Lucas 1

MCP vs NVT

Sair da comparação
MCP
NVT Nova Versão Transformadora
1 Yé Tyofîl lwám múúd, zhwog buud bwə́ á mə́ ŋgə she cilə ŋkúmba lâŋ á isâ í á sɨ̂y wa sə́dɨ́ yí.
1 Muitos se propuseram a escrever uma narração dos acontecimentos que se cumpriram entre nós.
2 Bwə́ á ŋgə jaaw isâ nə́mə́ nda búúd bwə́ á dʉ́g byo tɛ́ɛ́d mə́tɛ́ɛ́dʉ́léd wá bwə́ á bwiiŋg sə́ nə́. Buud bɔɔŋgʉ́ wə́ bwə́ ŋgə́ sá isɛ́y í bwiiŋgʉ́lə mílə́sʉ́ mí Zɛmbî.
2 Usaram os relatos que nos foram transmitidos por aqueles que, desde o princípio, foram testemunhas oculares e servos da palavra.
3 Nə́ ndɛɛ́ mə mə́ ka nə́mə́ kwey nə́ mə́ jə́lá nə cilə wo isâ byɔɔŋgʉ̂ téégyá nda í á ŋgə sɨ̂y nə́. Mə zə́ cilə na mə mə́ fwo mpu wámbʉlə sʉ́sʉ́sá jɛ̂sh tɛ́ɛ́d mə́tɛ́ɛ́dʉ́léd.
3 Depois de investigar tudo detalhadamente desde o início, também decidi escrever-lhe um relato preciso, excelentíssimo Teófilo,
4 Mə́ jɨɨ nə́ wo mpúg nə́ minjɨ́ɨ́gʉ́lá wó á ŋwa myá mí bə́lɛ́ bə bʉ́bə́lɛ́.
4 para que tenha plena certeza de tudo que lhe foi ensinado.
5 Ŋgwɔ́l fada nyə á bə nə́ Zakarî ja Herod nyə á bə njwú-buud á Yudéa yí. Fada wɔɔŋgʉ̂ bə́nɔ̂ŋ Abiya wə́ bwə́ á bə jáŋ gwooŋg. Mudá yé nyə á bə nə́ Ilísabet, a njúl shilə bag ɔ Arɔɔn.
5 Quando Herodes era rei da Judeia, havia um sacerdote chamado Zacarias, que fazia parte do grupo sacerdotal de Abias. Sua esposa, Isabel, também pertencia à linhagem sacerdotal de Arão.
6 Bɛ̂sh obá nə mudûm nə mudá bwə́ á bə otʉ́təlí ɔ búúd mísh mə́ Zɛmbî dɨ̂, bwə́ dʉ́gə́ mpu sâ Zɛmbî məgwág, dʉ bɛ̧ ísâ byɛ̂sh Cwámba ŋgə́ cɨ nə́ í bə́g yí nə məcɛ̧ɛ̧ mɛ́ mɛ̂sh mbií á kú nə sâ á jumʉ́g.
6 Zacarias e Isabel eram justos aos olhos de Deus e obedeciam cuidadosamente a todos os mandamentos e estatutos do Senhor.
7 Njɨ bwə́ áshígɛ́ bə nə mwân nəcé Ilísabet nyə á bə kundú, bɛ̂sh obá bwə́ á bə ntâg bwə́ mú icwúcwúúl.
7 Não tinham filhos, pois Isabel era estéril, e ambos já estavam bem velhos.
8 Dúlʉ́gá jwɔ̂w dɨ ɨɨ́, Zakarî nyə á ŋgə sá isɛ́y í fada byé nda í á bə jwaŋga á gwooŋg jáŋ nə́.
8 Certo dia, Zacarias estava servindo diante de Deus no templo, pois seu grupo realizava o trabalho sacerdotal, conforme a escala.
9 Ofada bwə́ á dʉ wusə mpaambə́ nə́ bwə́ fɛ́ɛ́sh nyɔɔŋg kə́g nyíi *Mpáánzə́ Zɛmbî yɛ́. Bwə́ á ka nə́mə́ wusə jínɨ jaá, mpaambə́ mú fɛ́ɛ́sh Zakarî nə́ nyə wə́ kə́g nyíi kə jígal *cáá.Zakarî ŋgə sɛ̂y álatâr dɨ̂|src="lb00263b.tif" size="col" copy="Horace Knowles" ref="1.9"
9 Foi escolhido por sorteio, como era costume dos sacerdotes, para entrar no santuário do Senhor e queimar incenso.
10 Wəla lʉ jígálʉ́lə cáá nɨ dɨ, buud ɔ kúl búúd bɛ̂sh bwə́ á bə tɔ́ɔ́n bwə́ ŋgə́ jəgʉla nə Zɛmbî
10 Enquanto o incenso era queimado, uma grande multidão orava do lado de fora.
11 Ŋgwɔ́l *éŋgəles mə́ Yawé mú zə lwóya nyúúl wə́ Zakarî, zə tɔ̂w nyə ŋgɛɛ mbwə̂ məncwûm, *alatâr bwə́ dʉ jígal cáá yɛ́ dɨ́ koogʉ́.
11 Então um anjo do Senhor lhe apareceu, à direita do altar de incenso.
12 Mitə́dʉ́gá mí á búbulə Zakarî lúúd nə dʉ́gʉ́lə nyə á dʉ́g éŋgəles yí, a mú bul bə nə ifwaas.
12 Ao vê-lo, Zacarias ficou muito abalado e assustado.
13 Njɨ, éŋgəles mú cɨ nə nyə nə́: «Zakarî, kú bɛɛg fúndə, nəcé Zɛmbî mə́ ŋwa mə́jəgʉla mwô. Mudá woó mə bá byá wo mwámudûm, wo bá gwiid nyə nə́ Yuánɛs.
13 O anjo, porém, lhe disse: “Não tenha medo, Zacarias! Sua oração foi ouvida. Isabel, sua esposa, lhe dará um filho, e você o chamará João.
14 Wo bá bul kɔɔs nə məshusʉg, ncúlyá buud bwə́ bá nə́mə́ bə nə məshusʉg nə byɛ́lʉ́lə mwân wɔɔŋg mə bá byɛ̂l yí.
14 Você terá grande satisfação e alegria, e muitos se alegrarão com o nascimento do menino,
15 Nəcé a bá bə fwámɛ́ múúd mísh mə́ Zɛmbî dɨ̂. Nyə abʉ́lɛ́ bwɛlɛ́ ŋgul mə́lwəg kú ŋgul gúl sâ ányinyaanə̂. A bá bwey bə lwándʉ́lá nə Ŋkɛ̧́ŋkɛ̧̂ Shíshim a njúl ná mwɔ̧ mə nyɔ́ɔ́ŋgʉ́d.
15 pois ele será grande aos olhos do Senhor. Nunca tomará vinho nem outra bebida forte. Será cheio do Espírito Santo, antes mesmo de nascer.
16 A bá nə́mə́ sá nə́ bɔ́ɔ́l búúd wâ bag ɔ *Izʉrəyɛ̂l bwə́ nyíŋgəg zə wə́ Zɛmbî wáŋ Yawé.
16 Fará muitos israelitas voltarem ao Senhor, seu Deus.
17 A bá zə nə lâŋ mə́ Zɛmbî nə *shíshim nə ŋkul Eli nyə á bə nə ndɨ̂ yí. A bá zə sá ŋkwambʉlə mpə́dʉ́gá osɔ́ɔ́ŋgʉ́ bə́nɔ̂ŋ bwân. A bá nə́mə́ sá nə́ bɔɔŋg bwə́ á dʉ bə nə məlwə̂ wá bwə́ cɛ́ndʉ́g kuú njɔɔnd, bwə́ bə nə fʉg á otʉ́təlí ɔ búúd. Ntɔ́, a bá kwəmʉsa Cwámba kúl búúd í njúl nyə fwámɛ́ kwééshá.»
17 Será um homem com o espírito e o poder de Elias, e preparará o povo para a vinda do Senhor. Fará o coração dos pais voltar para seus filhos e levará os rebeldes a aceitarem a sabedoria dos justos”.
18 Zakarî mú cɨ nə éŋgəles nə́: «Mə músə cwúcwúúl, mudá waamə́ mə́ nə́mə́ jaas; mə e bá wámbʉlə sâ wó ŋgə́ cɨ nɨ ntʉdɛlɛ̂?»
18 Zacarias disse ao anjo: “Como posso ter certeza de que isso acontecerá? Já sou velho, e minha mulher também é de idade avançada”.
19 Eŋgəles mú bɛ̧sa nə nyə nə́: «Mə wə́ Gabryɛ̂l, mə jɨ mísh mə́ Zɛmbî dɨ̂, mə ŋgə sɛ̂y nə nyə. Nyə ámə ntɨ́ mə nə́ mə zə́g lésha nə wo, zə jaaw wo jɔ̧jɔ̧ mə́kə́l mə́nɨ.
19 O anjo respondeu: “Sou Gabriel, e estou sempre na presença de Deus. Foi ele quem me enviou para lhe trazer estas boas-novas.
20 Njɨ, nda wó mə́ ka bə kú *magʉlə íciyá byâm nə́, wo é bə fífî. Wo bá ji kú lás kə wɔ́ɔ́s jwɔ̂w ísâ mə́ ámə zə jaaw wo ínɨ í bá bwəma yí. Nəcé byáá í bá bwəma dáŋ wəlad.»
20 Agora, porém, você ficará mudo até os dias em que essas coisas acontecerão, pois não acreditou em minhas palavras, que se cumprirão no devido tempo”.
21 Í á bə na, kúl búúd jâŋ í ŋgə́ bwánd Zakarî. Buud bwə́ mú ŋgə káam nə́ a mə́ bul bwey nûŋ Mpáánzə́ Zɛmbî dɨ́ cwû.
21 Enquanto isso, o povo esperava Zacarias sair do santuário e se perguntava por que ele demorava tanto.
22 Ja Zakarî nyə á ka cúwo tɔ́ɔ́n yí, nyə á bə kú ná nə ŋkul mə lésha nə buud. Bwə́ mú mpu nə́ a shí dʉ́g gúl sâ nûŋ fúm á ci dɨ́. Nyə á ŋgə fufə njɨ məbwə̂. Nyə á shwal bə fífî.
22 Quando finalmente saiu, não conseguia falar com eles, e perceberam por seus gestos e seu silêncio que ele havia tido uma visão no santuário.
23 Ja nyə á shínal mɛ́ mwɔ̂w mə́ ísɛ́y yâ Mpáánzə́ Zɛmbî yí, nyə á ka nyiŋgə kə bwə́dɨ́.
23 Ao fim de seus dias de serviço no templo, Zacarias voltou para casa.
24 Fwála mú cɔ̧́, mudá yé Ilísabet músə bə nə bum. A mú shwaaw tâŋ oŋkwoond otɔ́ɔn kú lwóya nyúul, a ŋgə́ cɨ nə́:
24 Pouco tempo depois, sua esposa, Isabel, engravidou e não saiu de casa por cinco meses.
25 «Sâ Cwámba mə́ sá mə wə́ ga. A mə́ ntɨ mísh mɛ́ mə́dɨ́ zə yîl mə shwôn mə́ á bə nə ndɨ̂ búúd bâm dɨ́ yí.»
25 “Como o Senhor foi bom para mim em minha velhice!”, exclamou ela. “Tirou de mim a humilhação pública de não ter filhos!”
26 Ja bum mə́ wɔ́ɔ́s Ilísabet ŋkwoond saman dɨ́ yí, Zɛmbî mú kənd *éŋgəles Gabryɛ̂l ŋgwə́la á Galilê bwə́ dʉ jɔ̂w nə́ Nazarɛ̂t yí.
26 No sexto mês da gestação de Isabel, Deus enviou o anjo Gabriel a Nazaré, uma cidade da Galileia,
27 Nyə á kənd nyə nə́ a kə́g lésha nə ncwíyɛ̂ sás lʉ́ múdá í á bə wu nə́ Maríya yí. Sás dɔɔŋg í á bə nə cɛ̧ɛ̧lá bá nə Yósɛb, muud á bag ɔ *Dávid.
27 a uma virgem de nome Maria. Ela estava prometida em casamento a um homem chamado José, descendente do rei Davi.
28 Eŋgəles mú nyíi Maríya njɔ́w cɨ nə nyə nə́: «Mə báág nə wo, Yawé jɨ nə wo, a mə́ sá mpaam nə jɔ̧ lâm.»
28 Gabriel apareceu a ela e lhe disse: “Alegre-se, mulher favorecida! O Senhor está com você!”.
29 Iciyá ínɨ í mú sá Maríya mitə́dʉ́gá búbulə lúúd. A mú ŋgə jî lámʉ́d nə́ wâŋ mbií mə́bə́dá í kə́ nə́ jɨ.
29 Confusa, Maria tentou imaginar o que o anjo quis dizer.
30 Eŋgəles mú cɨ nə nyə nə́: «Maríya, kú bɛɛg fúndə. Nəcé wo mə́ bwəma nə ocúncɛ́sh ɔ́ Zɛmbî.
30 “Não tenha medo, Maria”, disse o anjo, “pois você encontrou favor diante de Deus.
31 Dʉgɨ́, wo zə́ bə nə bum, wo bá byá mwámudûm, wo gwiid nyə nə́ Yésus.
31 Ficará grávida e dará à luz um filho, e o chamará Jesus.
32 A bá bə fwámɛ́ múúd. Bwə́ bá dʉ jɔ̂w nyə nə́ *Mwân mə́ Zɛmbî a gwɔ́w-gwɔ̂w. Zɛmbî wúsʉ́ Yawé mə bá yə nyə ijwûga í mpáámbə́ jé Dávid.
32 Ele será grande, e será chamado Filho do Altíssimo. O Senhor Deus lhe dará o trono de seu antepassado Davi,
33 A bá jwú nə bag ɔ *Yákwab kandʉgə á kandʉgə, ijwûga byé í ábʉ́lɛ́ bə nə məshíné.»
33 e ele reinará sobre Israel para sempre; seu reino jamais terá fim!”
34 Maríya mú cɨ nə éŋgəles nə́: «Jâŋ í bá bə ntʉdɛlɛ́, mɛɛ kú fwo mpu múdûm?»
34 Maria perguntou ao anjo: “Como isso acontecerá? Eu sou virgem!”.
35 Eŋgəles mú bɛ̧sa nə nyə nə «Ŋkɛ̧́ŋkɛ̧̂ Shíshim mə bá zə wódɨ́, ŋkul mə́ Zɛmbî a gwɔ́w-gwɔ̂w í mú búdal wo nda gúgʉ́wá í dʉ búdal múúd nə́. Gwə́ wə́ í bá sá nə́ mwân wó bá byá yɛ́ mə́ bá bə fééshá, bwə́ dʉ jɔ̂w nyə nə́ Mwân mə́ Zɛmbî.
35 O anjo respondeu: “O Espírito Santo virá sobre você, e o poder do Altíssimo a cobrirá com sua sombra. Portanto, o bebê que vai nascer será santo, e será chamado Filho de Deus.
36 Dʉgɨ́, mbyɛ̂l wô Ilísabet mə́ zə bə nə bum ícwúúlʉ́d. A bá nə́mə́ byá mwámudûm. Nyə muud bwə́ á dʉ cɨ nə́ a jɨ kundú yɛ́, bum mú nyə ŋkwoond saman dɨ̂.
36 Além disso, sua parenta, Isabel, ficou grávida em idade avançada. As pessoas diziam que ela era estéril, mas ela concebeu um filho e está no sexto mês de gestação.
37 Mpug nə́ sâ cúgɛ́ nə ŋkul bwɛlɛ́ ntɔ̧ Zɛmbî.»
37 Pois nada é impossível para Deus”.
38 Maríya mú cɨ nə́: «Mə jɨ sɔ́ɔl məsáal mə Yawé. A sáág mə nda wó mə́ cɨ nə́.» Eŋgəles mú kyey.
38 Maria disse: “Sou serva do Senhor. Que aconteça comigo tudo que foi dito a meu respeito”. E o anjo a deixou.
39 Nə́mə́ fwála dɔɔŋgʉ́ dɨ, Maríya mú ŋwa zhɨ́ɨ́ lɛɛlʉ́lə kə ŋgwə́la á kɔ́ɔ́mb Yudéa jísə́ mímbʉ́ŋ mimbʉ́ŋ yí.
39 Alguns dias depois, Maria dirigiu-se apressadamente à região montanhosa da Judeia, à cidade
40 A mú kə nyíi Zakarî dɨ́ njɔ́w, bə́da Ilísabet.
40 onde Zacarias morava. Ela entrou na casa e saudou Isabel.
41 Ja Ilísabet nyə á gwág məbə́dá mə́ Maríya yí, mwân nyə á lugʉsa nyə mwɔ̧̂ dɨ̂, Ilísabet músə lwánd nə Ŋkɛ̧́ŋkɛ̧̂ Shíshim nə́ cwɔ́ɔ́.
41 Ao ouvir a saudação de Maria, o bebê de Isabel se agitou dentro dela, e Isabel ficou cheia do Espírito Santo.
42 A mú kɨ̂m məma ŋkwiimbyê, nyə nə́: «Wo jɨ nə ibwádán ntɔ̧ bɔ́ɔ́lʉ́gá búdá bɛ̂sh, mwân jɨ́ wo mwô dɨ́ yɛ́ jɨ nə́mə́ nə ibwádán.
42 Em alta voz, Isabel exclamou: “Você é abençoada entre as mulheres, e abençoada é a criança em seu ventre!
43 Jɨ́ í mpú sâ nə́ nyɔɔŋgʉ́ mə Cwámba waamə́ zə́g mə́dɨ́ yí.
43 Por que tenho a grande honra de receber a visita da mãe do meu Senhor?
44 Nəcé dʉgɨ́, njɨ mə́lwə̂ mâm mə́ ámə gwág mə́bə́dá mwɔ̧̂ yí, mwân nyə ámə lugʉsa mə nə məshusʉg mwô dɨ̂.
44 Quando ouvi sua saudação, o bebê em meu ventre se agitou de alegria.
45 Wɛɛ mə́ jəla, wɛɛ muud mə́ *búgʉla nə́ sâ jɛ̂sh Cwámba mə́ sá nə́ bwə́ jááwʉg wo yí í é bwəma yɛ́.»
45 Você é abençoada, pois creu no que o Senhor disse que faria!”.
46 Maríya mú cɨ nə́:
46 Maria respondeu: “Minha alma exalta ao Senhor!
47 Shíshim wâm í ŋgə kɔɔs nə məshusʉg
47 Como meu espírito se alegra em Deus, meu Salvador!
48 Nəcé a mə́ bə́lɛ ntɨ mísh dʉ́g zhizhe lwaá dɛ́ ámudâ.
48 Pois ele observou sua humilde serva, e, de agora em diante, todas as gerações me chamarão abençoada.
49 Nəcé Zɛmbî á ŋkul nyɛ̂sh mə́ sá mə məma ísâ.
49 Pois o Poderoso é santo, e fez grandes coisas por mim.
50 Lâm mə́cɛy yé wúsə nə́ bagə́
50 Demonstra misericórdia a todos que o temem, geração após geração.
51 A mə́ lwóya ŋkûl nyɛ́.
51 Seu braço poderoso fez coisas tremendas! Dispersou os orgulhosos e os arrogantes.
52 A mə́ yîl íŋkácid i búúd íjiya í ící byáŋʉ́d wusə shí,
52 Derrubou príncipes de seus tronos e exaltou os humildes.
53 Buud bwə́ á bə nə məfúfə wá, a mə́ yə bwo zhwog tɔɔm
53 Encheu de coisas boas os famintos e despediu de mãos vazias os ricos.
54 A mə́ zə kwiid bag ɔ sɔ́ɔl məsáal yé *Izʉrəyɛ̂l,
54 Ajudou seu servo Israel e lembrou-se de ser misericordioso.
55 nda nyə á kaag impáámbə́ bísʉ́
55 Pois assim prometeu a nossos antepassados, a Abraão e a seus descendentes para sempre”.
56 Maríya bá Ilísabet bwə́ á já je bə óŋkwoond olɔ́ɔl nə́ ndɛɛ́ Maríya músə nyiŋgə kə bwə́dɨ́.
56 Maria ficou com Isabel cerca de três meses, e então voltou para casa.
57 Wəla lʉ byɛyí í á ka wɔ́ɔ́s Ilísabet. A mú byá mwámudûm.
57 Chegado o tempo de seu bebê nascer, Isabel deu à luz um filho.
58 Nə buud bə́nɔ́ŋ bwə́ á bə jáŋ baŋ wá, nə mimbyɛ̂l myɛ́ bwə́ mú gwág nə́ Yawé mə́ bul gwág nyə cɛy lámʉ́d. Bə́nɔ́ŋ bwə́ mú ka zə taag.
58 Vizinhos e parentes se alegraram ao tomar conhecimento de que o Senhor havia sido tão misericordioso com ela.
59 Jwɔ̂w mwân nyə a wɔ́ɔ́s mwɔ̂w mwɔɔmb yí, bwə́ mú zə nə́ bwə́ zə́ sá nyə ábɨwáág. Bwə́ mú cɛɛl gwiid nyə nə́ Zakarî nda sɔ́ɔ́ŋgʉ́.
59 Quando o bebê estava com oito dias, eles vieram para a cerimônia de circuncisão. Queriam chamar o menino de Zacarias, como o pai,
60 Njɨ nyɔɔŋgʉ́ mú cɨ nə́: «Mbɔ̂! Jínə́ dɛ́ wə́ Yuánɛs.»
60 mas Isabel disse: “Não! Seu nome é João!”.
61 Bwə́ mú cɨ nə nyə nə́: «Muud ŋgwúd nə ŋgwúd cugɛ́ nə jínə́ lʉ́ Yuánɛs njɔ́w búúd wʉ́n wɛ̂sh dɨ̂.»
61 Então eles lhe disseram: “Não há ninguém em sua família com esse nome”,
62 Bwə́ mú dʉ lésha nə sɔ́ɔ́ŋgʉ́ mwân dʉ fufə njɨ məbwə̂ jílə nyə jínə́ á cɛ́ɛ́l gwiid mwân yí.
62 e com gestos perguntaram ao pai como queria chamar o bebê.
63 Sɔ́ɔ́ŋgʉ́ mwân mú gwáámb nə́ bwə́ yə́g nyə kwóógʉ́ nə́ a zə́g cilə cínɔŋg. A mú cilə nə́: «Jínə́ dɛ́ wə́ Yuánɛs.» Buud bɛ̂sh bwə́ mú bul káam.
63 Ele pediu que lhe dessem uma tabuinha e, para surpresa de todos, escreveu: “Seu nome é João”.
64 Seegya ntâg nə́ Zakarî mpu mə́ bâŋ, jûm mú nyə fʉlî nə́ a je lás. A mú shwal bʉ̂n kə́l ŋgə yə Zɛmbî məshwúmb.
64 No mesmo instante, Zacarias voltou a falar e começou a louvar a Deus.
65 Buud ɔ́ baŋ bɛ́ bwə́ mú bə nə fúndʉ́gʉ́. Nə́ ndɛɛ́ buud bwə́ mú ŋgə bwiiŋg lâŋ á isâ í á sɨ̂y ínɨ shí Yudéa á mimbʉ́ŋ nyɛ̂sh.
65 Toda a vizinhança se encheu de temor, e a notícia do que havia acontecido se espalhou por toda a região montanhosa da Judeia.
66 Buud bɛ̂sh bwə́ á gwág lâŋ wɔɔŋg wá bwə́ á bə kú bwɛlɛ yîl lâm cínɔŋg. Bwə́ mú dʉ jî nə́: «Múmwán jɔɔŋg í bá bə jɨ́ e? Bʉ́bə́lɛ́, ŋkul mə́ Yawé í á ŋgə nyîn cʉg mə mwân wɔɔŋgʉ́d.»
66 Todos que ficavam sabendo meditavam sobre esses acontecimentos e perguntavam: “O que vai ser esse menino?”. Pois a mão do Senhor estava sobre ele.
67 Mwân sɔ́ɔ́ŋgʉ́ yé Zakarî mú lwánd nə Ŋkɛ̧́ŋkɛ̧̂ Shíshim nə́ cwɔ́ɔ́, a mú cúndə cúndə́ mə́ Zɛmbî, nyə nə́:
67 Então seu pai, Zacarias, ficou cheio do Espírito Santo e profetizou:
68 Gúmə́ nə Yawé, Zɛmbî á *Izʉrəyɛ̂l
68 “Seja bendito o Senhor, o Deus de Israel, pois visitou e resgatou seu povo.
69 A mə́ wééshʉli sə́ ŋkácid cʉgye
69 Ele nos enviou poderosa salvação da linhagem real de seu servo Davi,
70 Nyə a shí bwey dʉ jaaw kɛ́ɛl dɔɔŋgʉ́,
70 como havia prometido muito tempo atrás por meio de seus santos profetas.
71 Nyə á kaag nə́ a bá zə yîl sə́ mə́nyámá mə́ mízhízhíŋ mísʉ́d,
71 Agora seremos salvos de nossos inimigos e de todos que nos odeiam.
72 A mə́ lwágʉlə nə́ a jɨ nə lâm mə́cɛy nə odâ;
72 Ele foi misericordioso com nossos antepassados ao lembrar-se de sua santa aliança,
73 Nəcé nyə á kɛɛn bʉ́bə́lɛ́ nə Dâ *Abʉraham nə́ í bá bə nə́
73 o juramento solene que fez com nosso antepassado Abraão.
74 á ká shîn yîl sə́ mə́bwə̂ mə́ búúd bwə́ ŋgə́ lúmbʉli nə sə́ wá dɨ,
74 Prometeu livrar-nos de nossos inimigos para o servirmos sem medo,
75 sə́ ŋgə́ lwóya nə́ sə́ bʉ́sə buud bɛ́,
75 em santidade e justiça, enquanto vivermos.
76 Múmwán, bwə́ bá dʉ jɔ̂w wo nə́ *muud micúndə́ mə́ Zɛmbî á gwɔ́w-gwɔ̂w.
76 “E você, meu filhinho, será chamado profeta do Altíssimo, pois preparará o caminho para o Senhor.
77 kúl búúd jé í mpúg nə́ a ŋgə zə nə́ a zə́ cʉg bwo,
77 Dirá a seu povo como encontrar salvação por meio do perdão de seus pecados.
78 Zɛmbî wúsʉ́ jɨ bul bə nə lâm mə́cɛy.
78 Graças à terna misericórdia de nosso Deus, a luz da manhã, vinda do céu, está prestes a raiar sobre nós,
79 mə́ zə́g kwan bɔɔŋg bwə́ ŋgə́ cʉgə yídʉ́gʉ́ shwɨy dɨ́ wá,
79 para iluminar aqueles que estão na escuridão e na sombra da morte e nos guiar ao caminho da paz”.
80 Mwân nyə á ka nə́mə́ ŋgə wɨ̂y, *shíshim yé ŋgə́ ŋwa ŋkul. Nyə á dʉ ji mə́shí mâ shwééshá nə́ ndɛɛ́ kə wɔ́ɔ́s jwɔ̂w nyə á kə lwóya nyúúl kúl búúd jé dɨ́ yí.
80 João cresceu e se fortaleceu em espírito. E viveu no deserto até chegar o tempo de se apresentar ao povo de Israel.

Ler em outra tradução

Comparar com outra