Atos 20

Wakita á Dadaamiya (MFI) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Am sarte na ekhyaakhya elva ŋanna maa, Paul a jemaa emnde a fetarfe, a faterem ndzeɗa am vuwa kwakya, daaci a magaterá á jámimá shifa, ba zlala-aara ge ŋane á dem Makiduniya.
1 Depois que cessou o tumulto, Paulo convocou os discípulos. Fez-lhes uma exortação, despediu-se e pôs-se a caminho para ir à Macedônia.
2 A de jem ɗába praatte am huɗe á haha á Makiduniya ŋanna, a de ndzeɗaterte emnde a fetarfe an waazu-aha gergere, lauktu a zlala á dem haha á Akaya.
2 Percorreu aquela região, exortou os discípulos com muitas palavras e chegou à Grécia,
3 A de magaa tere keƴe am haha á Akaya ŋanna. Ba ŋane keni maganaamaga niya a dem Siriya an paare á yawe, á cena ba tá aŋkwa á eksanvaa sawari Yahudiya-aha ge magante emtaŋkire. Aɗaba una ŋanna, a ɗaba ba tate á sawa-aara ŋanna zlaɓe ádaliye á kyá Makiduniya.
3 onde se deteve por três meses. Como os judeus lhe armassem ciladas no momento em que ia embarcar para a Síria, tomou a resolução de voltar pela Macedônia.
4 Aŋkwa Saupate egdza á Pirus ura Bairiya, ŋane a duwá antara Paul. Zlaɓe ádaliye, antara tara Aristarkus, antara Saikundus, itare ta emnde a Taisalauniki, antara Gayus ŋane zhel Dairbe, antara tara Tikikus tá antara Tauraufimus, itare ta emnde a haha á Aziya, ira Timaute.
4 Acompanharam-no Sópatro de Beréia, filho de Pirro, e os tessalonicenses Aristarco e Segundo, Gaio de Derbe, Timóteo, Tíquico e Trófimo, da Ásia.
5 Emnde ŋanna baɗemme ta desaa itare á katafke á ŋere, kwaye ta de ufaŋeraa am Terauwas.
5 Estes foram na frente e esperaram-nos em Trôade.
6 Am iga á muŋri á depaiŋ na ɓaaka shahi á makala am huɗe-aara na wá, ŋere keni ŋa dema am paare á yawe am Filipi, ŋa ɗabaterɗába. Ŋa ga hare ilyeɓe, lauktu ŋa de shateraahe am Terauwas, ŋa de zu hare maka áhuwa.
6 Nós outros, só depois da festa de Páscoa é que navegamos de Filipos. E, cinco dias depois, fomos ter com eles em Trôade, onde ficamos uma semana.
7 Ŋa jamme an icavaciya ge sebde ge za ɗafa á Yaakadada wá, a ndaanaa Paul elva am jáháva ŋanna. Am diyaadiya ganakini watse á zlálá má weraawera ekse, mele ƴánka waazu mazla-aara, dem huɗe á vaƴiya keni á maga ba waazu.
7 No primeiro dia da semana, estando nós reunidos para partir o pão, Paulo, que havia de viajar no dia seguinte, conversava com os discípulos e prolongou a palestra até a meia-noite.
8 Bere na ŋa jahava am huɗe-aara ŋanna wá, átire ge bere-aha umele, huɗe-aara baɗemme ba kárá á fanus-aha.
8 Havia muitas lâmpadas no quarto, onde nos achávamos reunidos.
9 Aŋkwa egdza dawale, zhera-aara Aiwtikus, ŋane a njanu ge we á fainaiter á bere ŋanna ŋá am huɗe-aara na. Am kwakyafkwakya waazu á Paul, a naba pu hare egdze na jauje ge ndzeɗa. Daaci a naba mbeɗehe kwaye á sawa átire á bere ge keƴire á sem áhá. Ta de tsante, amá emtsamtsa.
9 Acontece que um moço, chamado Êutico, que estava sentado numa janela, foi tomado de profundo sono, enquanto Paulo ia prolongando seu discurso. Vencido pelo sono, caiu do terceiro andar abaixo, e foi levantado morto.
10 A tsekwehe ge Paul, a de uŋmbare ge egdze ŋanna, a ŋaŋanaahe an erva-aha buwa, a ba ŋane: Gazlauka ɗekiɗeki, á ba an shifa-aara egdzere.
10 Paulo desceu, debruçou-se sobre ele, tomou-o nos braços e disse: Não vos perturbeis, porque a sua alma está nele.
11 Daaci a eptsehe zlaɓe ádaliye, a ɗála á dem bere ŋanna, a de kezlanve ɗafa, ta zuhe. Am iga a ɗafa keni ƴánka ndaater elva ɗekiɗeki dem segáshe á vaciya am haha, lauktu a ƴaterhe, a zlala.
11 Então subiu, partiu o pão, comeu falou-lhes largamente até o romper do dia. Depois partiu.
12 Egdza dawale na keni ta puwansá á dem mba-aatare á ba an sera-aara, baɗemme a ervauŋɗe á emnde ba seke nama aɗaba ŋane.
12 Quanto ao moço, levaram-no dali vivo, cheios de consolação.
13 Am iga á una ŋanna maa, ŋere ŋa dema am paare á yawe, ŋa degásha ŋere zuŋŋwe á katafke á Paul ge dem Assaus. Aɗaba a ba ŋane tsanta áhuna wá, á duwa an sera, á de dema am paare antara ŋere á ba am Assaus.
13 Nós nos tínhamos adiantado e navegado para Assos, para ali recebermos Paulo. Ele mesmo assim o havia disposto, preferindo fazer a viagem a pé.
14 De shaŋeraasha am Assaus, a de dema am paare antara ŋere, ŋa zlálá kerɗe á dem Mitilaine.
14 Reuniu-se a nós em Assos, e nós o tomamos a bordo e fomos a Mitilene.
15 Ŋa tsetehe zlaɓe ádaliye áhuwa, makuralla-aara lauktu ŋa de shaa haha á Kiyaus am dágave á haye, ŋa desa am slerpa-aara ŋa vante názlaɓa. Wergekse wá, daŋeraada am Samaus. Wergekse-aara zlaɓe ádaliye lauktu daŋeraade am Milaitus.
15 Continuando dali, sempre por mar, chegamos no dia seguinte defronte de Quios. No outro dia, chegamos a Samos, e um dia depois estávamos em Mileto.
16 Amaana: Ŋa ƴesaa Aifaisus am iga, aɗaba magaaka niya a dem ekse ŋanna, wayaaka á keɗanaakeɗa sarte am haha á Aziya. Ŋane á kátá á de maga muŋri á *Pantaikausta am Urusaliima mákini á gevge.
16 Paulo havia determinado não ir a Éfeso, para não se demorar na Ásia, pois se apressava para celebrar, se possível em Jerusalém, o dia de Pentecostes.
17 Saŋeraasa am Milaitus wá, Paul a naba ɓelaterve labáre ge emnde a sawari á aiklaisiya á Aifaisus, ganakini a sarsawa ásezeŋara.
17 Mas de Mileto mandou a Éfeso chamar os anciãos da igreja.
18 Saremsa, a ba ŋane á elvan ge itare: «Ya semaa estuwa á sem haha á Aziya, kure diyaakurdiya nja-aaruwa baɗemme am sarte na yá am dágave á kure.
18 Quando chegaram, e estando todos reunidos, disse-lhes: Vós sabeis de que modo sempre me tenho comportado para convosco, desde o primeiro dia em que entrei na Ásia.
19 Diyaakurdiya slera na ya magannaa ya ge Yaakadada, ámasla an gá ire-aaruwa am slera ŋanna, antara yawe á kyuwa na ta ɓelimá am ice, emtaŋkire na ta magive Yahudiya-aha na baɗemme.
19 Servi ao Senhor com toda a humildade, com lágrimas e no meio das provações que me sobrevieram pelas ciladas dos judeus.
20 Diyaakurdiya ganakini sheɓanakurvuka názena watse emtake áte kure ba palle keni, ndaanakurndáhá baɗemme, am zlamaakelaawa, antara am mba-aha á kure keni baɗemme.
20 Vós sabeis como não tenho negligenciado, como não tenho ocultado coisa alguma que vos podia ser útil. Preguei e vos instruí publicamente e dentro de vossas casas.
21 Ya ndaaterndáhá ge Yahudiya-aha, antara emnde a jeba umele an ndzeɗa-aaruwa baɗemme, ganakini a ƴaránƴa mága haypa, a sarsawa á sem sera á Dadaamiya, a fartarfe áte Yaakadada Yaisu.
21 Preguei aos judeus e aos gentios a conversão a Deus e a fé em nosso Senhor Jesus.
22 Daaci kina wá, yá aŋkwa dem Urusaliima una laarire áte ya, a binaa Sheɗekwe Cuɗeɗɗe geni sey ba yá duwa. Diyanka názu watse á de magava áte ya áhuwa.
22 Agora, constrangido pelo Espírito, vou a Jerusalém, ignorando a que ali me espera.
23 Duksa palle ya disaa ya wá: Ba kelaa má de tsekwantsekwa am ekse wá, aŋkwa á ndindaha Sheɗekwe Cuɗeɗɗe geni aŋkwa á pakaaka daŋgay, ká de shá zlaɗa am tsavaytsavaye.
23 Só sei que, de cidade em cidade, o Espírito Santo me assegura que me esperam em Jerusalém cadeias e perseguições.
24 Ate ya wá, ma yá aŋkwa an shifa, ma ya ɓaaka an shifa keni ba kálkale. Iya wá, yá kátá ba yá maganaamaga slera na a fiyaara Yaakadada Yaisu na baɗemme, a jauka ɗekiɗeki. Amaana: Ɓálá labáre á higa, elva a ŋgurna na a maganaa Dadaamiya.
24 Mas nada disso temo, nem faço caso da minha vida, contanto que termine a minha carreira e o ministério da palavra que recebi do Senhor Jesus, para dar testemunho ao Evangelho da graça de Deus.
25 «Haranaaháre á ɓálá waazu á elva a dem *kwara á Dadaamiya am dágave á kure. Amá kina wá, diyandiya ganakini ba palle á kure keni ɓaaka ura á de puwete ice áte ya mázla-aara.
25 Sei agora que não tornareis a ver a minha face, todos vós, por entre os quais andei pregando o Reino de Deus.
26 Yá ndaakur aɗaba una ŋanna kina vatena: Máki keɗaakeɗa ura am dágave á kure wá, am mbiye-aaruka.
26 Portanto, hoje eu protesto diante de vós que sou inocente do sangue de todos,
27 Ya ndahanaa aɗaba uwe una, aɗaba sanakuransese namaari á Dadaamiya baɗemme ásegashe.
27 porque nada omiti no anúncio que vos fiz dos desígnios de Deus.
28 Fawanufe ba kure hyema ge ire á kure, fawanufe hyema ge walda na a fakurmaa Sheɗekwe Cuɗeɗɗe am erva ganakini kwá piyanaa kure na. Fawaterufe hyema ge emnde á Dadaamiya na ba shagera degiya! Aɗaba a emtsehe ge egdza-aara emtsaaɗe, lauktu ta jesaara emnde ŋanna.
28 Cuidai de vós mesmos e de todo o rebanho sobre o qual o Espírito Santo vos constituiu bispos, para pastorear a Igreja de Deus, que ele adquiriu com o seu próprio sangue.
29 Diyandiya ganakini watse tá sawa emnde na ta ba seke indale-aha na á sem dágave á kure, tá se ƴakurka ɗekiɗeki.
29 Sei que depois da minha partida se introduzirão entre vós lobos cruéis, que não pouparão o rebanho.
30 Á ba am dágave á kure keni watse tá aŋkwa emnde a báda emnde a fetarfe umele an fida ge ɗabaterɗába.
30 Mesmo dentre vós surgirão homens que hão de proferir doutrinas perversas, com o intento de arrebatarem após si os discípulos.
31 Amá faufa hyema, yehauteyeha geni yawe-aaruwa keƴe, vaƴi vacika yá aŋkwa á kwarakursekwáre an yawe á kyuwa am ice, puwananseka ɗekiɗeki.
31 Vigiai! Lembrai-vos, portanto, de que por três anos não cessei, noite e dia, de admoestar, com lágrimas, a cada um de vós.
32 «Daaci kina wá, yá aŋkwa ƴakurá am erva á Dadaamiya, á de tsufakurá ba ŋane áte ŋgurna-aara, á de fakurwa ba ŋane hyema an elva-aara. An hákuma ba ŋane ge ndzeɗakurtendzeɗa, antara ge vakurte duksa shagera na a fater ge emnde-aara baɗemme na.
32 Agora eu vos encomendo a Deus e à palavra da sua graça, àquele que é poderoso para edificar e dar a herança com os santificados.
33 Iya wá, tatayanka duksa á ura ɗekiɗeki. Ma shuŋgu, ma dindar, ma zane keni.
33 De ninguém cobicei prata, nem ouro, nem vestes.
34 Ba kure keni, ábi kwa nanna ya mága slera á ba an erva-aaruwa ge tátaya náza já wedera á ŋere antara emnde na tá ázerwa.
34 Vós mesmos sabeis: estas mãos proveram às minhas necessidades e às dos meus companheiros.
35 Iya wá, maranakuránmárá am názena ya maganaa ya baɗemme, geni kure keni magaumága slera ba estuwa, melawaterumele ge emnde na tá taa maganaaka wedera-aha-aatare. Viyawanaaka elva na ndza a ndaanaa Yaakadada á ba an ire-aara, a ba ŋane: Higa kwakya wá, ba náza á edda vante sadake ge ura, arge náza slelyiya sadake.»
35 Em tudo vos tenho mostrado que assim, trabalhando, convém acudir os fracos e lembrar-se das palavras do Senhor Jesus, porquanto ele mesmo disse: É maior felicidade dar que receber!
36 Zlanaazle elva-aara Paul, ta kezlaa ugje am haha baɗemme, ŋane a magaa maduwa.
36 A essas palavras, ele se pôs de joelhos a orar.
37 Baɗemme-aatare tá kyuwa á ba an yawe á kyuwa, daaci ta ŋaŋanaa erva ge Paul, a ba itare tá elvan ge ŋane: Á jamimá shifa, a dákaada Dadaamiya á ba an hairire.
37 Derramaram-se em lágrimas e lançaram-se ao pescoço de Paulo para abraçá-lo,
38 Aŋkwa á waterwa jipu elva na ta cenanaa am mbuwe á Paul, a ba ŋane tá puweteka ice-aatare áte ŋane mázla-aara na. Daaci ta puwanse á dem tate á paare á yawe.
38 aflitos, sobretudo pela palavra que tinha dito: Já não vereis a minha face. Em seguida, acompanharam-no até o navio.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.