohok ch'am-ọkk'ọtzọkha
17 E disseram-lhe aqueles homens: Desobrigados seremos deste teu juramento que nos fizeste jurar,
18 ttara nttak bi, kọ akpa ọbarakpa-khora m'edik nda ch'am-otzim orenga m'ọphaphamma ọhakha k'ọbaakha-okhubha, ọmaana bi, kọ ayeri atte ọmaana akka, ọmaana vọkka pọ p'ijinọng ọmaana p'ipanọng ttara anọng pọ biphyir, atzima adim k'ọhọhm kwọ.
18 se, vindo nós à terra, não atares este cordão de fio de escarlata à janela por onde nos fizeste descer; e se não recolheres em casa contigo a teu pai, e a tua mãe, e a teus irmãos, e a toda a família de teu pai.
19 Idikha ọnọng manda wani ofon k'ọhọhm kwọ oyin k'ẹkpaangaden, akpen pẹ abhakhi anan-ẹ k'eho, odik kwa man arang mẹ. Onode anọng p'awobh k'ọhọhm kwọ ẹtzaanga, ọttọhk manda vani osi bẹ, akpen pabẹ akpekhi man ka nho.
19 Será, pois, que qualquer que sair fora da porta da tua casa, o seu sangue será sobre a sua cabeça, e nós seremos sem culpa; mas qualquer que estiver contigo em casa, o seu sangue seja sobre a nossa cabeça, se nele se puser mão.
20 Yina, idikha kọ an-ajaakhi odik kw'am-omosi ma, echekhi nda ch'atzim man mosi, man kẹ́bọkha.”
20 Também, se tu denunciares esse nosso negócio, seremos desobrigados do teu juramento, que nos fizeste jurar.
21 Kwanọng nwa obhina bi, “Kaam nkk'nkhera. Tte kwẹ ode macha bọng abeni.”
21 E ela disse: Conforme as vossas palavras, assim seja. Então, os despediu; e eles se foram; e ela atou o cordão de escarlata à janela.
22 Mada bẹ afon, bẹ achubha k'okhubha kwa mgbegbeho kw'iwu ittaan maa, ajinọng p'am-akhubh bẹ afona akhuna mbọhk-mbọhk.
22 Foram-se, pois, e chegaram ao monte, e ficaram ali três dias, até que voltaram os perseguidores; porque os perseguidores os buscaram por todo o caminho, porém não os acharam.
23 Mando kw'ajinọng mba afa abin orenga akpa nnam. Bẹ ahakha abina ka mgbegbeho, awọna atza ajekha ọraanga akhebha Joshua kw'ode nnwa kwa Nun, atzọkha odik kpenamkpen kw'ọkk'ọtta okhebha bẹ, agbaakh-ẹ.
23 Assim, aqueles dois homens voltaram, e desceram do monte, e passaram, e vieram a Josué, filho de Num, e contaram-lhe tudo quanto lhes acontecera;
24 Bẹ aben Joshua bi, “K'odik-ọkka, Ọvaar Ibinọkpaabyi okk'irerek nnuma biphyir ọtzọkha ọnang man. Anọng biphyir ayọhni nttem k'ojora okhuri man e.”
24 e disseram a Josué: Certamente o Senhor tem dado toda esta terra nas nossas mãos, pois até todos os moradores estão desmaiados diante de nós.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?