João 4

MCP vs NTLH

Sair da comparação
MCP
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Yésus nyə á ka zə mpu nə́ *Ofarizyɛ̂ŋ bwə́ mə́ gwádʉga nə́ a mú ŋgə bul bə nə *ompwíín ntɔ̧ Yuánɛs, a ŋgə duu buud ntɔ̧ nyə.
1 Os fariseus ouviram dizer que Jesus estava ganhando mais discípulos e batizava mais pessoas do que João.
2 Njɨ, Yésus nyəmɛ́fwó nyə a shígɛ́ ŋgə duu buud, ompwíín wə́ bwə́ á ŋgə duu.
2 (De fato, não era Jesus quem batizava, e sim os seus discípulos.)
3 Nə́ ndɛɛ́, Yésus nyə á ka zə wú Yudéa nə́ a kə́ Galilê.
3 Quando Jesus ficou sabendo disso, saiu da Judeia e voltou para a Galileia.
4 Nə́ ndɛɛ́, í á jɨɨ nə́ a lɨ́ɨ́nág Samaríya.
4 No caminho, ele tinha de passar pela região da Samaria.
5 A mú kə wɔ́ɔ́s ŋgwə́la á Samaríya bwə́ dʉ jɔ̂w nə́ Sikâr yí, ŋgwə́la wɔɔŋg í njúl kúnə́-kúnə nə fambə́ *Yákwab nyə á yə mwán yé Yósɛb yí.
5 Ele chegou a uma cidade da Samaria, chamada Sicar, que ficava perto das terras que Jacó tinha dado ao seu filho José.
6 Bwûŋ mə Yákwab í njúl cínɔŋg. Yésus nyə á ka bə a mə́ tag nə njɔɔnd, a mú kə ji shí bwííndɛ lʉ́ taambʉd. Í á bə na, jwɔ́w í mú ŋgɛɛ tɔ́lɔ́g dɨ̂.
6 Ali ficava o poço de Jacó. Era mais ou menos meio-dia quando Jesus, cansado da viagem, sentou-se perto do poço.
7 A njúl na ntʉ́nɨ, ŋgwɔ́l mudá á Samaríya mú wɔ́ɔ́s nə́ a zə́ dɔ̧ mə́júwó. Yésus mú cɨ nə nyə nə́: «Yə́g mə məjúwó mə́ ŋgul.»
7 Uma mulher samaritana veio tirar água, e Jesus lhe disse:
8 Í á bə ompwíín bwə́ mə́ kə ŋgwə́la nə́ bwə́ kə́ kusə ídʉ̂w.
8 (Os discípulos de Jesus tinham ido até a cidade comprar comida.)
9 Mudá á Samaríya mú cɨ nə Yésus nə́: «Nə́ jɨ? Wo mwâ *Yúdɛn, wo bə́lɛ́ gwáámb mə shilə Samaríya məjúwó? Jâŋ í ámə tɛ́ na ntʉdɛl?» Mpugá nə́ *Oyúdɛn bə́nɔ̂ŋ nə buud ɔ Samaríya bwə́ ádɛ́ bə nə wɔ́ŋgɔ́.
9 A mulher respondeu: — O senhor é judeu, e eu sou samaritana. Então como é que o senhor me pede água? (Ela disse isso porque os judeus não se dão com os samaritanos.)
10 Yésus mú bɛ̧sa nə nyə nə́: «Wo ampúyɛ́ sâ Zɛmbî mə́ yána yí, wo kú mpu múúd ŋgə́ gwáámb wo məjúwó yɛ́. Wo mbə̂m mpu, ŋki wo wə́ mə́ yida gwáámb nyə məjúwó, a mú yə wo məjúwó mâ cʉg.»
10 Então Jesus disse:
11 Mudá mú cɨ nə nyə nə́: «Cwámba, taamb jɨ́ nə gwaálə shí, wo ntâg kú nə dɔ̧ɔ̧la; wo é ka ŋwa məjúwó mâ cʉg ŋgow?
11 Ela respondeu: — O senhor não tem balde para tirar água, e o poço é fundo. Como é que vai conseguir essa água da vida?
12 Ye wó bul bə fwámɛ́ múúd ntɔ̧ mpáámbə́ jísʉ́ Yákwab muud nyə á yə sə́ taamb ga yɛ́? Nyəmɛ́fwó nyə á ŋgul məjúwó mâ wa, bwán bɛ́ ŋgul nə́mə́, tɔɔ iwoo byé.»
12 Nosso antepassado Jacó nos deu este poço. Ele, os seus filhos e os seus animais beberam água daqui. Será que o senhor é mais importante do que Jacó?
13 Yésus mú bɛ̧sa nə nyə nə́: «Muud yɛ̂sh mə ŋgúl mə́júwó mə́ga yɛ́, nyə é nyiŋgə gwág shwáásʉ́lə minʉ́;
13 Então Jesus disse:
14 njɨ, muud mə bá ŋgul mə́júwó mə́ bá yə nyə yɛ́, nyə abʉ́lɛ nyiŋgə bwɛlɛ gwág shwáásʉ́lə minʉ́, məjúwó mɔɔŋg mə́ bá bə nyə bwûŋ í bá dʉ wééshʉli məjúwó cé cʉg.»
14 mas a pessoa que beber da água que eu lhe der nunca mais terá sede. Porque a água que eu lhe der se tornará nela uma fonte de água que dará vida eterna.
15 Mudá nə́: «Cwámba, yə́g mə məjúwó mɔɔŋgʉ̂ mə bág bə kú ná nyiŋgə gwág shwáásʉ́lə minʉ́, mə nda ná bá nyiŋgə jɨɨ nə́ mə zə́ dɔ̧ mə́júwó wa.»
15 Então a mulher pediu: — Por favor, me dê dessa água! Assim eu nunca mais terei sede e não precisarei mais vir aqui buscar água.
16 Yésus nə nyə nə́: «Kaá jɔ̂w ŋgwûm woó, bɨná zə́g.»
16 — Vá chamar o seu marido e volte aqui! — ordenou Jesus.
17 Mudá nə́: «Mə cugɛ́ nə ŋgwûm.» Yésus nə nɛ́ nə́: «Wo mə́ mpu cɨ nə́ wo cugɛ́ nə ŋgwûm.
17 — Eu não tenho marido! — respondeu a mulher. Então Jesus disse:
18 Nəcé wo a mə́ bə nə ogwûm ótɔ́ɔn, nyɔɔŋg wó jɨ́ nə ndɨ́ ja gaád yɛ́ cugɛ́ ŋgwûm woô. Wo mə́ bwiiŋg bʉ́bə́lɛ́ na.»
18 pois já teve cinco, e este que você tem agora não é, de fato, seu marido. Sim, você falou a verdade.
19 Mudá mú cɨ nə nyə nə́: «Cwámba, mə dʉ́g nə́ wo jɨ *muud micúndə́.
19 A mulher respondeu: — Agora eu sei que o senhor é um
20 Odâ bwə́ á dʉ yə Zɛmbî gúmə́ wa mbʉ́ŋ gaád; bɨ bâŋ mə́ cɨ nə́ Yurʉ́səlɛm wə́ búúd bwə́ kə́g dʉ nyə gúmə́ yɛ́».
20 Os nossos antepassados adoravam a Deus neste monte , mas vocês, judeus, dizem que Jerusalém é o lugar onde devemos adorá-lo.
21 Yésus mú cɨ nə nyə nə́: «Amuda, *magʉləg sâ mə́ cɨ́ yí. Dúl wəla í bá zə bə, í bá bə, bɨ kú ná dʉ yə Dâ gúmə́ wa mbʉ́ŋ gaád, kú nə́mə́ nyiŋgə bə Yurʉ́səlɛm.
21 Jesus disse:
22 Bɨ́ ŋgə kənd gúmə́ kʉ́l bɨ́ ampúyɛ́ yí; sə́ bâŋ sə́ ŋgə kənd kʉ́l sə́ mə́ mpú yí, nəcé cʉgʉshílə Zɛmbî ŋgə́ cʉgʉshi buud yí í ŋgə ciŋgya Oyúdɛn dɨ́.
22 Vocês, samaritanos, não sabem o que adoram, mas nós sabemos o que adoramos porque a salvação vem dos judeus.
23 Njɨ, dúl wəla í bá zə bə, wəla dɔɔŋg ntâg nə́mə́ wə́ga, wəla á nə́ fwámɛ́ búúd bwə́ yə Dâ gúmə́ wá bwə́ é yə nyə gúmə́ nə *shíshim nə obʉ́bə́lɛ́. Váál búúd i yə nyə gúmə́ ntɔ́ wə́ Dâ ŋgə́ sɔ̧́ yí.
23 Mas virá o tempo, e, de fato, já chegou, em que os verdadeiros adoradores vão adorar o Pai em espírito e em verdade. Pois são esses que o Pai quer que o adorem.
24 Zɛmbî jɨ shíshim, buud bwə́ yə nyə gúmə́ wá bwə́ jəlá nə yə nyə gúmə́ nə shíshim, nə obʉ́bə́lɛ́.»
24 Deus é Espírito, e por isso os que o adoram devem adorá-lo em espírito e em verdade.
25 Mudá mú cɨ nə nyə nə́: «Mə mpú nə́ Mesî zag, nyə wə́ bwə́ ŋgə́ jɔ̂w nə́ *Krîst yɛ́. Ja á bá ntâg zə yí, a bá zə jaaw sə́ isâ byɛ̂sh.»
25 A mulher respondeu: — Eu sei que o
26 Yésus ntâg nə nɛ́ nə́: «Mə wɔɔŋg wə́ ŋgə́ lésha nə wo ɛ́ga.»
26 Então Jesus afirmou:
27 Ompwíín bɛ́ bwə́ mú ntâg wɔ́ɔ́s, bwə́ mú ŋgə káam nə́ Yésus ŋgə lésha nə mudá; njɨ, tɔɔ muud nyə a shígɛ́ jî nyə nə́: «Wo ŋgə jɨɨ jɨ́?» Ŋkí ntâg nə́: «Nəcé jɨ́ wó ŋgə́ lésha nə nyə yí?»
27 Naquele momento chegaram os seus discípulos e ficaram admirados, pois ele estava conversando com uma mulher. Mas nenhum deles perguntou à mulher o que ela queria. E também não perguntaram a Jesus por que motivo ele estava falando com ela.
28 Mudá mú lʉ́gə dɔ̧ɔ̧la jé na, kyey kə kwáádə́ kə jɔ̂w búúd nə́:
28 Em seguida, a mulher deixou ali o seu pote, voltou até a cidade e disse a todas as pessoas:
29 «Zəgá kə dʉ́g ŋgwɔ́l múúd mə́ jaaw mə sâ jɛ̂sh mə́ á sá yí, ye í cúgɛ́ je bə Krîst ɨɨ́?»
29 — Venham ver o homem que disse tudo o que eu tenho feito. Será que ele é o Messias?
30 Buud bwə́ mú tɨ́ kwáádə́, kə kɔ́ɔ́mb Yésus nyə á bə yí.
30 Muitas pessoas saíram da cidade e foram para o lugar onde Jesus estava.
31 Té nɨ, ompwíín bwə́ mú ŋgə jəgʉla nə Yésus nə́: «*Rabi, daág.»
31 Enquanto isso, os discípulos pediam a Jesus: — Mestre, coma alguma coisa!
32 Nyə ntâg nə bwo nə́: «Mɛɛ jɨ nə́ mə də́g idʉ̂w bɨ́ ampúyɛ́ yí.»
32 Jesus respondeu:
33 Ompwíín bwə́ mú ŋgə cɨ bwə́mɛ́ nə bwə́mɛ́ nə́: «Ŋgwɔ́l múúd nyə ámə zə yə nyə bíl ídʉ̂w?»
33 Então os discípulos começaram a perguntar uns aos outros: — Será que alguém já trouxe comida para ele?
34 Yésus nə bwo nə́: «Idʉ̂w byâm wə́ mə sáág sâ múúd nyə á ntɨ mə yɛ́ mə jɨ́ɨ́ yí.
34 — A minha comida — disse Jesus — é fazer a vontade daquele que me enviou e terminar o trabalho que ele me deu para fazer.
35 Ŋgaá bɨ́ ŋgə cɨ nə́ í mə́ lʉ́g óŋkwoond onɔ̧̂ nə́ fwála bwə́ jə́lá nə saag ífambə́ yí í wɔ́ɔ́sʉ́g ɨɨ́? Ʉhʉ́ʉ. Mɛɛ mə́ ka cɨ nə́: Kəndʉgá mísh bɨ dʉ́gʉ́g, idʉ̂w í mə́ shîn wɨ̂y ífambə́, í mú fwála lʉ́ mə́saag.
35 Vocês costumam dizer: “Daqui a quatro meses teremos a colheita.” Mas olhem e vejam bem os campos: o que foi plantado já está maduro e pronto para a colheita.
36 Muud məsaag mú ŋgə bwey ŋwa myə́na, a ŋgə sɛɛŋg mpumə́ shú cʉg á kandʉgə kandʉgə; nə́ ndɛɛ́, mbɔɔl məmpəg bá bɛ̂sh muud məsaag bwə́ gwág məshusʉg mbií ŋgwûd.
36 Quem colhe recebe o seu salário, e o resultado do seu trabalho é a vida eterna para as pessoas. E assim tanto o que semeia como o que colhe se alegrarão juntos.
37 Wúl kaanə́ í dʉ cɨ nə́: muud mə bɛ̧́ mpəg yɛ́, nə yé; nyɔɔŋg mə sáag yɛ́, nə yé. Sâ kaanə́ wɔɔŋg ŋgə́ cɨ yí jɨ́ bʉ́bə́lɛ́.
37 Porque é verdade o que dizem: “Um semeia, e outro colhe.”
38 Mə á kənd bɨ́ nə bɨ kə́g saag ídʉ̂w kʉ́l bɨ́ áshígɛ́ wéénd gúŋ yí. Bɔ́ɔ́l bwə́ á sɛ̂y, bwə́ wéénd gúŋ; bɨ bâŋ mú kə saag ígúŋ byáŋʉ́d.»
38 Eu mandei vocês colherem onde não trabalharam; outros trabalharam ali, e vocês aproveitaram o trabalho deles.
39 Zhwog buud wâ ŋgwə́la Samaríya wɔɔŋg bwə́ á *búgʉla Yésus nəcé bwaagʉlə́lə múdá nyə́ á bwaagʉlə nə́: «A mə́ jaaw mə sâ jɛ̂sh mə́ á sá yí».
39 Muitos samaritanos daquela cidade creram em Jesus porque a mulher tinha dito: “Ele me disse tudo o que eu tenho feito.”
40 Nə́ ndɛɛ́, ja búúd ɔ Samaríya bwə́ á zə wɔ́ɔ́s wə́ Yésus yí, bwə́ á jəgʉla nə nyə nə́ a jíg na bwə́dɨ́; a mú ja cínɔŋgʉ́ mwɔ̂w mə́bá.
40 Quando os samaritanos chegaram ao lugar onde Jesus estava, pediram a ele que ficasse com eles, e Jesus ficou ali dois dias.
41 Buud bwə́ mú nyiŋgə jág bul zə búgʉla nəcé ŋgə̌lə gwág ciyá jé.
41 E muitos outros creram por causa da mensagem dele.
42 Bwə́ mú ŋgə cɨ nə mudá nə́: «Sə́ ŋgə búgʉla ja gaád nəcé sə́mɛ́fwó sə́ mə́ gwág nyə nə məlwə̂ mə́sʉ́, kú ná nyiŋgə bə nəcé bwiiŋgʉ́lə wô, sə́ mə́ ka mpu nə́ nyə wə́ jɨ́ bə́lɛ bə Cʉgye á shí ga.»
42 Eles diziam à mulher: — Agora não é mais por causa do que você disse que nós cremos, mas porque nós mesmos o ouvimos falar. E sabemos que ele é, de fato, o Salvador do mundo.
43 Mpʉ́sə mwɔ̂w mə́bá mə́nɨ, Yésus nyə á zə tɨ́ na, kə Galilê,
43 Depois de ficar dois dias ali, Jesus foi para a região da Galileia.
44 í njúl nə́ nyəmɛ́fwó nyə á bwey bwaagʉlə nə́: «Bwə́ ádɛ́ gúmal *múúd micúndə́ mə́ Zɛmbî nyə́dɨ́ kwáádə́».
44 Pois, como ele mesmo disse: “Um profeta não é respeitado na sua própria terra.”
45 Njɨ, ja nyə́ á wɔ́ɔ́s Galilê yí, buud ɔ Galilê bwə́ á jɛɛnd nyə nəcé bwə́ á shí dʉ́g sâ jɛ̂sh nyə́ á sá Yurʉ́səlɛm fwála lʉ zâŋ yí.
45 Quando chegou à Galileia, os moradores dali o receberam bem. É que eles tinham ido à Festa da Páscoa , em Jerusalém, e tinham visto tudo o que Jesus havia feito lá.
46 Nyə á ka nyiŋgə kə Kana á Galilê, wú nyə́ á sá nə́ məjúwó mə́ nyɛ́ɛ́g məlwəg wá. Wúl lúlúú ósɔ́ɔl ɔ mə́sáal ɔ Njwú-buud í a bə Kapɛrnawûm, nyə á ka bə nə mwán ŋgə́ bwas.
46 Jesus voltou a Caná da Galileia, onde havia transformado água em vinho. Estava ali um alto funcionário público que morava em Cafarnaum. Ele tinha em casa um filho doente.
47 Muud ɛ́nɛ nyə á ka gwág nə́ Yésus mə́ wú Yudéa, a mə́ wɔ́ɔ́s Galilê. A mú kə nyə́dɨ́, kə jəgʉla nə nyə nə́ a shúləg kə, kə lwag nyə mwán, nəcé, nyə á ŋgə bə nə́ a zə yə.
47 Quando ouviu dizer que Jesus tinha vindo da Judeia para a Galileia, foi pedir a ele que fosse a Cafarnaum e curasse o seu filho, que estava morrendo.
48 Yésus mú cɨ nə nyə nə́: «Bɨ́ mə́ ká bə kú dʉ́g *mə́shimbá nə *isâ í mímbʉ́gú, bɨ́ kú *búgʉla?»
48 Jesus disse ao funcionário:
49 Lúlúú ósɔ́ɔl ɔ mə́sáal mú cɨ nə nyə nə́: «Lɛɛlʉg kə té mwán nyə afwóyɛ́ yə mə yí».
49 Ele respondeu: — Senhor, venha depressa, antes que o meu filho morra!
50 Yésus mú cɨ nə nyə nə́: «Jeg kə, mwân woó ŋgə cʉgə.» Muud ɛ́nɛ mú *magʉlə ciyá Yésus nyə á cɨ nyə yí, a mú kyey.
50 — Volte para casa! O seu filho vai viver! — disse Jesus. Ele creu nas palavras de Jesus e foi embora.
51 A ŋgə́ ná ka shulə kə, osɔ́ɔl ɔ mə́sáal bɛ́ bwə́ mú zə bwəma nə nyə, zə jaaw nyə nə́ mwán yé ŋgə cʉgə.
51 No caminho encontrou-se com os seus empregados, que disseram: — O seu filho está vivo!
52 A mú jî bwo wəla bwas í ámə shîn mwán yí, bwə́ mú jaaw nyə nə́: «Nyúúl í ámə mpwambʉwo nyə nəkugʉ́ wəla ŋgwûd á tâm mwásə́.»
52 Então ele perguntou a que horas o filho havia começado a melhorar. Os empregados responderam: — Ontem, à uma da tarde, a febre passou.
53 Sɔ́ɔ́ŋgʉ́ mwán mú yag nə́ wəla dɔɔŋg dɨ́ wə́ Yésus nyə ámə cɨ nə nyə nə́: «Mwân woó ŋgə cʉgə» yí; nə nyə, nə njɔ́w yé wɛ̂sh bwə́ mú búgʉla.
53 Aí o pai lembrou que havia sido naquela mesma hora que Jesus tinha dito: “O seu filho vai viver.” Então ele e toda a família creram em Jesus.
54 Shimbá ábɛɛ̂ Yésus nyə a sá ja nyə á wú Yudéa nyiŋgə zə Galilê ɔ́nɨ.
54 Esse foi o segundo milagre que Jesus fez depois de ter ido da Judeia para a Galileia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra