Atos 4

MCP vs ARA

ARA Almeida Revista e Atualizada 1993

¹ Pyɛ̂r bá Yuánɛs bwə́ ŋgə́ ná lésha nə buud ntʉ́nɨ, nə ofada, nə njwû á buud bwə́ á dʉ baagʉlə *Luŋ mə́ Zɛmbî wá, nə *Osadwisyɛ̂ŋ bwə́ mú zə wɔ́ɔ́s,

¹ Falavam eles ainda ao povo quando sobrevieram os sacerdotes, o capitão do templo e os saduceus,

² bwə́ ŋgə́ bul gwág bɔ̂w nə Pyɛ̂r bá Yuánɛs ŋgə́lə yə buud minjɨ́ɨ́gʉ́lá ŋgə jaaw nə́ buud bwə́ bá gwûm nda Yésus nyə a gwûm nə́.

² ressentidos por ensinarem eles o povo e anunciarem, em Jesus, a ressurreição dentre os mortos;

³ Buud ɔ́nɨ bwə́ mú bii Pyɛ̂r bá Yuánɛs kə fad bwo mímbwug dɨ́ nə́ bwə́ bá lás lə́sʉ́ wáŋ mpwó-mwásə́. Nəcé í á bə kugʉ́ mə́ bii shí.

³ e os prenderam, recolhendo-os ao cárcere até ao dia seguinte, pois já era tarde.

⁴ Njɨ, bɔ́ɔ́lʉ́gá ncúlyá buud bwə́ á gwág kɛ́ɛl wá, bwə́ á *búgʉla. Tâŋ obúgʉla í mú bád kə kumə kúnə́-kúnə ótɔ́ɔ́shin otɔ́ɔn.

⁴ Muitos, porém, dos que ouviram a palavra a aceitaram, subindo o número de homens a quase cinco mil.

⁵ Mán mələ̂m, otɔ́we ɔ shwóg, nə ocúmbá buud, nə *Oyɨ́ɨ́gʉli ɔ́ mə́cɛ̧ɛ̧ bwə́ á bə Yurʉ́səlɛm wá bwə́ mú zə sɛɛŋgya.

⁵ No dia seguinte, reuniram-se em Jerusalém as autoridades, os anciãos e os escribas

⁶ Ajəlácɨ á ofada bwə́ á dʉ jɔ̂w nə́ Hána yɛ́ nyə á bə cínɔŋg, nə Kayíf, nə Yuánɛs, nə Aləgʉzándrə, nə mimbyɛ̂l myɛ̂sh myâ wə́ájəlácɨ wâ ofada.

⁶ com o sumo sacerdote Anás, Caifás, João, Alexandre e todos os que eram da linhagem do sumo sacerdote;

⁷ Bwə́ mú zə nə Pyɛ̂r bá Yuánɛs zə tə́l bwo cwánʉ́d na búúd ɔ́nɨ dɨ́. Bwə́ mú ŋgə jî bwo mishílí. Bwə́ nə bwo nə́: «Bɨ ámə sá sɔ́ɔ́lʉ́gʉ́ wʉ́n nɨ nə nyáyɛ́ ŋkul? Bɨ ámə cwééd jínə́ mə́ zə́?»

⁷ e, pondo-os perante eles, os arguiram: Com que poder ou em nome de quem fizestes isto?

⁸ Ntɔ́, Pyɛ̂r njúl lwándʉ́lá nə Ŋkɛ̧́ŋkɛ̧̂ Shíshim mú ka zə bɛ̧sa nə bwo nə́: «Yé ótɔ́we ɔ shwóg wâ kúl búúd, yé ócúmbá buud,

⁸ Então, Pedro, cheio do Espírito Santo, lhes disse: Autoridades do povo e anciãos,

⁹ sə́ təl kɔɔd dɨ́ múús nəcé sə́ sálə mbə̂l múúd mənywa. Bɨ́ ŋgə jî sə́ sâ sə́ ámə sá shú nə́ a bə́g mpwogɛ́ yí.

⁹ visto que hoje somos interrogados a propósito do benefício feito a um homem enfermo e do modo por que foi curado,

¹⁰ Bɨ bɛ̂sh nə bag ɔ *Izʉrəyɛ̂l bɛ̂sh, mpugá nə́ muud bɨ́ ŋgə́ dʉ́g ɛ́ga mə́ bə mpwogɛ́ jínə́ mə́ Yésus-Krîst á Nazarɛ̂t dɨ̂, Yésus bɨ́ á bwambʉlə kwolós dɨ́ yɛ́. Nyə wə́ Zɛmbî nyə a gwûmʉshi yɛ́, nyə wə́ mə́ sá nə́ muud ɛ́ga bə́g mpwogɛ́ nda a tə́l ɛ́ga.

¹⁰ tomai conhecimento, vós todos e todo o povo de Israel, de que, em nome de Jesus Cristo, o Nazareno, a quem vós crucificastes, e a quem Deus ressuscitou dentre os mortos, sim, em seu nome é que este está curado perante vós.

¹¹ Nəcé Yésus jisə “kwóógʉ́ bɨ́ olwɔ̧́ye bɨ́ á myaas yí, dwó wə́ í mə́ shúgʉla kwóógʉ́ lʉ́ lʉ́mʉga yí”.

¹¹ Este Jesus é pedra rejeitada por vós, os construtores, a qual se tornou a pedra angular.

¹² Kú nə ŋgwɔ́l múúd jɨ́ nə ŋkul yîl búúd mə́bɔ̂w dɨ́ yə bwo cʉg yɛ́, njɨ nyə. Nəcé kú nə dúl jínə́ lʉ́ múúd sə́ mə́ jə́lá nə *dʉ́g cʉg nə ndɨ̂ wa shí mishwun yí.»

¹² E não há salvação em nenhum outro; porque abaixo do céu não existe nenhum outro nome, dado entre os homens, pelo qual importa que sejamos salvos.

¹³ Buud ɔ́nɨ bwə́ mú bul káám dʉ́gʉ́lə nə́ Pyɛ̂r bá Yuánɛs bwə́ ŋgə lás nə́ kpwɔɔ́-kpwɔɔ́. Bwə́ á bul káam nəcé mpǔlə nə́ Pyɛ̂r bá Yuánɛs bʉ́sə ozhizhe ɔ búúd kú mpu kwas, njɨ í ŋgə́ yida mpûy nə́ bʉ́sə buud ɔ́ gwooŋg mə Yésus.

¹³ Ao verem a intrepidez de Pedro e João, sabendo que eram homens iletrados e incultos, admiraram-se; e reconheceram que haviam eles estado com Jesus.

¹⁴ Nda bwə́ á ŋgə nə́mə́ dʉ́g muud nyə á yâl ɛ́nɛ tə́l na bwə́dɨ́ koogʉ́ nə́, bwə́ á shígɛ́ ná kwo bə nə sâ bwə́ cɨ̂.

¹⁴ Vendo com eles o homem que fora curado, nada tinham que dizer em contrário.

¹⁵ Bwə́ mú cɨ nə Pyɛ̂r bá Yuánɛs nə́ bwə́ wúg na *mpáánzə́ milə́sʉ́ á Zɛmbî dɨ́, bwə́ cúwóg tɔ́ɔ́n. Osémbye ɔ́ mílə́sʉ́ bwə́ mú ka ŋgə sɔ̧́ sâ bwə́ cɨ́g nə bwo yí.

¹⁵ E, mandando-os sair do Sinédrio, consultavam entre si,

¹⁶ Bwə́ nə́: «Sə́ sáág buud ɔ́ga ntʉdɛl? Jísə mpu bə nə́ bwə́ mə́ sá *shimbá. Í cugɛ́ ná kwo bə shwoó, buud ɔ́ Yurʉ́səlɛm bɛ̂sh bwə́ mə́ mpu ntɔ́, sə́ cugɛ́ nə ŋkul sá mə́shwán.

¹⁶ dizendo: Que faremos com estes homens? Pois, na verdade, é manifesto a todos os habitantes de Jerusalém que um sinal notório foi feito por eles, e não o podemos negar;

¹⁷ Njɨ, í á jə́láyɛ́ nə́ lâŋ nɨ í kwágagí nə muud yɛ̂sh. Ntɔ́, sə́ mpúg yáásʉlə bwo məlwə̂ nə́ ci bwə́ kú ná kwo lésha nə muud nə jínə́ mə́ Yésus.»

¹⁷ mas, para que não haja maior divulgação entre o povo, ameacemo-los para não mais falarem neste nome a quem quer que seja.

¹⁸ Bwə́ mú jɔ̂w bwo, zə mpu yáásʉlə bwo məlwə̂ nə́ ci bwə́ kú ná kwo lésha nə muud nə jínə́ mə́ Yésus, ŋkí nə́ bwə́ kwo jɨ́ɨ́gʉli búúd gúl sâ jínə dɔɔŋgʉ́d.

¹⁸ Chamando-os, ordenaram-lhes que absolutamente não falassem, nem ensinassem em o nome de Jesus.

¹⁹ Pyɛ̂r bá Yuánɛs bwə́ mú bɛ̧sa nə bwo nə́: «Bɨmɛ́fwó faasʉgâ. Ye í jəla mísh mə́ Zɛmbî dɨ́ nə́ sə́ yídag gwág nə bɨ́, kú gwág nə Zɛmbî?

¹⁹ Mas Pedro e João lhes responderam: Julgai se é justo diante de Deus ouvir-vos antes a vós outros do que a Deus;

²⁰ Sə́ bâŋ sə́ cugɛ́ nə ŋkul yɔw bwiiŋgʉ́lə sâ sə́ á dʉ́g nə gwág yí.»

²⁰ pois nós não podemos deixar de falar das coisas que vimos e ouvimos.

²¹ Buud ɔ gúfʉ́gá ósémbye ɔ mílə́sʉ́ bwə́ mú kwo mpu báásʉlə bwo ci nə́ ndɛɛ́, bwə́ músə bɨ́d bwo kú sá bwo sâ. Bwə́ dʉ́g nə́ ŋkí bwə́ yə́ bwo intʉ́gʉ́lí, í bɔ̂w, nəcé buud bɛ̂sh bwə́ á ŋgə bul ságʉsə Zɛmbî nə sâ í á sɨ̂y yí.

²¹ Depois, ameaçando-os mais ainda, os soltaram, não tendo achado como os castigar, por causa do povo, porque todos glorificavam a Deus pelo que acontecera.

²² Muud nyə á yâl shimbád yɛ́ wɔɔŋg nyə á bə kala múúd í mə́ cɔ̧́ mimbû məwûm mə́nɔ̧̂ yí.

²² Ora, tinha mais de quarenta anos aquele em quem se operara essa cura milagrosa.

²³ Pyɛ̂r bá Yuánɛs, ja buud ɔ́nɨ bwə́ á bɨ́d bwo yí, bwə́ á kə búúd báŋ dɨ́, kə jaaw bwo lə́sʉ́ wɛ̂sh milúlúú myâ ofada nə ocúmbá buud bwə́ á lás nə bwo yí.

²³ Uma vez soltos, procuraram os irmãos e lhes contaram quantas coisas lhes haviam dito os principais sacerdotes e os anciãos.

²⁴ Nda bwə́ á gwág lə́sʉ́ wɔɔŋg nə́, bɛ̂sh bwə́ á bʉ̂n mə́kə̂l jəgʉla nə Zɛmbî lâm ŋgwúd bwə́ nə́: «Mása, wo wə́ wo a sá gwɔ̂w nə shí nə mâŋ nə isâ byɛ̂sh bí cínɔŋg yí.

²⁴ Ouvindo isto, unânimes, levantaram a voz a Deus e disseram: Tu, Soberano Senhor, que fizeste o céu, a terra, o mar e tudo o que neles há;

²⁵ Wo wə́ wo á balan nə Ŋkɛ̧́ŋkɛ̧̂ Shíshim lás mpu mə́ sɔ́ɔl məsáal woó mpáámbə́ jísʉ́ *Dávid dɨ́, cɨ nə́:

²⁵ que disseste por intermédio do Espírito Santo, por boca de Davi, nosso pai, teu servo: Por que se enfureceram os gentios, e os povos imaginaram coisas vãs?

²⁶ Ojwû ɔ shí bwə́ mə́ sɛɛŋgya,

²⁶ Levantaram-se os reis da terra, e as autoridades ajuntaram-se à uma contra o Senhor e contra o seu Ungido;

²⁷ Nəcé Herod bá Pons Pilât bwə́ mə́ bə́lɛ zə sɛɛŋgya nə ikúl í cúgɛ́ *Oyúdɛn yí nə Dɔ̧ mə́ *Izʉrəyɛ̂l. Bwə́ mə́ zə sɛɛŋgya wa ŋgwə́la gaád nə́ bwə́ zə́ lúmbʉli nə Yésus, jɔ̧jɔ̧ sɔ́ɔl məsáal wô wó á gwágʉlə məwúdə́ yɛ́.

²⁷ porque verdadeiramente se ajuntaram nesta cidade contra o teu santo Servo Jesus, ao qual ungiste, Herodes e Pôncio Pilatos, com gentios e gente de Israel,

²⁸ Bwə́ sá nə́ isâ byɛ̂sh í bwə́mag nda wó á bwey ŋwa cígʉ́lá nə ŋkul nywô nə tə́dʉ́gá woó nə́ í bâg bə nə́.

²⁸ para fazerem tudo o que a tua mão e o teu propósito predeterminaram;

²⁹ Cwámba e, ntɨɨg mísh ja gaád wo dʉ́gʉ́g nda bwə́ ŋgə́ cɛɛl juwal sə́ nə́. Ság nə́ osɔ́ɔl ɔ mə́sáal bwô bwə́ bwííŋgʉg kɛ́ɛl dwô nə́ kpwɔɔ́-kpwɔɔ́.

²⁹ agora, Senhor, olha para as suas ameaças e concede aos teus servos que anunciem com toda a intrepidez a tua palavra,

³⁰ Shɛ́ɛ́mbʉ́g mbwə̂ wô, mimbə̂l mí ŋgə́g nə yâl, *isâ í ntɔ̧́ búúd ŋkwóŋ yí nə *isâ í mímbʉ́gú í ŋgə́g nə sɨ̂y Jínə́ mə́ Jɔ̧jɔ̧ Sɔ́ɔl məsáal woó Yésus dɨ̂.»

³⁰ enquanto estendes a mão para fazer curas, sinais e prodígios por intermédio do nome do teu santo Servo Jesus.

³¹ Ja bwə́ á shîn jəgʉla yí, kʉ́kʉ́l bwə́ á bə yí í mú ntaŋʉsa, bɛ̂sh bwə́ mú lwánd nə Ŋkɛ̧́ŋkɛ̧̂ Shíshim nə́ cwɔ́ɔ́, bwə́ mú ŋgə bwiiŋg Milə́sʉ́ mí Zɛmbî nə́ kpwɔɔ́-kpwɔɔ́.

³¹ Tendo eles orado, tremeu o lugar onde estavam reunidos; todos ficaram cheios do Espírito Santo e, com intrepidez, anunciavam a palavra de Deus.

³² Ncúlyá buud bwə́ á *búgʉla wá bwə́ á ŋgə cʉgə lâm ŋgwúd, nə tə́dʉ́gá ŋgwúd. Kú nə muud nyə á ŋkwandʉwa nə mɛ́ məbii yɛ́. Bɛ̂sh bwə́ á dʉ balan nə məbii máŋ sɛɛŋgí.

³² Da multidão dos que creram era um o coração e a alma. Ninguém considerava exclusivamente sua nem uma das coisas que possuía; tudo, porém, lhes era comum.

³³ *Buud ɔ lwámá bwə́ á ŋgə bwiiŋg lâŋ gwúmʉ́lə Cwámba Yésus nyə a gwûm nə məma ŋkûl yí, Zɛmbî ŋgə́ bul lwágʉlə bɛ̂sh məma mpáam nyɛ́.

³³ Com grande poder, os apóstolos davam testemunho da ressurreição do Senhor Jesus, e em todos eles havia abundante graça.

³⁴ Kú ná nə muud á *Dɔ̧ lʉ́ óbúgʉla nyə á kwo bə nə məyáŋgan. Bɔɔŋg bɛ̂sh bwə́ á bə nə məshí ŋkí minjɔ́w wá, bwə́ á ŋgə kusha myo, dʉ zə nə *mwaanɛ̂ wɔɔŋg

³⁴ Pois nenhum necessitado havia entre eles, porquanto os que possuíam terras ou casas, vendendo-as, traziam os valores correspondentes

³⁵ dʉ zə bwɨ́ɨ́g búúd ɔ́ lwámá shí məkuú. Bwə́ ka dʉ kaaw búúd nda mə́yáŋgan mə́ á dʉ bə nə́.

³⁵ e depositavam aos pés dos apóstolos; então, se distribuía a qualquer um à medida que alguém tinha necessidade.

³⁶ Ntɔ́, ŋgwɔ́l múúd á Shíprə nə́ jínə́ nə́ Yósɛb, nyə á bə mwâ *Levît, búúd ɔ lwámá bwə́ á kwo gwiid nə́ Barnábas. Jínə dɔɔŋg í kə́ nə́ «Muud mə dʉ́ bándʉlə búúd yɛ́».

³⁶ José, a quem os apóstolos deram o sobrenome de Barnabé, que quer dizer filho de exortação, levita, natural de Chipre,

³⁷ Nyə á bə nə fambə́. Nyə á ka kusha gwo. A mú zə nə mwaanɛ̂ wɔɔŋg zə bwɨ́ɨ́g búúd ɔ́ lwámá shí məkuú.

³⁷ como tivesse um campo, vendendo-o, trouxe o preço e o depositou aos pés dos apóstolos.

Atos 4

Atalhos do teclado

Ler em outra tradução

Comparar com outra