Marcos 3

MCP vs ARA

Sair da comparação
MCP
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Yésus mú nyiŋgə kə nyíi *mpáánzə́ mínjɨ́ɨ́gʉ́lá. Ŋgwɔ́l múúd nyə á bə cínɔŋg nə mbwə̂ í mə́ shîn shwáámb.
1 De novo, entrou Jesus na sinagoga e estava ali um homem que tinha ressequida uma das mãos.
2 Bɔ́ɔ́lʉ́gá búúd bwə́ á bə nə́mə́ cínɔŋg, bwə́ ŋgə́ fáf nə́ ka Yésus nyə é lwag múúd wɔɔŋgʉ̂ jwɔ̂w lʉ́ Sábaad. Nyə ká sá ntɔ́, bwə́ kə shwə́man nyə.
2 E estavam observando a Jesus para ver se o curaria em dia de sábado, a fim de o acusarem.
3 Ntɔ́ Yésus mú zə cɨ nə muud á mbwə̂ shwáámbʉ́lə nə́: «Tɔ́wʉ́g tʉ́təlí na tâm buud!»
3 E disse Jesus ao homem da mão ressequida: Vem para o meio!
4 Yésus mú jí búúd bwə́ á bə mpáánzə́ wá nə́: «Məcɛ̧ɛ̧ mə́shé mə́ magʉlə nə́ jɨ́ í sɨ́yʉ́g jwɔ̂w lʉ́ Sábaad? Ye nə́ sə́ sáág mənywa, ye nə́ sə́ sáág məbɔ̂w, ye nə́ sə́ cʉ́gʉg buud, ye sə́ gwúg?» Bɛ̂sh bwə́ mú ji nə́ kufʉg!
4 Então, lhes perguntou: É lícito nos sábados fazer o bem ou fazer o mal? Salvar a vida ou tirá-la? Mas eles ficaram em silêncio.
5 A mú ciŋg mpwóómbʉ́ ŋgə dʉ́g bɛ̂sh nyə́dɨ́ mə́koogʉ́, nə mpimbə nəcé nyə a dʉ́g nə́ bʉ́sə ŋkí lal milúu. A mú cɨ nə muud á shwáámbʉ́lə mbwə̂ nə́: «Kwéégʉ́g mbwə̂.» A mú kwéég mbwə̂, í mú bə mpwogɛ́.
5 Olhando-os ao redor, indignado e condoído com a dureza do seu coração, disse ao homem: Estende a mão. Estendeu-a, e a mão lhe foi restaurada.
6 Ofarizyɛ̂ŋ bə́nɔ̂ŋ buud wâ gwooŋg í á dʉ ságʉsə ijwûga í Herod yí, bwə́ mú ntâg wɔ́ɔ́s tɔ́ɔ́n, kə sá shwushwaga, sɔ̧́lə zhɨ́ɨ́ nə́ bwə́ cɛ̧ɛ̧lə Yésus shwɨy.
6 Retirando-se os fariseus, conspiravam logo com os herodianos, contra ele, em como lhe tirariam a vida.
7 Yésus bə́nɔ̂ŋ *ómpwíín bɛ́ bwə́ mú wú cínɔŋg, kə mâŋ, buud bwə́ ŋgə́ bɛ̧ nyə áncuncuma. Bʉ́ga wú shí á Galilê, bɔ́ɔ́lʉ́gá wú shí á Yudéa,
7 Retirou-se Jesus com os seus discípulos para os lados do mar. Seguia-o da Galileia uma grande multidão. Também da Judeia,
8 bʉ́ga wú ŋgɛɛ́ ŋgwə́la Yurʉ́səlɛm, bɔ́ɔ́lʉ́gá wú lɔɔm Idume, bɔ́ɔ́lʉ́gá wú cíndú Zhurdɛ̧̂, bɔ́ɔ́lʉ́gá wú kúnə́-kúnə nə miŋgwə́la myâ Tir nə Sidon. Buud bɔɔŋgʉ́ bwə́ á ŋgə bɛ̧ nyə áncuncuma ntɔ́ nəcé bwə́ á ŋgə gwág isâ byɛ̂sh nyə á ŋgə sâ yí.
8 de Jerusalém, da Idumeia, dalém do Jordão e dos arredores de Tiro e de Sidom uma grande multidão, sabendo quantas coisas Jesus fazia, veio ter com ele.
9 Nyə a ka cɨ nə ompwíín nə́ bwə́ bwɨ́ɨ́gʉ́g nyə ŋkúmba bíbyɔ́ɔ́l, nyə é dʉ ji cínɔŋg cwû ncúlyá buud ɔ́nɨ bwə́ nda shúsə nyə.
9 Então, recomendou a seus discípulos que sempre lhe tivessem pronto um barquinho, por causa da multidão, a fim de não o comprimirem.
10 Nəcé í á dʉ bə nə́, nda nyə á dʉ lwag zhwog buud nə́, buud bɛ̂sh bwə́ á bə nə məbwas wá bwə́ á ŋgə shwɔ̧ nə bwə́ kúnyá nə nyə.
10 Pois curava a muitos, de modo que todos os que padeciam de qualquer enfermidade se arrojavam a ele para o tocar.
11 Bɔ́w-bɔ̂w míshíshim mí á ka dʉ́g Yésus, mí mú kə wusə mə́nyúúl nyə́dɨ́ shí mə́kuú, mí ŋgə́ kɨ̂m nə́: «Wo wə́ Mwân mə́ Zɛmbî.»
11 Também os espíritos imundos, quando o viam, prostravam-se diante dele e exclamavam: Tu és o Filho de Deus!
12 Njɨ Yésus mú mpu báásʉlə myə nə́ mí kú bwɛlɛ sá nə́ buud bwə́ mpúg mbii váál múúd á jísə́ yí.
12 Mas Jesus lhes advertia severamente que o não expusessem à publicidade.
13 Yésus mú wú na, kə bád mbʉ́mbʉ́ŋʉ́d. A mú jɔ̂w búúd nyə á cɛɛl wá. Bwə́ mú kə nyə́dɨ́.
13 Depois, subiu ao monte e chamou os que ele mesmo quis, e vieram para junto dele.
14 A mú fɛ́ɛ́sh búúd wûm nə óbá, gwiid bwo nə́ *buud ɔ lwámá bɛ́, nə́ bwə́ dʉ nə́mə́ bə nyə́dɨ́ koogʉ́, a dʉ kənd bwo kə dʉ cúndə Jɔ̧jɔ̧ Kɛ́ɛ́l.
14 Então, designou doze para estarem com ele e para os enviar a pregar
15 A mú nə́mə́ yə bwo ŋkul nə́ bwə́ kə́g ŋgə yîl buud məjamb.
15 e a exercer a autoridade de expelir demônios.
16 Nyə a fɛ́ɛ́sh bwo ntʉ́ga: a fɛ́ɛ́sh Shímun, a mú gwiid nyə nə́ Pyɛ̂r,
16 Eis os doze que designou: Simão, a quem acrescentou o nome de Pedro;
17 a fɛ́ɛ́sh Zhâk, bá mínyɔŋʉ̂ yé, Yuánɛs, bwân ɔ́ Zhébedé, a mú gwiid bwo nə́ «Bowanɛrgɛs», ntɔ́ mə́ kə́ nə́ «Bwân ɔ́ Ŋkɛ̂l Mpú»,
17 Tiago, filho de Zebedeu, e João, seu irmão, aos quais deu o nome de Boanerges, que quer dizer: filhos do trovão;
18 a fɛ́ɛ́sh nə́mə́ Andrê bə́nɔ̂ŋ Fílíp nə Batəlʉmî, nə Matiyô bə́nɔ̂ŋ Tómas nə Zhâk, mwân mə́ Alfê, nə́ Tadê nə Shímun muud nyə á bə «Kambʉlɛ lɔɔm» yɛ́,
18 André, Filipe, Bartolomeu, Mateus, Tomé, Tiago, filho de Alfeu, Tadeu, Simão, o Zelote,
19 ka zə kɛɛl Yúdas Iskariyôt, muud nyə á kusha nə Yésus yɛ́.
19 e Judas Iscariotes, que foi quem o traiu.
20 Mpʉ́sə na, Yésus mú nyiŋgə kə njɔ́w. Buud bwə́ á bə áncuncuma wá bwə́ mú zə sɛɛŋgya cínɔŋg mbií á nə́ bə́nɔ̂ŋ *ompwíín bɛ́ bwə́ á shígɛ́ bə nə baan nə́ bwə́ də́g.
20 Então, ele foi para casa. Não obstante, a multidão afluiu de novo, de tal modo que nem podiam comer.
21 Njɔ́w búúd yé í mú gwág sâ jɔɔŋgʉ̂. Bwə́ mú zə nə́ bwə́ zə́ ŋwa nyə nə ŋkul, nəcé bwə́ á ŋgə cɨ nə́: «Lúu í cugɛ́ ná nyə mpwogɛ́.»
21 E, quando os parentes de Jesus ouviram isto, saíram para o prender; porque diziam: Está fora de si.
22 *Oyɨ́ɨ́gʉli ɔ́ mə́cɛ̧ɛ̧ bwə́ á ka shulə wú Yurʉ́səlɛm wá bwə́ mú ŋgə nyímbʉla bwə́mɛ́ nə bwə́mɛ́ nə́: «Bɛlʉzebul mə́ tɔ̂w nyə lúúd. A ŋgə yîl buud məjamb nə ŋkul mə́ Bɛlʉzebul wɔɔŋgʉ̂, njwû məjamb.»
22 Os escribas, que haviam descido de Jerusalém, diziam: Ele está possesso de Belzebu. E: É pelo maioral dos demônios que expele os demônios.
23 Yésus mú ka jɔ̂w bwo nə́ bwə́ shíshʉ́g nyə́dɨ́. Nyə mú lás nə bwo kaanə́d. Nyə nə́: «Mbií wáyɛ́ *Sátan jɨ́ nə ŋkul wɨ́ɨ́ŋg Sátan yí?
23 Então, convocando-os Jesus, lhes disse, por meio de parábolas: Como pode Satanás expelir a Satanás?
24 Ŋkí buud ɔ dúl faan bwə́ bɔ́ɔ́g ŋgə lúmbʉli bwə́mɛ́ nə bwə́mɛ́, faan dɔɔŋg í ámpúyɛ́ ná tɔ̂w.
24 Se um reino estiver dividido contra si mesmo, tal reino não pode subsistir;
25 Búúd ɔ wúl njɔ́w bwə́ ká bɔ́ɔ́g ŋgə lúmbʉli bwə́mɛ́ nə bwə́mɛ́, njɔ́w búúd wɔɔŋg í ábʉ́lɛ́ bwey nə jímbʉ́lə.
25 se uma casa estiver dividida contra si mesma, tal casa não poderá subsistir.
26 Ŋkí Sátan mə́ yida nyiŋgə cuwo, ŋgə yîl nyəmɛ́fwó, a mə́ bɔ́ɔ́g wə́ nɨ, a cugɛ́ ná nə ŋkul tɔ̂w, a jɛ̧ɛ̧.
26 Se, pois, Satanás se levantou contra si mesmo e está dividido, não pode subsistir, mas perece.
27 Muud cúgɛ́ nə ŋkul nyíi njɔ́w mə́ ŋkuŋkúl, júwo nyə isâ byé, a kú fwo figə ŋkuŋkúl wɔɔŋg shí, wɔ́ɔlə nyə məŋkəda. Njɨ, á ká shîn wɔ́ɔlə nyə məŋkəda, a mú ka tɛɛm sha nyə njɔ́w.
27 Ninguém pode entrar na casa do valente para roubar-lhe os bens, sem primeiro amarrá-lo; e só então lhe saqueará a casa.
28 Bʉ́bə́lɛ́, mə́ jaaw bɨ́ nə́, *misə́m myɛ̂sh búúd bwə́ sá myá, nə bímbí lʉ́ *bwaasʉ́lə mpu dɛ̂sh bwə́ bá sá yí, í bá bə nə ijuugá.
28 Em verdade vos digo que tudo será perdoado aos filhos dos homens: os pecados e as blasfêmias que proferirem.
29 Njɨɨ, múúd yɛ̂sh mə bá kə nə bwaasʉ́lə mpu wə́ Ŋkɛ̧́ŋkɛ̧̂ Shíshim yɛ́, nyə abʉ́lɛ bwɛlɛ bə nə ijuugá. Nyɨ́nɨ múúd mə́ sá sə́m á kandʉgə kandʉgə.»
29 Mas aquele que blasfemar contra o Espírito Santo não tem perdão para sempre, visto que é réu de pecado eterno.
30 Yésus nyə á lás ntɔ́ nəcé bwə́ á ŋgə cɨ nə́: «A jɨ nə bɔ́w-bɔ̂w shíshim.»
30 Isto, porque diziam: Está possesso de um espírito imundo.
31 Nyɔɔŋgʉ́ mə Yésus bə́nɔ̂ŋ omínyɔŋʉ̂ bɛ́ bwə́ á ka jê, bwə́ mú tɔ̂w tɔ́ɔ́n, ka lwâm muud nə́ a kə́g jɔ̂w bwo Yésus.
31 Nisto, chegaram sua mãe e seus irmãos e, tendo ficado do lado de fora, mandaram chamá-lo.
32 Yésus nyə á ka bə mə́ŋkúmbə mə búúd dɨ́, bwə́ mú jaaw nyə nə́: «Nyɔɔŋgʉ́ woó bə́nɔ̂ŋ omínyɔŋʉ̂ bwô bɨ́ na tɔ́ɔ́n, bwə́ ŋgə sɔ̧́ wo.»
32 Muita gente estava assentada ao redor dele e lhe disseram: Olha, tua mãe, teus irmãos e irmãs estão lá fora à tua procura.
33 Yésus mú bɛ̧sa nə bwo, nyə nə́: «Nyɔɔŋgʉ́ waamə̂ wə́ zə? Omínyɔŋʉ̂ báamə́ wə́ ozə́?»
33 Então, ele lhes respondeu, dizendo: Quem é minha mãe e meus irmãos?
34 A mú kənd mísh dʉ́g búúd bwə́ á ŋgə lyɛ̧ nyə wá, nyə nə́: «Dʉgá, nyɔɔŋgʉ́ waamə́ nə omínyɔŋʉ̂ báamə́, bwə́ wə́ ɔ́ga!
34 E, correndo o olhar pelos que estavam assentados ao redor, disse: Eis minha mãe e meus irmãos.
35 Muud yɛ̂sh mə́ dʉ sá sâ Zɛmbî mə jɨ́ɨ yɛ́, nyə wə́ jɨ́ mínyɔŋʉ̂ waamə́, ŋkí kɔ́ɔ́l waamə́ ŋkí ntâg nyɔɔŋgʉ́ waamə̂.»
35 Portanto, qualquer que fizer a vontade de Deus, esse é meu irmão, irmã e mãe.

Ler em outra tradução

Comparar com outra