Atos 22

Wakita á Dadaamiya (MFI) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 «Ba estuwa egdzar mama-aha-aaruwa, antara dada-aha-aaruwa, cenawivaacena kwa, yá ndaakurndáhá elva-aaruwa palle, kwá cenvaacena jirire-aaruwa.»
1 — Irmãos e pais, escutem agora o que tenho a dizer em minha defesa.
2 Am sarte na tá aŋkwa á cena Paul á ndaater elva an elva á Ibraniŋkau na wá, ta farhe ge mága tsekaɗɗire, ɓaaka ura á geja vuwa ɗekiɗeki. Daaci a ba Paul:
2 Quando ouviram que Paulo lhes falava em língua hebraica, fizeram mais silêncio ainda. Paulo continuou:
3 «Iya, ya ura Yahudiya, ta yiya am Tarsus am haha á Silikiya. Amá ya waltaa á ba am Urusaliima áhuna. Ndza malum-aaruwa *Gamaliyail ge iya, a kwarisaa ŋane ɗaba *tawraita á eggye-aha á miya áte una an puwa. Ndza ya ɗába Dadaamiya an ndzeɗa-aaruwa baɗemme áte una kwá aŋkwa á ɗabaná kure keni na.
3 — Eu sou judeu, nasci em Tarso da Cilícia, mas fui criado nesta cidade e aqui fui instruído aos pés de Gamaliel, segundo o rigor da Lei de nossos antepassados, sendo zeloso para com Deus, assim como todos vocês o são no dia de hoje.
4 Ndza ya shateru zlaɗa kwakya ge emnde a ɗába uŋŋule á Yaisu, ya sluvaa emnde ŋanna an zála-ka an ŋwasha-ka, ya puwateremhe am daŋgay.
4 Persegui este Caminho até a morte, prendendo homens e mulheres e lançando-os na cadeia.
5 Male á *liman-aha, antara male-aha á Yahudiya wá, itare diyardiya názena yá aŋkwa á ndaaná ya na baɗemme, yá ndaakur ba jirire. Ndza ta vitaa ba itare nalmesheri á seydire am erva, ya daterán ge Yahudiya-aha á miya na tá am Dimaska. Aɗaba una ŋanna ya duwa. Ya duwa ge sluwa emnde na tá áte baráma á Yaisu, ge saterá á sem Urusaliima, ma andze tá se kyáná male-aha á Yahudiya-aha shairiya-aatare.»
5 Disto são testemunhas o sumo sacerdote e todos os anciãos. Deles eu recebi cartas para os irmãos judeus de Damasco, e fui até lá para trazer amarrados a Jerusalém os que também lá estivessem, para serem punidos.
6 «Am sarte na yá aŋkwa á dem Dimaska ŋanna wá, á maga vacitire wá, a naba tsekwaa ge parakkire ƴaikke á sa am samaya á sete ya,
6 — Ora, aconteceu que, enquanto eu viajava, já perto de Damasco, quase ao meio-dia, repentinamente, uma grande luz do céu brilhou ao redor de mim.
7 ya naba mbeɗehe, yá cena ba kwárá á ura aŋkwa á biya elva: Sawulu! Sawulu! Labára ká magiya palasa? a bina.
7 Então caí por terra, ouvindo uma voz que me dizia: “Saulo, Saulo, por que você me persegue?”
8 Ya ndavanuhe: Ka ware ŋane ka Yaakadada? A ŋwiyante, a ba ŋane: Ba iya Yaisu, ya ura Nasarátu una ká aŋkwa á magiya palasa na.
8 Perguntei: “Senhor, quem é você?” Ao que me respondeu: “Eu sou Jesus, o Nazareno, a quem você persegue.”
9 Emnde na tá antara ya na wá, naránna parakkire, amá cenaránka kwárá á edda una a biyaa elva na.
9 — Os que estavam comigo viram a luz, sem, contudo, perceber o sentido da voz de quem falava comigo.
10 Ya naba enndáva: Yá maganá estara kina Yaakadada? A ba Yaakadada á elvan ge iya: Tsetse ezzlálá á dem Dimaska, watse tá de bakánba áhuwa názena a fakaara Dadaamiya baɗemme.
10 Então perguntei: “Senhor, o que devo fazer?” E o Senhor me disse: “Levante-se, entre em Damasco, onde lhe dirão tudo o que você precisa fazer.”
11 A naba wulfiyaahe ge parakkire ƴaikke na a tsekwiyaare á sawa am samaya na, ta taɗiya an táɗa emnde na tá antara ya na á dem Dimaska.
11 Tendo ficado cego por causa da intensidade daquela luz, guiado pela mão dos que estavam comigo, cheguei a Damasco.
12 «Aŋkwa ura Yahudiya á miya áhuwa, zhera-aara Hananiyas, ŋane sleɗaba Dadaamiya an ndzeɗa-aara baɗemme, ŋanaaŋa *tawraita á miya ba shagera, baɗemme á Yahudiya-aha na tá am Dimaska hayaránhayá jipu.
12 — Um homem chamado Ananias, piedoso conforme a Lei, tendo bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 A duhe ge ŋane ádezerwa, a de tsiyarhe, a ba ŋane á elvan ge iya: Sawulu egdza emmerwa, a wertewera ice-aha á ŋa. Ba watsewatse a naba werte ge ice-aha-aaruwa, yá nanna ŋane.
13 veio procurar-me e, chegando perto de mim, disse: “Irmão Saulo, recupere a visão!” Nessa mesma hora, recuperei a visão e olhei para ele.
14 A ba Hananiyas ŋanna á elvan ge iya: A saksaa ba Dadaamiya á eggye-aha a miya werre, geni ekka ká nanna edda una slejirire ba ŋane palle na, antara ganakini ekka ká cenvaacena elva á slejirire ŋanna am mbuwe-aara ba ge ŋane, ira ká diyeddiye namaari-aara.
14 Então ele disse: “O Deus de nossos pais escolheu você de antemão para conhecer a vontade dele, ver o Justo e ouvir a voz dele.
15 Aɗaba ká de gev seyde-aara, ká de ndaater názena ka naanaa ka, antara názena ka cenaanaa ka ge emnde.
15 Porque você terá de ser testemunha dele diante de todos, anunciando as coisas que você tem visto e ouvido.
16 Ká ufa uwe mázla-aara? Tsetse ká lyevaalya baptisma, enndava Yaisu geni a melakumele, a barakaabárá Dadaamiya haypa-aha á ŋa.»
16 E agora, o que está esperando? Levante-se, receba o batismo e lave os seus pecados, invocando o nome dele.”
17 «Haraahare wá, ya naba eptsa á sem huɗe á Urusaliima. Vacite umele yá am mashidi, yá aŋkwa á maga maduwa wá, ya naba shaa wahayu.
17 — Quando voltei para Jerusalém, enquanto orava no templo, sobreveio-me um êxtase,
18 Ya naa Yaakadada am wahayu-aaruwa ŋanna, a ba ŋane á elvan ge iya: Tsetse watsewatse dedde am huɗe á Urusaliima na. Aɗaba emnde a ekse na tá de lyiyeka seydire na ká de maganá ka áte iya am dágave-aatare.
18 e vi o Senhor. Ele me disse: “Ande logo e saia imediatamente de Jerusalém, porque não aceitarão o seu testemunho a meu respeito.”
19 Ya ŋwete, a ba ya á elvan ge ŋane: Amá degiya Yaakadada, ba itare keni diyardiya ganakini ndza ya duwa ba ya ŋanna á dem mashidi-aha gergere, ya sluwa emnde a fetarfe á ŋa, ya jaterja, ya dateraa á dem daŋgay baɗemme.
19 Eu respondi: “Senhor, eles bem sabem que eu ia de sinagoga em sinagoga, prendendo e açoitando os que criam em ti.
20 Am sarte á ja sleslera á ŋa Aitiyain keni ndza yá aŋkwa, ya hayáterháyá jipu emnde a ejja-aara, ya ufanaa ba iya naŋgyuwe-aha-aatare.
20 Quando se derramava o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu também estava presente, consentia nisso e até guardei as capas dos que o matavam.”
21 Amá a ba Yaakadada: Edduwa, aɗaba watse yá ɓelakɓelá ƴiƴiye, á dem dágave á emnde na ta Yahudiya-aha-ka na.»
21 Mas ele me disse: “Vá, porque eu o enviarei para longe, aos gentios.”
22 Emnde baɗemme ndza tá cená ba Paul dem sarte na a fem elva á emnde na garevka Yahudiya-aha. Amá ba a ndaahese una ŋanna wá, ta naba puwar hula, a ba itare: Ura estuwa a njeka an shifa ɗekiɗeki.
22 Até este ponto a multidão ficou ouvindo. Mas, quando Paulo disse isso, começaram a gritar bem alto: — Fora com ele! Mate-o, porque ele não merece viver!
23 Daaci tá aŋkwa á fa hula, tá slatsa erva, ta tsante berbere an dága haha á dem zhegela, ta tsakwese am záne-aha-aatare, ta naba puwanve.
23 Enquanto eles gritavam, tiravam as suas capas e jogavam poeira para o ar,
24 Daaci a ba male á sawji-aha a daránda Paul á dem huɗe á dala, a zaruze an ja ba shagera, lauktu watse á ndáhá jirire, labára emnde baɗemme tá slatsa ba erva áte ŋane.
24 o comandante ordenou que Paulo fosse recolhido à fortaleza e que, sob açoite, fosse interrogado para saber por que motivo estavam gritando assim contra ele.
25 Daaci ta naba puwete zawa áte ŋane. Tá kátá ejja wá, a ba Paul á elvan ge zhel sawji ŋanna: «Aŋkwa baráma á kure ge ja ura Rauma miyenne zlaɓe kyareka shairiya-aara emtu?»
25 Quando o estavam amarrando com correias, Paulo perguntou ao centurião que ali estava: — Será que vocês têm o direito de açoitar um cidadão romano, sem que ele tenha sido condenado?
26 Ba a cenaa una ŋanna sawji na, a naba ƴánhe, duwa-aara á deza male-aatare, a ba ŋane á elvan ge ŋane: «Ázara á ba sawari á ŋa áte zhel na, aɗaba ŋane keni ba ura Rauma ba miyenne?»
26 Ouvindo isto, o centurião procurou o comandante e lhe disse: — Que é isso que o senhor está prestes a fazer? Saiba que aquele homem é cidadão romano.
27 A naba sawhe ge male á sawji-aha na áseza Paul, a ba ŋane á elvan ge ŋane: «Ndindáhá ba jirire: Ka ura Rauma ba miyenne emtu?» A ŋwete ge Paul, a ba ŋane: «Ya ura Rauma ba miyenne.»
27 Então o comandante veio e perguntou a Paulo: — Diga-me uma coisa: você é romano? Paulo respondeu: — Sou.
28 A ba male á sawji-aha na á elvan ge Paul: «Iya degiya danedde am nalmane kwakya lauktu náwa ganevge ura Rauma.» A ba Paul á elvan ge ŋane: «Iya wá, ta yi ba estuwa ya ba ura Rauma.»
28 E o comandante disse: — Eu tive de gastar muito dinheiro para conseguir essa cidadania. Ao que Paulo respondeu: — Pois eu a tenho de nascença.
29 Daaci sawji-aha na ndza ta magaa niya ge ja Paul, geni a ndasendáhe jirire na, ta naba ƴánhe á ba áte watsewatsire. Ba male-aatare an ire-aara keni jaaja lyawa, aɗaba diyeddiye ganakini Paul ŋanna ŋane a puwete záwa áte ŋane na ba ura Rauma miyenne.
29 Imediatamente se afastaram os que iam interrogá-lo com açoites. O próprio comandante ficou com medo quando soube que Paulo era romano, porque tinha mandado amarrá-lo.
30 Daaci male á sawji-aha na maa, ŋane á kátá á diyeddiye jirire á názena ni Yahudiya-aha wayarka an Paul ɗekiɗeki na. Aɗaba una ŋanna, makuralla-aara wá, a jemaa male-aha á *liman-aha, antara male-aha á Yahudiya-aha, a pelaa Paul, a sanse á se katafke-aatare.
30 No dia seguinte, querendo certificar-se dos motivos por que Paulo vinha sendo acusado pelos judeus, o comandante o soltou e ordenou que se reunissem os principais sacerdotes e todo o Sinédrio. E, mandando trazer Paulo, apresentou-o diante deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.