Mateus 27

MCP vs NVT

Sair da comparação
MCP
NVT Nova Versão Transformadora
1 Mán mələ̂m, ná nə́mə́ mpʉ́mán mpʉ́mán, milúlúú myâ ofada nə ocúmbá buud wâ lɔɔm bwə́ mú sá shwushwaga nə́ ndɛɛ́ bwə́ sámb nə́ Yésus mə́ jəlá nə yə.
1 De manhã cedo, os principais sacerdotes e líderes do povo se reuniram outra vez para planejar uma maneira de levar Jesus à morte.
2 Bwə́ mú wɔ́ɔlə nyə məŋkəda nə́ ndɛɛ́ bwə́ kə cwámbʉlə ŋgwə́mʉna Pilât.
2 Então o amarraram, o levaram e o entregaram a Pilatos, o governador romano.
3 Ja Yúdas muud nyə á kusha nə nyə yɛ́ mə́ dʉ́g nə́ bwə́ mə́ sámb nə́ Yésus mə́ jəlá nə yə yí, lâm í mú cɛy nyə cwû nə sɔ́ɔ́lʉ́gʉ́ nyə á sâ yí. A mú kə nə́ a kə́ nyiŋg mílúlúú myâ ofada nə ocúmbá buud misaŋ mí *mwaanɛ̂ məwûm mə́lɔ́ɔl myáŋ,
3 Quando Judas, que o havia traído, viu que Jesus tinha sido condenado à morte, encheu-se de remorso e devolveu as trinta moedas de prata aos principais sacerdotes e líderes do povo,
4 nyə nə bwo nə́: «Mə mə́ sə̂m nə kushálə nə muud njúl kú nə məbyaagʉlə.» Bwə́ mú cɨ nə nyə nə́: «Sə́ abíshɛ́. Wóó lə́sʉ́ ɔ́nɨ.»
4 dizendo: “Pequei, pois traí um homem inocente”. “Que nos importa?”, retrucaram eles. “Isso é problema seu.”
5 Yúdas mú shwu mwaanɛ̂ cínɔŋg shí *Mpáánzə́ Zɛmbî dɨ̂, a mú kyey kə kəl kwoolú cʉ́ŋʉ́d nə́ ndɛɛ́ yə.
5 Então Judas jogou as moedas de prata no templo, saiu e se enforcou.
6 Milúlúú myâ ofada mí mú wásʉlə mwaanɛ̂ wɔɔŋg, bwə́ nə́: «Mwaanɛ̂ ɛ́ga jɨ mwaanɛ̂ məcií. Í á jə́láyɛ́ nə́ sə́ wáág nyə maŋga á Mpáánzə́ Zɛmbî dɨ̂; məcɛ̧ɛ̧ mə́sʉ́ mə́ amágʉ́lə́yɛ́ ntɔ́.»
6 Os principais sacerdotes juntaram as moedas e disseram: “Não seria certo colocar este dinheiro no tesouro do templo, pois é dinheiro manchado de sangue”.
7 Bwə́ mú ka sá shwushwaga nə́ ndɛɛ́ bwə́ mú kə nə mwaanɛ̂ wɔɔŋg, kə kusə kʉ́l shí mə́ mɔɔl məmpɨɨ́, bwə́ sá kʉ́l shí jɔɔŋgʉ̂ baŋ mə́shwoŋ ójôŋ.
7 Então resolveram comprar o campo do oleiro e transformá-lo num cemitério para estrangeiros.
8 Sâ jɔɔŋgʉ̂ í á sá nə́ bwə́ dʉ́g jɔ̂w kʉ́l shí jɔɔŋg nə́ fambə́ mə́cií. Jínə́ dɔɔŋg dʉ́sə ná zə kumə múús.
8 Por isso, até hoje ele se chama Campo de Sangue.
9 Ntɔ́, sâ *múúd micúndə́ Zheremî nyə á cɨ yí í mú bwəma. Nəcé nyə á cɨ nə́:
9 Cumpriu-se, assim, a profecia de Jeremias que diz: “Tomaram as trinta peças de prata, preço pelo qual ele foi avaliado pelo povo de Israel,
10 Bwə́ mú kusə kʉ́l shí mə́ mɔɔl məmpɨɨ́ nə ndɨ̂,
10 e compraram o campo do oleiro, conforme o Senhor ordenou”.
11 Bwə́ á ka kə nə Yésus wə́ njwú-buud. Njwú-buud mú ŋgə jí nyə minjígá; a mú jí nyə nə́: «Ye wo jisə Njwû *Oyúdɛn?» Yésus nə nɛ́ nə́: «Wo mə́ cɨ ɔ́nɨ.»
11 Agora Jesus estava diante de Pilatos, o governador romano, que lhe perguntou: “Você é o rei dos judeus?”. Jesus respondeu: “É como você diz”.
12 Njɨ ja mílúlúú myâ ofada nə ocúmbá buud wâ lɔɔm bwə́ búgə Yésus lə́sʉ́ yí, Yésus kú bɛ̧sa.
12 No entanto, quando os principais sacerdotes e os líderes do povo fizeram acusações contra ele, Jesus permaneceu calado.
13 Ntɔ́ Pilât mú jí nyə nə́: «Ye wo aŋgɛ̂ nə gwág isâ byɛ̂sh bwə́ ŋgə́ bwaagʉlə wo ínɨ?»
13 Então Pilatos perguntou: “Você não ouve essas acusações que fazem contra você?”.
14 Njɨ Yésus kú bɛ̧sa nə nyə tɔɔ sâ. Ŋgwə́mʉna mú bul káam.
14 Mas, para surpresa do governador, Jesus nada disse.
15 Ŋgwə́mʉna nyə á dʉ bə nə́, ja jɛ̂sh zâŋ nyísə́ yí, a bɨ́d mbwug ŋgwûd, wɔɔŋg lɔɔm í ámə gwáámb nyə yí.
15 A cada ano, durante a festa da Páscoa, era costume do governador libertar um prisioneiro, qualquer um que a multidão escolhesse.
16 Bwə́ á ka bə nə wúl mbʉ́mbɛ́n mbwug nə jínə́ nə́ Barábas.
16 Nesse ano, havia um prisioneiro, famoso por sua maldade, chamado Barrabás.
17 Nda búúd bwə́ á bə sɛɛŋgyá nə́, Pilât mú jí bwo nə́: «Mə bɨ́dʉ́g bɨ́ wáyɛ́ mbwug? Ye Barábas, ye Yésus jɨ́ nə jínə́ nə́ *Krîst yɛ́?»
17 Quando a multidão se reuniu diante de Pilatos naquela manhã, ele perguntou: “Quem vocês querem que eu solte: Barrabás ou Jesus, chamado Cristo?”.
18 Pilât nyə a jí ntɔ́ nəcé nyə á bwey mpu nə́ bwə́ ŋgə kusha nə Yésus zhíŋʉ́d.
18 Pois ele sabia muito bem que os líderes religiosos judeus tinham prendido Jesus por inveja.
19 Ja Pilât nyə á bə a njúl jiya mílə́sʉ́ jéd a ŋgə́ lás lə́sʉ́ mə́ Yésus nɨ, mudá yé nyə á ntɨ nyə məcwama nə́: «Wo kú tɛ́ɛ́d nyíi lə́sʉ́ nɨɨ́d. Muud ɛ́nɛ jɨ tʉ́təlí muud. Mə mə́ bul wádʉga nə ntamə́ nyɛ́ búlú gaád.»
19 Nesse momento, enquanto Pilatos estava sentado no tribunal, sua esposa lhe mandou o seguinte recado: “Deixe esse homem inocente em paz. Na noite passada, tive um sonho a respeito dele e fiquei muito perturbada”.
20 Milúlúú myâ ofada nə ocúmbá buud wâ lɔɔm bâŋ bwə́ mə́ shîn bwey cwîny lɔɔm nə́ bwə́ gwáámbʉ́g Barábas, Yésus yə́g.
20 Enquanto isso, os principais sacerdotes e os líderes do povo convenceram a multidão a pedir que Barrabás fosse solto e Jesus executado.
21 Ŋgwə́mʉna mú lás, nyə nə́: «Búud obá ógad, mə bɨ́dʉ́g bɨ́ nyáyɛ́?» Bwə́ nə́: «Barábas.»
21 Então o governador perguntou outra vez: “Qual dos dois vocês querem que eu lhes solte?”. A multidão gritou em resposta: “Barrabás!”.
22 Pilât mú jí nə́: «Ká Yésus jɨ́ nə jínə́ nə́ Krîst ɛ́ga nyɛ, mə sáág nyə ntʉdɛlɛ?» Bɛ̂sh bwə́ mú cɨ nə́: «Bwə́ bwámbʉləg nyə kwolós dɨ̂.»
22 Pilatos perguntou: “E o que farei com Jesus, chamado Cristo?”. “Crucifique-o!”, gritou a multidão.
23 Ŋgwə́mʉna mú jí nə́: «Dáyɛ́ bɔ̂w á mə́ sá yí?» Bwə́ mú kɨ̂m gwɔ́w gwɔ̂w nə́: «Bwə́ bwámbʉləg nyə kwolós dɨ̂.»
23 “Por quê?”, quis saber Pilatos. “Que crime ele cometeu?” Mas a multidão gritou ainda mais alto: “Crucifique-o!”.
24 Pilât mú dʉ́g nə́ nyə e tɛɛm wá nadâ, sâ í ábʉ́lɛ́ cɛ́nd, icucu í é ŋgə yáág yáágʉ́g. A mú ka ŋwa mə́júwó, zə gusa məbwə̂ mísh mə́ búúdʉd, nyə nə́: «Muud ɛ́ga cugɛ́ nə məbyaagʉlə, shwɨy dɛ́ í adʉ́gɛ́ mə. Í dʉ́g bɨ̂.»
24 Pilatos viu que de nada adiantava insistir e que um tumulto se iniciava. Assim, mandou buscar uma bacia com água, lavou as mãos diante da multidão e disse: “Estou inocente do sangue deste homem. A responsabilidade é de vocês”.
25 Buud bɛ̂sh bwə́ mú magʉlə nə́: «Ŋkwaal á shwɨy dɛ́ bə́g nə sə́, kala nə bwân bʉ́sʉ́.»
25 Todo o povo gritou em resposta: “Que nós e nossos descendentes sejamos responsabilizados pela morte dele!”.
26 Pilât mú bɨ́d bwo Barábas. A mú sá nə́ bwə́ fyámʉ́sə́g Yésus milwóŋ nə́ ndɛɛ́ a mú yə bwo nyə nə́ bwə́ kə́g bwambʉlə nyə kwolós dɨ̂.
26 Então Pilatos lhes soltou Barrabás. E, depois de mandar açoitar Jesus, entregou-o para ser crucificado.
27 Ozɨmbɨ ɔ ŋgwə́mʉna bwə́ mú ka kə nə Yésus luŋ mə ŋgwə́mʉna. Bwə́ mú jɔ̂w ózɨmbɨ bɛ̂sh bwə́ zə sɛɛŋgya cínɔŋg.Ozɨmbɨ wâ Róma|src="hk00197c.tif" size="col" copy="Horace Knowles" ref="27.27"
27 Alguns dos soldados do governador levaram Jesus ao quartel e chamaram todo o regimento.
28 Bwə́ mú yîl nyə mikáándə́, bwə́ bwééd nyə fwámɛ́ jud átɨ́tɨɨ̂.
28 Tiraram as roupas de Jesus e puseram nele um manto vermelho.
29 Bwə́ mú ŋwa isâ yâ məgwaagʉlə́, bwə́ lwɔ̧́ *tûm gúmə́ nə́ ndɛɛ́ jil nyə lúúd, bwə́ wá nyə kʉ́l mbwu mbwə̂ məncwúmʉ́d. Bwə́ ka zə ŋgə kúd nyə məbwóŋ, ŋgə cágʉlə nyə, ŋgə cɨ nə nyə nə́: «Yé Njwû *Oyúdɛn, sə́ ŋgə báág nə wo.»
29 Teceram uma coroa de espinhos e a colocaram em sua cabeça. Em sua mão direita, puseram um caniço, como se fosse um cetro. Ajoelhavam-se diante dele e zombavam: “Salve, rei dos judeus!”.
30 Bwə́ mú sɛy nyə məntənd, bwə́ ŋwa kʉ́l mbwu, dʉ nyífə nyə lúúd.
30 Cuspiam nele, tomavam-lhe o caniço da mão e com ele batiam em sua cabeça.
31 Ja bwə́ á ka shîn cágʉlə nyə ntʉ́nɨ yí, bwə́ á ka yîl nyə jud átɨ́tɨɨ̂, bwə́ bwééd nyə mikáándə́ myɛ́, bwə́ mú kə nə nyə kə́lə bwambʉlə nyə kwolós dɨ̂.
31 Quando se cansaram de zombar dele, tiraram o manto e o vestiram novamente com suas roupas. Então o levaram para ser crucificado.
32 Bwə́ ŋgə́ wú nə nyə ŋgwə́la ntʉ́nɨ, bwə́ mú bwəma nə ŋgwɔ́l múúd á Sirɛ̂n nə jínə́ nə́ Shímun. Ozɨmbɨ bwə́ mú yɨ́ɨ́mbʉli nyə nə́ a ŋkɛ́nyʉ́g Yésus kwolós.
32 No caminho, encontraram um homem chamado Simão, de Cirene, e os soldados o obrigaram a carregar a cruz.
33 Bwə́ mú kə kumə kʉ́l bwə́ dʉ jɔ̂w nə́ Golgota yí. Jínə́ dɔɔŋg í kə́ nə́ «kʉ́l á bwundú lúu».
33 Então saíram para um lugar chamado Gólgota (que quer dizer “Lugar da Caveira”).
34 Bwə́ mú ŋgulal nyə wáan fʉlá nə wúl myámbə́ í njúl ŋkí gwul. Njɨ nyə á kag gwo yí, a mú ban nə́ nyə aŋgúlɛ́.
34 Os soldados lhe deram para beber vinho misturado com fel, mas, quando Jesus o provou, recusou-se a beber.
35 Bwə́ mú bwambʉlə nyə kwolós dɨ́, bwə́ mú wusə mpaambə́ nə́ bwə́ kawʉla míkáándə́ myɛ́.
35 Depois de pregá-lo na cruz, os soldados tiraram sortes para dividir suas roupas.
36 Bwə́ músə ka ji shí dʉ nyɛ́ɛlə nyə.
36 Então, sentaram-se em redor e montaram guarda.
37 Shú nə́ buud bwə́ mpúg cwoomb bwə́ gwú nyə nə ndɨ́ yí, bwə́ á cilə, bwə́ bwambʉlə nyə́dɨ́ lúú dɨ́ gwɔ̂w nə́: «Muud ɛ́ga wə́ Yésus, Njwû Oyúdɛn».
37 Acima de sua cabeça estava presa uma tabuleta com a acusação feita contra ele: “Este é Jesus, o Rei dos judeus”.
38 Bwə́ á bwambʉlə bə́nɔ̂ŋ izhilʉŋgaanə́ íbá, jíga nyə́dɨ́ mbwə̂ məncwûm, jíga mbwə̂ məkɔ́ɔ́l.
38 Dois criminosos foram crucificados com ele, um à sua direita e outro à sua esquerda.
39 Buud bwə́ á ŋgə cɔ̧́ cínɔŋg wá bwə́ á ŋgə lwîy nyə bwə́ ŋgə́ sagʉsə milúu nə məzhwámá,
39 O povo que passava por ali gritava insultos e sacudia a cabeça, em zombaria:
40 bwə́ ŋgə́ lás nə nyə nə́: «Wɛɛ muud jɨ nə ŋkul búgə *Mpáánzə́ Zɛmbî nə́ ndɛɛ́ wo kwo sá njɨ mwɔ́w mə́lɔ́ɔl shumə́lə nyúl yɛ́, cʉgʉg wómɛ́fwó na. Ŋkí wo jɨ *Mwân mə́ Zɛmbî, wúg na kwolós dɨ́ shulə shí.»
40 “Você disse que destruiria o templo e o reconstruiria em três dias. Pois bem, se é o Filho de Deus, salve a si mesmo e desça da cruz!”.
41 Milúlúú myâ ofada bə́nɔ̂ŋ *Oyɨ́ɨ́gʉli ɔ́ mə́cɛ̧ɛ̧ nə ocúmbá buud bwə́ mú nə́mə́ ŋgə cágʉlə nyə, bwə́ ŋgə́ cɨ nə́:
41 Os principais sacerdotes, os mestres da lei e os líderes do povo também zombavam de Jesus.
42 «Nyə á dʉ cʉg buud oshús, njɨ a káád cʉgʉ́lə nyə́mɛ́fwó. Ŋkí a jɨ Njwú-buud á *Izʉrəyɛ̂l, a shúləg na kwolós dɨ́ sə́ búgʉ́lág nyə.
42 “Salvou os outros, mas não pode salvar a si mesmo!”, diziam. “Quer dizer que ele é o rei de Israel? Que desça da cruz agora mesmo e creremos nele!
43 Nyə a shîn shwu nyúul nə́ Zɛmbî jɨ nə nyə, a dʉ nə́mə́ cɨ nə́: “Mə jɨ Mwân mə́ Zɛmbî”. Ntɔ́, ŋkí Zɛmbî mə́ cɛɛl nyə, a cʉ́gʉg nyə ja gaád.»
43 Ele confiou em Deus, então que Deus o salve agora, se quiser. Pois ele disse: ‘Eu sou o Filho de Deus’.”
44 Tɛɛm bə ízhilʉŋgaanə́ bə́nɔ́ŋ bwə́ á bə íkwolós dɨ́ yí, í á ŋgə nə́mə́ lwîy nyə.
44 Até os criminosos que tinham sido crucificados com ele o insultavam da mesma forma.
45 Yídʉ́gʉ́ í á ka shila shí nyɛ̂sh nə́ ŋkwed, tɛ́ɛ́d tɔ́lɔ́g dɨ́ kə wɔ́ɔ́s mə́wəla məlɔ́ɔl mâ mpwó-kugʉ́.
45 Ao meio-dia, desceu sobre toda a terra uma escuridão que durou três horas.
46 Ŋgɛɛ́ mə́wəla məlɔ́ɔl dɨ́, Yésus músə kɨ̂m nə ŋkulû nə́: «Eli, Eli, lemá sabakʉtáni?» Ntɔ́ mə́ kə́ nə́: «Zɛmbî waam, Zɛmbî waam, wó myaas mə nə́ jɨ?»
46 Por volta das três da tarde, Jesus clamou em alta voz: “ Eli, Eli, lamá sabactâni ?”, que quer dizer: “Meu Deus, meu Deus, por que me abandonaste?”.
47 Ja bɔ́ɔ́l búúd bwə́ á bə cínɔŋg wá bwə́ á gwág ntɔ́ yí, bwə́ nə́: «A ŋgə jɔ̂w Eli.»
47 Alguns dos que estavam ali pensaram que ele chamava o profeta Elias.
48 Ŋgwɔ́l múúd wáŋ mú tɨ́ kʉ́lə́ kə ŋwa eponzh juwo mə́lwəg mə́ ábibyɛnzhʉ̂ dɨ́, a fɛɛn gwo lɨ́ɨ́ mbwu dɨ́, a kə dásʉlə Yésus nə́ a ŋgúlʉg.
48 Um deles correu, ensopou uma esponja com vinagre e a ergueu num caniço para que ele bebesse.
49 Bɔ́ɔ́lʉ́gá búúd bwə́ mú cɨ nə́: «Bwándʉ́g, sə́ fwóg dʉ́g ŋkí Eli nyə é zə cʉg nyə.»
49 Os outros, porém, disseram: “Esperem! Vamos ver se Elias vem salvá-lo”.
50 Ja jɔɔŋgʉ̂, Yésus mú nyiŋgə kɨ̂m nə ŋkulû nə́ ndɛɛ́ a mú nyiŋg kənd *jîm jé wə́ Zɛmbî.
50 Então Jesus clamou em alta voz novamente e entregou seu espírito.
51 Seegya nə́ məmá *sanda í á dʉ kalʉwo *Mpáánzə́ Zɛmbî yí í mú sɛɛl tʉ́tám nə́ cáŋ wú gwɔ̂w wɔ́ɔ́s shí. Shí í mú ntaŋʉsa, məkwóógʉ́ mə́ ŋgə́ sɛɛl.
51 Naquele momento, a cortina do santuário do templo se rasgou em duas partes, de cima até embaixo. A terra estremeceu, rochas se partiram
52 Məshwoŋ mə́ mú ŋgə bâŋ; bɔ́ɔ́l zhwog buud bwə́ á yə bwə́ njúl buud ɔ́ Zɛmbî wá mimbimbə myáŋ mí mú gwûm.
52 e sepulturas se abriram. Muitos do povo santo que haviam morrido ressuscitaram.
53 Bwə́ mú wú mə́shwoŋ máŋʉ́d nə́ ndɛɛ́, ja Yésus nyə á gwûm yí, bwə́ mú kə nyíi Yurʉ́səlɛm, ŋgwə́la mə́ Zɛmbî. Ncúlyá buud bwə́ á dʉ́g bwo.
53 Saíram do cemitério depois da ressurreição de Jesus, entraram na cidade santa de Jerusalém e apareceram a muita gente.
54 Ja lúlúú ízɨmbɨ nə bɔɔŋg bə́nɔ́ŋ bwə́ á ŋgə nyɛ́ɛlə Yésus wá bwə́ mə́ dʉ́g nda shí í mə́ ntaŋʉsa nə́, nə sâ jɛ̂sh í mə́ sɨ̂y yí, bwə́ mú bə nə iŋkuŋkúúnd, bwə́ mú lás nə́: «Bʉ́bə́lɛ́, muud ɛ́ga nyə á bə Mwân mə́ Zɛmbî».
54 O oficial romano e os outros soldados que vigiavam Jesus ficaram aterrorizados com o terremoto e com tudo que havia acontecido, e disseram: “Este homem era verdadeiramente o Filho de Deus!”.
55 Bɔ́ɔ́lʉ́gá búdá ŋkí bulya bwə́ á bə cínɔŋg bwə́ tə́l shwóg-shwóg ka dʉ dʉ́g. Budá bɔɔŋg bwə́ á ŋgə bɛ̧ Yésus tɛ́ Galilê, bwə́ ŋgə́ sɛ̂y nə nyə.
55 Muitas mulheres que tinham vindo da Galileia com Jesus para servi-lo olhavam de longe.
56 Nə Maríya á Magʉdála, nə Maríya nyɔ́ɔ́ŋgʉ̂ mə Zhâk bá Yósɛb, nə nyɔɔŋgʉ́ mə bwân ɔ́ Zhébedé bwə́ á bə gwooŋg búdá bɔɔŋg dɨ̂.
56 Entre elas estavam Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago e José, e a mãe dos filhos de Zebedeu.
57 Ja kugʉ́ í á bii shí yí, ŋgwɔ́l múúd nə jínə́ nə́ Yósɛb, a njúl bíg múúd á Arimatê músə zə wɔ́ɔ́s. Nyə á bə nə́mə́ *mpwíín mə Yésus.
57 Ao entardecer, José, um homem rico de Arimateia que tinha se tornado seguidor de Jesus,
58 Nyə á ka kə wə́ Pilât, kə jî nyə nə́ á cɛɛl ŋwa mbimbə mə Yésus. Pilât mú lwâm búúd, bwə́ kə yə nyə wə.
58 foi a Pilatos e pediu o corpo de Jesus. Pilatos ordenou que lhe entregassem o corpo.
59 Yósɛb mú ŋwa mbimbə mə Yésus, a músə fʉ́lə wə ndómbó ágúgwáan dɨ̂,
59 José tomou o corpo e o envolveu num lençol limpo, feito de linho,
60 nə́ ndɛɛ́ a mú kə dʉl shwoŋ ágúgwáan nyə á sá nə́ bwə́ bwágʉləg kwóógʉ́d shú dɛ́ nyəmɛ́fwó yí. A mú bíŋgal məma kwóógʉ́, juwal shwoŋ nə́ ndɛɛ́ a músə kyey.
60 e o colocou num túmulo novo, de sua propriedade, escavado na rocha. Então rolou uma grande pedra na entrada do túmulo e foi embora.
61 Maríya á Magʉdála nə gúlʉ́gá Maríya bwə́ á bə bwə́ njúl cínɔŋg nə́ bɛɛndyá nə shwoŋ.
61 Maria Madalena e a outra Maria estavam ali, sentadas em frente ao túmulo.
62 Mán mələ̂m á mpʉ́sə jwɔ̂w bwə́ dʉ kwəmʉsa Sábaad yí, milúlúú myâ ofada nə *Ofarizyɛ̂ŋ bwə́ á kə wə́ Pilât sámbá
62 No dia seguinte, no sábado, os principais sacerdotes e os fariseus foram a Pilatos
63 kə cɨ nə nyə nə́: «Mása e, sə́ mə́ kə tə́dʉga nə́ muud məshɨɨgâ ɛ́nɛ nyə á dʉ cɨ ja nyə á dʉ ná cʉgə yí nə́: “Mə bá gwûm mpʉ́sə mwɔ̂w mə́lɔ́ɔl”.
63 e disseram: “Senhor, lembramos que, quando ainda vivia, aquele mentiroso disse: ‘Depois de três dias ressuscitarei’.
64 Cɨɨ́g nə́ buud bwə́ kə́g baagʉsə shwoŋ kə wɔ́ɔ́s jwɔ̂w álɛ́ɛl, *ompwíín bɛ́ bwə́ á bá kə júwo mbimbə nə́ ndɛɛ́ bwə́ kə jaaw búúd nə́: “A mə́ gwûm”; mâŋ mə́shɨɨgâ mə́ á bá bul ntɔ̧ mə́ ashúshwóógʉ́.»
64 Por isso, pedimos que lacre o túmulo até o terceiro dia. Isso impedirá que seus discípulos roubem o corpo e depois digam a todos que ele ressuscitou. Se isso acontecer, estaremos em pior situação que antes”.
65 Pilât mú cɨ nə bwo nə́: «Ozɨmbɨ wə́ ɔ́nɨ. Ŋwagá bwo, bɨ kə́g baagʉsə shwoŋ nda bɨ́ mə́ dʉ́g nə́.»
65 Pilatos respondeu: “Levem soldados e guardem o túmulo como acharem melhor”.
66 Bwə́ mú kə kwambʉlə mbaagʉsə á shwoŋ; bwə́ wá mə́yɨɨgyé máŋ kwóógʉ́ í á bə mpu shwoŋ dɨ́ yí, bwə́ tə̂l ózɨmbɨ tâŋ nda isándə́lé nə́ bwə́ mpúg ŋgə dʉ́g.
66 Então eles lacraram o túmulo e puseram guardas para protegê-lo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra