Lucas 14
Gandja na Mbɨa (MDM) vs ARA
1 A akolo ekpɨ́ bini, ekpɨ́ naguo gba omaYuda-a , Yesu anʉ nazʉ ’he agba sʉka ongámásɨ gba omʉFalisai-o . Okpála ɨnde adʉ oo adʉ atsia Yesu ne kpéke djila.
1 Aconteceu que, ao entrar ele num sábado na casa de um dos principais fariseus para comer pão, eis que o estavam observando.
2 Abhomʉ-o, kpála bini ɨnde lɨ kʉte e asisika ne engu adʉ kala anɨ.
2 Ora, diante dele se achava um homem hidrópico.
3 Yesu ayi omʉsuno na lɨ́lɨ gba Moidje ne omʉFalisai-e me: «Lɨ́lɨ gba nɨ́ azɨba nakobho kpála lɨ ’kpɨ́ naguo? Ne me a zɨba de.»
3 Então, Jesus, dirigindo-se aos intérpretes da Lei e aos fariseus, perguntou-lhes: É ou não é lícito curar no sábado?
4 Engʉ́ bini, u andjili bha má bulu! Abhomʉ-o, Yesu aha ’kpa bhʉlʉ kuo-o, anɨ akobho anɨ. Anɨ atsia apa pɨ anɨ me anɨ gie lɨe agba e.
4 Eles, porém, nada disseram. E, tomando-o, o curou e o despediu.
5 Pɨpɨta-a, anɨ pɨ uo me: «Belegʉ lɨ ’kpɨ́ naguo-o, lɨ sʉka ongɨsɨ gba yi na bhosɨbhosɨ-e, ɨ dʉ di-e sʉka bagala gba yi-e tɨ bhʉ́ ’dú ’ngu-o, yi kolo gbé anɨ má gala! A mo-o adɨ?»
5 A seguir, lhes perguntou: Qual de vós, se o filho ou o boi cair num poço, não o tirará logo, mesmo em dia de sábado?
6 U mbɨla engʉ́ bini ɨnde u agíe e tété-e de.
6 A isto nada puderam responder.
7 Yesu au me okpála ɨnde u aɨ o-o ngadʉlʉ pɨ́ odabɨlɨ na akalanʉ. Abhomʉ-o, anɨ atsia apa gbitaku ɨnde-e pɨ ndʉ uo hana me:
7 Reparando como os convidados escolhiam os primeiros lugares, propôs-lhes uma parábola:
8 «Lɨ kpála bini ɨ mʉ bhʉ́ anokomɨa na kʉva-a, mo onʉ́ adʉ pɨ́ dabɨlɨ na akalanʉ de. Padhá de, anga mʉ mbɨla de me, u aɨ kpála koko ɨnde ane mʉ mane e-e de.
8 Quando por alguém fores convidado para um casamento, não procures o primeiro lugar; para não suceder que, havendo um convidado mais digno do que tu,
9 Ɨ dʉ mo-o, lɨ kpála ɨnde aɨ ndʉ yi bhisi hana gó pa pɨ mʉ me: ‹O ka dabɨlɨ bhomʉ-o pɨ anɨ.› Abhomʉ-o, mʉ nʉ́ ne nʉmʉ hana, mʉ tsia dʉ́ asidi.
9 vindo aquele que te convidou e também a ele, te diga: Dá o lugar a este. Então, irás, envergonhado, ocupar o último lugar.
10 Engʉ́ bini, lɨ kpála bini ɨ mʉ bhʉ́ anokomɨa-a, mʉ de nʉ dʉ pɨ́ dabɨlɨ na asidi, amba lɨ kpála ɨnde aɨ mʉ agó lɨe, anɨ de pa pɨ mʉ me: ‹Ndai ma, dyudyo lɨmʉ ne akalanʉ.› Lɨ ndʉ okpála bhende yi ngazʉ ’he ne o-o hana, tsia ú mʉ me, mʉ ne ’ngbé kpála.
10 Pelo contrário, quando fores convidado, vai tomar o último lugar; para que, quando vier o que te convidou, te diga: Amigo, senta-te mais para cima. Ser-te-á isto uma honra diante de todos os mais convivas.
11 Padhá de, anga ɨ dʉ me kpála nde ngao lɨe ne abhʉ́lá-a, lɨ Ebhe kɵ́ anɨ ne kuto. Ɨ dʉ la me kpála nde ngao lɨe ne kuto-o, lɨ Ebhe ée anɨ ne abhʉ́lá.»
11 Pois todo o que se exalta será humilhado; e o que se humilha será exaltado.
12 Pɨpɨta-a, Yesu apa pɨ kpála ɨnde aɨ anɨ-e me: «Lɨ mʉ ɨ okpála ngʉ́ nazʉ ’he tulukpe, ɨ dʉ di-e tagolo-o, mo oɨ́ obɨ mʉ de. Mo oɨ́ ondaise mʉ de. Mo oɨ́ okpála na piga gba mʉ-o de. Mo oɨ́ la di okpála na tɨa ɨnde asɨlɨ kʉtɨ lɨngo mʉ-o de. Padhá de, anga ngauo-o, u ɨ́ di mʉ lɨ ’kpɨ́ koko, u tsia gíe ehe ɨnde mo omene e pɨ uo-o pɨ mʉ.
12 Disse também ao que o havia convidado: Quando deres um jantar ou uma ceia, não convides os teus amigos, nem teus irmãos, nem teus parentes, nem vizinhos ricos; para não suceder que eles, por sua vez, te convidem e sejas recompensado.
13 Engʉ́ bini, lɨ mʉ ɨ okpála bhʉ́ anokomɨa-a, ɨ obhʉlʉ ndɨbhɨlɨ. Ɨ okpála na eze. Ɨ obhende ne eze lɨ ’dhʉ o-o di ne obhende ɨ u ’kpɨ́ de ko.
13 Antes, ao dares um banquete, convida os pobres, os aleijados, os coxos e os cegos;
14 Mʉ mene mo-o, mʉ dʉ́ ne djalɨ, anga u tɨ da nagie ’he bini pɨ mʉ de. Ebhe agíe pɨ mʉ lɨ ’kpɨ́ lɨ okpála na ngbingbili-e azúku lɨe ko.»
14 e serás bem-aventurado, pelo fato de não terem eles com que recompensar-te; a tua recompensa, porém, tu a receberás na ressurreição dos justos.
15 U adje ’ngʉ́ bhomʉ-o lɨe, sʉka okpála ɨnde adʉ azʉ ’he bhʉ́ dabɨlɨ bini ne Yesu-o atsia apa pɨ anɨ me: «A ko djalɨ pɨ kpála ɨnde azʉ́ anokomɨa bhʉ́ Naʉ gba Ebhe-o !»
15 Ora, ouvindo tais palavras, um dos que estavam com ele à mesa, disse-lhe: Bem-aventurado aquele que comer pão no reino de Deus.
16 Do Yesu pɨ anɨ me: «Kpála bini amene ’ngbé anokomɨa. Anɨ atsia aɨ okpála bhelé ngánga.
16 Ele, porém, respondeu: Certo homem deu uma grande ceia e convidou muitos.
17 A akolo lɨe lɨ nedhɨnga nazʉ ’he-e, anɨ atsia atima kpála na kulu gba e ngʉ́ napa pɨ okpála ɨnde anɨ aɨ o-o me: ‹Ezʉ-o abhʉ, yi gógo.›
17 À hora da ceia, enviou o seu servo para avisar aos convidados: Vinde, porque tudo já está preparado.
18 Kpála ne kpála aholo ayo ka anɨ me anɨ mbu lɨ nɨ. Bhe na kalanʉ-o apa pɨ anɨ me: ‹Ma akala edyɨ, a ayo me ma nʉ natsitsia. Ma ayo ka mʉ me mbu lɨ ma.›
18 Não obstante, todos, à uma, começaram a escusar-se. Disse o primeiro: Comprei um campo e preciso ir vê-lo; rogo-te que me tenhas por escusado.
19 Koko apa pɨ anɨ me: ‹Ma akala obagala ndjɨkpa ngʉbula kulu na edyɨ. Ma adji nale uo. Ma ayo ka mʉ me mbu lɨ ma.›
19 Outro disse: Comprei cinco juntas de bois e vou experimentá-las; rogo-te que me tenhas por escusado.
20 Koko atsia apa matá me: ‹Ma aha ɵlɵ mbɨa ɨnde. Kaka-a, ma tɨ dá nanʉ-ʉ de.›
20 E outro disse: Casei-me e, por isso, não posso ir.
21 Kpála na kulu-o agie lɨe agba ngámá gba e-o. Anɨ atsia akpokpo ’ngʉ́ bhomʉ-o pɨ anɨ. Abhomʉ-o, ngámá-a aholo ake ’ngʉ́ lɨe. Anɨ atsia apa pɨ kpála na kulu gba e me: ‹Nʉ má gala bhʉ́ odaposo, di ne lɨ okpadjɨ. Ɨ obhʉlʉ ndɨbhɨlɨ. Ɨ okpála na eze. Ɨ obhende ɨ u ’kpɨ́ de, di ne obhende ne eze lɨ ’dhʉ o-o.›
21 Voltando o servo, tudo contou ao seu senhor. Então, irado, o dono da casa disse ao seu servo: Sai depressa para as ruas e becos da cidade e traze para aqui os pobres, os aleijados, os cegos e os coxos.
22 Pɨta nedhɨnga masudha-a, kpála na kulu ago, anɨ atsia apa me: ‹Ngámá, ma amene lɨ́lɨ gba mʉ-o amene. Engʉ́ bini, dabɨlɨ nga bha uu.›
22 Depois, lhe disse o servo: Senhor, feito está como mandaste, e ainda há lugar.
23 Abhomʉ-o, ngámá atsia apa pɨ kpála na kulu gba e me: ‹Nʉ lɨ okpadjɨ ’dyɨ, lɨngo oaga na edyɨ, mba okpála ne kpéke, amba etɨ gba ma-a bedhe bedhe.
23 Respondeu-lhe o senhor: Sai pelos caminhos e atalhos e obriga a todos a entrar, para que fique cheia a minha casa.
24 Padhá de, anga ma apa pɨ yi me, okpála ɨnde ma aɨ o kalanʉ-o, sʉka uo bini zʉ́ anokomɨa gba ma-a de!›»
24 Porque vos declaro que nenhum daqueles homens que foram convidados provará a minha ceia.
25 Ekpɨ́ koko-o, lɨ okpála bhelé adʉ adhʉkʉ lɨe bhʉ́ dabɨlɨ bini ne Yesu-o, anɨ adji bhʉ́la e lɨ pápá gba uo-o, anɨ atsia apa pɨ uo me:
25 Grandes multidões o acompanhavam, e ele, voltando-se, lhes disse:
26 «Kpála ɨnde akʉnda akpata ma-a, a ayo me anɨ yala ’dyɨ e ne ’hi e. Anɨ yala wala e ne ongɨsɨ gba e-o. Anɨ yala ondaise e na obhosɨbhosɨ, di ne obhende na olɨsɨlɨsɨ, amba anɨ yala belegʉ mʉkobho gba e makpe ko. Ɨ dʉ mo-o de-e, anɨ tɨ́ da nadʉ mʉkpata gba ma-a de.
26 Se alguém vem a mim e não aborrece a seu pai, e mãe, e mulher, e filhos, e irmãos, e irmãs e ainda a sua própria vida, não pode ser meu discípulo.
27 Kpála ɨnde ɨ kʉnda nabɨ kulusi gba e de-e, ɨnde ɨ kpata ma de-e, anɨ tɨ́ da nadʉ mʉkpata gba ma-a de.
27 E qualquer que não tomar a sua cruz e vier após mim não pode ser meu discípulo.
28 Ɨ dʉ me sʉka yi nde akʉnda nayiki ’ngbé ’tɨ-e, anɨ dʉ́ ngaɨza kuto. Anɨ tsia hólo nabhundja ngʉ́ nambɨla me tɨa ka nɨ bhelé ngʉ́ nandjia kulu ango-o.
28 Pois qual de vós, pretendendo construir uma torre, não se assenta primeiro para calcular a despesa e verificar se tem os meios para a concluir?
29 Ɨ dʉ mo-o de-e, anɨ o ’dhʉ ’tɨ-e, pɨpɨta anɨ tsia ndjia etɨ-e de-e, ndʉ okpála hana ɨnde aú-o, u hólo namʉ anɨ.
29 Para não suceder que, tendo lançado os alicerces e não a podendo acabar, todos os que a virem zombem dele,
30 U tsia dʉ́ apa me: ‹Yi tsia nga kpála ɨnde, anɨ akpo nako lita nayiki etɨ. Engʉ́ bini, anɨ ndjia de!›
30 dizendo: Este homem começou a construir e não pôde acabar.
31 A bhadi moko, ɨ dʉ me ’ngbé ngámá bini nde akʉnda nagʉ ’gʉ́ ne ’ngbé ngámá koko, anɨ dʉ́ ngaɨza kuto. Anɨ holo nabhundja ngʉ́ nambɨla me, ne okpála kutu ndjɨkpa-a, nɨ tɨ da nagʉ ’gʉ́ ne ’ngbé ngámá ɨnde ka e ne okpála kutu ndjɨkpa bhisi-o.
31 Ou qual é o rei que, indo para combater outro rei, não se assenta primeiro para calcular se com dez mil homens poderá enfrentar o que vem contra ele com vinte mil?
32 Ɨ dʉ mo-o de-e, anɨ tíma obhʉlʉ titima pɨ ’ngbé ngámá ango-o nedhɨnga anɨ nde nga bha lɨe tsutsu-o. Anɨ tsia yí anɨ me: ‹A ayo namene pɨ ngʉbula me egʉ́ adʉ́-ʉ de-e?›»
32 Caso contrário, estando o outro ainda longe, envia-lhe uma embaixada, pedindo condições de paz.
33 Abhomʉ-o, Yesu atsia apa matá me: «Sʉka yi bini tɨ da nadʉ mʉkpata gba ma-a de, ɨ dʉ me anɨ nde o ka ndʉ ’he gba e hana de ko.»
33 Assim, pois, todo aquele que dentre vós não renuncia a tudo quanto tem não pode ser meu discípulo.
34 «Ngʉtʉ ne bádha ’he. Engʉ́ bini, ɨ dʉ me kpokpo nde andjia bhʉ́bhʉ́ andjia, u tɨ́ da nagie matá kpokpo bhʉ́bhʉ́ ne nɨ?
34 O sal é certamente bom; caso, porém, se torne insípido, como restaurar-lhe o sabor?
35 A belegʉ ndjɨndjɨ ade ngʉ́ doto di ne ngʉ́ nalu ’zʉ. U bála bha ɨbili akilidjo. Kpála ɨnde ne ’dje ’dje ngʉ́ nadje ’kpɨ́-e, anɨ djedje!»
35 Nem presta para a terra, nem mesmo para o monturo; lançam-no fora. Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.