Lucas 19

MCP vs NTLH

Sair da comparação
MCP
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Nə́ ndɛɛ́ Yésus mú nyíi Zheríko, a mú ŋgə lɨ́ɨ́na ŋgwə́la.
1 Jesus entrou em Jericó e estava atravessando a cidade.
2 Ŋgwɔ́l múúd nyə á bə cínɔŋg nə́ Zashé, a njúl ŋwɛnyɛ tóya, a mbíd zhwog məbii.
2 Morava ali um homem rico, chamado Zaqueu, que era chefe dos cobradores de impostos.
3 Nyə á ŋgə sɔ̧́ nə́ a dʉ́g Yésus; njɨ nyə a shígɛ́ bə nə ŋkul mə dʉ́g nyə nəcé buud bwə́ á bə áncuncuma, Zashé nyɛ njúl ntâg wúlə-wúlə.
3 Ele estava tentando ver quem era Jesus, mas não podia, por causa da multidão, pois Zaqueu era muito baixo.
4 A mú ju nə kʉ́lə́ kə shwóg kə bád sikomɔ̂r dɨ̂ shú nə́ a bâg dʉ́g Yésus ja á bá cɔ̧́ cínɔŋg shí yí.
4 Então correu adiante da multidão e subiu numa figueira brava para ver Jesus, que devia passar por ali.
5 Ja Yésus nyə á zə wɔ́ɔ́s kʉ́kʉ́l jɔɔŋg dɨ́ yí, nyə a bʉ̂n mísh a mú cɨ nə Zashé nə́: «Zashé, lɛɛlʉg shulə nəcé í jɨɨ nə́ mə jíg wódɨ́ njɔ́w múús.»
5 Quando Jesus chegou àquele lugar, olhou para cima e disse a Zaqueu:
6 Zashé mú lɛɛl shulə, a mú kə lə́g Yésus nə məshusʉg.
6 Zaqueu desceu depressa e o recebeu na sua casa, com muita alegria.
7 Nda búúd bwə́ á dʉ́g ntɔ́ nə́, bɛ̂sh bwə́ á ŋgə nyímbʉla nə́: «A mə́ kə nyíi kə ji múúd misə́m dɨ́ njɔ́w!»
7 Todos os que viram isso começaram a resmungar: — Este homem foi se hospedar na casa de um pecador!
8 Zashé nywáá mú tɔ̂w tʉ́təlí cɨ nə Yésus nə́: «Cwámba e, mə zə́ kaaw mə́bii mâm tʉ́tám nə́ cáŋ, mə yə mimbúmbúwá dúl kɔw. Ŋkí mə a shí ntâg mánda múúd nə sá jé mə nyiŋg nyə gwo ija inɔ̧̂.»
8 Zaqueu se levantou e disse ao Senhor: — Escute, Senhor, eu vou dar a metade dos meus bens aos pobres. E, se roubei alguém, vou devolver quatro vezes mais.
9 Yésus músə cɨ nə́: «Zɛmbî mə́ cʉg búúd ɔ́ njɔ́w ga múús, nəcé a jɨ nə́mə́ múúd á bag mə *Abʉraham.
9 Então Jesus disse:
10 Nəcé *Mwân mə Múúd nyə á zə sɔ̧́ bɔɔŋg bwə́ á jímb wá, zə cʉgʉshi bwo.»
10 Porque o
11 Buud bwə́ mú gwág lə́sʉ́ Yésus nyə á lás yí. Yésus mú kə nə lə́sʉ́ shwóg kənd bwo kanda nəcé bwə́ á ŋgə tə́dʉga nə́, nda a mú kúnə́-kúnə nə Yurʉ́səlɛm nə́ Faan mə́ Zɛmbî í zə nyîn.
11 Jesus contou uma parábola para os que ouviram o que ele tinha dito. Agora ele estava perto de Jerusalém, e por isso eles estavam pensando que o Reino de Deus ia aparecer logo.
12 Ntɔ́ Yésus mú cɨ nə́: «Ŋgwɔ́l múúd nyə a byɛ̂l njɔ́w mícî dɨ̂. Nyə á ka zə bə nə́ a kə́ nyúl shí a shwóg-shwógʉ́d bwə́ kə́ tə́l nyə Njwú-buud nə́ ndɛɛ́ a mú nyiŋgə.
12 Então Jesus disse:
13 Ja á mə́ bə nə́ a zə́ tɨ́ yí, a mú jɔ̂w osɔ́ɔl ɔ mə́sáal bɛ́ wûm, zə yə bwo *mwaanɛ̂, muud yɛ̂sh sáŋ mína ŋgwúd; nyə nə bwo nə́: “Ŋgəgá nə sá omákíd nə mwaanɛ̂ ɛ́nɛ té mə é bə njɔɔnd dɨ́ yí.”
13 Antes de viajar, chamou dez dos seus empregados, deu a cada um uma moeda de ouro e disse: “Vejam o que vocês conseguem ganhar com este dinheiro, até a minha volta.”
14 Njɨ, nda búúd ɔ́ lɔɔm yé bwə́ á dʉ mpii nyə nə́, bwə́ á kənd buud nyə́dɨ́ mpʉ́sə kə jaaw nə́: “Sə́ acɛ́ɛ́lɛ́ nə muud ɛ́nɛ jwúg nə sə́.”
14 — Acontece que o povo do seu país o odiava e por isso mandou atrás dele uma comissão para dizer que não queriam que aquele homem fosse feito rei deles.
15 «Ja bwə́ á shîn tə́l nyə njwú-buud yí, nyə á ka nyiŋgə. A mú zə wɔ́ɔ́s, a mú jɔ̂w ósɔ́ɔl ɔ́ mə́sáal bɛ́ nyə á kaaw mwaanɛ̂ wá nə́ bwə́ zə́g lwágʉlə nyə nda mákîd máŋ mə́ á kyey nə́.
15 — O homem foi feito rei e voltou para casa. Aí mandou chamar os empregados a quem tinha dado o dinheiro, para saber quanto haviam conseguido ganhar.
16 Ashúshwóógʉ́ mú zə wɔ́ɔ́s, nyə nə́: “Mása, saŋ wô í á mə́ sá nə́ mə bííg misaŋ wûm.”
16 O primeiro chegou e disse: “Patrão, com aquela moeda de ouro que o senhor me deu, eu ganhei dez.”
17 Njwú-buud mú cɨ nə nyə nə́: “Ʉhʉ́ʉŋ, wo jɨ jɔ̧jɔ̧ sɔ́ɔl məsáal. Wo mə́ bə mə abúgʉ́lág nə sʉ́sʉ́sá ácíg-cíg. Mə mə́ yə wo ijwûga nə́ wo jwúg nə miŋgwə́la wûm.”
17 — “Muito bem!” — respondeu ele. — “Você é um bom empregado! E, porque foi fiel em coisas pequenas, você vai ser o governador de dez cidades.”
18 Sɔ́ɔl məsáal ábɛɛ̂ mú nə́mə́ zə, nyə nə́: “Mása, saŋ wô í á mə́ sá nə́ mə bííg misaŋ mitɔ́ɔn.”
18 — O segundo empregado veio e disse: “Patrão, com aquela moeda de ouro que o senhor me deu, eu ganhei cinco.”
19 Njwú-buud mú nə́mə́ cɨ nə nyə nə́: “Mə mə́ yə nə́mə́ wo ijwûga nə́ wo jwúg nə miŋgwə́la mitɔ́ɔn.”
19 — “Você vai ser o governador de cinco cidades!” — disse o patrão.
20 «Ŋgwɔ́l mú nə́mə́ zə, nyə nə́: “Mása, saŋ wô wə́ ga. Mə a fʉ́lə wo nábʉ́kən dɨ́ nə́ ndɛɛ́ mə baagʉlə.
20 — O outro empregado chegou e disse: “Patrão, aqui está a sua moeda. Eu a embrulhei num lenço e a escondi.
21 Mə á ŋgə fúndə wo nəcé wo jɨ muud ŋkʉ́d; wó dʉ ŋwa sâ jɨ́ nə́ wo dɨ́ wo á bwɨ́ɨ́g yí, wo dʉ saag isâ bísə́ nə́ wo dɨ́ wo á bɛ̧ yí.”
21 Tive medo do senhor, porque sei que é um homem duro, que tira dos outros o que não é seu e colhe o que não plantou.”
22 Njwú-buud mú cɨ nə nyâŋ nə́: “Mə zə́ sámb wo lə́sʉ́ wô na wódɨ́ íciyád. Wo jɨ bɔ́w-bɔ̂w sɔ́ɔl məsáal. Wo á ŋgə mpu nə́ mə jɨ muud ŋkʉ́d, mə́ dʉ ŋwa ísâ bísə́ nə́ mə dɨ́ mə a bwɨ́ɨ́g yí, mə dʉ saag ísâ bí nə́ mə dɨ́ mə á bɛ̧ yí.
22 — Ele respondeu: “Você é um mau empregado! Vou usar as suas próprias palavras para julgá-lo. Você sabia que sou um homem duro, que tiro dos outros o que não é meu e colho o que não plantei.
23 Ká nəcé jɨ wó áshígɛ́ kə wá mə mwaanɛ̂ waamə́ bâŋ dɨ́, nə́ ja mə́ wɔ́ɔ́s yí, mə zə ŋwa nyə nə məbədî gwɔ̂w yí?”
23 Então por que você não pôs o meu dinheiro no banco? Assim, quando eu voltasse da viagem, receberia o dinheiro com juros.”
24 A mú cɨ nə buud bwə́ á bə cínɔŋg wá nə́: “Dɛ́ɛ́gʉ́gá nyə saŋ nɨ bɨ yə́g nyɔɔŋg jɨ́ nə misaŋ wûm yɛ́.”
24 — E disse para os que estavam ali: “Tirem dele a moeda e deem ao que tem dez.”
25 Bwə́ mú cɨ nə nyə nə́: “Cwámba, á bwey fwo bə nə misaŋ wûm.”
25 Eles responderam:
26 Mə mpú jaaw bɨ́ nə́ muud jɨ́ nə baalɛ́ yɛ́, Zɛmbî mə bá kwádʉlə nyə. Njɨ nyɔɔŋg cúgɛ́ nə ndɨ́ yɛ́, Zɛmbî mə bá mɛɛl yîl nyə bʉ́baalɛ̂ á jɨ́ nə ndɨ́ yí.
26 — E o patrão disse:
27 “Nə́ ndɛɛ́ mizhízhíŋ myâm mí á ban nə́ mə kú jwú nə bwo wá, zəgá nə bwo wa, zə cígə bwo məcʉ́ŋ mə ŋgə́ dʉ́g.”»
27 E agora tragam aqui os meus inimigos, que não queriam que eu fosse o rei deles, e os matem na minha frente.”
28 Ja Yésus nyə á shîn lás ntʉ́nɨ yí nyə a tɔ̂w shwóg ŋwa zhɨ́ɨ́ kə́lə Yurʉ́səlɛm.
28 Depois de dizer isso, Jesus foi adiante deles para Jerusalém.
29 Í á ka zə bə, Yésus nyə á ŋgə shísh kúnə́-kúnə nə Betʉfazhe nə Betanî, a mú kə wɔ́ɔ́s ŋgɛɛ́ mbʉ́ŋ bwə́ dʉ́ jɔ̂w nə́ *Mbʉ́ŋ wə́olivyê yí. A mú lwâm *ómpwíín óbá.
29 Quando iam chegando aos povoados de Betfagé e Betânia, que ficam perto do monte das Oliveiras, enviou dois discípulos na frente,
30 Nyə nə bwo nə́: «Kəgá na də́nd á shwóg nɨɨ́d. Í é bə, bɨ́ ká nə́mə́ jé bɨ kwey cwɔ̧ jakáás cɛ̧ɛ̧lá, í njúl nə́ tɔɔ muud nyə a bwɛ́lɛ́ kəwa gwod. Bɨ́ ɔ́ ciny gwo, zə mə nə ndɨ̂.
30 com a seguinte ordem:
31 Ŋkí muud mə jí bɨ́ nə́ nəcé jɨ́ bɨ́ ŋgə́ ciny gwo yí, bɨ́ bɛ̧sa nə nyə nə́: “Cwámba wə́ ŋgə́ jɨɨ gwo.”»
31 Se alguém perguntar por que vocês estão fazendo isso, digam que o Mestre precisa dele.
32 Buud nyə á lwâm wá bwə́ mú kə, kə nə́mə́ kwey ísâ nda nyə á cɨ nə́.
32 Eles foram e acharam tudo como Jesus tinha dito.
33 Ja bwə́ mə́ ciny cwɔ̧ jakáás yí, wəamə́dɨ́ bɛ́ bwə́ mú cɨ nə bwo nə́: «Bɨ mə́ ciny gwo nəcé jɨ?»
33 Quando estavam desamarrando o jumentinho, os donos perguntaram: — Por que é que vocês estão desamarrando o animal?
34 Bwə́ nə́: «Cwámba wə́ ŋgə́ jɨɨ gwo».
34 Eles responderam: — O Mestre precisa dele.
35 Bwə́ mú zə Yésus nə cwɔ̧ jakáás jɔɔŋg, bwə́ ŋgə yîl mikáándə́ myáŋ ŋgə jɛɛl gwo kwoŋʉd, bwə́ mú jil Yésus gwɔ̂w.
35 Então eles levaram o jumentinho para Jesus, puseram as suas capas sobre o animal e ajudaram Jesus a montar.
36 Yésus mú ŋgə kə jakáás dɨ́, buud bwə́ ŋgə́ taalə mikáándə́ myáŋ zhɨ́ɨ́d.
36 Conforme ele ia passando, o povo estendia as suas capas no caminho.
37 Ja nyə á ŋgə shísh kúnə́-kúnə nə Mbʉ́ŋ wə́olivyê yí, ompwíín bɛ̂sh bwə́ á bə áncuncuma wá bwə́ mú bə nə məshusʉg, bwə́ mú ŋgə yə Zɛmbî məshwúmb gwɔ́w-gwɔ̂w nəcé məma misɔ́ɔ́lʉ́gʉ́ mí ŋkûl bwə́ á dʉ́g myá.
37 Quando Jesus chegou perto de Jerusalém, na descida do monte das Oliveiras, uma grande multidão de seguidores ia com ele. E eles, cheios de alegria, começaram a louvar a Deus em voz alta por tudo o que tinham visto.
38 Bwə́ mú ŋgə cɨ nə́:
38 Eles diziam: — Que Deus abençoe o Rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e
39 Bɔ́ɔ́lʉ́gá *Ofarizyɛ̂ŋ bwə́ á bə na mə́ŋkúmbə mə búúd dɨ́ wá bwə́ mú cɨ nə Yésus nə́: «Yɨ́ɨ́gʉli, wo alásɛ́ nə ompwíín bwô nə́ bwə́ yɔ́wʉg kɨ́mʉ́lə?»
39 Aí alguns fariseus que estavam no meio da multidão disseram a Jesus: — Mestre, mande que os seus seguidores calem a boca!
40 A mú bɛ̧sa nə bwo nə́: «Mə́ jaaw bɨ́ nə́ ŋkí bwə́ ji kʉ́l-kʉ̂l, məkwóógʉ́ kɨ̂m.»
40 Jesus respondeu:
41 Yésus nyə á ŋgə shísh ŋgwə́la nə́ ndɛɛ́ ja nyə á dʉ́g wə yí, nyə á jɨɨ yə́ nə gwágʉ́lə wə cɛy lámʉ́d.
41 Quando Jesus chegou perto de Jerusalém e viu a cidade, chorou com pena dela
42 A mú cɨ nə́: «Eéé! Jwɔ̂w gaád wo mbə̂m mpu nda wó jə́lá nə sɔ̧́ nə́ wo jííg nə́ shɛɛ nə́! Ká jísə wo shwɨɨlyá, mísh mwô kú dʉ́g.
42 e disse:
43 Nəcé mɔ́ɔ́l mwɔ̂w mə́ bá bə wo nə́ mizhízhíŋ myô mí bá laá wo nə mimyə́gə́, mí lyɛ̧ wo nə dɔɔmb, shúsə wo ikɔ́ɔ́mb byɛ̂sh.
43 Pois chegarão os dias em que os inimigos vão cercá-la com rampas de ataque, e vão rodeá-la, e apertá-la de todos os lados.
44 Bwə́ bá caam wo nə bwân bwô, lʉ́gə wo shí nə shí kú nə tɔɔ kwóógʉ́ í mbə́d dúlʉ́gáád. Í bá bə wo ntɔ́ nəcé wo a shígɛ́ mpu fwála Zɛmbî nyə á zə nə́ a zə́ cʉgʉshi wo yí.»
44 Eles destruirão completamente você e todos os seus moradores. Não ficará uma pedra em cima da outra, porque você não reconheceu o tempo em que Deus veio para salvá-la.
45 Nə́ ndɛɛ́, Yésus mú kə nyíi *Luŋ mə́ Zɛmbî, a mú kə wɨ́ɨ́ŋg búúd bwə́ á ŋgə sá mikus cínɔŋg wá,
45 Jesus entrou no pátio do Templo e começou a expulsar dali os vendedores.
46 nyə nə bwo nə́: «Jísə cilyá Kálaad Zɛmbî dɨ́ nə́: “Njɔ́w wâm í bá bə njɔ́w mə́jəgʉla.” Bɨ bâŋ mə́ yida sá nə́ í bə́g daagɛ lʉ́ íjúwâl!»
46 Ele lhes disse:
47 Nyə á ka dʉ yə buud minjɨ́ɨ́gʉ́lá Luŋ mə́ Zɛmbî jwɔ̂w dɛ̂sh. Nə́ ndɛɛ́, nə Milúlúú myâ ofada, nə *Oyɨ́ɨ́gʉli ɔ́ mə́cɛ̧ɛ̧, nə mícî mí kúl búúd mí mú ŋgə sɔ̧́ nə́ mí gwú nyə.
47 Jesus ensinava no pátio do Templo todos os dias. Os chefes dos sacerdotes, os mestres da Lei e os líderes do povo queriam matá-lo.
48 Njɨ bwə́ áshígɛ́ mpu nda bwə́ sáág nə́, nəcé məŋkúmbə mə búúd mɛ̂sh mə́ á dʉ gwágʉlə nyə nə lâm wɛ̂sh.
48 Mas não achavam jeito de fazer isso, pois todos o escutavam com muita atenção.

Ler em outra tradução

Comparar com outra