1 Samuel 30

mfo (MFO) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Wa Devid ọmaana ajinọng pẹ, atzim iwu ittaan apyiri Ziklag. M'ogbe nwuma, ab'Amalẹk akk'Nẹgẹv ọmaana Ziklag acha k'egbong. Bẹ akk'Ziklag abẹ arima maa bẹ atzima ekpon akwọm-ẹ.
1 Sucedeu, pois, que, chegando Davi e os seus homens ao terceiro dia a Ziclague, já os amalequitas com ímpeto tinham dado sobre o Sul e sobre Ziclague, e tinham ferido a Ziclague, e a tinham posto a fogo.
2 Bẹ abira abọkha panọng ọmaana anọng p'awobh mẹ biphyir, vava ttara adenden-nọng k'ẹmmọri. Wa bẹ ọnọng manda wani kafhu, yina, bẹ atzim bẹ ekhekhebhi afona.
2 E levaram cativas as mulheres que estavam nela, porém a ninguém mataram, nem pequenos nem grandes; tão somente os levaram consigo e foram pelo seu caminho.
3 Mada Devid ọmaana ajinọng pẹ apyiri Ziklag, bẹ an-are bi, bẹ akk'Ziklag akwọmi biphyir, bẹ abira abọkha panọng pabẹ ọmaana va pabẹ p'ijinọng ọmaana p'ipanọng k'ẹmmọri.
3 E Davi e os seus homens vieram à cidade, e eis que estava queimada a fogo, e suas mulheres, seus filhos e suas filhas eram levados cativos.
4 Mẹ wọ, Devid ọmaana anọng pẹ abhom amọng k'ẹrọng maa, ẹfa ch'obhoma ẹha bẹ.
4 Então, Davi e o povo que se achava com ele alçaram a sua voz e choraram, até que neles não houve mais força para chorar.
5 Wa bẹ akk'panọng pa Devid afa p'ade; Ahinoam kw'ofon Jẹzrẹl, ọmaana Abigẹl kw'ode opopa kwa Nabal kw'ofon Kaamẹl, abọkha atzima afona.
5 Também as duas mulheres de Davi foram levadas cativas; Ainoã, a jezreelita, e Abigail, a mulher de Nabal, o carmelita.
6 Wa odik nwa ọyak Devid atzim k'iden-dama, okhuri da iwa anọng pẹ an-am-aben bi atzọbh-ẹ atza. Wa ọnọng kpenamkpen ettem ekk'ẹpyibha itzama-itzama, okhuri panọng ọmaana va pabẹ p'ijinọng ọmaana p'ipanọng. Yina, Devid ọtzọk ottem-bara k'Ọvaar Ibinọkpaabyi, kw'ode Ibinọkpaabyi kwẹ.
6 E Davi muito se angustiou, porque o povo falava de apedrejá-lo, porque o ânimo de todo o povo estava em amargura, cada um por causa dos seus filhos e das suas filhas; todavia, Davi se esforçou no Senhor , seu Deus.
7 Mẹ wọ, Devid oben Abiyata kw'ode ọfọhnẹja, obiro ode nnwa kw'Ahimẹlẹk bi, “Kọ tzọkha ẹphọd chen-m.” Abiyata ọtzọkha ẹphọd ochen-ẹ.
7 E disse Davi a Abiatar, o sacerdote, filho de Aimeleque: Traze-me, peço-te, aqui o éfode. E Abiatar trouxe o éfode a Davi.
8 Devid e, ọdọhn Ọvaar Ibinọkpaabyi bi, “Itta, ma ńgubh ẹkhaan nda ch'echi obhon o? Na mfha ngọbha bẹ o?” Ọvaar Ibinọkpaabyi obhina bi, “Kọ khubh bẹ, kkeri ábọkha bẹ ọbọkha, abira árọbha anọng pọ ọrọbha ka mbọhk sabẹ.”
8 Então, consultou Davi ao Senhor , dizendo: Perseguirei eu a esta tropa? Alcançá-la-ei? E o Senhor lhe disse: Persegue-a, porque, decerto, a alcançarás e tudo libertarás.
9 Mẹ wọ, Devid ọmaana ajinọng pẹ ẹnọhna obhiri arọbh jobh p'atzọn-ẹ abẹ apyiri k'ẹttẹri cha Bẹsọr, mẹ da bẹ ahokhi ayok bani.
9 Partiu, pois, Davi, ele e os seiscentos homens que com ele se achavam, e chegaram ao ribeiro de Besor, onde os que ficaram atrás pararam.
10 Wa anọng arọbh jobh ọkhọhn bẹ maa, bẹ ẹttẹri nduma kafha ajekha. Yina, Devid ọmaana ajinọng pẹ ẹnọhna achina ororo okhubh anọng mba.
10 E seguiu-os Davi, ele e os quatrocentos homens, pois que duzentos homens ficaram atrás, por não poderem, de cansados que estavam, passar o ribeiro de Besor.
11 Wa bẹ are oJipnọng wani kw'owobh k'owoni, bẹ abọkh-ẹ achena Devid. Bẹ anang-ẹ asi ogwo, abira anang-ẹ ọchattọhk ochi.
11 E acharam no campo um homem egípcio e o trouxeram a Davi; deram-lhe pão, e comeu, e deram-lhe a beber água.
12 Bẹ abira atzọkha afig p'agwu-ogwu ọmaana agrep p'agwu-ogwu anang-ẹ, ochi obiro ọkhaama ẹfa. Kẹ wa ọchattọhk manda vani k'iwu ittaan ọmaana nnungiwu nttaan otzim ọm-ọmọcha. Asi manda bani k'iwu ittaan ọmaana nnungiwu nttaan otzim ọm-ọgwa.
12 Deram-lhe também um pedaço de massa de figos secos e dois cachos de passas, e comeu; e voltou-lhe o seu espírito, porque havia três dias e três noites que não tinha comido pão nem bebido água.
13 Wa Devid ọbọbh-ẹ bi, “Anyi wọ ode atte? Kọ afon man?”
13 Então, Davi lhe disse: De quem és tu e de onde és? E disse o moço egípcio: Sou servo de um homem amalequita, e meu senhor me deixou, porque adoeci há três dias.
14 Mokk'Nẹgẹv kw'aKẹrẹt, ọmaana okhubha kwa Juda, ttara Nẹgẹv kwa Kalẹb ọcha k'egbong e. Mokk'ekpon obiro otzima ọkwọmi Ziklag.”
14 Nós demos com ímpeto para a banda do sul dos queretitas, e para a banda de Judá, e para a banda do sul de Calebe e pusemos fogo a Ziclague.
15 Devid ọbọbh-ẹ bi, “Na kọ atzim-m nda ngebha ẹkhaan ch'akhọkhọhra mbuma o?”
15 E disse-lhe Davi: Poderias, descendo, guiar-me a essa tropa? E disse-lhe: Por Deus, me jura que me não matarás, nem me entregarás na mão de meu senhor, e, descendo, te guiarei a essa tropa.
16 Mẹ wọ, oJip-nọng nwuma otzima Devid eden ofona, bẹ atza akhebha ab'Amalẹk p'akk'anyaami makhọri ibe kpenamkpen. Bẹ am-achi, abira am-agwo, am-asi ọdadaami okhuri ọgbọm-barada fa bẹ akk'acha k'ẹkhọma ch'aPhilistiya, ọmaana ka Juda.
16 E, descendo, o guiou. E eis que estavam espalhados sobre a face de toda a terra, comendo, e bebendo, e dançando, por todo aquele grande despojo que tomaram da terra dos filisteus e da terra de Judá.
17 Devid orima bẹ abẹ ttẹwọr m'ẹchọhkha nduma maa, otza opyiri ẹchọhkha ch'ẹwu ẹdọdọk. Wa ọnọng manda wani kw'ọnaang kode, oyongi adikkobh ẹnọhna p'avur akamẹl arọbh afona.
17 E feriu-os Davi, desde o crepúsculo até à tarde do dia seguinte, e nenhum deles escapou, senão só quatrocentos jovens que, montados sobre camelos, fugiram.
18 Wa Devid ọkpa nnam ọtzọkha ọttọhk kpenamkpen, ttara panọng pẹ afa p'ab'Amalẹk akk'atzọkha.
18 Assim, livrou Davi tudo quanto tomaram os amalequitas; também as suas duas mulheres livrou Davi.
19 Ọttọhk manda vani f'iwa odimi kode. Wa Devid otzim ọttọhk kpenamkpen ọkpa nnam, ttẹwọr k'igbọ ọmaana adeden-nọng, adikkobh ttara aminava, ọgbọm ọmaana ọttọhk kpenamkpen fa bẹ akk'atzọkha.
19 E ninguém lhes faltou, desde o menor até ao maior e até os filhos e as filhas; e também desde o despojo até tudo quanto lhes tinham tomado: tudo Davi tornou a trazer.
20 Wa Devid ọkpa nnam ọtzọkha arukhimaan ọmaana abhaam biphyir, agbongnọng pẹ akpena pyẹ k'itzitzikha s'etzirakpo ọdọdọk, am-aben bi, “Ma wọ ode ọgbọm fa Devid e.”
20 Também tomou Davi todas as ovelhas e vacas, e levavam-nas diante do outro gado e diziam: Este é o despojo de Davi.
21 Wa Devid ọkpa nnam okwu okhebha ajinọng arọbh jobh mba p'ira ẹfa ẹkk'ẹha, bẹ kẹ abẹ kafha atzọn, bẹ an-atte bẹ ọbọhk k'ẹttẹri cha Bẹsọr. Anọng mba ayin ka akwu akhebha Devid ọmaana ajinọng p'atzọn-ẹ abẹ. Mada Devid ọmaana ajinọng pẹ areng ọbaanga bẹ, Devid orima bẹ.
21 E, chegando Davi aos duzentos homens que, de cansados que estavam, não puderam seguir a Davi e que deixaram ficar no ribeiro de Besor, estes saíram ao encontro de Davi e do povo que com ele vinha; e, chegando-se Davi ao povo, os saudou em paz.
22 Yina, abyibyanọng ọmaana akhọkhọra biphyir p'awobh k'ottem kw'anọng p'atzọni Devid abẹ, aben bi, “Bẹ ekkema manda dani m'ọgbọm mva kátzọkha, okhuri bi, ira bẹ man abẹ katzọni. Tte ojinọng kpenamkpen okhinggẹ ọtzọkha kwanọng kwẹ ọmaana va pẹ, ọrọhng ọbhana.”
22 Então, todos os maus e filhos de Belial, dentre os homens que tinham ido com Davi, responderam e disseram: Visto que não foram conosco, não lhes daremos do despojo que libertamos; mas que leve cada um sua mulher e seus filhos e se vá.
23 Devid obhina bi, “Mma e, votte paam, bọng mando kakhaambi asi ttara ekpo py'Ọvaar Ibinọkpaabyi okk'man ọnanga e. Kẹ okk'man ọkkaana, obiro otte agbong-nọng p'arim man abẹ ọbọhk ọnang man.
23 Porém Davi disse: Não fareis assim, irmãos meus, com o que nos deu o Senhor , que nos guardou e entregou a tropa que contra nós vinha nas nossas mãos.
24 Anyi wọ óyonga bọng itzọhng k'odik kwa bọng agbaakh o? Ekkema ch'anang ọnọng kw'ira okkeri egbongkpo, ede mbenga-mbọhk ttara ọnọng kw'ira ọtza egbong. Anọng biphyir átzọkha ekkema odem wani.”
24 E quem em tal vos daria ouvidos? Porque qual é a parte dos que desceram à peleja, tal também será a parte dos que ficaram com a bagagem; igualmente repartirão.
25 Wa Devid ọtzọkha odik nwa ohok mach'ọsana, ttara ọphaangi ọnang anọng p'Israẹl, ttẹwọr kẹ maa apyiri mayina.
25 O que assim foi desde aquele dia em diante, porquanto o pôs por estatuto e direito em Israel, até ao dia de hoje.
26 Mada Devid opyiri ka Ziklag, ọtzọhm ekkema ch'ọgbọm ochena adenho pa Juda, p'ade ayokh-odikkobh pẹ, oben bi, “Ma wọ ode ẹnanga cha bọng ch'efon k'ọgbọm fa mochi k'attattaanga-nọng p'Ọvaar Ibinọkpaabyi.”
26 E, chegando Davi a Ziclague, enviou do despojo aos anciãos de Judá, seus amigos, dizendo: Eis aí para vós uma bênção do despojo dos inimigos do Senhor :
27 Wa okkema ẹnanga nda ọtzọhm ochena anọng ka Bẹtẹl, ọmaana ka Ramọt Nẹgẹv, ttara ka Jatir,
27 aos de Betel, e aos de Ramote do Sul, e aos de Jatir,
28 ọmaana k'Aroe, ọmaana ka Siphmọt, ttara Ẹstẹmoa,
28 e aos de Aroer, e aos de Sifmote, e aos de Estemoa,
29 ọmaana ka Rakal, ọmaana k'ibhon s'abaJẹramẹl ttara abaKen,
29 e aos de Racal, e aos que estavam nas cidades jerameelitas e nas cidades dos queneus,
30 ọmaana ka Họma, ọmaana ka Bor-Ashan, ttara k'Atak,
30 e aos de Horma, e aos de Borasã, e aos de Atace,
31 ọmaana ka Hẹbrọn, ttara anọng k'obe kpenamkpen mva fa Devid ọmaana anọng pẹ, akk'awena apyiri.
31 e aos de Hebrom, e a todos os lugares em que andara Davi, ele e os seus homens.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Samuel 30, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.