Atos 7

MCP vs NVT

Sair da comparação
MCP
NVT Nova Versão Transformadora
1 Ajəlácɨ á ofada mú jí nyə nə́: «Ye sâ bwə́ ŋgə́ cɨ wǒ nɨ jísə bánda bə ntɔ́?»
1 Então o sumo sacerdote lhe perguntou: “Estas acusações são verdadeiras?”.
2 Itiyɛn mú bɛ̧sa nə́: «Yé bwááŋg, yé ódâ, gwágʉ́lə́gá. Mpáámbə́ íshé *Abʉraham njúl ná shí á Məzhuputamî, a kú fwó kə ji Sharaŋ, Zɛmbî á milwanə́ nyə a lwóya nyúúl nyə́dɨ́,
2 Estêvão respondeu: “Irmãos e pais, ouçam-me! O Deus glorioso apareceu a nosso antepassado Abraão na Mesopotâmia, antes de ele se estabelecer em Harã,
3 zə cɨ nə nyə nə́: “Wúg wódɨ́ shíd, wo béégya nə njɔ́w búúd wô, wo kə́g shí mə́ bá lwágʉlə wo yííd.”
3 e lhe disse: ‘Deixe sua terra natal e seus parentes e vá para a terra que eu lhe mostrarei’.
4 Ntɔ́, Abʉraham mú wú shí Okalʉdyɛ̧̂ dɨ̂, a mú kə ji Karaŋ. Mpʉ́sə shwɨy mə sɔ́ɔ́ŋgʉ́, Zɛmbî mú yîl nyə wu, ntɨ́ nyə wa shí bɨ́ njúl múús ga.
4 Então Abraão saiu da terra dos caldeus e morou em Harã até seu pai morrer. Depois, Deus o trouxe aqui para a terra onde vocês agora vivem.
5 Njɨ nyə a shígɛ́ yə nyə ŋkɔw wa shí gaád, kú nə́mə́ bə tɔ́ɔ bímbí múúd jɨ nə ŋkul tə̂l kuú yí. Nyə á yida kaag nə́ í é bá bə shí nyɛ́, mpwoŋ buud nyɛ́ ka bá shúgʉla nə nywo. Í á bə cínɔŋgʉ́ Abʉraham njúl kú fwo bə nə mwân.
5 “Mas Deus não lhe deu herança alguma aqui, nem mesmo o espaço de um pé. Contudo, prometeu que a terra toda pertenceria a Abraão e a seus descendentes, embora ele ainda não tivesse filhos.
6 Zɛmbî mú cɨ nə nyə nə́: “Mpwoŋ buud nywô í bá kə ji ízhaá shíd. Buud ɔ́ wu bwə́ bá sá bwo məlwaá bwə́ cúg bwo tâŋ mimbû mitəd minɔ̧̂.
6 Disse-lhe também que seus descendentes viveriam numa terra estrangeira, onde seriam escravizados e oprimidos por quatrocentos anos.
7 Njɨ, lwoŋ búúd í bá wá bwo mə́lwaa dɨ́ nɨ, mə bá yə gwo intʉ́gʉ́lí, bag dwô í mú bá shwub, í mú zə wa shí gaád, zə dʉ yə mə gúmə́.”
7 Mas Deus disse: ‘Eu castigarei a nação que os escravizar, e, por fim, sairão dali e me adorarão neste lugar’.
8 Zɛmbî músə sá bá sɔ̧. Sɔ̧ jɔɔŋgʉ́ mɛ́ məyɨɨgyé wə́ ábɨwáág. Ntɔ́ Abʉraham mú byá *Izaag a sá nyə ábɨwáág jwɔ̂w lʉ́ mwɔɔmb mpʉ́sə byélé. Izaag byá *Yákwab, sá nə́mə́ nyə ntɔ́. Yákwab byá nə́mə́ ímpáámbə́ í á fwɔ̧ ibɛɛnd wûm nə íbá íshé yí, a sá nə́mə́ byo ábɨwáág.
8 “Naquele tempo, Deus deu a Abraão a aliança da circuncisão. Assim, quando seu filho Isaque nasceu, ele o circuncidou no oitavo dia. Essa prática continuou quando nasceu Jacó, filho de Isaque, e quando nasceram os doze filhos de Jacó, os patriarcas de Israel.
9 Impáámbə́ bíshé ínɨ í á ka zə shîŋ Yósɛb. Bwə́ mú kusha nə nyə nə́ a kə́g Igîpten. Njɨ, Zɛmbî nyə á bə nə nyə.
9 “Os patriarcas tiveram inveja de seu irmão José e o venderam como escravo para o Egito. Mas Deus estava com ele
10 A mú ŋgə sɛy yîl nyə *íncwaw í ntʉg byɔɔŋg byɛ̂sh dɨ́ nə́ ndɛɛ́ a kə yə nyə fʉg mísh mə́ Farawôŋ njwú-buud á Igîpten dɨ̂, a sá nə́ Farawôŋ gwágʉ́g nyə nywa lámʉ́d. Farawôŋ mú tə́l nyə ŋgwə́mʉna á Igîpten yɛ̂sh, tɛɛm bə nyə́mɛ́fwó Farawôŋ dɨ́ njɔ́w.
10 e o livrou de todas as suas dificuldades. Deus concedeu a José favor e sabedoria diante do faraó, rei do Egito, e o faraó o nomeou governador de todo o Egito e administrador de seu palácio.
11 Məma zha músə zə bə Igîpten yɛ̂sh dɨ̂, kumə Kanaan, incwaw í ntʉg bul yáág, impáámbə́ í íshé kú ná nə sâ bwə́ də́g.
11 “Então veio uma fome sobre o Egito e sobre Canaã. Houve grande aflição, e nossos antepassados ficaram sem comida.
12 Nda Yákwab nyə a gwádʉga nə́ idʉ̂w bísə Igîpten nə́ nyə á ka kənd impáámbə́ í íshé wu ja ashúshwóógʉ́.
12 Jacó soube que ainda havia cereal no Egito e enviou seus filhos, nossos antepassados, para comprarem alimento.
13 Ja bwə́ á kwo kə ja ábɛɛ̂ yí, Yósɛb músə kə bágʉlə bwo nyúul, Farawôŋ músə zə mpu mpwoŋ buud nyə á zhu yí.
13 Da segunda vez que foram, José revelou sua identidade a seus irmãos e os apresentou ao faraó.
14 Yósɛb músə ka zə sá nə́ bwə́ kə́g ŋwa sɔ́ɔ́ŋgʉ́ Yákwab nə njɔ́w buud yé wɛ̂sh tâŋ buud məwûm zaŋgbá nə ótɔ́ɔn.
14 Depois, José mandou trazer para o Egito seu pai, Jacó, e todos os seus parentes, 75 pessoas ao todo.
15 Yákwab músə zə shulə kə Igîpten, nyə á kə yə wu, bə́nɔ̂ŋ impáámbə́ bíshé.
15 Assim, Jacó foi para o Egito e ali morreu, bem como nossos antepassados.
16 Bwə́ á nyiŋgə nə bwo, kə dʉl Síkɛm, shwoŋ Abʉraham nyə á kusə bwân ɔ́ Imor dɨ́ nə *mwaanɛ̂ yí.
16 Seus corpos foram levados para Siquém e sepultados no túmulo que Abraão havia comprado por um certo preço dos filhos de Hamor.
17 «Ŋkaagə́ Zɛmbî nyə á kaag Abʉraham yí í á ŋgə bə nə́ í zə bwəma. Nda wəla dɔɔŋg í á ŋgə shísh nə́, kúl búúd jé í á ŋgə zə bulya, í ŋgə́ bul mpyáánz nûŋ Igîpten.
17 “Aproximando-se o tempo em que Deus cumpriria sua promessa a Abraão, nosso povo se multiplicou grandemente no Egito.
18 Kúl mə Abʉraham í á ŋgə mpyáánz ntɔ́ nə ndɛɛ́ kə wɔ́ɔ́s ja wúl njwú-buud í á ŋwa ijwûga yí, wɔɔŋg njwú-buud í á shígɛ́ mpu Yósɛb yí.
18 Então subiu ao trono do Egito um novo rei, que nada sabia a respeito de José.
19 Njwú-buud wɔɔŋg í á ka zə cʉgə nə mpwoŋ buud íshé mə́shɨɨgâ dɨ̂. A mú cúg ódá nə bɔ́w-bɔ̂w lâm nyə á bə nə ndɨ̂ yí nə ndɛɛ́ a sá nə́ bwə́ ŋgə́g nə myaas ikʉ́kény byáŋ í ŋgə́g nə fudə.
19 Esse rei explorou e oprimiu nosso povo, forçando os pais a abandonarem seus filhos recém-nascidos, para que morressem.
20 Fwálá dɔɔŋg wə́ Moyîz nyə a byɛ̂l yí. Zɛmbî nyə á ka gwág nyə nywa lámʉ́d, obyɔ̂l bɛ́ bwə́ mú wɨ́ɨ́l nyə bwə́dɨ́ njɔ́w tâŋ oŋkwoond olɔ́ɔl,
20 “Por essa época, nasceu Moisés, um bebê especial aos olhos de Deus. Seus pais cuidaram dele em casa por três meses.
21 nə ndɛɛ́, ja bwə́ á ka nə́mə́ kə myaas nyə yí, sás mə́ Farawôŋ mú cwéég nyə, zə baagʉlə nyə tâŋ nda yé mwân.
21 Quando tiveram de abandoná-lo, a filha do faraó o adotou e o criou como seu próprio filho.
22 Moyîz mú nyíŋgʉla mpúyá á Igîpten wɛ̂sh dɨ́ nə́ ndɛɛ́ á mú zə bə ŋkácid íciyá nə mísɔ́ɔ́lʉ́gʉ́d.
22 Moisés foi educado em toda a sabedoria dos egípcios e era poderoso em palavras e ações.
23 «Ja nyə á zə bə nə mimbû məwûm mə́nɔ̧̂ yí, tə́dʉ́gá í mú wɔ́ɔ́s nyə lámʉ́d nə́ a kə́g dʉ́g ómínyɔŋʉ̂ bɛ́ Bag ɔ́ *Izʉrəyɛ̂l.
23 “Certo dia, estando Moisés com quarenta anos, resolveu visitar seus parentes, o povo de Israel.
24 A mú dʉ́g ŋgwɔ́l mwân Igîpten ŋgə́ sá ŋgwɔ́l mwân Izʉrəyɛ̂l. Moyîz mú kɛɛm mwân Izʉrəyɛ̂l, a cú mwân Igîpten.
24 Ao ver um egípcio maltratando um israelita, defendeu o israelita e o vingou, matando o egípcio.
25 Nyə á ŋgə tə́dʉga nə́ kúl jé Izʉrəyɛ̂l bwə́ é mpu nə́ Zɛmbî mə zə́ balan nə nyə, zə cʉg bwo. Njɨ, bwə́ á shígɛ́ mpu ntɔ́.
25 Imaginou que seus irmãos israelitas entenderiam que ele havia sido enviado por Deus para resgatá-los, mas isso não aconteceu.
26 Jwɔ̂w í á bɛ̧ yí, a mú kə kwey bwân ɔ́ Izʉrəyɛ̂l óbá bwə́ ŋgə́ shuya. A mú ka cɛɛl bɛ́ɛ́g bwo nə́ bwə́ jíg nə́ shɛɛ, nyə nə bwo nə́: “Bɨ bʉ́sə omínyɔŋʉ̂, nəcé jɨ́ bɨ́ ŋgə́ sɨ́ya yí?”
26 “No dia seguinte, visitou-os novamente e viu dois homens de Israel brigando. Tentando agir como pacificador, disse a eles: ‘Homens, vocês são irmãos; por que brigam um com o outro?’.
27 Njɨ, nyɔɔŋg nyə á ŋgə sá ŋgwɔ́l yɛ́ mú lámʉsa nə nyə, nyə nə́: “Zə́ nyə á tə́l wo cî nə́ wo dʉ́g sámb sə́ milə́sʉ́?
27 “Mas o homem que era culpado empurrou Moisés e disse: ‘Quem o nomeou líder e juiz sobre nós?
28 Wó cɛɛl zə gwú mə nda wó ámə gwú mwân Igîpten nə kugʉ́ nə́?”
28 Vai me matar como matou o egípcio ontem?’.
29 Njɨ Moyîz nyə a gwág ntʉ́nɨ yí, nyə a túb, a mú kə ji shí á Madyan. Wu wə́ nyə á byá bwábudûm óbá yɛ́.
29 Quando Moisés ouviu isso, fugiu e foi viver como estrangeiro na terra de Midiã. Ali nasceram seus dois filhos.
30 «Nyə á ji wu mimbû məwûm mə́nɔ̧̂, ŋgwɔ́l *éŋgəles mə Cwámba mú zə lwóya nyə nyúúl míŋgwiilɛd, miŋgwiilɛ mí ŋgə́ maŋ kwasa dɨ́ nûŋ shí a shwééshá á mbʉ́mbʉ́ŋ Sinayî.
30 “Quarenta anos depois, no deserto próximo ao monte Sinai, um anjo apareceu a Moisés nas chamas de um arbusto que queimava.
31 Moyîz mú káam sâ nyə á ŋgə dʉ́g jɔɔŋgʉ̂. A mú ka shísh nə́ a kə́ mpu dʉ́g. Kə́l mə́ Cwámba í mú gwɨ́ɨ́g í ŋgə́ cɨ nə́
31 Quando Moisés viu aquilo, ficou admirado. Aproximando-se para observar melhor, ouviu a voz do Senhor, que disse:
32 “Mə ɔ́nɨ, mə Zɛmbî impáámbə́ byô, Zɛmbî mə́ Abʉraham, Zɛmbî mə Izaag, Zɛmbî mə Yákwab.” Moyîz mú tɛ́ɛ́d lilyálə, a kú ná kwo sɔ̧́ nə́ a mpúg dʉ́g.
32 ‘Eu sou o Deus de seus antepassados, o Deus de Abraão, de Isaque e de Jacó’. Moisés tremia de medo e não tinha coragem de olhar.
33 Nə ndɛɛ́, Cwámba mú cɨ nə nyə nə́: “Yílʉ́g mə́ŋgwub məkuúd nəcé kʉ́l shí wó tə́l nɨ í músə nda mə.
33 “Então o Senhor lhe disse: ‘Tire as sandálias, pois você está pisando em terra santa.
34 Mə mə́ ntɨ mísh, mə mə́ dʉ́g bɔ̂w dɛ̂sh bwə́ ŋgə́ sá kúl jâm Igîpten yí. Mə mə́ gwág nda bwə́ ŋgə́ leegya nə́. Mə mə́ shulə nə́ mə zə́ cʉg bwo. Kagʉ́ kə ja gaád, mə mə́ kənd wo Igîpten.”
34 Por certo, tenho visto a aflição do meu povo no Egito. Tenho ouvido seus gemidos e desci para libertá-los. Agora vá, pois eu o envio de volta ao Egito’.
35 «Eŋgəles nyə á lwóya nyúúl kwasa dɨ́ yɛ́, Zɛmbî nyə á kənd nyə, a kə tə́l Moyîz cî, tə̂l nyə cʉgye. Í njúl nə́ bwə́ á ban Moyîz wɔɔŋg, bwə́ jî nyə nə́: “Zə́ nyə á tə́l wo cî nə́ wo zə́g dʉ sámb sə́ milə́sʉ́?”
35 “Era esse o mesmo Moisés que o povo havia rejeitado quando lhe perguntaram: ‘Quem o nomeou líder e juiz?’. Por meio do anjo que apareceu a Moisés no arbusto em chamas, Deus o enviou para ser líder e libertador.
36 Moyîz wɔɔŋg wə́ nyə á kə yîl bwo mə́lwaá dɨ̂ Igîpten yɛ́, a ŋgə́ sá *isâ í mímbʉ́gú nə *isâ í ntɔ̧́ búúd ŋkwóŋ yí wu, tɛɛm bə ja bwə́ á lɨ́ɨ́na mâŋ mə́ atɨ́tɨɨ̂ yí, tɛɛm bə ja bwə́ á ŋgə kyey shí a shwééshá dɨ́ tâŋ mimbû məwûm mə́nɔ̧̂ yí.
36 Assim, com muitas maravilhas e sinais, ele os conduziu para fora do Egito, pelo mar Vermelho e pelo deserto, durante quarenta anos.
37 Nyə wə́ nyə á cɨ nə Bag ɔ́ Izʉrəyɛ̂l nə́: “Zɛmbî mə bá ntɨ bɨ́ ŋgwɔ́l *múúd micúndə́ nda mə, a njúl mbyágá á kúl búúd jɨ́n.”
37 “Esse mesmo Moisés disse ao povo de Israel: ‘Deus levantará para vocês um profeta como eu do meio de seu povo’.
38 Moyîz wɔɔŋg wə́ nyə á bə mpə́dʉ́gá éŋgəles nyə á ŋgə lésha nə nyə yɛ́ bə́nɔ̂ŋ odâ, ja kúl búúd jíshé í á sá gúfʉ́gá mbʉ́ŋ Sinayî shí a shwééshád yí. Nyə wə́ a lə́g milə́sʉ́ myâ cʉg wə́ éŋgəles, a kalá yə shé.
38 Moisés estava com nossos antepassados, a congregação do povo de Deus no deserto, quando o anjo lhe falou no monte Sinai, e ali Moisés recebeu palavras que dão vida, para transmiti-las a nós.
39 Njɨ, odá bwə́ á shígɛ́ cɛɛl sá nyə məgwág. Bwə́ lámʉsa nə nyə, milâm dʉ nyiŋgə kə njɨ Igîpten.
39 “Mas nossos antepassados se recusaram a obedecer a Moisés. Eles o rejeitaram e, em seu íntimo, voltaram ao Egito.
40 Bwə́ mú cɨ nə Arɔɔn nə́: “Ság ozɛmbî bwə́ é dʉ tɔ̂w sə́ shwóg wá. Sə́ bâŋ sə́ ampúyɛ́ ná sá í mə́ bə nə Moyîz muud á kə yîl sə́ Igîpten yɛ́.”
40 Disseram a Arão: ‘Faça para nós deuses que nos guiem, pois não sabemos o que aconteceu com esse Moisés que nos tirou do Egito’.
41 Bwə́ mú lúlə mwâ ntɛny tâŋ zɛmbî áyadʉ́g, bwə́ sá nyə *mətúnʉga nda Zɛmbî, bwə́ sá mə́shusʉg gúmálə́lə sâ bwə́ ámə sá nə məbwə̂ máŋ yí.
41 Logo, fizeram um ídolo em forma de bezerro, ofereceram-lhe sacrifícios e começaram a celebrar o objeto que haviam criado.
42 Zɛmbî nyə á ka ntâg yid bwo kwoŋ, a mú sá nə́ bwə́ nyíŋgʉ́lág ŋgə́lə yə wəacén-cénî wâ joŋ gúmə́. Sá jɔɔŋg wə́ jísə́ cilyá kálaad búúd ɔ mícúndə́d nə́:
42 Então Deus se afastou deles e os entregou para servirem as estrelas do céu como deuses, conforme está escrito no livro dos profetas: ‘Foi a mim que vocês trouxeram sacrifícios e ofertas durante aqueles quarenta anos no deserto, povo de Israel?
43 Ŋgaá nə́ bɨ á yida dʉ ŋkɛ̂ny banda mə́ Molok,
43 Não, vocês carregaram o santuário de Moloque, a estrela de seu deus Renfã, e as imagens que fizeram para adorá-los. Por isso eu os enviarei para o exílio, para além da Babilônia’.
44 «Njɨ, ja ódá bwə́ á bə shí a shwééshá dɨ́ yí, bwə́ á shí bə nə banda í á dʉ lwágʉlə nə́ Zɛmbî jisə bwə́dɨ́ yí. Muud nyə á dʉ lésha nə Moyîz yɛ́ nyə á cɨ nə nɛ́ nə́ a kə́g sá banda dɔɔŋgʉ́, a bɛ̧ yuug nyə á dʉ́g yí.
44 “Nossos antepassados levaram com eles pelo deserto o tabernáculo, construído de acordo com o modelo que Deus havia mostrado a Moisés.
45 Odá bwə́ á shí ŋgə kala banda dɔɔŋgʉ́ íkala i búúd byɛ̂sh í á ŋgə byɛ̂l yííd. Bɔɔŋg bə́nɔ̂ŋ Yeshuwa bwə́ á ntɔ̧ shí Zɛmbî nyə a wɨ́ɨ́ŋg wəamə́dɨ́ yí, bwə́ á kə nə́mə́ nə dwo wu, í mú jɨ wu kə wɔ́ɔ́s fwála mə́ *Dávid.
45 Anos depois, quando Josué comandou nossos antepassados nas batalhas contra as nações que Deus expulsou desta terra, foi levado com eles para seu novo território e ali ficou até o tempo do rei Davi.
46 «Zɛmbî nyə á bul cɛɛl Dávid wɔɔŋgʉ̂. Ntɔ́ Dávid mú jî Zɛmbî nə́ a sáág nyə mpaam nə́ a lwɔ̧́g bag ɔ Yákwab njɔ́w Zɛmbî.
46 “Davi encontrou favor diante de Deus e pediu para construir um templo permanente para o Deus de Jacó,
47 Sə́lʉmun wə́ nyə á yida lwɔ̧́ nyə njɔ́w.
47 mas foi Salomão quem o construiu.
48 Njɨ, Zɛmbî a gwɔ́w-gwɔ̂w nyə ádɛ́ ji mínjɔ́w məbwə̂ mə́ búúd mə́ ámə lwɔ̧́ myá, nə́mə́ nda múúd micúndə́ nyə á cɨ nə́.
48 O Altíssimo, porém, não habita em templos feitos por mãos humanas. Como diz o profeta:
49 Nyə á cɨ nə́:
49 ‘O céu é meu trono, e a terra é o suporte de meus pés. Acaso construiriam para mim um templo assim tão bom?’, diz o Senhor. ‘Que lugar de descanso me poderiam fazer?
50 Ŋgaá nə́ mə wə́ mə a sá isâ ínɨ byɛ̂sh?
50 Acaso não foram minhas mãos que criaram o céu e a terra?’.
51 «Bɨ bʉ́sə nə nʉ́ŋ. Bɨ́ ŋgə sá Zɛmbî məlwə̂. Bɨ bʉ́sə njɨ bɨ ɔ́ dʉ sá ŋgáádə́ nə Ŋkɛ̧́ŋkɛ̧̂ Shíshim, nə́mə́ nda impáámbə́ bín í a dʉ sá nə́.
51 “Povo teimoso! Vocês têm o coração incircuncidado e são surdos para a verdade. Resistirão para sempre ao Espírito Santo? Foi o que seus antepassados fizeram, e vocês também o fazem!
52 Nyáyɛ́ múúd micúndə́ ímpáámbə́ bín í á shígɛ́ lwágʉlə cúwʉ́lí yɛ́? Bwə́ á dʉ gwú bɔɔŋg bwə́ á dʉ bwey zə jaaw nə Tʉ́təlí Muud mə bá zə wá. Tʉ́təlí muud wɔɔŋgʉ̂ wə́ bɨ́ á kɛɛnzh, bɨ́ mú gwú yɛ́.
52 Que profeta seus antepassados não perseguiram? Mataram até aqueles que predisseram a vinda do Justo, a quem vocês traíram e assassinaram!
53 Bɨ buud bɨ́ á lə́g *mbwoomb mə́cɛ̧ɛ̧ wə́éŋgəles bwə́ á yə bɨ́ má, nə məmpə́ndí mɛ̂sh mâ cínɔŋg wá, bɨ abɛ̧́ɛ̧́yɛ́ mwo.»
53 Vocês desobedeceram à lei de Deus, embora a tenham recebido das mãos de anjos”.
54 Njɨ búúd ɔ gúfʉ́gá ósémbye ɔ mílə́sʉ́ bwə́ á gwág iciyá ínɨ yí, bwə́ á shwal gwág Itiyɛn yáág-yáág mpimbə, bwə́ ŋgə́ fúgal məjə.
54 Os líderes judeus se enfureceram com a acusação de Estêvão e rangiam os dentes contra ele.
55 Itiyɛn nyɛ, lwándʉ́lá nə Ŋkɛ̧́ŋkɛ̧̂ Shíshim nə́ cwɔ́ɔ́, mú kənd mísh joŋ dɨ́, a mú dʉ́g mə́ŋkənʉwa mə́ Zɛmbî, Yésus tə̂l Zɛmbî mbwə̂ məncwûm.
55 Mas Estêvão, cheio do Espírito Santo, olhou firmemente para o céu e viu a glória de Deus, e viu Jesus em pé no lugar de honra, à direita de Deus.
56 A mú cɨ nə́: «Dʉgá, mə ŋgə dʉ́g joŋ í mə́ bâŋ. *Mwân mə Múúd təl Zɛmbî mbwə̂ məncwûm.»
56 “Olhem!”, disse ele. “Vejo os céus abertos e o Filho do Homem em pé no lugar de honra, à direita de Deus!”
57 Bwə́ mú bwú məma óŋkwiimbyê, bwə́ ŋgə́ fad məlwə̂ máŋ; bɛ̂sh nə lâm ŋgwúdʉ̂, bwə́ shwal kə shwɨy nyə nyúúlʉ́d.
57 Eles taparam os ouvidos e, aos gritos, lançaram-se contra ele.
58 Bwə́ julə wú nə nyə ŋgwə́la, kə lúmə nyə məkwóógʉ́. Buud bwə́ á ŋgə sá sɔ́ɔ́lʉ́gʉ́ wɔɔŋg wá bwə́ á yîl iwáma byáŋ kə bwɨ́ɨ́g gúl ncúncwə́má shí məkuú. Ncúncwə́má jɔɔŋg wə́ Sôl.Bwə́ ŋgə gwú Itiyɛn nə məkwóogʉ́|src="cn01923B.tif" size="col" copy="David C. Cook" ref="7.58"
58 Arrastaram-no para fora da cidade e começaram a apedrejá-lo. Seus acusadores tiraram os mantos e os deixaram aos pés de um jovem chamado Saulo.
59 Bwə́ ŋgə́ lúmə Itiyɛn məkwóógʉ́ ntʉ́nɨ́, Itiyɛn mú jɔ̂w Zɛmbî, nyə nə́: «Cwámba Yésus, lə́gʉ́g *jîm jâm.»
59 Enquanto atiravam as pedras, Estêvão orou: “Senhor Jesus, recebe o meu espírito”.
60 Nə́ ndɛɛ́, a mú kúd mə́bwóŋ shí, a kɨ̂m nə ŋkulû nə́: «Cwámba, wo kú lɔ̧́ bwo *sə́m bwə́ ŋgə́ sá ga.» Njɨ nyə á shîn cɨ ntʉ́nɨ yí, a mú yə.
60 Então caiu de joelhos e gritou: “Senhor, não os culpes por este pecado!”. E, com isso, adormeceu.

Ler em outra tradução

Comparar com outra